Chapter 1 - Company

Chapter 1

Masakit na ang malaman na may relasyong ang dalawang taong malapit sa kanya, pero ang malaman na isang taon na siyang niloloko ng dalawang ito ay parang halos hindi na makahinga si Kiera.

Isang taon.

Isang buong taon.

Habang siya ay nagtitiwala ng buo. Habang iniisip niyang baka balang araw ay magiging asawa niya si Frey at baka mag propose na ito.

“Why?” Halos hindi na nga marinig ang boses ni Kiera sa pagtanong ng isang tanong na yun.

Masyado na siyang durog.

Ngumisi si Tiffany.

“Because you are a useless girlfriend.”

Mas lalo itong natawa.

“Well… stupid na rin.”

Halos manghina si Kiera sa narinig niya.

Hindi niya alam kung ano ang mas masakit.

Ang pagtataksil ni Frey?

O ang marinig iyon mismo mula sa sarili niyang kapatid?

She looked at Frey again.

“You—”

But before she could curse him again, nagsalita na ito.

“Hindi mo ako masisisi. Lalaki ako—”

“Pvtang ina mo,” mura niya bago niya matapos ang sasabihin nito.

“I told you to fvcking wait tapos kapatid ko ang papatusin mo—”

“Pvtang ina rin, Kiera!” Hanggang sa natawa na si Frey. “Limang taon na tayo, you still want me to wait?! I’m not fvcking saint! Ang kapatid mo, binibigay niya ang lahat ng hindi mo maibigay kaya wala kang karapatan na magalit sa akin! At hindi naman ako ang unang nagpakita ng motibo, ang kapatid mo kaya pwede ba?!” Bulyaw ni Frey na ikinatawa na lang rin ni Kiera habang umiiyak pa rin.

Isang mahinang tawa.

Isang tawang puno ng sakit.

Hindi niya alam kung matatawa ba siya sa kabobohan ng naririnig niya o iiyak nang tuluyan.

Limang taon.

Limang taon niyang pinili ang lalaking ito.

At ngayon, parang napakadali para rito na sabihin na wala siyang karapatan na magalit pagkatapos ng nalaman niya ngayon.

“Bvllshit!” Bulyaw ni Kiera at nang maagaw niya ang kamay niyang hawak nito ay wala na siyang pagdadalawang-isip na sampalin ito ng malakas.

Umalingawngaw ang sampal sa loob ng condo.

Napatigil si Frey.

Samantalang si Kiera ay nakatingin lamang sa kanya habang nanginginig ang kamay niya.

“Magsama kayo! Maghiwalay na tayo at hindi ka na makakaapak sa kompanya ko!” Mariin na sambit ni Kiera at saka tumalikod na para umalis at iwan ang mga ahas sa buhay niya.

Ayaw na niyang makita ang mga ito.

Ayaw na niyang marinig ang mga boses nila.

Gusto na lang niyang umalis.

Gusto niyang makauwi.

Gusto niyang mapag-isa.

Pero bago pa niya mabuksan ang p***o, natigilan na siya nang marinig ang sunod na sinabi ng kapatid niya.

“Your company? Are you sure, Ate?”

Si Tiffany.

Dahan-dahang napalingon si Kiera. Ayaw niyang pansinin yun, pero may kung ano sa boses ng kapatid niya.

Nakita niya ang ngisi nito.

Isang ngising hindi niya maipaliwanag.

“It’s not your company anymore.” Nanigas si Kiera.

“Masyado kang nagtiwala sa boyfriend mo, ni hindi mo napansin na wala ka nang ari-arian.”

Napatingin si Kiera kay Frey.

“Well, isn’t this nice, Babe? Na malaman na ng kapatid ko ang tungkol sa atin?” Tiffany said and looked at Frey.

Hindi sumagot si Frey.

Nalipat ang tingin ni Kiera kay Frey nang tumalikod ito at hindi nagsalita.

At doon nagsimulang pumasok ang isang bagong klase ng takot sa dibdib niya. 

Isang taon na nong pinagkatiwala niya ang buong kompanya kay Frey. May tinatrabaho naman si Kiera, pero mas malaki na ang gampanin ni Frey sa kompanya dahil nga pinagkakatiwalaan na niya ito.

She even let Frey to decide about all the signature and decision in the company kaya hindi na niya maiwasan ang manginig sa takot.

“What the fvck are you saying?” Naguguluhang tanong naman ni Kiera.

Hindi niya maintindihan.

Paano naging hindi na kanya ang kompanya?

Paano naging wala na ang mga ari-arian niya?

Ano ang ginawa nila?

Ngumiti si Tiffany at saka may kinuhang panyo sa lamesa. Hindi naman iyon pinansin ni Kiera dahil naguguluhan siya sa sinabi nito.

Hindi niya maintindihan.

Parang biglang nagulo ang lahat sa isip niya.

Napatingin siya kay Frey, umaasang makikita sa mukha nito ang pagtanggi.

Umaasang tatawa ito at sasabihing isa lamang itong malaking kasinungalingan.

Pero wala.

Nanatili lamang tahimik si Frey.

At mas lalo iyong nagpalakas sa kaba na unti-unting namumuo sa dibdib ni Kiera.

“Frey…”

Halos pabulong na lamang ang pagtawag niya.

Hindi ito sumagot.

Napapikit si Kiera nang ilang segundo, pilit na pinipigilan ang panibagong pag-agos ng luha.

Hindi niya alam kung paano niya haharapin ang lahat.

Kanina lamang ay iniisip niya kung kailan siya aalukin ng kasal ng lalaking minamahal niya.

Ngayon, nalaman niyang niloloko siya nito.

At hindi lang pala iyon.

Pati ang pinaghirapan niyang buhay ay unti-unti na ring inagaw sa kanya.

Nang lumapit si Tiffany sa kanya ay muli na naman itong ngumiti.

Napatingin si Kiera rito.

Sa pagkakataong iyon, hindi na niya nakilala ang kapatid na nasa harapan niya.

“Ang sabi ko, tanga ka.”

Malamig na sambit ni Tiffany.

“You are too stupid kasi na transfer na lahat ni Frey ang ari-arian mo sa pangalan namin, and you? You need to be gone crazy for us to enjoy everything,” she said.

Nanlaki ang mga mata ni Kiera.

“Anong—”

Hindi niya naituloy ang sasabihin niya.

“Wala ka na ni singko, Ate. Sa akin na, sa amin na ni Frey ang lahat ng sayo,” bulong pa ng kapatid niya.

Bigla siyang napaatras.

“No…”

Umiling siya.

“Hindi puwede.”

Pero ngumiti lamang si Tiffany.

“Pero nangyari na.”

Nanginginig ang mga kamay ni Kiera.

“You can't do this to me.”

Wala pa ring sagot si Frey.

At doon niya napagtanto na maaaring matagal nang pinagplanuhan ng dalawang ito ang lahat.

Bago pa makapag-react si Kiera ay agad nang tinakpan ni Tiffany ang ilong niya gamit ang panyo.

Nanlaki ang mga mata ni Kiera.

Agad siyang nagtangkang lumayo, ngunit ilang sandali pa ay nagsimulang manghina ang katawan niya.

“Tiffany…”

Mahina ang pagkakasambit niya sa pangalan ng kapatid.

Unti-unting naging malabo ang kanyang paningin.

Hinahanap ng mga mata niya si Frey.

Umaasa pa rin siyang gagawin nito ang kahit isang bagay para tulungan siya.

Pero nanatili lamang itong nakatayo.

Tahimik.

Walang ginawa.

At sa huling sandaling malinaw pa ang kanyang paningin, nakita niya ang malamig na ngiti ni Tiffany.

Pagkatapos ay tuluyan nang nagdilim ang lahat.

At ilang sandali pa ay nawalan na ng malay si Kiera.