Chapter 4

Yvaine Rivera POV

Isang linggo ang mabilis na lumipas matapos ang meeting sa conference room. Sa loob ng mga araw na iyon, hindi mawala sa isip ko si JD. Bawat pag-ring ng phone ko, umaasa ako na baka siya ang tumatawag.

Nakatitig ako sa screen ng laptop ko nang biglang mag-vibrate ang phone ko. Isang unknown number ang lumabas sa screen.

"Hello?" sagot ko sa tawag.

"Are you free for lunch, Yvaine?" boses iyon ni JD mula sa kabilang linya. Mababa at sobrang pamilyar ng kaniyang boses.

Bahagya akong napangiti habang nakatitig sa mga papeles sa mesa ko. "JD? Paano mo nakuha ang number ko?"

"I have my ways," natatawang sagot niya. "So, are you going to say yes, or do I need to ask your Papa for permission first?"

"Nasa office ako ngayon, JD. Marami akong ginagawa," pakipot kong sagot habang inaayos ang hair clip sa buhok ko.

"I know a quiet place near your building. Just one hour, Yvaine. I promise not to waste your time."

"Fine," napabuntong-hininga ako pero hindi ko maitago ang saya. "Kita tayo sa lobby in ten minutes."

Pagbaba ko sa lobby, agad kong nakita si JD. Nakasandal siya sa may malaking pillar habang may hawak na dalawang tasa ng kape. Nakasuot siya ng casual navy blue blazer at white shirt. Mukha siyang napakarelax kumpara sa mga busy na tao sa paligid.

"For you," abot niya sa akin ng isang tasa nang makalapit ako. "Caramel macchiato, right?"

"Paano mo nalaman ang paborito ko?" takang tanong ko habang tinatanggap ang kape.

"I observed what you ordered last time," ngumiti siya nang bahagya habang naglalakad kami palabas ng building. "I told you, I pay attention."

Naglakad kami patungo sa isang maliit na Italian bistro na hindi gaanong kalayo sa kumpanya. Umupo kami sa dulo ng restaurant kung saan mas tahimik at walang masyadong tao.

"So, how's work?" panimula niya habang nag-o-order kami ng pasta.

"Stressful as usual. Si Papa, busy sa pag-aayos ng turn-over ng ilang shares para sa merger," sagot ko habang pinaglalaruan ang tissue sa mesa. "Ikaw? Kumusta ang boss mo? Nagpakita na ba si Draven sa 'yo?"

Sandaling natigilan si JD bago uminom ng kape. "Draven is... handles things behind the scenes. Pagod na rin ako na siya palagi ang napag-uusapan natin."

Natingala ako sa kaniya. "Nagtatampo ka ba dahil tungkol sa kaniya ang tinatanong ko?"

"A little bit," diretsahang sagot niya habang nakatitig sa mga mata ko. "I came here to see you, Yvaine. Not to talk about Jayce Draven Blackwell."

Naiwas ko ang tingin ko dahil sa biglaang pag-init ng pisngi ko. "JD, alam mong engaged ako sa kaniya. Kahit hindi ko pa siya nakikita, nakatali pa rin ang pangalan ko sa kaniya."

"Nakatali ka sa isang pangalan, Yvaine, pero hindi sa isang tao," mahinang sabi niya habang dahan-dahang inilalapit ang kamay niya sa mesa. "Ayaw mo bang maranasan na may taong nagpapakita para sa 'yo? Yung hindi ka kailangang paghintayin nang tatlong taon?"

Tinitigan ko ang kamay niya sa mesa. May bahagi ng puso ko na gustong hawakan iyon, pero pumasok sa isip ko ang responsibilidad ko sa pamilya ko.

"It's not that simple, JD," bulong ko.

"It is simple, Yvaine," sagot niya habang nakatitig pa rin sa akin. "If you give me a chance, ipapakita ko sa 'yo kung ano ang nararapat para sa 'yo."

Napatitig lang ako sa kaniya, walang lumalabas na salita sa bibig ko. Nabasag lang ang katahimikan nang dumating ang waiter para isilbi ang pagkain namin.

Habang kumakain kami, patuloy ang palitan namin ng kwento at tawa. Masaya siyang kausap, at sa bawat minutong kasama ko siya, mas lalong lumalabo sa isip ko ang kumpanya at ang hindi nagpapakitang fiancé.

Nang matapos ang tanghalian, hinatid niya ako pabalik sa lobby ng aming building.

"Thank you for the lunch, JD," ngumiti ako sa kaniya bago pumasok sa entrance.

"Anytime, Yvaine," sagot niya habang nakatitig sa akin. "I'll call you tonight, okay?"

Tumango ako at mabilis na tumalikod para itago ang ngiti sa labi ko. Habang naghihintay ng elevator, napahawak ako sa dibdib ko at narealize na mas lalo nang naguguluhan ang puso ko.