Chapter 3

Yvaine Rivera POV

Pag-uwi ko sa aming bahay, agad kong itinabi ang calling card ni JD sa ilalim ng aking vanity mirror drawer. Paulit-ulit na tumatakbo sa isip ko ang kaniyang mga sinabi kanina sa park. Hindi ko maitatanggi na may epekto sa akin ang simpleng pakikipag-usap sa kaniya. Sa halos tatlong taon kong pakikipag-usap sa isang fiancé na puro trabaho lang ang nasa utak, ngayon lang ulit ako nakaramdam ng pagpapahalaga mula sa isang lalaki.

Kinaumagahan, maaga akong pumasok sa Rivera Enterprises. May mahalagang presentation ako para sa mga bagong marketing proposals ng pamilya namin. Nang makarating ako sa aking opisina, pumasok agad si Bree na may hawak na dalawang tasa ng iced Americano.

"Good morning, Yve! Mukhang maganda ang gising mo ngayon ah," pansin ni Bree habang inilalapag ang kape sa aking mesa.

"Maayos naman ang tulog ko. Bakit mo naman nasabi?" tanong ko bago kumuha ng isang s****p sa kape.

"Kasi kahapon nung iniwan kita sa park, mukha kang lalaban sa giyera. Pero ngayon, para kang nakainom ng maraming vitamins," biro pa niya habang nakatitig sa akin. "Umamin ka nga sa akin, Yvaine Rivera. May nangyari ba kahapon nung mag-isa ka lang?"

Bahagya akong natawa at umiling. "Wala naman. Nagpahangin lang talaga ako sa park gaya ng sinabi ko sa 'yo. Maganda ang simoy ng hangin at medyo nakapag-isip-isip ako nang maayos."

"Siguraduhin mo lang, ha," hirit ni Bree sabay upo sa harap kong upuan. "By the way, tinawagan ako ng secretary ng Papa mo kanina. May surprise inspection daw ang ilang representative mula sa Blackwell Holdings ngayong hapon. Hindi raw makakatingin si Draven sa meeting kasi busy siya, pero magpapadala daw siya ng kaniyang right-hand man."

Muli na namang sumikip ang dibdib ko sa narinig. "Lagi naman. Wala namang bago doon, Bree. Kahit kailan naman hindi nagpakita ang taong 'yon."

"Chill ka lang, girl. At least nagpapadala siya ng tao niya. Ibig sabihin lang niyon ay importante pa rin sa kaniya ang merger ninyo," paliwanag ni Bree upang kalmahin ang loob ko.

"Ewan ko ba. Minsan naiisip ko kung tao ba talaga ang nakatakda kong pakasalan o isang AI robot na ginawa lang ng kumpanya nila," bored kong sagot bago inayos ang mga folder sa aking mesa.

Lumipas ang buong umaga na nakatutok lang ako sa aking mga papeles. Nang mag-alas dos ng hapon, bumaba kami ni Bree patungo sa main conference room kung saan gaganapin ang meeting kasama ang mga representatives ng Blackwell Holdings. Pagpasok namin, naroon na si Papa kasama ang kaniyang legal team.

"Yvaine, maupo ka na," tawag sa akin ni Papa. "Dumating na ang representative ni Mr. Blackwell. Kakagaling lang niya sa lobby."

Nang bumukas ang p***o ng conference room, pumasok ang isang matangkad na lalaki na nakasuot ng napakagandang dark grey suit. Agad na lumaki ang aking mga mata nang makilala ko ang kaniyang mukha.

"JD?" mabilis na lumabas sa aking mga labi bago ko pa man maitikom ang aking bibig.

Lumingon sa akin ang lalaki at nagpakawala ng isang pamilyar at nakakatunaw na ngiti. "Hello again, Yvaine."

Nagkatinginan si Papa at si Bree dahil sa gulat. "Magkakilala na kayo?" tanong ni Papa habang nakatingin sa aming dalawa.

"We met yesterday at the park, Tito Gabriel," sagot ni JD habang naglalakad lapit sa mesa upang makipagkamay kay Papa. "I am Julian Dominic, the Chief Operating Officer of Blackwell Holdings and the personal representative of Jayce Draven Blackwell."

Nakatitig lang ako sa kaniya habang inaayos niya ang kaniyang button-up shirt sa ilalim ng suit jacket. Hindi ako makapaniwala na ang lalaking nakatabi ko sa parke kahapon, ang lalaking nag-drowing ng aking mukha sa kaniyang sketchbook, ay ang mismong kanang-kamay ng aking misteryosong fiancé.

"I see," nakangiting sagot ni Papa. "That’s good then. At least hindi na kayo stranger sa isa't isa."

"Yes, Tito. Miss Yvaine and I had a very nice conversation yesterday," nakatitig sa akin si JD habang sinasabi iyon, dahilan upang muling uminit ang aking mga pisngi.

Naupo si JD sa tapat kong pwesto. Sa buong tagal ng presentation ni Papa tungkol sa bagong project, ramdam ko ang paminsan-minsang pagtitig sa akin ni JD. Tuwing titingin ako sa kaniya, binibigyan niya ako ng isang mabilis na ngiti na para bang may pampribadong usapan kaming dalawa na kami lang ang nakakaalam.

Nang matapos ang meeting matapos ang dalawang oras, nagpaalam si Papa upang bumalik sa kaniyang opisina para sa isa pang phone call. Naiwan kami ni JD at ni Bree sa loob ng conference room.

"Grabe, maliit nga talaga ang mundo," biro ni Bree habang nag-aayos ng kaniyang mga gamit. "Kukuha lang pala ako ng additional files sa opisina ko, JD. Yve, maiwan ko muna kayo rito."

Mabilis na lumabas si Bree at ikinasa ang p***o, na tila ba sinasadya niyang iwan kaming dalawa na magkasama.

"So, Julian Dominic pala ang buong pangalan mo," panimula ko habang dahan-dahang tumatayo mula sa aking upuan. "At hindi mo man lang binanggit kahapon na nagtatrabaho ka pala para sa fiancé ko."

Natawa nang mahina si JD at dahan-dahang lumapit sa kinaroroonan ko. "You didn't ask for my full name, Yvaine. And besides, I preferred you knowing me just as JD first, without any business titles attached."

"Pinagtitipunan niyo ba ako ng boss mo?" tanong ko nang may halong pagtataray, bagaman wala talagang galit sa aking boses. "Alam mo ba na halos tatlong taon ko nang ginagawang katatawanan ang sarili ko para lang makita siya?"

Tumingin sa akin si JD nang may malalim na emosyon sa kaniyang mga mata. Lumapit pa siya nang kaunti sa akin, dahilan upang maamoy ko ang kaniyang amoy na parang pinaghalong cedarwood at fresh citrus.

"Draven is a very complicated man, Yvaine," mahinang paliwanag ni JD. "He has a lot of responsibilities on his shoulders, and sometimes he makes choices that are hard for others to understand."

"Is that an excuse for ignoring his own fiancée?" salubong ang kilay na tanong ko.

"No, it's not an excuse," sagot ni JD habang itinatagilid ang kaniyang ulo. "In fact, if you ask me, he's being completely stupid for letting someone like you wait for this long."

Muli na namang naputol ang aking hininga sa kaniyang direktang pananalita. Mas lalong bumilis ang tibok ng puso ko dahil sa pagiging malapit ng kaniyang mukha sa akin.

"You shouldn't be saying those things about your boss," bulong ko habang nakatitig sa kaniyang mga labi.

"I’m just speaking the truth," ngumiti siya nang bahagya habang dahan-dahang inabot ang aking kamay upang hawakan ito nang mabilis. "I have to leave now for another meeting, Yvaine. But I hope I can see you again soon. Without the business setup."

Tumango lang ako habang pinalaya niya ang aking kamay. Tinitigan ko siya habang naglalakad siya palabas ng conference room. Habang isinasara niya ang p***o, napahawak ako sa aking dibdib at napaisip kung bakit mas nararamdaman ko ang presensya ng kaniyang kanang-kamay kaysa sa lalaking nakatakda kong makasama habambuhay.