로그인FELICIA P.O.VNasa biyahe kami ngayon papunta sa day care center, inihatid kami ni Jahaziel para deretso na daw siya sa Bellinger Corp. Naka bus kami ngayon at nakasunod lang ang kotse na minamaneho ni Secretary Choi.Honestly, hindi ko parin magawang tingnan ng deretso ang mag-ama, kahit may naging usapan na kami ni Jahaziel ay hindi parin mawala sa isipan ko ang mga sinabi ni Lara.Pero kahit papaano ay gumaan ang loob ko, alam kong may galit si Jahaziel sa ginawa ko noon but comforting me yesterday helps me to calm down.Jahaziel is a nice and warm man, yet paano ko siya nagawang ipagpalit sa iba? "Mommy i noticed po why you're not giving glance to me po or daddy? Do you hate us po ba?" Agad akong napalingon kay Ethan sa sinabi nito, napalingon din ako kay Jahaziel na hindi binabaling ang tingin sa akin, na parang sinasabi niyang 'bahala na akong sumagot sa tanong ni Ethan'.
"What did you said to Felicia?" seryosong tanong ni Jahaziel kay Lara matapos na tuluyang makaakyat si Felicia sa hagdanan papunta sa kuwarto nito."Wala naman akong sinab--""--i'm not stupid, so don't treat me like a fool, Lara. I heard how you rubbed on her face what she did eight years ago." malamig na putol ni Jahaziel kay Lara na bahagyang nagpambuntong hininga."She's asking me about her cheating, sinagot ko lang ang mga tanong niya, Jahaziel. Hindi porke't wala siyang maalala ay babaliwalain mo na ang pagtataksil na ginawa niya sayo noon. He choose another man than to stay in your side and be a mother to Etha--""--and you fucking called yourself her bestfriend while bad mouthing her behind her back. What a fucking two faced you are, Lara." muling putol ni Jahaziel."Ikaw lang naman at si Ethan ang iniisip ko. Jahaziel, iniwan niya kayo at sumama sa ibang lalaki, kung naaksidente siya at nawalan ng malay, dapat wala ka ng pakialam sa kaniya after ng pag-iwan niya sa inyo. She
FELICIA P.O.V"Daddy, mommy is still frowning.""Don't worry about your mom. She's not a child to sulk just because I wouldn't let her eat seafood."Mas lalo akong napasimangot ng dahil kay Jahaziel, buong biyahe ako nagtatampo dahil hindi man lang niya ako pinakain ng seafood. Hindi ko alam kung pinagdadamutan ako ng ama ng anak ko o sadyang sinasadya niyang huwag akong pakainin. After kong i-treat ng ice cream hindi man lang ako papakainin."Welcome home sir, ma'am." pagbati sa amin ni Mang Arturo ng salubungin nila kami nina Jahaziel, may dalawang katulong itong kasama."Take Ethan on her room and clean him up." utos ni Jahaziel kung saan agad niyang binaba si Ethan.Sinamahan na ng dalawang katulong si Ethan paakyat sa kuwarto nito."Secretary Choi is in your office right now, sir. He is waiting for you regarding some documents he brought.""Okay."Workaholic talaga si Jahaziel, kahit kanina ay may trabaho itong sinisingit. Sobrang yaman na niya para magpayaman pa."Tataas na rin
"Have a good weekends, children.""Thank you ma'am Fel!"Kaniya-kaniya ng nagsilabasan ang mga estudyante ko na may mga sundo ng mga magulang. Ang sarap talaga sa pakiramdam na magturo lalo na at mga bibo at cute na mga bata amg tinuturuan ko.Buti nalang hinahayaan parin ako ni Jahaziel na magturo dito sa day care center. Once na bumalik ang mga alaala ko at talagang nagawa kong lokohin at iwan silang mag-ama ay wala akong karapatan na manatili sa tabi nila.Ang kapal naman ng mukha ko kung mag stay ako sa kanila after ng pang-iiwan na ginawa ko. Ano ba kasi talaga ang totoong nangyari? Hanggang ngayon ay tanong 'yan sa isipan ko, na alam ko namang inaalam ni Jahaziel ang nangyari eight years ago."Dapat bang pilitin kong bumalik ang mga alaala ko?" sambit ko sa sarili ko ng may humawak sa kamay ko, at pagtingin ko ay si Ethan."Mommy are you okay po?" ang sweet talaga ng anak ko, kahit walong taon ko siyang iniwan hindi siya nagalit sa akin.At kahit may galit sa akin si Jahaziel, n
FELICIA P.OVReal Parents...all i know ay si Javier at Soleil Castro ang aking mga magulang. Kaya pala wala akong maalala na childhood memories na kasama sila ay dahil hindi nila ako tunay na anak. Masakit parin isipin na hindi ako tunay na Castro, and now i will meet the ashes of my real biological parents. Hindi ko alam kung anong dapat kong maramdaman, i don't even remember their faces nor their names."Do you still want to meet them?"Napalingon ako kay Jahaziel na deretso ang tingin sa nilalakaran namin mula sa hallway ng columbario."Hindi ko alam Jahaziel, honestly i'm curious sino ang mga tunay kong mga magulang but paano ako haharap sa kanilang mga abo kung hindi ko sila maalala." saad ko."Just face them even you don't remember them."Bahagyang huminga ako ng malalim. Miya-miya pa ay nakarating na kami sa tapat ng labi ng tunay kong mga magulang. Inside the one tiny box was a picture of a man and woman na nakangiti ng matamis, and the man is carrying a girl.Ako ba 'yun?"Ca
TAHIMIK ATpanaka-nakang nililingon ni Felicia si Jahaziel na seryoso at tahimik na nakasakay sa isang bus. Ilan sa mga pasahero ng bus ay napapalingon sa kanila lalo na kay Jahaziel na laging laman ng balita at newspaper.After ng intense nilang umagahan ay umalis din silang dalawa at iniwan si Ethan sa manor kasama si Arturo. Walang ideya si Felicia kung saan sila tutungo ni Jahaziel umagang-umaga.Kakaalam ko lang kahapon na hindi ako anak nina Daddy, at may asawa at anak ako. Pero bakit imbis na magmukmok ako mag-isa, heto at kasama ko pa si Jahaziel, ang asawa ko na hindi ko maalala. pagkausap ni Felicia sa kaniyang isipan."Avoid my half-brother, never talk to him, never approach him." biglang pahayag ni Jahaziel na ikinalingon na ng tuluyan ni Felicia sa kaniya."Puwede ko bang malaman kung bakit? Hindi ba kayo magkasundo ng kapatid mo?" tanong ni Felicia na wala siyang nakuhang sagot kay Jahaziel."O-Okay lang kahit hindi mo sagutin ang mga tanong ko." ani ni Felicia na inalis
FELICIA P.O.V "Okay children, make sure makulayan niyo lahat ng mga pictures na binigay ko sa inyo. Ang unang magpasa sa akin ay may stars, okay ba 'yun?" napangiti ako sa mga estuduyante kong sabay-sabay na sumagot sa akin. "Puwede na kayong magsimula, pag may tanong kayo puntahan niyo lang ako
MALALIM NA ANG GABI nang makauwi si Jahaziel mula sa maghapong trabaho, kung saan hindi rin siya nakapag focus dahil kay Felicia. Siyam na taon itong nawala, yet ginugulo na agad nito ang isipan niya. Papasok palang siya sa pintuan ng matigilan siya at mapalingon sa bahay ni Felicia na hindi bukas
"Wow!"Ganito pala kaganda ang katapat kong bahay pag na-renovate na. Parang noong nakaraan lang ay bakante pa ito tapos ngayon may titira na."Sino kaya ang bago naming kapitbahay? Sigurado akong mayaman ang lilipat diyan dahil sa laki ng bahay na 'yun. Gagawa ako ng banana cake tapos ibibigay ko
"Okay children! See you this monday, enjoy your weekends.""Yes ma'am!"Ahhh they're so cute! Hindi talaga ako nagsisisi na mas piliin ko ang maging kindergaten teacher kaysa sa magtrabaho sa company namin na gusto ni papa. I'm fond of kids, sobrang cute nila sa paningin ko at kung susuwertehin ako







