Chapter 02

KINAUMAGAHAN, bumababa na sa hagdanan si Jahaziel habang nakahawak siya sa kaniyang ulunan dahil sa bahagyang pananakit nito. Hindi siya nakatulog ng maayos kagabi matapos niyang makita muli si Felicia after nine years.

Her wife who gave birth to their son, yet leaved them immediately for another man. Walang matinong tulog na nagawa si Jahaziel dahil sa galit meron siya kay Felicia na sumulpot nalang sa harapan niya. Technically, they are still married at ngayong nagkita na ulit sila, Jahaziel will move forward to the annulment upang tuluyan ng mawalan ng karapatan si Felicia sa kanilang anak.

"Good morning, Mr. Bellinger, nasa hapagkainan na si master Ethan." pagbati ni Arturo kay Jahaziel na kahit sabado ay papasok parin sa kumpanya nito.

Pagkarating ni Jahaziel sa dining area ay naabutan niya si Ethan, ang kaniyang walong taong gulang na anak na kumakain ng pancake.

"Good morning son."

"Goodmorning daddy, papasok ka po?" tanong ni Ethan na ikinatango ni Jahaziel pagkaupo nito sa katapat nito.

"Yeah, i need to finish the new unit we're making right now. Don't worry, uuwi ako ng maaga for dinner."

"Promise?"

"Kailan ba nagbreak ng promise ang daddy mo? Did i break any promises we had?" ani ni Jahaziel na ikinailing ni Ethan.

"Daddy always fulfilled his promise to Ethan." ani ni Ethan na nagtuloy na sa pagkain nito, nang maisip ni Jahaziel si Felicia.

That woman again, out of all the possible neighbors I could have, why does it have to be that woman?! I won't let her lay eyes on my son – not even a single fucking strand of his hair! pahayag ni Jahaziel sa kaniyang isipan kung saan nilingon niya si Arturo.

"Don't let Ethan leave the house. If that woman comes here demanding to see my son, call me immediately. I'm sure she's just pretending not to know me so that once I'm gone, she can get a chance to take Ethan away."bilin ni Jahaziel kay Arturo na tumango nalang sa kaniyang bilin.

Nang makatapos si Jahaziel sa pagkain niya ay nagpaalam na siya sa kaniyan anak, humalik siya sa noo nito bago naglakad na palabas ng bahay. Agad siyang pinagbuksan ni secretary Choi ng pintuan sa backseat.

"The spare parts from France have arrived – these are what we'll install in the new unit, President. Its exterior is also almost finished, and we'll be able to meet our target launch date next month."pagbibigay alam ni Secretary Choi sa nangyayari na sa bago nilang unit pagkasakay nito sa driver's seat.

" I'll visit the production area."

"How about Miss. Lara? She asked a lunch date with you." ani ni secretary Choi na bahagyang ikinabuntong hininga ni Jahaziel.

Lara Coroneo is Felicia's bestfriend, yet ito ang nagpakita sa kaniya ng cctv noon kung saan kita niya si Felicia na sumakay ng kotse kasama ang isang lalaki three weeks pagkapanganak nito kay Ethan. Lagi itong bumisita sa kaniya, and even do things for Ethan na hindi niya sinasabing gawin nito. Jahaziel can say that Lara is a good woman, yet ayaw ng pumasok ni Jahaziel sa isang relasyon lalo pa at kaibigan ito ni Felicia.

"I have no time for lunch so declined her." saad ni Jahaziel nang napamura siyang napahawak sa kinauupuan niya dahil sa biglaang pagpreno ni Secretary Choi.

"What the fuck secretary Choi?!'

" I-Is that madam Felicia?" gulat na bulaslas nito kung saan agad na napalingon si Jahaziel sa may bintana at agad nakita si Felicia na naka cycling, nàka fitted black sando at naka running shoes habang may headphone sa tenga nito at nag-uunat sa kinatatayuan nito.

"I'm seeing the madam right, President?" hindi makapaniwalang sambit ni Secretary Choi kung saan nagkasalubong ang kilay ni Jahaziel ng may lalaking lumapit kay Felicia at nagbigay ng tumblr dito.

Sa isiping maaring ito ang lalaking kinakasama ngayon ni Felicia ay hindi napigilan ni Jahaziel na mapakuyom ang kamao, at mag-igting ang kaniyang panga sa nakikita.

"Let's leave here, Secretary Choi."

"B-But President, madam is righ--"

"--i said fucking leave. Now." walang emosyon na putol ni Jahaziel kaya wala ng choice si Secretary Choi kundi paandarin ang kotse at umalis na.

Bahagyang sinilip ni Secretary Choi si Jahaziel na ramdam niya ang bigat ng presensya nito matapos ang nakita nito. Nine years, yet akala ni Secretary Choi ay lalapitan ito ni Jahaziel at kukumprontahin.

"That woman wear that kind of clothes hanging out with her mistress.What a fucking slut." malamig na ani ni Jahaziel na sa siyam na taong lumipas alam ni Secretary Choi na kahit galit ang bumabalot sa puso ni Jahaziel kay Felicia ay naitatago noon ang pagmamahal nito sa unang babaeng pinangakuan nito ng panghabang buhay na pagmamahal.

FELICIA'S P.OV

"Maraming thank you talaga at hinabol niyo ako para maibalik 'yung tmblr ko."pasasalamat ko sa lalaking nagbalik ng naiwan kong tumblr sa sport center meron ang village namin.

Buti nalang may mabuting pusong na humabol sa akin para ibalik ang tmblr ko, limited edition pa naman ito na regalo ni Papa.

Pagkatapos kong magpasalamat sa nagbalik ng tmblr ko ay tumakbo na ako pabalik sa bahay para maligo. Plano kong manuod ng kdrama ngayong araw, gusto kong tapusin 'yung I have a lover. Grabe ang pinagdaanan ng bidang babae doon, nag cheat amg asawa niya then binangga ang kotse kaya kaya nawalan siya ng alaala.

Kailangan din i-enjoy ang weekend para pagsdating ng Monday mag focus naman ako sa pagtuturo ko.

Nang makarating ako sa bahay ay bago ako pumasok ay napalingon ako sa katapat kong kapitbahay, kung saan may wirdong lalaking nakatira. Guwapo sana kaya lang masungit at judgemental.

" Pero paano kaya niya nalaman ang pangalan ko? Nabanggit ko ba kahapon?" nagpakilala ba ako sa kanila kahapon? Napapaisip tuloy ako ng wala sa oras.

"Ang weird lang kasi may familiarity akong naramdaman sa masungit kong kapitbahay. Ano ba itong pakiramdam ko, nagma-malfunction na yata."

Napailing nalang ako at pumasok sa bahay, naligo muna ako at maghanda ng makakain ko habang nanunuod ako.

Nasa exciting part na ako ng pinapanuod ko ng tumunog ang cellphone ko, kinuha ko iyon na nasa center table at walang tingin-tingin sa caller na sinagot ang tawag nito.

"Hello! Felicia speaking."

"Stop that habit of yours na hindi natingin sa caller ID, Felicia."

"Mom?"

"Hindi ka ba uuwi dito sa bahay? Have dinner with us, namimiss ka na namin ng papa mo."

Agad kong ni-pause ang pinapanuod ko, hindi pa pala ako nadalaw kina mom after kong lumipat dito.

"Sige po, mag sleep over narin po ako diyan mom."

"Mabuti naman, maghahanda ako ng mga gusto mong pagkain."

Marami din kaming napag-usapan ni mom, kinamusta niya ako kung may time ba na sumasakit ang ulo ko. Well, last time na sumakit ng malala ang ulo ko ay noong sumakay ako sa kotse dahilan kaya nadiagnose na may amaxophobia ako.

After ng tawag ni mom sa akin ay nanuod pa muna ako ng ilang episode pa ng pinapanuod ko, bago ako umakyat sa kuwarto upang magpalit ng damit. Hinubad ko ang suot kong damit nang matigilan ako ng mapatitig na naman ako sa peklat meron sa ibabang parte ng tiyan ko.

Mahaba ang peklat ko dito, sabi ni mom naaksidente ako noong bata ako kaya kailangan kong operahan. Hindi ko lang maalala kung anong aksidente ang nangyari sa akin. Siguro bata palang ako noon kaya wala akong maalala masyado.

Pero 'yung weird sa peklat ko, paghinahaplos ko siya may something na parang may kulang sa akin. Wala lang akong maisip na ideya kung anong kulang na nararamdaman ko.

Honestly wirdo din ako in my own ways katulad ng guwapo kong kapitbahay.

"Makakapag two piece pa kaya ako nito nang hindi papansinin ang peklat ko?" tanong ko sa sarili ko na ikinibit balikat ko nalang.

Okay lang naman di makapag swim suit, wala naman akong two piece.