Chapter 004

Si Hiraya ay palihim lamang na sumulyap at nagsimulang magreklamo sa isip. Ang buong akala niya ay isa itong matabang lalaking kalbo na nasa higit na mas matanda sa kaniya, pero ang dumating ay isang sobrang gwapong lalaki! Mukhang hindi rin ganoon kalayo ang agwat ng edad nila di gaya ng inaasahan niya.

Inabot ni Nexus ang menu kay Hiraya.

"Tingnan mo kung anong gusto mong inumin."

"Latte na lang," sagot ni Hiraya agad, hindi na kinuha ang menu.

"Okay."

Medyo lutang pa rin si Hiraya. Akala niya'y nasanay na siya sa mga gwapo—mula pagkabata, marami na siyang nakilala. Pero kung ikukumpara sa "mga sikat na modelo" sa lalaking nasa harap niya ngayon, parang pumapangit ang lahat ng gwapong lalaki sa kanyang memorya.

Matangkad ang lalaki, may bahagyang ngiti sa labi, at napaka-perpekto ng mga facial features niya—parang lumabas lang sa isang luxury perfume ad. Napansin ni Hiraya na marami ring mga tao sa café ang palihim na tumitingin dito.

Napalunok si Hiraya at biglang nawalan ng kumpiyansa.

Matapos basahin ang menu, hindi na siya masyadong tinanong ni Nexus. Diretso na agad ito sa punto.

"Maganda ang relasyon ko sa lola ko, pero nagkaroon siya ng operasyon kamakailan at medyo mahina na ang katawan. Ang tanging hiling niya ay makapag-asawa na ako agad. Kaya gusto kong pumili ng isang babaeng maayos, at agad na magpakasal."

Hindi man masyadong madetalye ang sinabi ni Nexus, pero agad nang naglaro sa isipan ni Hiraya ang eksena ng isang tipikal na rich family drama.

"Ang kapatid ko ay may sakit, at kailangan ng pera para sa pagpapagamot."

"Isa kang mabuting ate." Tumango si Nexus. "Dahil alam kong isang taon ang mawawala sa buhay mo, at seryoso ang kasunduan natin, naniniwala akong nararapat lang na mabayaran ko ang bawat araw ng pagsasama nating dalawa. Kaya bukod sa dowry, tulad ng napag-usapan natin online—tubig, kuryente, tirahan, at iba pang gastusin mo habang may bisa ang kasal natin, sagot ko na. Pwede rin kitang bilhan ng kotse at bahay—bahala ka kung saang lungsod mo gusto."

"Hindi, hindi na, sapat na yung dowry," sabi ni Hiraya, gulat na gulat. Isang milyon. Isang milyon?! Tapos kotse at bahay pa?! Lalong lumalim ang pagkaunawa niya sa agwat ng antas nila ni Nexus.

"Iyon lang talaga ang kailangan ko," dagdag pa niya agad.

Inalok siya ng pera, pero wala siyang lakas ng loob na tanggapin lahat. Bata man si Hiraya, dala pa rin niya ang mga lumang paniniwala—na ang sobrang biyaya ay binabawi rin ng tadhana sa ibang anyo. Kung wala lang ang sakit ng kapatid niya, baka hindi niya kailanman tinanggap ang kasunduang ito.

"Nagtitiwala ako sa pagkatao mo Miss Hiraya." Tumango si Nexus at tumingin kay Hiraya.

Napangiti si Hiraya ng pilit, at hindi niya maintindihan kung bakit hindi niya magawang tumingin pabalik sa mga mata ng lalaki.

"Kung ayos na sa 'yo, ililipat ko na ang pera at maaari mo nang pirmahan ang kasunduan." Inilapag ni Nexus ang dokumento sa mesa at iniabot kay Hiraya.

"Huwag kang mag-alala, hindi ako gagawa ng anumang hindi nararapat. Ang kailangan mo lang ay sumuporta sa akin sa harap ng pamilya at mga kaibigan, at gampanan ang papel mo bilang asawa ko."

Hanggang sa pirmahan niya ang papeles at makuha ang marriage certificate, hindi pa rin makapaniwala si Hiraya sa bilis ng mga pangyayari. Parang panaginip lang ang lahat ng nangyari sa nakaraang dalawang araw.

"Miss Lyn? Miss Hiraya Lyn, hello?"

Ang boses ng HR na nasa harap niya ang bumalik sa kanya sa realidad.

"Ah, sorry po." Sagot ni Hiraya, sabay ngiting nahihiya.

"Okay, tuloy natin. Kakagraduate mo lang ngayong taon, tama? Pwede ba naming malaman ang marital status mo?"

"Ah... kasal na po ako."