Mag-log inAMIRA POV
Nakatukod pa rin ang magkabilang kamay ni Mateo De La Rosa sa p***o. Nakakulong ako sa pagitan niya at ng mahogany paneling. Ang lakas ng kabog ng dibdib ko, parang gustong lumabas mula sa ribcage ko. Masyadong malapit ang mukha niya—amoy na amoy ko ang mamahaling bourbon at ang malamig at makatwirang galit sa kaniyang hininga.
"Sampung segundo, Amira," malamig niyang paalala, ang mga mata ay kulay-abo at matalim na parang balaraw. "Nasa siyam na tayo."
Pumikit ako nang mahigpit. Pinilit kong kumalma kahit nanginginig ang buo kong katawan. Wala na akong dapat itago. Huli na ako.
"Si Mr. Reyes," halos pahina kong sabi, habang pilit na nakatitig sa mga mata niya. "Si Reyes ang lumapit sa akin. Nabangga ako sa labas ng gusali niya... desperately in need of money. Nilinis ng ex-fiancé ko ang buong savings ko at iniwan akong baon sa utang habang nasa ICU ang nanay ko. Kailangan ng tatlong milyon para sa operasyon niya. Pumayag ako kasi 'yun lang ang tanging paraan para mabuhay si Mommy."
Hindi gumalaw si Mateo. Walang kahit anong awa o emosyon sa kaniyang mukha. Kinuha niya ang kaniyang phone mula sa bulsa ng suit at nagsimulang mag-type.
"Anong ginagawa mo?" nanginginig kong tanong. "Magpatawag ka ba ng pulis?"
"Ino-order ko lang sa security team ko na ilabas si Reyes sa perimeter at siguraduhing hindi na siya makakahinga sa industriyang 'to," malamig niyang sagot habang hindi tumitingin sa akin. "At para sa 'yo... ipapahuli kita sa NBI para sa e****a, forgery, at criminal impersonation."
"Huwag! Please, Mateo!" Napahawak ako sa braso niya nang hindi nag-iisip. Ramdam ko ang matitigas na kalibre ng kaniyang muscle sa ilalim ng mamahaling tela ng suit. "Gawin mo na ang lahat sa akin, ipakulong mo ako pagkatapos nito, pero pakiusap... tulungan mo lang ang nanay ko! Sagutin mo lang ang bill sa ospital. I'll take full responsibility. Gagawin ko kahit ano!"
Napatigil si Mateo sa pag-type. Dahan-dahan niyang ibinaba ang phone at muling tumitig sa akin. Ang paningin niya ay bumaba sa kamay kong nakahawak sa braso niya, bago tumaas pabalik sa mukha ko.
Lumalalim ang gabi at ang tanging tunog sa malawak na study room ay ang aming paghinga. Lumayo siya nang kaunti sa akin, naglakad patungo sa kaniyang malaking glass desk, at binuksan ang isang leather folder.
"Amira Solana," pagsisimula niya habang binabasa ang isang hiwalay na background report. "Top graduate ng Fine Arts, specialized sa antique restoration. Nakipagtulungan sa National Museum at sa ilang private galleries sa Europa para sa pag-preserve ng mga 16th-century oil paintings at goldsmith artifacts. Malinis ang record... hanggang sa pumasok ang ex-fiancé mong si Mark."
Tumingin siya sa akin, walang alinlangan. "Alam mo ba kung bakit hindi kita ipinahiya sa harap ng board kanina?"
Nagtaka ako. Dahan-dahan akong umiling.
"Dahil kailangan ko ang 'biyuda' ng kapatid ko," saad niya sa isang malamig at kalkuladong boses. "Ang trust fund na gustong makuha ng tiyuhin ko—ang De La Rosa Vault—ay hindi lang naglalaman ng pera. May mga nawawalang antigong ginto at gawa sa sining ang pamilya roon na may mga patong ng pekeng restoration mula sa mga kalaban ng kumpanya. Kailangan ko ng isang expert restorer na hindi konektado sa kahit kanino sa board para suriin ang mga 'yon nang lihim."
"G-gusto mo akong magtrabaho para sa 'yo?" nag-aalinlangan kong tanong.
"Gusto kong manatili ka bilang biyuda ni Xander," pagtatama niya. Lumapit siya muli sa akin habang may hawak na dalawang pahina ng bagong kontrata. "Pipirmahan mo 'to. Magpapatuloy ka sa pagpapanggap bilang asawa ng pumanaw kong kapatid sa loob ng tatlong buwan. Titira ka rito sa mansyon sa ilalim ng direktang kontrol ko. Gagawin mo ang restoration work sa vault nang walang nakakaalam."
Inilagay niya ang kontrata at isang fountain pen sa mesa.
"At kapag ginawa ko 'yon?" tanong ko.
"Sagot ko ang buong medical bill ng ina mo sa ICU hanggang sa tuluyan siyang gumaling. Kakanselahin ko rin ang lahat ng utang na iniwan ng ex-fiancé mo sa mga loan shark," sagot niya nang walang pikit-pikit. "Pero kapag nagkamali ka, kapag may nakatuklas na peke ka bago matapos ang tatlong buwan, o kapag subukan mong tumakas... hindi lang ikaw ang mabubulok sa kulungan. Sisiguraduhin kong pati ang nanay mo ay mawawalan ng residency sa ospital."
Nanlamig ang dugo ko sa kaniyang banta. Ang lalaking ito ay walang puso. Napakadingal, napakayaman, pero walang kaunting awa sa kaniyang katawan. Business transaction lang ang lahat para sa kaniya.
"Ito ay isang blackmail," bulong ko.
"Ito ay isang barter, Ms. Solana," malamig niyang patama. "Ang buhay ng nanay mo kapalit ng kalayaan mo sa loob ng tatlong buwan."
Tumingin ako sa kontrata sa mesa. Walang ibang p***o na nakatitig sa akin. Kapag tumanggi ako, mamamatay si Mommy bago matapos ang gabi. Kapag pumayag ako, papasok ako sa isang kulungan na gawa sa ginto at mga lihim, kasama ang pinakadelikadong lalaki na nakilala ko.
Kinuha ko ang fountain pen. Nanginginig man ang mga daliri ko, idinikit ko ang dulo nito sa papel.
Pirma.
Ibinaba ko ang panulat at tumingin nang diretso sa kaniyang mga abong mata. "Pumapayag ako."
Kinuha ni Mateo ang papel, tiningnan ang pirma ko, at mabilis itong isinara sa kaniyang safe. Humakbang siya lapit sa akin, inabot ang chin ko gamit ang kaniyang daliri, at inangat ang mukha ko.
"Mula ngayong gabi, hindi ka na basta Amira Solana," bulong niya habang nakatitig sa aking mga labi. "Magsisimula na ang buhay mo bilang nagdadalamhating biyuda ng De La Rosa Estate. At tandaan mo... nasa ilalim ka na ng bawat galaw ko."
Binitawan niya ang mukha ko at naglakad patungo sa p***o. Binuksan niya ito at tumingin sa guard sa labas.
"Ihanda ang penthouse suite para sa kaniya," malamig niyang utos. "Siguraduhing may bantay sa labas ng p***o niya bawat minuto."
AMIRA POVAng penthouse suite ni Mateo sa tuktok ng De La Rosa Estate ay mukhang isang gintong kulungan. Napalilibutan ito ng malalaking glass wall na nakatutok sa buong ilaw ng siyudad, pero sa loob, napakahimik. Sobrang tahimik na halos marinig ko ang sarili kong mabilis na paghinga habang nakaupo sa gilid ng napakalaking king-sized bed.Gabi na, pero malayo ako sa pagtulog. Pagkatapos kong pirmahan ang kontrata kanina sa study room, idiniretso agad ako rito ng dalawang matangkad na security guards. Sa labas ng pinto, naririnig ko ang mabibigat na tapak ng mga sapatos nila habang nagpapatrolya sa hallway.Ito na ang bagong buhay ko. Isang pekeng biyuda na nakakulong sa mansyon ng pinakamayamang pamilya sa bansa, kasama ang isang lalaking walang ibang ginawa kundi panatilihin akong nakatali sa kaniyang mga kamay.Lumapit ako sa glass wall at tumingin sa ibaba. Ang taas. Ang layo mula sa dating simpleng buhay na mayroon ako kasama si Mommy. Kahit papaano, medyo nabawasan ang bigat sa
AMIRA POVNakatukod pa rin ang magkabilang kamay ni Mateo De La Rosa sa pinto. Nakakulong ako sa pagitan niya at ng mahogany paneling. Ang lakas ng kabog ng dibdib ko, parang gustong lumabas mula sa ribcage ko. Masyadong malapit ang mukha niya—amoy na amoy ko ang mamahaling bourbon at ang malamig at makatwirang galit sa kaniyang hininga."Sampung segundo, Amira," malamig niyang paalala, ang mga mata ay kulay-abo at matalim na parang balaraw. "Nasa siyam na tayo."Pumikit ako nang mahigpit. Pinilit kong kumalma kahit nanginginig ang buo kong katawan. Wala na akong dapat itago. Huli na ako."Si Mr. Reyes," halos pahina kong sabi, habang pilit na nakatitig sa mga mata niya. "Si Reyes ang lumapit sa akin. Nabangga ako sa labas ng gusali niya... desperately in need of money. Nilinis ng ex-fiancé ko ang buong savings ko at iniwan akong baon sa utang habang nasa ICU ang nanay ko. Kailangan ng tatlong milyon para sa operasyon niya. Pumayag ako kasi 'yun lang ang tanging paraan para mabuhay si
AMIRA POVParang tumigil ang pag-ikot ng mundo. Ang boses ni Mateo De La Rosa ay tila malamig na balaraw na tumarak sa dibdib ko.Sister-in-law.Naputol ang paghinga ko. Titig na titig ako sa kaniyang mga mata habang hawak pa rin kaniyang mahahabang daliri ang inangat kong veil. Walang emosyon ang mukha niya, pero sa kaibuturan ng kaniyang kulay-abong mga mata, may nakatagong matalim na panganib. Alam niya. Hindi man niya sabihin nang direkta sa harap ng pamilya niya, nararamdaman kong alam niyang isang malaking peke ang buong pagkatao ko.Napaatras ako nang bahagya, pero bago pa ako makagalaw palabas ng kaniyang espasyo, biglang humawak ang kaniyang kanang kamay sa likod ng aking batok. Mabilis, mahigpit, at walang kaabang-abang na pasabi.Hihilingin ko pa lang sanang pakawalan niya ako nang bigla niyang idinikit ang kaniyang mga labi sa akin.Napa-singhap ang buong silid. Narinig ko ang mabilis na pagbagsak ng bolpen ng abogado at ang galit na pagpalakpak ng cane ni Don Bernardo sa
AMIRA POVNang lumapag ang mga gulong ng luxury sedan sa semento ng De La Rosa Estate, halos marinig ko ang sarili kong tibok ng puso. Masyadong mabilis. Masyadong malakas.Tumingin ako sa bintana. Ang mansyon ay hindi lang basta bahay—para itong kastilyong gawa sa maitim na bato at salamin, napapalibutan ng mataas na gate at mga guard na may dalang matataas na kalibre ng baril. Dito nakatira ang mga taong humahawak sa kalahati ng ekonomiya at art market ng bansa. At ngayon, papasok ako sa lair nila bitbit ang isang kasinungalingan.Sa kandungan ko, hawak ko nang mahigpit ang leather envelope na naglalaman ng mga pekeng dokumento: isang marriage certificate, personal letters, at affidavits na nagpapatunay na ako si Amira Solana-De La Rosa—ang lihim na asawa ng pumanaw na si Xander De La Rosa.Bumukas ang pinto ng kotse at inabot sa akin ng art broker—si Mr. Reyes—ang isang pares ng black designer sunglasses at isang manipis na black veil headband."Alalahanin mo ang usapan natin, Ms.
AMIRA POVAng akala ko, ngayong gabi ang simula ng bagong yugto ng buhay ko. Reserbado ang buong rooftop restaurant sa Tagaytay. Malamig ang hangin, romantic ang lights, at may maliit na velvet box na dapat ay nakahapag sa mesa sa harap ko.Pero dalawang oras na ang nakakalipas. Malamig na ang steak. At ang lalaking dapat ay mag-aalok sa akin ng kasal—si Mark—ay wala pa rin."Ma'am, ire-heat po ba natin ang food?" malambing na tanong ng waitress.Umiling ako at ngumiti nang pilit. "No, thank you. I'm just waiting for my fiancé."Fiancé. Ang sarap sanang pakinggan. Limang taon kaming magkasama ni Mark. Sabay naming itinaguyod ang maliit kong art restoration studio. Sa kaniya ko ipinagkatiwala ang lahat—pati ang Joint Savings Account kung saan nakatago ang buong ipon ng pamilya ko, ang perang pinagpaguran ko sa pagre-restore ng mga mamahaling antigong painting para sa mga alta lipunan.Kinuha ko ang phone ko at muling tinawagan ang numero niya. Unattended.Kaba. Biglang may lumalamig na







