Kabanata 2

Sa araw ding iyon minadali nina Tita Mildred at Eliza ang pagpapalibing sa katawan ng aking kapatid. Labis akong nagluksa sa pagkawala nito. Kinapa ko ang kwintas na nasa aking leeg.

"Wala ka bang balak na puntahan saglit ang inay mo?" tanong ni Eliza.

Nag-angat ako nang tingin rito.

"Wala namang problema kay inay, may binayaran akong kasalukuyang mag-aalaga sa kanya sa hospital," sagot ko.

"Bukas na bukas ay kailangan na nating isagawa ang lahat. Tita Mildred, tinawagan mo na po ba si Stacey?"

"Yes, hija. Pupunta siya rito bukas. Umiyak nga nang malaman niyang pumanaw na si Farrah."

Napayuko ako sa narinig mula kay Tita Mildred. Nakatitig lang ako sa labasan ng bintana kung saan makikita ang isang swing na nasa may hardin.

"Ma'am, narito na po ang lunch ninyo," narinig kong tugon ng isang katulong, inilapag nito sa aking harapan ang isang tray na may lamang pagkain.

"Sige na hija. Kahit konti lang kumain ka para magkaro'n ka ng lakas. Alalahanin mong may gagawin pa tayo," malumanay na tugon sa akin ni Tita Mildred.

Napasulyap ako rito. At walang-gatol ako nitong niyakap. "Narito lang si Tita para sa'yo, Yna. Pakiusap, para sa pangako natin sa kapatid mo. Kailangan na nating kumilos," ani pa nito.

Nagpakawala ako ng isang malalim na buntong-hininga. "Opo, Tita Mildred."

"Ma'am, dumating na po si Ms. Lim," ani ng isang katulong.

"Just tell her to wait a minute, Manang," narinig kong utos ni Tita Mildred sa naturang kawaksi.

"Yes, ma'am."

"Narinig mo 'yon, hija? She's here, siya ang magtuturo sa iyo sa mga dapat mong gawin. Are you ready?"

"Yes, Tita. Para sa pangako ko sa kapatid ko," tugon ko rito.

"Thank you, Yna. Magkapatid nga kayo ni Farrah. Like you, she takes all her risk maisilang lamang si Ferra. May cancer na siya nang ipinagbuntis niya ang pamangkin mo. Hindi sana lumala ang cancer niya kung pumayag siyang ipaglaglag ang bata pero mas pinili niya ang isilang ang batang si Ferra. At wala siyang pinagsisihan sa kanyang ginawa."

Naantig ang aking puso sa narinig. Panginoon ko. Hindi ko akalaing gano'n pala kahirap ang kalagayan ng aking kapatid. Muli, tumulo ang mga luha mula sa aking mga mata.

"Nagulat po akong malaman 'yan, Tita Mildred."

"Dahil siyang tunay, Yna. Tulad na lamang ng gagawin mo ngayon. Sinalo mo ang responsibilidad na hindi sana para sa iyo pero tinanggap mo pa rin ng buong-puso."

"Dahil kailangan, Tita. Mahal na mahal ko ang aking kapatid, at handa ko pong isakripisyo ang kaligayahan ko para sa tanging hiling niya," saad ko rito.

"Kumain ka na muna bago tayo sumabak sa pagsasanay. Pupuntahan ko na muna si Stacey sa living room. Babalikan na lamang kita mamaya," tugon nito sa akin. Tango lang ang naging tugon ko rito. Nasundan ko na lamang ito nang tingin.

Saka ko hinarap ang aking pagkain. Kahit wala akong ganang kumain, pinilit ko na lamang ang sarili, magkalaman lamang ang aking sikmura. Mahirap na kung ako na naman ang magkasakit. Sasabak pa ako sa isang malawakang pagsasanay. Aaminin kong kinakabahan ako sa paghaharap namin ni Zeus Mondragon. Ang inaalala ko lang, paano kung mabuking ako nito? Ipinilig ko na lamang ang sariling ulo.

Makalipas ang ilang minuto ay bumalik si Tita Mildred. Kasama ang isang matangkad, sexy at magandang babae. Hindi nakaligtas sa aking paningin ang pagkagulat sa anyo nito. At ang pagsinghap nito.

"She's really look like her, Tita M!" bulalas nito.

Napayuko ako nang marinig iyon mula rito. Namula ang aking pisngi. Saka ko narinig ang ingay ng takong nito na papalapit sa kinaroroonan ko.

"You must be, Yna, right?" tanong nito sa akin. Nag-angat ako nang tingin. Ngumiti rito ng tipid.

"Ako nga," mahinang sagot ko.

"Ako nga pala si Stacey. Huwag kang mahiya sa'kin. Alam mo bang para kayong pinagbiyak na bunga ni Farrah? Pati boses ay magka-boses kayo. Totoong nagulat ako nang malaman naming may kakambal pala si Farrah. Hanggang sa matunton ka nga ni Eliza."

"Hindi ko rin inaasahan na may kapatid pa pala ako at kakambal ko pa," sagot ko rito.

"By the way, are you ready for our rehearsal?" tanong nito.

"I am," sagot ko rito.

"Alright, this time I want you to teach on how Farrah greet her friends. Para hindi ka mahirapan. Kailangan mong gayahin ang kilos ni Farrah and the way she speaks, mataray kasi siya at laging nakataas ang kilay," saad pa nito sa akin.

"I can handle it, ganyan din ako," sagot ko rito.

"Mabuti na lang talaga. Ganito na lang, ibibigay ko na lang sa'yo ang ilang video then panoorin mo. At gayahin mo ang kilos ng kapatid mo."

"Hindi problema ang kilos ni Yna. Sa behavior na lang niya." Narinig kong singit ni Tita Mildred.

"I see, I forgot. Oo nga pala. You should learn how to be prim and proper. And the way how you dress up, dear."

"Yeah, 'yan ang babaguhin natin sa kanya. Dahil kung kilos lang. She act like, Farrah. The way she smiles and the way her brows up like a sophisticated one," saad muli ni Tita Mildred.

Muli, namula ang aking pisngi. Nahihiya ako sa damit kong suot. Pero paborito kong damit ito. At bente pesos lang ito sa okay-okay.

Inakay ako ni Stacey sa may dining table para turuan kung paano maupo ang kumilos na isang Farrah habang kumakain ito sa dining. Napatampal sa noo si Tita Mildred nang hindi ko alam kung paano gamitin ang tinidor at kutsara.

"Patawad, I prefer po na nagkakamay kung kumain," naiilang kung sagot sa mga ito.

"No, it's okay. Normal para sa'yo 'yan. But since you will play the role as your twin sister, narito lang kami para turuan ka," nakangiting tugon ni Stacey sa akin.

"Thank you, but I am willing to learn naman," ani ko.

Buong-araw naming ginugol ang lahat para sa pagsasanay. At naging daan iyon para mas makilala ko pa sina Tita Mildred at Stacey. I am so thankful at nariyan ang mga ito para ako'y gabayan. Hanggang sa nagpaalam na si Stacey at bukas na bukas din ay sasamahan ako nitong bumili nang ilang damit.

Nasabi ko na lamang sa sarili. Hindi ko in-expect na mangyayari ang lahat ng 'to. Ang maging isang Mrs. Mondragon. Maging asawa sa isang bilyonaryo at maging ina sa anak ng aking kakambal.

Ilang araw na lang ay malapit ko nang makakaharap ang pamilyang ibinilin sa akin ng namayapa kong kapatid.