Kabanata 2: Come

Celle's POV

Napataas naman agad ang kilay ko. Buti pa ito napansin niya, samantala ako hindi ko napansin iyon. Dahil ang alam ko may relasyon yata si engineer Giovanni sa kasamahan niya din na engineer na babae. Nakalimutan ko na ang pangalan n'on, hindi ko nga iyon gusto dahil nahuhuli ko siyang inirapan ako ng minsan kinausap ako ni engineer Giovanni.

May mga tao talaga na hindi naman inaano pero naiinis sa'yo.

" Tsk! Huwag kang isyu, Grace. Magdyowa yata sila n'ong isang kasamahan niya na babae na engineer din."

" Ah, si ma'am Irish. Sus, ang arte n'on hindi ko iyon bet para kay engineer Giovanni. Mabait si engineer pero iyong si ma'am Irish hindi. Panay irap nga iyon sa'yo eh," nakanguso na sabi ni Grace.

Nagkatinginan kami. Sabay kaming natawa dahil hindi lang pala ako ang nakapansin n'on na panay irap siya sa akin.

" Bilisan niyo na diyan mga, ineng.Mamaya na ang daldalan kapag tapos na tayo," basag sa amin ni tita.

Naramdaman ko ang kasiyahan nito kaya aligaga ito. Kumbaga, first time namin na magcater ng ganoon karaming tao kaya hindi talaga maiwasan na mapressure. Pero kami ni Grace na pinsan ko ay kalmado lang.

Sa wakas natapos na din namin ang gawain. Tapos na din ni tita Sheila ang niluto niyang limang ulam at ako ang nagluto sa dalawang ulam. Pahinga muna kami ni Grace habang naghihintay ng almusal namin. Tanghalian pa naman ang cater namin kaya makapagpahinga pa kami kahit kaunti.

Hindi muna kami tumatanggap ng ibang tao na kakain. Dahil hindi na kayanin ng mga powers namin. Bukod sa amin ni Grace na katuwang sa restaurant, si tito Damaso naman ang katuwang sa pagluluto. May dishwasher din sila tita Sheila at tatlong nagsisilbing server sa maliit nilang restaurant.

Si Grace ang cashier at ako naman kasama sa taga-serve ng mga customers order. Malakas ang nasabing restaurant dahil narin daanan ito ng mga tao, tabi ng highway at malapit lang din sa public school. Nagkataon din na may bagong tayo na building kaya halos karamihan sa mga trabahante ng building sa amin din kumakain.

" Halika na kayo mga,ineng. Kakain muna tayo." tawag sa amin ni tita Sheila.

May lamesa kasi kami na nakabukod sa lamesa ng mga customer. Mabilis na namin tinungo ni Grace ang hapag-kainan. Nagtawanan pa nga kami dahil narinig namin ang pagtunog ng tiyan ni Grace.

" Hindi na kinaya ng bulate ko sa tiyan, nagugutom na sila," Natatawang sabi nito.

" Sarap naman ng luto mo,tita," singit ko naman.

" Aba, kailan pa ako hindi masarap magluto. Kaya nga, tayo ang kinuha na magcater sa bagong tayo na gusali dahil masarap ang tita ninyo na magluto," pagmamalaki pa nitong wika.

Nagkatinginan kaming dalawa ni Grace sabay ngiti.

" Naku! tita, kung alam mo lang bakit tayo ang kinuha ni engineer Giovanni na magcater malamang..." hindi pa natapos si Grace sa nais nitong sabihin ay sumingit na agad si tita Sheila.

" Dahil gusto niya si Celle? Naku, wala akong tiwala sa engineer na iyon mukha palang babaero na," wika ni tita Sheila na umiiling pa.

"Kung binata pa naman iyong engineer na iyon bakit hindi? Wala naman problema iyon basta manligaw lang ng maayos," sabad naman ni tito Damaso.

Bigla naman akong napaubo. " Naku po, hindi naman nanligaw iyong tao sa akin. Nakakahiya naman po na basta-basta nalang tayo mag-akala na may gusto sa akin iyong tao," natatawa kong sabi.

" Oh, siya bilisan na natin ang pagkain para maihanda natin ang kanilang tanghalian. Maihatid na natin ito sa opisina nila," sabay bulalas ni tita Sheila na naging seryoso na kami sa pagsubo ng pagkain.

DUMATING na daw ang may-ari ng building kaya kanya-kanya na ang mga trabahante sa construction site sa kanilang ginagawa. Hinatid na namin ni Grace ang pagkain, kasama ang tita Sheila at si tito Damaso. Hindi lingid sa paningin ko, na napalingon sa akin ang mga kalalakihan na nagtatrabaho sa building na ito. Nakikita sa mga mata ng mga ito ang paghanga sa akin.

Pero napailing nalang ako dahil natural na talaga ito sa mga lalaki na kapag may dumadaan na babae lalo na kapag bago sa paningin nila.Talagang susundan pa ang mga hakbang mo.

Nakasuot ako ngayon ng bulaklakin na bestida na mas lalong nagpapatingkad sa kaputian ko at natural ko na ganda. Simple lang naman ako, wala na kung anong kulurete sa mukha. Pero sabi nga nila, simple lang daw ang ganda ko pero iyong tipong nakakaakit.

" Hi,Celle... mas lalo kang gumanda. Bagay sa'yo ang suot mo," salubong sa amin ni engineer Giovanni.

Lihim akong siniko ni Grace. Na tila kinilig pa ang pinsan ko. Para naman akong pinanganak lang na kahapon. Alam ko naman ma may gusto si Grace kay engineer Giovanni.

" Hindi naman po sir," magalang kong sabi.

" Aray, ang sakit naman sa tuhod n'yan. Hindi pa naman ako masyadong matanda para tawagin mo akong po ." Natatawang wika nito.

" Just call me, Giov. Maiksing tawag sa pangalan ko." Nakangiti pa nitong sabi.

" Thank you, engineer Giov. Kumpleto na pala ang pagkain. May kulang pa ba?" tanong ko.

" I think wala na. Ikaw nalang ang kulang sa buhay ko, Celle," hirit pa nito.

Bigla naman napaubo si Grace. Bigla akong nahiya sa sinabi ni engineer Giovanni. Hindi ako sanay na harap-harapan may magpapalipad hangin sa akin. Kasama ko pa si Grace, tiyak na tampulan na naman ako ng tukso nito.

" Ah by the way, may kausap lang sa phone si boss . Draken. After his call, magstart na iyong lunch. Kaya be ready girls and thanks for assisting us, " mahaba na wika nito.

Tinawag na nito ang kasamahan na engineer, na pipila na ang mga tauhan para sa tanghalian. Kami naman ni Grace ay pumuwesto na din sa mahabang lamesa kung saan nakalagay ang mga pagkain. Si tita Shiela naman sa kanin at si tiyo Damaso naman sa mga inumin.

Maya-maya pa ay magsimula nang magtanghalian. Madami sila kaya nakakapagod ang kalabasan nito pagkatapos. Hindi ko pa nakita ang may-ari. Siguro na sa loob na ng pinaka-opisina nito.

" Hi, miss ganda. Sarap naman ng mga pagkain n'yo," sabi ng isang trabahante sa akin. Ningitian ko lang siya.

Sanay na ako sa mga ito dahil lagi naman itong dumadaan sa restaurant at minsan doon na rin kumakain.

" Hindi ko man lang nakita ang may-ari ng building. Malay mo pogi, mapag-pantasyahan man lang," bulong sa akin ni Grace sabay humahagikhik pa.

" Ano naman kung pogi hindi naman mapa-sa'yo," mataray na wika ko.

" Pantasya lang diba?" balik na sagot nito sa akin.

" Hindi nga eh, baka dumiretso na mismon sa opisina niya." Wika ko.

" Celle, sabi ni engineer Giovanni pakihatiran nalang daw sila ng pagkain sa opisina. Nandoon din daw mismo ang may-ari." Wika ni tita sa akin.

Nagkatinginan kami ni Grace. Sumilay ang ngiti sa kanyang labi. Alam ko na ang iniisip ng pinsan ko na ito.

" Okay na ba ang mukha ko, cas? " tanong nito sa maarte na boses.

" Maganda ka na, Grace. Kaya ihatid na natin ito baka nagutom na sila," wika ko sa seryosong boses.

Grabe, hindi pa man tapos ang buong araw na ito ay nanlalanta na ako. Sana naman pwedeng umabsent bukas sa restaurant para makapagpahinga ako. Pero kawawa naman sila tita kung ganun wala silang katuwang.