LOGINCelle's POV
Baka kakausapin yata ako nito na bawal na magdala o papasok ang ibang tao na hindi construction workers for safety purposes. Pero may permiso kami kay engineer Giovanni. Kung gan'on ang sadya niya bakit hindi si tita Sheila ang kakausapin nito? " Magandang gabi po,sir Draken. Kakausapin n'yo daw po ako?" wika ko sa mahinang boses. Nahihiya kasi ako sa kanya. At isa pa kinabahan ako kung anong sadya nito sa akin. Nilingon ko pa sila Grace at tita Sheila na naghihintay lang din sa counter. Lumingon siya sa akin. Tama nga si Grace,subrang gwapo nga naman nito. Siya iyong mga tipo ng lalaki na mapapanood ko sa mga palabas sa ibang bansa. O iyong mga male lead na sikat ngayon panoorin. " Take a sit, Celle." wika niya. Mabilis naman akong umupo sa harapan niya. Pero nakayuko ako dahil hindi ko kayang tumingin sa kanya. Para siyang may magnet sa mata nito na kaya niya akong hilahin para mawala ako sa aking sariling katinuan. Tumukhim muna ito bago nagsalita ulit. " I'm sorry,for disturbing you.I think pauwi ka na."Aniya. Hala pati boses nito ang ganda pakinggan. Shit! Boses palang makalaglag panty na talaga.Ang swerte ng asawa nito. Siya na ang maswerte... " Okay lang po, sir Draken," bulalas ko na medyo pumiyok pa ang aking boses dahil na rin sa kaba na naramdaman ko. "Ahm, I need a nanny for my daughter. Yaya Neri can no longer look after her. She's getting older, and I don't think she can manage taking care of my child anymore." Pabitin niyang wika sa akin.Diretso ang tingin niya sa akin. Hindi naman pwedeng yumuko pa ako dahil seryoso na ang usapan na ito. " Ahm, I offer you a fifty thousand a month, Celle. Kasama ka din namin kung may travel kami out of the country. Sagot ko na din ang personal needs mo," mahabang wika nito. Personal needs? Napailing ako dahil iba naman yata ang pagkaintindi ko sa sinabi niya. " Wala kang ibang gagawin kundi alagaan lang ang anak ko, Celle," dagdag pa niyang wika. Biglang lumaki ang mga mata ko sa offer nito. Sigurado ba ito? " Sigurado po ba kayo, sir?" mabuti ng sigurado baka nagkamali lang ako ng pandinig. " I'm sure about that. Pag-isipan mo ng mabuti ang offer ko. Two days from now,babalik na kami ng Maynila," pagtatapos nito sa usapan. " Papayag na po ako na magiging yaya sa anak n'yo po, sir Draken," mabilis pa sa alas-kwatro ang sagot ko. Fifty thousand? Subrang laki na n'on sa sahod ng isang yaya. Daig ko pa ang nakapagtapos ng pag-aaral nito at may kaunting negosyo sa totoo lang. Tapos mag-alaga lang daw ako ng anak niya. Isantabi ko muna ang naramdaman ko.Wala na akong pakialam kung may asawa na siya. Hanggang doon nalang talaga ako pantasya nalang. Atleast makapag-ipon na ako nito at makabalik na sa pag-aaral. Napangiti ito, " Alright, close deal. Sunduin ka namin sa bahay n'yo kung aalis na tayo pa Maynila," wika pa niya. Napalingon kami nang may maingay sa pintuan na boses batang babae. " Hello po, daddy pogi..." boses ng batang babae. Ito na siguro ang alaga ni manang Neri. At anak ni sir Drakn. Ang cute ng bata, mataba at kulot ang buhok nito. Kahit hindi ko pa nakita ang asawa ni sir Draken, tiyak nagmana ito sa mommy niya.Subrang ganda ng bata. Perfect combination kumbaga gwapo ang daddy.Malaman maganda din ang mommy,kukuha ba naman ito na hindi pasok sa standard niya. " Oh! Hi, little princess. How are you?" masayang tanong ni sir Draken. Mabilis na tumayo si sir Draken at agad niyang sinalubong ang anak niya. Agad din niyang kinarga ang nasabing bata. Ang sweet naman ng mag-ama na ito. Saan kaya ang mommy nito? Bakit hindi sumama dito sa Cebu? " Is she my new nanny, daddy?" baling nito sa akin. Nanatili parin akong nakaupo. Habang nakatayo na si sir Draken na karga ang anak niya. Nasa kalayuan lang si manang Neri na nakangiting nakatingin sa akin. " Yes,be good to your new nanny,little princess." Wika ni sir Draken. " Of course I do,daddy." Ang cute ng batang ito. Mukhang hindi siya mahirap Mukhang dito pa yata ako kay sir Draken magkaproblema. Jesus! Bakit ganito nalang ang mga iniisip ko.May asawa't anak na ang amo ko. Itigil ko na ang kahibangan kong ito. Ayaw kong magkasala at higit sa lahat hindi naman kao papayag na maging kabit noh? Ngumiti ako, " Hello, pretty girl," nakangiti kong wika dito. " Hi, are you my new nanny?" tanong ulit nito. " Yes,I'm your, ate Celle," nakangiting sagot ko. " Your pretty,ate Celle. It's okay If I call you,ate pretty? tanong nito. Napatda naman ako sa sinabi nito. Nakakahiya naman kay sir Draken. I'm not pretty naman kasi.Sa isip ko. " Don't be afraid of me, ate pretty,ha? I'm not a bad girl, " singit naman ng bata. " Of course not,pretty girl," natawa ko din sabi sa bata. " Manang, pakikuha mo muna si Marah, please. May isa pa akong importanteng sabihin kay Celle. " Masusunod, señyorito," mabilis na wika ni manang Neri. Kinuha na niya si Marah. Umupo ulit ito sa upuan. Seryoso nang nakatitig sa akin. Nakuha ko na din tumitig sa kanya. Kailangan sanayin ko na ang sarili ko.Alang-alang sa fifty thousand labanan ko ang naramdaman ko para dito. "And...I have a one rule of my house. Bawal may dadalaw doon, specially kapag lalaki," madiin niyang wika sa seryosong boses. Bigla naman nag-init ang mukha ko sa sinabi niya. Hindi naman ako gano'n sa akala nito. Siyempre kung may date man ako, labas na doon ang pagiging yaya ko. Sino ba naman din kasi ang naglakas loob na magpadalaw ng lalaki sa bahay mismo ng amo mo? " But, your family and friends can visit there," pahabol pa niya. "Thank you po, sir Draken. Masusunod po ang patakaran ninyo," mahinahong wika ko. Pagkatapos nang usapan namin ni sir Draken. Nagpasya na silang umalis. Hinatid ko na sila sa labas ng restaurant. Nagpaalam na ito na aalis na sana sila nang biglang naman sumingit si Marah. " Hi,pretty ate, pumayag ka na po ba maging nanny ko?" bibo nitong tanong. Ang cute talaga nito.Naninigurado talaga ito kung pumayag na ako maging yaya niya. Nakangiti akong tumango sa kanya. Ang cute talaga nito. Sarap panggigilan ang mukha nito na namumula ang pisngi. " Pretty ate, sama ka po sa amin sa condo. I have something to give you." Wika ulit nito. Napaawang nalang ang bibig ko.Hindi pa naman ako nakapagsimulang alagaan siya. Pero magaan na ang loob ko sa kanya.Gano'n din siya sa akin, komportable na din siya sa akin. "Little princess, uuwi na si ate Celle mo sa bahay nila. She's getting tired for her whole day duty," singit naman ni sir Draken. Tuluyan na nga silang umalis. Mabilis na din akong pumasok sa loob ng restaurant para kausapin si tita Sheila sa naging desisyon ko. Ang bilis agad ng desisyon ko. Hindi naman siguro ako masisi nila tita at Grace kung pumayag agad ako dahil ang laki ba naman ng sahod. How I wish...may kapatid din si sir Draken na kasing-gwapo at kasing-hot na pwede kung pagpantasyahan.Biro ko sa sarili.Celle's POV MALAPAD na ngiti sa labi ko nang makita ko na sila aling Neri at Marah. Kasama ang mga tauhan ni sir Draken na nakasuot ng uniform na kulay itim. May nakalagay pa na headseat sa tainga ng mga ito. Idol yata nila ang kanilang amo dahil katulad ni sir Draken, nakasuot din ang mga ito ng kulay itim na salamin. Kaya hindi ko na naman mawari kung nakatingin ba sila sa akin. " Hello,pretty ate! How are you? Are you excited to come to Manila with us?" bati sa akin ni Marah. " Yes... pretty girl," matipid kong sabi. Dios na mahabagin,huwag na sana akong englisin ng alaga ko. Baka dudugo na ang ilong ko nito. Minsan din kasi si sir Draken in-engles din ako. "Hi, daddy pogi... " wika ni Marah," Karga mo po ako." " Sure, sweetheart..." wika ni sir Draken, na agad nang kinarga si Marah. Nakaprivate plane pala kami. Nauna nang sumakay si sir Draken habang karga niya si Marah. Nakasunod lang kami ni aling Neri. Nakasunod naman sa amin ang mga tauhan ni sir Draken. N
Celle's POV Nagulat pa ako ng biglang may nagflash sa cellphone ni sir Draken na mismong sa tapat ng mukha ko.Nahiya ako doon dahil nakangiti siya sa akin. " I'm sorry, napindot ko ang camera." Wika niya. Wow ha... mukhang sinadya naman niya akong kinuhaan ng larawan.Sa isip ko. " Ilang taon ka na ba,Celle?" tanong niya sa akin. " Twenty-one na po ako,sir." "Hmm...ang bata mo pa nga," nakangiti niyang wika. Hindi ko mapigilan, hindi mapataas ang kilay ko. Bata? Twenty-one na ako hindi na ako ganun kabata sa inakala niya. " Sa palagay ko magkasundo kayo ng anak ko. Masabayan mo pa siya,lalo na sa mga trend ngayon. Matanda na kasi si yaya Neri kaya siguro ayaw na din ni Marah sa yaya niya," wika ulit niya pero ngayon ay natatawa na. Mas lalo siyang gumagwapo kapag nakatawa o nakangiti.Ang gaan kasi sa pakiramdam hindi iyong tipong seryoso at masungit. Napalakas din ang tawa ko.Tumigil nga lang siyang nang tumawa ako.Kaya bigla tuloy akong natigilan. Nakatitig na k
Celle's POV Excited na akong ibalita kay Grace ang bago kong trabaho.Magpaalam na din ako kay tita Sheila na aalis na ako sa restaurant nila. Pagkakataon ko na ito na makapag-ipon para makapag-aral ulit ako.Sa gan'on matulungan ko din ang mga kapatid ko. Nakita ko si tita nakaupo sa mesa. Talagang inaantay ako kung anong napag-usapan namin ni sir Draken. "Tita, may sasabihin sana ako..." pabitin kong wika. Nakatingin lang siya sa akin. Naghihintay ng kasunod ko pang sasabihin. " Ano kasi si sir Draken, nangangailangan ng bagong yaya sa anak niya." " Kung malaki naman ang pasahod ni sir Draken sunggaban mo na,Celle," sabad agad nito sa akin. Hindi na ako nito pinatapos sa nais ko pang sasabihin. " Basta mag-ingat ka lalo na sa mga mayayaman.Si sir Draken ay okay lang dahil mabait naman iyon. Pero hindi natin alam ang mga kasamahan n'ya sa bahay nila," habilin nito sa akin. " Opo,tita,mag-iingat po ako do'n. Isang araw nalang po ako dito sa restaurant ninyo." Wika ko.
Celle's POV Baka kakausapin yata ako nito na bawal na magdala o papasok ang ibang tao na hindi construction workers for safety purposes. Pero may permiso kami kay engineer Giovanni. Kung gan'on ang sadya niya bakit hindi si tita Sheila ang kakausapin nito? " Magandang gabi po,sir Draken. Kakausapin n'yo daw po ako?" wika ko sa mahinang boses. Nahihiya kasi ako sa kanya. At isa pa kinabahan ako kung anong sadya nito sa akin. Nilingon ko pa sila Grace at tita Sheila na naghihintay lang din sa counter. Lumingon siya sa akin. Tama nga si Grace,subrang gwapo nga naman nito. Siya iyong mga tipo ng lalaki na mapapanood ko sa mga palabas sa ibang bansa. O iyong mga male lead na sikat ngayon panoorin. " Take a sit, Celle." wika niya. Mabilis naman akong umupo sa harapan niya. Pero nakayuko ako dahil hindi ko kayang tumingin sa kanya. Para siyang may magnet sa mata nito na kaya niya akong hilahin para mawala ako sa aking sariling katinuan. Tumukhim muna ito bago nagsalita uli
Celle's POV " Hay! Ngayon palang kausapin mo na siya. Hanga pa naman ako sa batang iyon. Kahit mapera sila,pinagtiyagaan ka talaga niyang ligawan. Ibig sabihin lang no'n seryoso sa'yo," dagdag pa ni mama. Tumango lang ako. Nakikita ko naman iyon kay Kevin na seryoso talaga siya sa akin. Pero ayaw ko naman sagutin siya dahil lang sa awa.He deserves better than me. Nagpaalam na si mama na mauna na siya sa akin. Mabilis ko naman inubos ang gatas ko. Napangiti ako ng maalala ko na naman ang tinginan namin ni sir Draken kagabi.Bigla tuloy pumintig ang puso Pati pa yata tinggíl ko pumitik din. NAPANGITI na ako nang matanaw ko na ang restaurant nina tita Sheila. Alas-sais palang ng umaga marami-rami na ang nag-aalmusal kaya mabilis na akong pumasok. " Oh, Celle...pakihatid muna ito doon sa matandang babae na naka-uniform," agad na wika ni tita ng tuluyan na akong pumasok sa loob. Nagkapwesto na si Grace sa cashier. Ningitian ako ng pinsan ko, mukhang blooming ah... " Magandang
Celle's POV Mahinahon namin kinatok ang pintuan ng opisina nang nasabing may-ari ng building. " Come in..." boses ni engineer Giovanni ang narinig namin. Mahina namin tinulak ang pintuan hindi pala nakasirado ito. Napatigil muna kami ni Grace bago kami nakapagsalita. " Magandang araw po. Nandito na po ang pagkain ninyo, sir," halos panabay pa namin na bigkas ni Grace. Parang gusto ko nalang din na makiuso kay Grace na magpantasya sa may-ari ng building. Dahil kung gwapo man si engineer Giovanni. Mas kakaiba ang kagwapuhan nitong nasa harapan namin. Prenteng nakaupo lamang siya sa swivel chair niya. Sa tantiya ko nasa thirties na ang edad nito. Pero malakas ang karisma niya papable kumbaga. Saktong nagtama pa ang aming paningin kaya nagkatitigan pa kami. Bago ko binawi ang tingin ko sa may-ari biglang tumibok nalang ang puso ko na hindi ko malaman kung anong dahilan. Ang gwapo niya, iyong gwapo na luluhuran mo. Pero teka lang...Shit! Bakit parang kamukha niya ang lal







