INICIAR SESIÓNHeislee Jean Velasco’s Point of View “Wala pa kaming planong patayin ‘tong mga ‘to. Gusto muna namin silang pahirapan.”Doon ako napatango. Bukod sa isa nga naman ‘to sa mga nanakit sa kaniyang mga magulang, alam nila ang kanilang ginagawa.“Ibaba niyo ang mga baril niyo!” sigaw ng lalaki, at sinamahan pa nang malakas na halakhak. “Gusto niyo talagang magtawag ako ng mga pulis?”Nakatatawa lang, dahil siya pa ang may ganang magtawag ng mga pulis kung gayon na mafia siya, at mas marami siyang nagawang illegal. Ngunit kung sabagay nga naman, kaya nga naman nilang hawakan ang kanilang mga leeg kung gugustuhin nila.Ngunit kilala ko naman sina Darius. Hindi naman sila matatakot sa mga ‘to. Malabong mangyari, dahil kagaya nila, malakas din ang kanilang koneksyon ngayon. Marami rin silang tauhan, at kayang-kaya nilang makipagsabayan sa kanilang mga kalaban.Gusto nila ang hustisya. Kaya kung galit ang mga ‘to, mas galit ang mga kasama ko.Nakarinig ako ng putok ng baril. Kaya napatakip na
Heislee Jean Velasco’s Point of View “Darius,” tawag ko sa kaniyang pangalan.May nauna na ring pumasok ngayon sa event hall, habang kami ni Darius ngayon ay nasa labas lamang.“Hmm?”Napasulyap ako sa hawak niyang baril nang lumingon siya sa akin. Hindi ko alam kung bakit sa kabila ng pagiging malambing niya sa akin ngayon, parang natatakot pa rin ako.Alam ko naman na sanay na sila sa ganito, pero hindi ko ap rin naman kasi talaga maiwasang matakot, eh. Siguro ay dahil alam kong hindi healthy ang ganitong environment sa kanila.May mga trauma sila, at alam kong hindi nakabubuti sa kanila ang mga ganito, kahit pa alam ko naman ang rason.“Ipangako mo sa akin na walang mangyayaring masama sa ‘yo,” sambit ko, habang nakatingin ngayon sa kaniyang mga mata. “Dapat wala kang sugat.”He pursed his lips. Nakita ko rin ang pagkislap ng kaniyang mga mata, pero nanatili lang akong nakatitig sa kaniya. Hindi nagsasalita.“Mangako ka sa akin, Darius.”Lumapit naman siya sa akin, at hinalikan ka
Heislee Jean Velasco’s Point of View “I found him,” bulong ni Darius sa aking tabi.Biglang naging alerto ang lahat, habang ako naman ay hindi ko alam kung dapat ba akong mabahala lalo na nang umayos ang lahat ng kanilang upo.Tumayo si Darius. Kaya napatayo rin ako. Napalingon tuloy siya sa akin nang salubong ang kaniyang mga kilay, pero hilaw lang akong ngumiti sa kaniya.Hindi ako puwedeng magpaiwan dito kung alam ko naman na susundan niya ang lalaking ‘yon. Alam ko naman na mas ligtas ako kung nandito ako kasama ng kaniyang mga kapatid. Pero hindi ko naman siya puwedeng iwan na lang nang basta-basta.“Sama ako,” saad ko naman sa kaniya.Mahina lang ang pagkasabi ko roon, pero kung sakali man na nakabukas ang microphone niya, alam kong narinig ng mga kasama niya ‘yon.“Love…”Kumapit lang ako sa kaniyang braso, dahil ayaw ko rin naman talagang maiwan. Wala lang siyang nagawa sa huli, dahil mapilit ako.Kaya habang nandito kami ngayon sa hallway, minsan ay napalilingon ako sa aking
Heislee Jean Velasco’s Point of View Kagaya nga ng sinabi ni Darius, nagpatawag talaga siya ng medics para sa akin. Hindi ko maiwasang makaramdam nang hiya lalo pa’t may napatitingin sa aming gawi ang iba pang mga bisita.Although, hindi naman halata na nurse nga ‘tong lumapit sa akin, at sinusuri ako, pero parang gusto ko pa ring magpakain ngayon sa lupa.“Hindi naman kasi kailangan—”“I saw what happened. Tingin mo hindi ko papansinin ‘yon?” sagot niya sa akin.Kinagat ko na lamang ang aking ibabang labi, pero napasulyap lamang siya roon. Kaya mabilis kong inilihis ang aking mga mata.“Are you okay?” tanong sa akin ni Jasmine, at halata ang pag-aalala sa kaniyang mga mata. “Hindi na ba talaga masakit ang likod mo? Masama ang pagkakatama ng likod mo sa dingding kanina.”Ngumiti lang ako nang tipid sa kaniya.Sa katunayan ay hindi ako makapaniwala na nagawa kong saksakin ang balikat ng gagong ‘yon. Nanginginig lang ako kanina, pero nagawa kong sugurin ang lalaking ‘yon. Ni hindi ko m
Heislee Jean Velasco’s Point of View Nagmadali kaming maglakad patungo sa dulo ng hallway. Doon nanggagaling ang boses, at habang palapit kami nang palapit doon, kumakabog nang malakas ang aking puso.“Tingin mo ay may tutulong sa ‘yo?”Mariin kong ipinikit ang aking mga mata. She’s fighting for her life. Ni hindi ko man lang ‘yon masikmura lalo na’t lalaki ang nagsasalita, at ang malala pa ay parang may katandaan din ‘to.“Walang makakarinig sa ‘yo rito. Kahit sumigaw ka pa nang sumigaw, hindi ka nila maririnig.”Akala yata ng lalaking ‘to ay walang pupunta sa powder room. Hindi nag-iisip. Alam na may event dito, tapos sasabihin niya ang bagay na ‘yon?Pagkarating namin sa doon, nakita naming pilit niyang itinataas ang damit ng waitress kanina.Magulo ang kaniyang buhok, at higit sa lahat ay umiiyak na ‘to, at nagmamakaawa sa matandang lalaki.Nang sulyapan ko ang kaniyang mukha, siya ‘yong lalaking nangbastos sa akin kanina.Ang gagong ‘to! Talagang utak manyakis?!Mabilis kong ina
Heislee Jean Velasco’s Point of View “Powder room muna ako,” paalam ko kay Darius.Lumingon naman siya kaagad sa akin, at nagtangkang tumayo, pero umiling lamang ako sa kaniya.“Dito ka na lang.”“What?” gulantang na tanong niya, pero ngumiti lamang ako nang matamis sa kaniya.“May mga tauhan naman kayo rito, hindi ba?” tanong ko sa kaniya.Alam ko ring napalingon na ang kaniyang mga kasama sa aming gawi, pero hindi ako lumingon sa kanila. Bagkus ay inabot ko pa ang kaniyang pisngi, at hinaplos ‘to.“Saglit lang naman ako.”“Love, it’s dangerous,” angal nito, pero umiling lang talaga ako. “Sasama ako.”“Darius, it’s fine. May mga tauhan naman kayo rito. Kapag kasi sumama ka, baka hindi niyo mahanap ‘yon,” paalala ko sa kaniya.Kaya nga sila nandito ngayon, dahil sa mission nila. Kung sasama siya sa akin, hindi ba ay parang makagugulo lang ako sa mission niya?Alam ko naman na ginagawa lang niya ‘to para protektahan ako, pero hindi ‘to ang tamang oras para sumunod siya sa akin.Hahana
Heislee Jean Velasco’s Point of ViewAno ba kasi ang iniisip ko? Gusto kong sabunutan ang sarili ko, dahil sa narinig ko, pero mas nangingibabaw kasi ang hiyang nararamdaman ko.Kung bakit ba naman kasi kung anu-ano ang iniisip ko, at hindi na lang siya tinanong, hindi ba?Ano ang napala ko ngayon?
Heislee Jean Velasco’s Point of ViewPagdating namin sa isang mansion, nalaglag ang aking panga sa pagkabigla. Ilang beses pa akong napakurap, dahil kahit hindi ko na ‘to tanungin, may sagot nang namuo sa aking isipan.Bahay niya ‘to.Kaya lang ay bakit naman niya ako dadalhin sa bahay niya? Kagaya
Heislee Jean Velasco’s Point of ViewNalaglag ang aking panga nang matagpuan ko ang aking sarili na nakasunod sa kaniya papunta sa parking lot.Ni wala nga akong maalala na pumayag akong samahan siya sa kung saan man siya pupunta, eh. Kaya medyo nakagugulat. Hindi ko ‘to inaasahan.Ang nakapagtatak
Heislee Jean Velasco’s Point of View“What the actual fuck?” gulantang kong sambit, habang nakatitig sa kaniyang mga mata, at bahagyang nanglaki ang aking mga mata.Ipinilig lamang niya ang kaniyang ulo nang marinig niya ang aking sinabi. Mas inilapit nga niya ang kaniyang mukha sa akin. Tila hindi







