CHAPTER 3

Nagising ako dahil sa mabigat na bagay na nakapatong sa tiyan ko. Pagtingin ko braso, kaninong braso to? Bumababa ang tingin ko sa katawan ko walang saplot? Tangina, ano bang ginawa ko kagabi! Dahan dahan kong tinanggal ang braso ng lalaking hindi ko naman kilala baka kasi magising.

Pagtayo grabe ang sakit ng katawan ko lalo na sa gitna ng hita ko, kaya paika-ika akong pinupulot ang mga damit ko. Tangina, hindi ko mahagilap ang panty ko. Pero wala na akong oras para hanapin yun baka magising yung lalaki, kaya umalis ako ng walang suot na panty! Paika-ika pa. Kahit ang lagkit ng pakiramdam ko dahil wala akong suot na panty binalewala ko yun, basta makauwi na ako.

Asan ba kasi ako? Tanong ko sa sarili ko. Paglabas ko sa mismong tower , parang pamilyar yung lugar, tangina dito din pala ako naka tira pero, sino bayung taong naka siping ko bakit sa penthouse niya ako dinala? Tangina ano bayong ginawa ko. Nasapo ko ang nuo ko at pumasok ulit para pumunta sa condo ko.

Ngayon ko lang na realize na wala pala sa akin ang purse na dala dala ko sa club kagabi, pati yung phone ko. Pag dating ko sa condo ko naligo agad ako tsaka pinatuyo ang buhok tsaka natulog ulit. Alas tres pa kasi ng madaling araw. Ang sakit sakit ng katawan ko, grabe ano bang pumasok sa utak ko at nakipag sex ako. Hindi ko nga masuko-suko yung pagkababae ko sa boyfriend ko pero looked at me now, I gave it to a stranger.

Pagmulat ko ulit ng mata, tangina, akala ko bangungot lang lahat ng nangyari kagabi. Pero hindi masakit pa rin ang katawan ko, parang binugbog.

Narinig ko bigla yung tawanan sa sala. Napaangat ako ng ulo, gising na pala ‘yung mga tropa kong iniwan ko sa club kagabi. Pucha, paano sila nakapasok dito?

“Hoy, the dead has risen!” sigaw ni Lyka habang humihikab pa, may hawak pang chips. “Akala namin hindi ka na uuwi kagabi ah!”

Si Macey naman, nakangisi habang nakasandal sa sofa. “Anong nangyari kagabi ha? Nilandi mo ba si kuya bartender? O may nahuli kang mayaman?”

Halos mapatigil ako. Hindi ko alam kung ano’ng isasagot. Alam kong pag nagsabi ako ng totoo, baka isipin nilang ako pa ‘yung malandi.

“Ha? Wala! Tangina niyo, iniwan niyo ako sa club! Nawala ako sandali sa CR pagbalik ko, wala na kayo!” sinubukan kong tumawa habang kinuha ko ‘yung throw pillow at hinagis sa kanila.

“Eh ikaw kasi, naglaho ka rin bigla!” sabi ni Lyka. “Kala namin umuwi ka na eh, lasing na lasing ka na nun. Buti nga nakauwi ka safe!”

Safe? Tangina. Kung alam niyo lang.

“Yeah, may nakasabay lang akong friend ng friend, ayun hinatid ako. Wala naman.” Sinubukan kong gawing normal ‘yung tono ko, pilit na pinapatag ‘yung kaba ko.

“Wow, mysterious friend! Hindi mo man lang pinakilala?” pang-aasar ni Macey, sabay tawa pa. “Baka naman may nangyari—”

“Wala nga! Promise,” putol ko agad, sabay tawa rin pero pilit. “Seryoso, I just needed to go home.”

Tahimik akong ngumiti, pero sa loob ko, bumabalik ‘yung flash ‘yung bigat ng kamay sa bewang ko, ‘yung amoy ng pabango, ‘yung init ng balat na hindi ko kilala.

Hindi ko siya kilala. Pero alam kong hindi ko siya makakalimutan.

Tahimik lang saglit sa pagitan naming tatlo. Si Lyka ang unang bumasag ng katahimikan, tumingin sa orasan sabay hikab. “Anyway, girl, we just dropped by para i-check kung okay ka. Akala namin di ka talaga nakauwi kagabi. Buti na lang binigay ‘to sa amin nung waiter sa club.”

Inabot niya sa akin ‘yung maliit kong purse at phone.

“Shit, thank you,” sabi ko agad, agad kong kinuha. “Naiwan ko pala talaga ‘to…”

“Grabe ka, bes,” sabi ni Macey habang tumayo na rin. “Next time, wag kang maglalaho bigla. Akala namin may nangyari na sayo! Buti nga safe ka.”

Ngumiti ako kahit pilit. “Oo na, sorry. I just… needed air kagabi. Medyo sumama ‘yung pakiramdam ko.”

“Understandable, pero girl ha, mag-text ka naman next time. Hindi ‘yung parang multo ka na lang biglang nawala!” hirit pa ni Lyka, sabay tawa.

Tumawa rin ako nang mahina, kahit ang totoo, gusto ko nang mapaalis sila. Hindi ko alam kung paano ko itatago ‘tong bigat sa dibdib ko.

“Okay, we’ll go na. Magpahinga ka ha? Mukha kang pagod,” sabi ni Macey.

“Yeah, mukha kang sinagasa ng truck,” dagdag pa ni Lyka sabay halakhak.

“Putang—” napahawak ako sa noo ko, natawa rin kahit wala sa mood. “Oo na, magpapahinga ako. Thanks, ha? Ingat kayo.”

Pagkasara ng pinto, para akong binagsakan ng mundo. Tahimik ulit. Sobrang tahimik.

Huminga ako nang malalim, tinignan ang cellphone ko may ilang missed calls at notifications, pero wala akong lakas para magbukas ng kahit ano. Hinagis ko na lang ‘yon sa kama, sabay lakad papuntang banyo.

Kailangan ko maligo. Kailangan kong mahugasan lahat ng nangyari kagabi.

Pagharap ko sa salamin, napansin kong gusot pa rin ‘yung buhok ko, may konting lipstick mark pa sa gilid ng labi ko. Shit. Napailing ako at sinimulan kong hubarin ‘yung suot kong shirt.

Pagkahubad ko, napatingin ako sa salamin.

Napako ‘yung tingin ko sa dibdib ko.

May kulay-pulang marka halatang halik. ‘Yung tipong hindi basta dampi, kundi halik na may gigil. Nakaumbok, may pahiwatig ng init na parang gustong magpaalala sa akin ng ginawa namin kagabi.

Napalunok ako. Napaatras.

Tangina.

Pinilit kong wag isipin pero sumisiksik sa isip ko ‘yung eksena ‘yung kamay na humahaplos sa balat ko, ‘yung boses na mababa’t malalim, halos paos sa bawat hinga. Hindi ko man matandaan ang mukha niya, pero alam kong may kapangyarihan sa bawat galaw niya.

“Shit…” bulong ko habang tinitingnan pa rin ‘yung marka.

Pinilit kong kalmahin sarili ko, binuksan ko ang shower at sinabuyan ng tubig ‘yung katawan ko. Malamig, pero hindi sapat para pawiin ‘yung init na naiwan ng gabing ‘di ko maalala.

Habang bumubuhos ang tubig, napahawak ako sa dibdib ko, tinatakpan ‘yung marka.

“Bakit hindi ko maalala?” bulong ko ulit.

“Bakit parang may kulang?”

Matagal akong nakatulala lang doon, habang binabasa ng tubig ‘yung buhok ko. Parang bawat patak ay paalala na may nangyari kagabi na hindi ko mabubura.

Pagkatapos kong maligo, nakatapis lang ako ng tuwalya, kinuha ko ‘yung phone ko para tingnan ulit. May tatlong mensahe.

Isa kay Lyka. Isa kay Macey.

At ‘yung pangatlo — yung ex kung cheater na feeling entitled parin.

“I really want to let go of this relationship but Daddy won’t let me.”