ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / The Billionaire's Mark / CHAPTER 69

แชร์

CHAPTER 69

ผู้เขียน: Mireya
last update วันที่เผยแพร่: 2026-03-18 23:54:48

Dumating ako sa airport na marami ang iniisip, lalo na yung mga sinabi ni Kuya kanina. Naging madali ang oras dahil oras na ng flight ko, sumakay agad ako sa eroplano na parang wala sa sarili.

Pagkaupo ko pa lang ay agad akong napasandal sa upuan. Tahimik kong tinitigan ang maliit na bintana sa gilid ko habang unti-unting pinupuno ng mga pasahero ang loob ng eroplano.

Hindi ko alam kung anong mas nangingibabaw sa nararamdaman ko pagod ba o kaba.

Siguro pareho.

Mahina akong napabuntong-hinin
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่แล้ว บทต่อไป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • The Billionaire's Mark   CHAPTER 85

    Nagising ako dahil nakaramdam ako ng uhaw, tiningnan ko ang orasan sa gilid ng kama ko, alas dos na nang madaling araw. Dahan-dahan lang ang naging pagbaba ko ng hagdan baka ma distorbo ko pa si Sam sa kabilang kwarto. Nagsalin agad ako ng tubig para makabalik na agad, pabalik na sana ako ng makarinig ako ng mahinang boses sa labas halos pabulong na ito. Sinundan ko iyon at nakita ko si Sam…may kausap sa phone. “ What are you talking about?” sabi niya sa kabilang linya. Hindi ko marinig ang boses sa kabilang linya kaya hindi ko alam kong sino ang kausap niya. “ Seriously, pregnant? Who the hell told you that?” seryosong sambit ulit ni Sam. Patuloy lang ako sa pakikinig sa usapan nila kaya naman ng maramdaman kong patapos na sila ay dahan-dahan akong umakyat pabalik sa kwarto ko. “Sino ang kausap niya?” tanong ko sa sarili ko, parang nawala ang antok sa sistema ko. Humiga ako para matulog na ulit pero nakailang ikot na ako sa kama ko hindi parin ako binabalikan ng antok. “ Ako

  • The Billionaire's Mark   CHAPTER 84

    Kinabukasan nagising ako sa sikat ng araw na tumatama sa pisngi ko, nakalimutan ko palang isarado ang bintana kagabi kaya dumiritso ang sikat sa akin. Hindi naman masyadong masakit pero tama lang para magising ka. Hindi ko nakita si Sam, usually kapag ganitong oras na ginigising niya ako kaya nakakapagtaka na hindi niya ako ginising ngayon. Napakunot ang noo ko habang dahan-dahan akong bumangon mula sa kama. Inunat ko ang katawan ko, pilit inaalis ang natitirang antok, habang napapatingin ulit sa bakanteng pwesto sa tabi ko. “Ang aga niya naman…” bulong ko sa sarili ko. Karaniwan kasi, siya pa ang nanggigising sa’kin mahina lang, minsan may kasamang biro o simpleng pagtawag ng pangalan ko. Pero ngayon… wala. Tahimik. Tumayo ako at naglakad palabas ng kwarto. Paglabas ko sa sala, wala rin siya doon. Mas lalo tuloy akong nagtaka. Lumabas ako ng bahay, agad akong sinalubong ng hangin mula sa dagat. Napapikit ako saglit, hinayaan ang sarili kong namnamin ang umaga. Hanggang sa map

  • The Billionaire's Mark   CHAPTER 83

    Time flies so fast. Dalawang linggo na kaming nandito sa isla, malayo sa mga nangyayari sa labas. Minsan, pakiramdam ko kahapon lang nang makarating kami rito, dala ang bigat ng mundo sa likod namin, at ngayon… para bang ibang buhay na ang nararamdaman ko. Araw-araw, nagigising ako sa tunog ng alon, sa amoy ng dagat, at sa malambot na hangin na humahaplos sa balat ko. Ang simple ng lahat dito walang ingay, walang kasinungalingan, walang panghuhusga parang isang pahinga mula sa lahat ng sakit at pagkabigo na naramdaman ko. Si Sam, tulad ng dati, tahimik lang sa mga ginagawa niya. Paminsan-minsan, nahuhuli ko siyang tumititig siya sa akin, may ngiti na hindi basta-basta naiintindihan, parang may mga bagay siyang alam pero hindi sinasabi. At kahit papaano, ramdam ko na para sa kanya, that there's no lies in this place. “It’s been two weeks, Sam.” bulong ko sa sarili ko habang nakaupo sa buhangin, hinahaplos ng paa ko ang tubig na humahampas sa baybayin. “ I almost couldn't remember ho

  • The Billionaire's Mark   CHAPTER 82

    Nagising ako sa mahinang sikat ng araw na tumatama sa mukha ko. Saglit akong napapikit ulit, parang ayaw ko pang gumalaw. Tahimik ang paligid walang ingay ng sasakyan, walang boses ng tao. Hangin lang, at yung mahina nitong paggalaw sa labas. Dahan-dahan akong bumangon. Napatingin ako sa paligid. Nandun pa rin kami sa rest house. At saka ko lang naalala ang lahat. Biglang bumigat ulit ang dibdib ko. Pero hindi na kasing tindi kagabi. Parang… may konting pagitan na. Napatingin ako sa couch. Wala na si Sam. Bahagya akong napakunot-noo. Tumayo ako, inayos ang sarili ko, saka lumabas ng kwarto. Pagbukas ko ng pinto nakita ko siya sa may veranda. Nakatayo, nakasandal sa railings, may hawak na kape habang nakatingin sa malayo. Tahimik. Kalmado. Parang walang dinadalang bigat. Naglakad ako papalapit. “Good morning,” mahina kong bati. Napalingon siya. Ngumiti nang bahagya. “Morning,” sagot niya. “Did you sleep well?” Napaisip ako. “Better,” sabi ko. Tumango siya. “Good.”

  • The Billionaire's Mark   CHAPTER 81

    Paglabas ko ng mansion, hindi ko na alam kung saan ako pupunta, hindi ko na pinansin ang sasakyan kong hanggang ngayon hindi parin nakasara at hindi patay ang makina. Basta naglakad lang ako. Palayo. Palayo sa bahay na akala ko noon ay tahanan ko. Palayo sa pamilyang akala ko may kakampi ako kahit papaano. At higit sa lahat palayo sa sarili kong hindi ko na makilala. Hindi ko alam kung gaano na ako katagal naglalakad. Hindi ko na rin napansin kung saan na ako napadpad. Hanggang sa— “Ave!” Napahinto ako. Hindi ko kailangang lumingon para malaman kung sino yun. “Please… wait.” Napapikit ako sandali. Hindi ko alam kung may natitira pa ba akong lakas para harapin pa ang isa pang tao. Pero narinig ko ang mabilis niyang mga hakbang papalapit. “At least let me talk to you,” sabi ni Sam, hingal. Dahan-dahan akong lumingon. Nakatayo siya ilang hakbang ang layo. Mukha siyang nagmamadali. Kita sa mukha niya na… nag-aalala. “Bakit ka sumunod?” tanong ko, pagod na ang boses ko. Hind

  • The Billionaire's Mark   CHAPTER 80

    Pagkababa ng tawag namin ni Lianne mas gumaan na ang pakiramdam ko. Dahil alam kong hindi naman pala ako nag-iisa kahit may mga taong galit sa akin ngayon alam ko paring may taong nagmamahal parin sa akin. Naglakad ako papuntang elevator. Pagbukas nito walang tao, mas mabuti na rin kaya naman pumasok agad ako, nakita ko ang numero papuntang floor sa opisina ni Ethan. Is he here? Tanong ko sa utak. Wala sa sarili kong pinindot iyon. Naging madali ang pagdating ng elevator kesa sa inaasahan ko. Nasa 13th floor ako ng building ngayon, ang office ni Ethan. Sarado ang opisina niya pero alam kong may tao sa loob dahil bukas ang ilaw. Naglakad ako papalapit doon. Huminto ako sa tapat ng pinto. Nakatitig lang ako dito ng ilang segundo, parang may kung anong pumipigil sa akin na kumatok. Hindi ko alam kung galit ba ang mas nangingibabaw o takot. Pero isang bagay ang sigurado ako kailangan kong malaman ang totoo. Huminga ako nang malalim saka ako kumatok ng dalawang beses.

  • The Billionaire's Mark   CHAPTER 48

    Habang nagsasalita ako sa harap ng maraming tao, unti-unting humuhupa ang kaba sa dibdib ko. Sa simula, ramdam ko pa yung bahagyang panginginig ng kamay ko habang hawak ang mic, yung tibok ng puso ko na parang gustong lumabas sa dibdib ko. Pero habang tumatagal, habang tumatama sa tenga ko ang sari

  • The Billionaire's Mark   CHAPTER 47

    Nagising ako sa tama ng araw sa mukha ko, nakalimutan ko palang isara yung mga kurtina kagabi bago ako natulog. This is the launching day, yung pinaghandaan kung self composure nitong mga nakaraang araw biglang nawala. Naligo ako at nagbihis, hindi pa ako tapos sa pag-aayos nang biglang may kumato

  • The Billionaire's Mark   CHAPTER 46

    Nang makarating kami sa may resto, natural na walang tao doon. Sobrang ganda ng ambiance ng lugar kahoy ang sahig, may mga malalaking bintana na bukas sa dagat, at yung hangin, dumadaan lang nang malaya, dala ang amoy na maalat pero nakakalma. Tahimik. Parang sinadya para sa mga pag-uusap na hindi

  • The Billionaire's Mark   CHAPTER 45

    “ I missed you so much, Ave. I couldn't hold it any longer.” bulong niya habang magkadikit parin ang mga nuo namin. “ I missed you too, Ethan.” bulong ko pabalik Pag kasabi ko non wala siyang pasabi at hinalikan agad ako na parang sobrang gutom. I missed him. I missed every inch of him. Bakit an

บทอื่นๆ

บางทีคุณอาจจะชอบ

สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status