Chapter 5 - Multo ng Dating Ako

Biglang nagbago ang ekspresyon ni Liezel.

Aalis na sana si Rona ngunit narinig nito ang malakas niyang hinampas ang mesa at biglang tumayo.

“Rona Soriano!”

Pero hindi na siya pinansin ni Rona.

Tinalikuran lang niya ito at umalis na ng tuluyan.

Pagbalik niya sa workstation, tahimik siyang umupo. Kinuha niya ang maliit na salamin mula sa bag niya.

Tiningnan niya ang pisngi niya, may manipis na marka ng dugo.

Hindi naman malalim, kinuha niya ang wet wipes at marahang pinunasan.

Walang expression.

Sa totoo lang sa itsura niya ngayon, kahit madagdagan pa ng peklat…

Wala na ring magbabago.

Biglang pumasok sa isip niya ang mukha ng babaeng nakita niya kanina sa opisina ni Sean. May kung anong pamilyar siyang naramdaman sa babaeng yun pero hindi niya maipaliwanag.

Malapit na mag-out biglang nagring ang cellphone niya, may tumatawag sa kanya.

“Hello, Pa?”

“Rona, umuwi ka mamaya. Nandito na si Noah.”

Napangiti siya agad.

“Ha? Andito na si Kuya Noah? Akala ko sa 15 pa siya babalik!”

“Maaga siyang natapos sa trabaho, kaya hindi na niya inaksaya pa ang oras niyang ito para makauwi.” 

“Okay po, uuwi ako after work.”

Pagkatapos ng shift, diretso siyang umuwi sa bahay nila sa Quezon City, sa isang mid-range condo unit sa may West Ave.

Hindi kasingyaman ng pamilyang Tiongson, pero maayos at komportable siyang tumira. Masaya siyang lumaki sa ganoong klaseng buhay.

Ang tatay niya, may real estate business.

Hindi super yaman, pero hindi rin naghihirap. Pero nitong mga nakaraang buwan, bumagsak ang negosyo dahil nalugi. Halos ma-bankrupt na ito, pero nilalaban pa rin nila. 

Noong nalaman ng tatay niya na buntis siya, hindi siya pinagalitan, hindi siya dinala sa pamilyang Tiongson para mag-demand ng malaking halaga kapalit ng nasira niyang pangarap. Hindi siya pinilit, bagkus inintindi ng tatay ni Rona na mahal siguro ni Sean talaga si Rona, kaya may nabuo sa sinapupunan ng anak niya. 

Pero, nakakaramdam si Rona ng guilt lalo na dahil tumanda agad ang itsura ng tatay niya. Kung paano sila napilitang magbenta ng properties para lang makabayad ng utang.

Kaya siya ang lumapit sa pamilya Tiongson pero hindi lang dahil sa pamilya niya.

Para rin sa sarili niya, dahil mahal niya si Sean. Nakuha niya ang gusto niya. Nabayaran ang utang ng pamilya nila.

Pero ang kapalit ay ang sarili niya.

Pagpasok niya sa bahay lumabas si Auntie Lara mula sa kusina.

“Rona, andito ka na!”

Ngumiti si Rona.

“Auntie, nasaan po si Papa at si Kuya?”

“Papunta na sila. Magpahinga ka muna.”

“Okay po.”

Noong siyam na taon siya, naghiwalay ang parents niya. Sumama ang nanay niya sa kuya niya habang siya naman ay naiwan. 

Kalaunan, nakilala ng tatay niya si Auntie Lara, hindi sila kasal pero magkasama sila sa iisang bubong. Noong una hindi siya komportable.

Hindi niya gusto, pero habang tumatagal, nakita niya kung gaano ito kabait dahil itinuring siyang tunay na anak ni Lara.

Pumasok si Rona sa kwarto niya. Kahit may asawa na siya, may sariling kwarto pa rin siya doon.

Pinarenovate pa ng tatay niya ayon sa gusto niya. Pagkaupo niya sa kama, parang nawala lahat ng pagod niya.

Lahat ng sakit at dito may peace of mind siya, alam niyang safe siya dahil nasa paligid niya ang mga taong tinuturing talaga siyang pamilya. 

Napatingin siya sa photo album sa bedside table.

Kinuha niya ito at binuksan. 

Unang larawan, isang luma at punit na family picture.

Eight years old siya doon, halos bata pa ang tatay niya. Hindi mapagkakailang gwapo ang tatay niya, matikas na alam mong kaya niyang protektahan ang buong sambahayan niya. 

Buhat siya nito sa litrato, katabi ang kuya niya at sa kabilang side ang nanay niya.

Lumipat siya sa susunod na page.

Napahinto siya.

sang larawan ng isang teenage girl, maganda, sobrang ganda, naka-puting dress may woven hat. Nakatayo sa ilalim ng puno na tinatamaan ng araw. Ang mga ngiti nito ay parang kumikinang. Mahaba ang buhok habang ang mukha naman ay maliit, at yung mga mata nito ay tila may ilaw. 

Siya ‘yon.

Dati.

Mapait siyang napangiti, itong nakikita niyang litrato ngayon ay ang multo niya ngayon, bagay na hindi na niya kayang ibalik pa. 

Dahil nagkasakit siya, uminom ng hormone meds at doon nagsimulang magbago ang katawan niya kaya naman siya ay tumaba, at kahit anong diet, kahit anong exercise, hindi na bumalik.

Napahigpit ang hawak niya sa album at biglang pumasok sa isip niya si Cheska, yung mukha ng babae, at ang mga mata nito. Magkahawig sila lalo na sa mata at sa unang pagkakataon may kutob si Rona.

Na baka…

May koneksyon ang lahat.