Chapter 6

“We are getting what?” kunot-noong tanong ni Kara sa sarili na napilitan na ring bumaba nang makitang yamot na ang mukha ni Marco.

Nakalapit na si Kara kay Marco ngunit mahaba pa rin ang nguso ng lalaki.

“You want to get married or not?” halos padabog pang tanong ng lalaki.

“Of course I do. But our wedding is scheduled two months from now,” naguguluhang pagpapaalala ni Kara kay Marco.

Nagsalubong ang mga kilay ng lalaki.

“Then, I’ll just go to work today but I might decide to cancel that wedding tomorrow,” sagot ni Marco na mabilis na tumalikod.

Nanlaki ang mga mata ni Kara sa sinabi ng lalaki at nagsimulang kabahan sa takot na atakihin muli sa puso ang kanyang ama at mawalan ng trabaho ang nasa limandaan nilang empleyado.

“Marco, wait!” mabilis na inabot ni Kara ang kamay ni Marco para pigilin ang lalaki sa pag-alis. “Do we have a copy of our marriage license?”

Hinawakan ni Marco ng mahigpit ang kamay ni Kara at saka hinila papasok sa korte. “The wedding planner is in charge of that.”

Dumiretso sila sa isang sala ng judge kung saan naroon na ang wedding planner at ang magkakasal sa kanila.

Matapos nila sumagot ng I do sa bawat tanong ng officiant ay idineklara na sila bilang mag-asawa. Halos tulala pa rin si Kara sa bilis ng mga pangyayari.

“Thank you, Uncle Tim for accommodating my request,” nakangiting sabi ni Marco sa judge.

“How can I say no to my favorite nephew? Besides, you have with you your marriage license,” nakangiti ring sagot ng matandang judge. “I wonder what Mitch would say if she learned that you get married ahead of the schedule?”

Napabuntong hininga si Marco at saka ngumiti ng pilit. “Don’t worry, I assure you she will not get mad.”

Iyon lang at nagpaalam na si Marco sa kanyang tiyuhin. Nanatili namang tahimik si Kara na nakasunod lamang sa bawat galaw ng lalaki. Gusto niya itong kuwestyunin pero nag-aalala siyang magagalit na naman ito.

Bumalik sila sa bahay ng ama ni Kara para kumuha ng ilan niyang gamit, pagkuwan ay dumiretso sila sa Filipino Restaurant na pag-aari ng mga magulang ni Marco. Nagulat si Kara na naroon ang kanilang mga magulang na masayang-masaya silang makita.

“Congratulations, muffin!” masayang bati ni Reginald sa anak.

Lumapit din sa kanya ang mag-asawang De Guzman at niyakap siya ng mahigpit.

“Welcome to the family, dear,” tipid ang ngiti na bati ng ama ni Marco sa kanya na ngayon lamang siya kinausap.

“Thank you, sir!” naiilang niyang sagot.

Napalingon naman si Mitch sa kanyang narinig at agad na sinita si Kara. “Sir? You should call him Papa and you can call me Mama, okay?”

Nahihiyang tumango si Kara na ikinatuwa naman ni Mitch kaya mahigpit siyang niyakap.

Habang nanananghalian kasama ang buong pamilya, naisip ni Kara na masuwerte pa rin siya na nagkahiwalay sila ni Victor. Sigurado kasi siyang hindi niya mararanasan ang ganitong mainit na pagtanggap mula sa pamilyang Deschanel. Bahagyang bumigat ang kanyang dibdib nang maalala ang nangyari na halos tatlong buwan na ang nakararaan. Wala na siyang balita kina Victor at sa bestfriend niyang si Allona dahil minabuti niyang mag-deactivate ng kanyang social media accounts para makalayo sa anumang isyu. Kung hindi nga lang niya naisip na magbenta ng mga gamit nung kelan ay hindi niya bubuksan muli ang kanyang Instapage.

Narinig niya ang malakas na tawa ng kanyang ama. Nakita niyang masaya itong nakikipagkwentuhan kay Marco na nakangiti rin sa kanyang ama. Lalo itong gumwaguwapo sa tuwing ngumingiti dahil lumilitaw ang dalawang biloy nito sa magkabilang pisngi.

Pasado alas-dos ng hapon nang matapos ang kanilang salu-salo. Excited si Kara na makita ang hitsura ng bahay nila ni Marco. Ang kuwento kasi sa kanya ni Mitch ay may bahay ang lalaki sa Kingsley Avenue, na kilalang lugar ng mga kilalang tao.

Tahimik si Marco sa daan pauwi sa kanilang bahay kaya hindi na rin gumawa ng anumang pag-uusapan si Kara. Napalingon siya sa lalaki nang ipasok nito ang sasakyan sa basement ng isang residential building sa downtown.

“Let’s go,” seryosong saad ni Marco na siya na ring kumuha ng luggage ni Kara sa compartment.

Naguguluhan man ay tahimik na sumunod si Kara sa asawa. Pagdating sa 25^th floor ay pumasok sila sa isang fully furnished na unit. Dire-diretsong pumasok si Marco sa isang pinto habang hila- hila pa rin ang luggage ni Kara. Sumunod naman sa kanya ang babae.

“This is the master’s bedroom,” sabi ni Marco at saka ipinasok sa loob ng walk-in closet ang dalang luggage.

Tumambad kay Kara ang isang king size bed at sa tapat nito ay may 65 inches television. Binuksan ni Kara ang isang pinto na sa tingin niya ay bathroom. Natuwa siya nang makitang hiwalay ang bathtub at shower area. Pagkasara niya ng pinto ay muntik na siyang mapahiyaw ng yakapin siya ni Marco at buhatin patungo sa kanilang kama. Papalag sana siya ngunit naalala niyang kasal na nga pala sila.

Naramdaman niyang lumapat ang kanyang likod sa malambot na kama habang nakatitig sa kanya si Marco. Lumapit ang mukha nito at saka dinampian ng halik ang kanyang labi.

“You still owe me an explanation,” pabulong na sabi ni Marco.

Nagsalubong ang kanyang mga kilay. “About what?”

Napangiti ng pilyo si Marco at saka bahagyang idinikit ang puno ng kanyang ilong sa nose bridge ni Kara. “Why did you leave me a $100 bill?”

Uminit ang mukha ni Kara. Mali pala ang akala niya na hindi siya nakilala ng lalaki.

“Did you know that I was insulted? I still remember how many times you moaned that night until dawn. You exhausted me that much and only paid $100,” nakangiting sabi ni Marco na tila nang-aakit kay Kara.

Natawa si Kara sa sinabi ni Marco na mabilis naman tumayo nang maramdamang nagva-vibrate ang kanyang cellphone sa bulsa. Nang makita kung sino ang tumatawag ay nilingon ni Marco si Kara.

“I have to attend to this,” ani Marco na mabilis na umalis ng apartment.