Forbidden Love with My Ninong

Iginugol ko na ang buong umaga ko kaka-basa ng mga articles na nahihiya akong itanong sa iba. Nanood na rin ako ng mga educational videos na ilang beses ko na ring pinause kapag naging personal na ang mga explanations. Panay titig nalang din ako sa screen ng aking laptop hanggang sa gusto ko nang sumuko.

Paulit-ulit kong tina-type sa search bar: “How do you prepare for your first time?”. Hindi bababa sa anim na beses ko na ‘yan ginawa, sobrang daming sagot pero hindi pa rin ako kuntento.

At nineteen, I considered myself reasonably informed. I am a first-year nursing student, after all. Alam ko ang basic human anatomy. Alam kong hindi dapat kinakahiya ang sexual health. Pero iba pala talaga kapag sarili mo na ang usapan. Lalo na at malapit na ang anniversary namin ni Adrian — ang boyfriend ko.

“Ang seryoso mo d’yan,” sabi niya pagkakita sa akin. “Anong nangyari ba?”

Tinawagan ko na talaga ang bestfriend ko, buti nalang at sumagot siya agad.

Kinuwento ko sa kanya ang lahat, ang tungkol sa boyfriend ko at sa upcoming naming anniversary, at sa mga tanong na hinahanapan ko ng tanong online.

Tumango-tango siya at sumagot, “Naiintindihan kita. Pero alam mo, may mga bagay na hindi ko rin naman talaga masasagot nang tama para sayo. Ba’t hindi ka nalang pumunta sa doctor? Sa OB-GYN, sis, sure ‘yan na tama at kumpleto ang informations na makukuha mo.”

Napaisip ako at naramdaman na tama nga siya. 

Kaya pagkatapos ng tawag namin ay binuksan ko ulit ang laptop ko at agad nag-book ng appointment. Totoong appointment. Sa isang totoong doctor.

Kaya ngayon ay tahimik lang akong nakaupo sa waiting area nitong private clinic, unti-unting nagsisisi sa bawat desisyon na nagdala sa ’kin dito.

“Miss Castulo?”

Itinaas ko agad ang aking ulo ng tawagin na ako, muntik ko pang mabitawan ang cellphone sa kaba.

Isang nurse ang nakatayo sa gilid ng p***o at magalang na nakangiti

Lumunok muna ako bago sumagot. “Yes?”

“Handa na po si Dr. Montecillo para makausap kayo.”

Tumayo ako at inayos ang aking damit, tapos sinundan siya sa hallway.

Basa ang kamay ko’t kinakabahan. Pero kaya ko ‘to!

Napag-aralan ko naman na ang tungkol sa reproductive system. Consultation lang naman ito. Wala lang ‘yon.

Ilang beses kong inulit ’yan sa sarili hanggang sa huminto kami sa harap ng consultation room at kumatok sa pintuan.

“Come in.”

Mabigat at kalmado ang boses … at malinaw na lalaki.

Binuksan ko ang p***o, at bigla kong nakalimutan ang lahat ng pampalubag-loob na sinabi ko sa sarili ko kanina.

Ang lalaking nasa mesa ay hindi katulad ng doctor na inakala at inaasahan ko noong nag-book ako. Ang akala ko ay babae. Inaasahan kong babae ito dahil halos ang mga nasa ganitong field ay babae. Ang sabi lang naman kasi sa website ay open at available, walang profile ng doctor na nakalagay, kaya basta nalang ako dahil isa ito sa malaki at maayos na ospital dito sa lugar namin.

Mukhang nasa thirty na siya. Baka ay mas bata o mas matanda pa. Maayos ang kanyang itim na buhok, may magandang hubog ng panga at may mukhang kalmadong-kalmado, ‘yong tipo ng mukha na hindi kailanman natataranta. Napakalinis din ng kanyang white gown, may stethoscope sa leeg, at may nakalagay na nameplate sa mesa sa tabi ng maayos na naka-pile na mga papel.

Dr. Locar Gideon Montecillo

Obstetrics and Gynecology

Tumingin siya sa chart na kanyang hawak bago tumingala. “Miss Alodia Soria, right? Good afternoon. I’m Dr. Montecillo. Please, have a seat.”

Itinuro niya ang upuan sa tapat niya na agad ko ring sinunod at maingat na umupo doon.

“How are you feeling today?” dagdag pa niya,

“Fine.”

Naghintay siya ng karugtong kaya napagtanto kong tunog walang kwenta ang sagot ko.

“I mean, Okay lang po ako. Wala naman pong masakit sa akin o ano.”

Sinara niya ang chart at sumagot sa’kin. “That’s good. So what brings you here?”

Ayan na.

Iyan ang tanong na pinaghandaan ko pero hindi ko pa rin kayang sagutin nang maayos.

“Actually, Doc, may gusto lang sana akong itanong…”

“Go ahead.”

“... at medyo nakakahiya po kasi.”

“That’s alright.” His tone remained even. “You can ask me anything related to your health. My job is to help you understand it, not to judge you.”

Ang kanyang simpleng pagpapakalma ay nakatulong ng kaunti, nabawasan ang kaba ko. Pero sobrang kaunti lang talaga.

“Kasi po, may boyfriend ako…”

Tumango lang siya at naghintay ng susunod kong sasabihin.

“Mag-iisang taon na po kami, at malapit na ang anniversary namin at naisip po kasi namin ang alam niyo na po…”

Hindi nagbago ang ekspresyon ng kanyang mukha. Pero nakakahiya, gusto ko nalang magpalamon sa lupa.

“Hindi ko pa po kasi nagagawa ‘yon,” mabilis kong idinagdag. “I mean, wala pa po akong experience sa ganyan. At hindi ko naman sinasabing gagawin na namin agad, pero iniisip ko po kasi, at gusto ko lang siguraduhin na alam ko kung paano alagaan ang sarili ko bago ang lahat.”

Matapos ko sabihin ‘yon ay sa wakas naglakas-loob na rin akong tingnan siya.

Hindi siya tumawa sa kahihiyan ko. Hindi niya rin ginawang hindi komportable ang usapan. Nakinig lang siya ng maayos, at malaking tulong ‘yon.

Nagpatuloy ang usapan. Nagtanong siya ng mga bagay na may kinalaman doon at mas pinalalim pa ang usapan tuwing sumasagot ako. May mga sinusulat din siya sa chart habang sinasagot ko ang mga tanong niya at nagkukuwento.

“Doc, bago po… bago ba gawin ‘yon? Meron po bang dapat na gawin?”

“There’s no special cleaning routine required.” He paused to make sure I was following. “What’s more important is understanding consent, contraception, and protection against sexually transmitted infections. If you decide to do so, use appropriate protection, including condoms. If pregnancy is a concern, we can also discuss contraceptive options.

Tanging tango lang ang sinagot ko dito.

“And remember that you can change your mind at any point. Being in a relationship for how long doesn’t mean you’re obligated to do it, even if you’ve already discussed it with your boyfriend.”

Mahigpit ang hawak ko sa strap ng aking bag. “Alam ko po.”

“Good.” His voice softened slightly. “I’m mentioning it because being prepared also means knowing that the decision remains yours.”

Sa hindi ko maipaliwanag na dahilan, ang mga salitang ‘yon ay nanatili sa isipan ko.

Napakamaraming oras ang inubos ko sa pag-alala kung handa na ba ako. Na hindi ko na naisip na ang lahat ng paghahanda ko ay nakatuon sa paggawang perpekto ng karanasan ‘yon para kay Adrian. Gusto kong maging masaya siya. I wanted our first time to mean something.

Dr. Montecillo asked a few routine questions about my medical history, medications, menstrual cycle, and any unusual symptoms. I answered it as accurately as I could. The questions were clinical, and his manner remained professional throughout. He didn’t perform an intimate examination since I only came here for advice and reported no symptoms requiring one.

“That’s all for today. My staff can help you with your bill and provide information about contraceptive counseling if you’d like to schedule another appointment.”

Agad akong tumayo at handa ng umalis. “Thank you po for answering my questions, Dr. Montecillo.”

“You’re welcome, Miss Soria!”

Mabilis ko namang nilisan ang room bago pa man lalong mamula ang mukha ko. Nang maisara ko ang pintuan, huminga ako nang malalim at inayos ang mga kailangan ko pang asikasuhin bago makalabas ng ospital na ito.

Nang makarating ako sa parking lot, saka ko lang muling nilingon ang gusali.

Dr. Locar Gideon Montecillo. A handsome, composed, impossibly mature man who had somehow made a conversation about intimate hygiene feel like the most embarrassing experience of my life.

Hinding-hindi ko na siya muling makikita pa.

Iyon ang sinabi ko sa sarili ko bago ako sumakay sa sasakyan.

Hanggang sa makauwi ay iyon ang paulit-ulit kong pinaalala sa sarili ko.

Unfortunately, may ibang plano pala ang mundo sa akin.

—

Habang nagpapalit pa ako ng damit, narinig ko ang boses ni Mommy mula sa baba ng hagdan. Kaya naman ay basta nalang ako nagpalit ng comfortable na shorts at oversize na t-shirt, itinali ang buhok, at bumaba na.

Nasa sala na ang mga magulang ko, mukhang tuwang-tuwa sa hindi ko malamang dahilan. Nakaupo si Dad sa sofa habang hawak ang kanyang cellphone, habang inaayos naman ni mommy ang flower vase sa center table.

“Your ninong is coming to dinner tonight,” anunsyo ni Mommy.

I blinked. “Ninong ko po?”

“Yes, Gideon. Hindi mo pa siya nakikita,” paglilinaw pa ni Daddy.

Pamilyar sa akin ang pangalang ‘yon. Pero how come ninong ko siya kung ‘di ko pa siya nakikita?

Dagdag din ni Mommy, “You were barely a month old when he left for abroad, working overseas. He spent years building his medical career there. After his fiancee passed away, hindi na siya gaanong umuwi. It was terrible for him, they were supposed to get married.”

Sumandal ako sa sandalan ng upuan at pinanood kung paano lumambot ang ekspresyon ni Mommy.

“At ngayon po, nakauwi na siya ng tuluyan?” tanong ko.

“He’s returned to manage his family’s hospital business,” paliwanag ni Dad. “He will be taking a bigger role in running them. He’s been a good doctor and I have always admired him.”

The evening seemed ordinary enough. Lumipas ang mga oras na wala masyadong nangyari hanggang sa tumunog na ang doorbell.

Binuksan iyon ni Dad at sumunod naman si Mommy. Ako naman ay nakatayo lang sa ‘di kalayuan nila.

“Gideon! It’s good to have you home!”

Isang malambot na tawa ng lalaki ang sumunod. “It’s good to be back.”

Napatingala ako agad dahil sa pamilyar na boses, at tila ba ay huminto ang mundo.

Nakatayo siya sa aming pintuan, nakasuot ng button-down shirt habang ang sleeves ay maayos na nakatupi hanggang sa kanyang braso. Ganoon din ang ayos ng kanyang buhok kaninang tanghali. Kilalang-kilala ko ang mukha niya.

Ang parehong kalmadong tingin. Ang parehong hubog ng panga. Ang parehong mga mata na nakikinig ng maayos habang hirap na hirap akong magpaliwanag kung bakit ako nagpunta sa kanya.

Sa isang sandali, parang nakalimutan kong huminga.

Dr. Locar Gideon Montecillo. My gynecologist.

Ay ngayon, nalaman kong siya rin pala ang ninong ko.

Agad akong umiwas ng tingin.

Inalalayan siya ni dad papasok at agad na nagkukwentuhan. Habang ako naman, taimtim na nagdarasal na sana… sana hindi niya maalala o makwento ang nangyari kanina.

Dahil ako, sigurado akong hindi ko ito makakalimutan kahit kailan.