Kabanata 1

Kabanata 1

“Alessandra, magsisimula na ang libing. Hindi pa ba dumarating si Sebastian?”

Nakasuot ng puting damit-pangluksa, nakaluhod si Alessandra sa harap ng burol ng kanyang ina. Sa tabi niya, patuloy na nasusunog ang mga insenso at papel na perang inihahandog bilang bahagi ng kanilang tradisyon. Bahagyang naiilawan ng apoy ang maputla niyang mukha.

Napatingin siya sa cellphone na halos ma-lowbat na. Ilang beses na niyang tinawagan si Sebastian, pero ni isa sa mga tawag niya ay hindi nito sinagot.

Pitong araw nang nakaburol ang kanyang ina. Pitong araw ding nanatili roon si Alessandra, kahit pitong buwan na ang ipinagbubuntis niya. Ngunit sa loob ng pitong araw na iyon, ni minsan ay hindi nagpakita ang kaniyang asawa.

Napakaabala raw ni Sebastian sa trabaho, at palaging inuunawa iyon ni Alessandra.

Muli niyang pinilit kumbinsihin ang sarili na malamang ay maraming inaasikaso ang asawa niya sa Montenegro Group.

“Siguro busy lang talaga siya. Baka hindi siya makapunta.”

May mga luha pang namumuo sa kanyang mga mata nang sunugin niya ang huling piraso ng papel na pera sa kanyang kamay. Dahan-dahan siyang tumayo, kahit hirap na hirap ang kanyang katawan, saka nagsalita sa paos at nanghihinang tinig.

“Tuloy na natin ang libing.”

Nakatayo sa tabi niya si Eleanor. Hindi nito napigilang magsalita nang may halong pang-iinsulto.

“Alessandra, gaano ba siya ka-busy para hindi man lang makapunta rito? Pitong araw nang nakaburol ang nanay mo, pero ni anino niya, hindi natin nakita. Wala man lang siyang respeto sa nanay mo.”

Napasinghal naman si Tricia, ang pinsan ni Alessandra.

“Mom, you're wrong. Hindi naman sa walang respeto si Sebastian kay Auntie. Ang totoo, wala siyang respeto sa pinsan ko. Pati nga sa baby na dinadala niya, wala rin siyang pakialam.”

Lalong sumakit ang ulo ni Alessandra sa sunod-sunod na pang-iinsulto ng mag-ina. Mapait siyang napalunok, pero pinili pa rin niyang manahimik.

Sa loob ng tatlong taon nilang pagsasama, naging mabuting asawa naman sa kanya si Sebastian. Hindi nito sinasadyang hindi pumunta. Siguro talagang marami lang itong kailangang asikasuhin sa trabaho.

Iyon ang pilit niyang pinaniniwalaan.

Ngunit ilang sandali lang ang lumipas, isang katotohanang hindi niya inaasahan ang biglang dumurog sa lahat ng pangangatwiran niya.

Napatingin si Tricia sa cellphone nito bago biglang napasigaw.

“Wait! Isn't that Sebastian? Trending siya ngayon sa social media!”

Sadyang inilapit ni Tricia ang cellphone kay Alessandra, na para bang gustong-gusto nitong makita ang magiging reaksyon ng pinsan.

Napayuko si Alessandra at tumingin sa screen.

Isang trending video iyon. Ang paksa ay nagsimulang kumalat sa social media noong umagang iyon, habang kinunan naman ang video noong nakaraang gabi.

TRENDING: Sebastian Montenegro, CEO ng Montenegro Group, nagpa-reserve ng isang buong venue para sa marangyang birthday celebration ng kanyang first love na si Irene!

Sa video, makikita ang napakagandang pagsabog ng mga paputok sa madilim na kalangitan. Nakaupo sa isang mamahaling silya sa gilid ang isang lalaki. Elegante ang tindig nito, halatang sanay na sinusunod ang bawat gusto.

Tahimik lamang itong nakamasid sa babaeng nasa tabi niya. Nang ituro ng babae ang mga paputok sa kalangitan, napangiti ito nang malawak. Tila mas nakakasilaw pa ang ngiti nito kaysa sa makukulay na paputok na sumasabog sa itaas.

Napakaganda ng mga paputok, pero ang likod lamang ng lalaki ang hindi maalis sa paningin ni Alessandra.

Kilala niya ang lalaking iyon. Hindi siya maaaring magkamali.

Ang lalaking nasa video ay walang iba kundi ang asawa niyang si Sebastian.

Ibig sabihin, kagabi ay naglaan ito ng oras para ipagdiwang ang kaarawan ng ibang babae sa pamamagitan ng isang magarbong fireworks display?

Ilang sandali siyang natigilan. Para bang biglang nawala ang lahat ng tunog sa paligid niya. Nanigas ang buong katawan niya at hindi niya magawang kumilos.

Patuloy na sumasabog ang mga paputok sa video, kasabay ng mapanuyang boses ni Tricia.

“Cousin, hindi ba sabi mo busy ang husband mo? Grabe naman pala siya ka-busy. Busy sa pagbo-book ng isang buong venue para lang ipagdiwang ang birthday ng ibang babae!”

Mahigpit na kinuyom ni Alessandra ang kanyang mga kamao. Paulit-ulit na umikot sa isip niya ang mga larawang nakita sa video. Si Sebastian, nakaupo sa isang mamahaling silya habang pinagmamasdan ang mga paputok na inihanda nito para sa kaarawan ng ibang babae.

Akala niya, abala lang ito sa trabaho.

Kahit sa napakalaking pangyayaring gaya ng pagkamatay ng kanyang ina, siya na mismo ang nag-asikaso ng lahat. Hindi niya man lang nagawang humingi ng tulong sa asawa dahil ayaw niyang makaabala rito.

Sa loob ng pitong araw, wala itong panahong sagutin ang mga tawag niya. Wala itong panahong bumisita sa burol at mag-alay man lang ng kandila o bulaklak para sa kanyang ina. Pero nagkaroon ito ng sapat na oras para magpa-reserve ng isang buong venue at magpagawa ng fireworks display para sa kaarawan ng ibang babae.

Napakakatawa!

Ang babaeng nasa video ay walang iba kundi si Irene, ang unang pag-ibig ni Sebastian. Ang babaeng minahal nito nang buong puso at hindi kailanman tuluyang nakalimutan.

Samantalang siya?

Isa lamang siyang babaeng pinakasalan ni Sebastian dahil gusto nitong tuparin ang utang na loob sa kanyang ama, na minsang nagligtas sa buhay nito. Isa rin siyang babaeng napagpasyahan nitong bigyan ng seguridad at panghabambuhay na suporta.

Sa loob ng limang taon nilang pagsasama, alam ni Alessandra na hindi siya mahal ni Sebastian.

Kaya naman hindi siya kailanman nanghingi ng labis na atensyon mula rito. Hindi rin siya naglakas-loob na gambalain ito sa tuwing may problema siya.

Hindi siya nagreklamo kahit madalas siyang mag-isang kumakain. Hindi siya nagtanong kung bakit palagi itong abala at walang panahong makasama siya. Dahil alam niyang wala siyang karapatang humingi ng pagmamahal na hindi naman kusang ibinibigay sa kanya. At ngayon, maging sa pinakamahirap na sandali ng kanyang buhay, pinatunayan ni Sebastian na tama ang lahat ng kanyang pinaniwalaan.

Hindi talaga siya mahal ng asawa niya.