LOGIN......"Belle!"Hindi pinansin ni Isabelle ang pagtawag sa kanya ng kuya Reagan niya. Pagkababa na pagkababa niya sa sasakyan nito ay nagmamadali siyang pumasok sa loob ng apartment. Akala niya kaninang uwian ay si Yohan na naman ang maghahatid sa kanya pauwi, ngunit ganun na lang ang pagkawindang niya nang inakay siya nito na parang sisiw papasok sa sasakyan nito.Muli na naman niyang naalala ang group lunch nila kaninang tanghali. Ang sasaya ng mga kasama niyang kumakain habang siya ay sobrang awkward ng pakiramdam. Hindi na niya kaya pang magdaldal kagaya noong una dahil tinablan na talaga siya ng hiya. Halos wala rin siyang malasahan sa pagkain na kinakain habang pinapanuod sa harap niya mismo kung paano maging sweet ang dalawa. Sobrang alaga ni ate Kath na kulang na lang ay subuan pa ang kasintahan. Panaka-naka rin ang pagsulyap sa kanya ng kuya Reagan niya na para bang iniinggit siya.That lunch was a pure torture to her.She really paid for her sin so quickly.Pabalibag na suma
......Dumako ang tingin ni Isabelle sa kamay ng girlfriend ng kuya niya na nakayakap sa braso nito. Ewan ba niya at masama iyon sa paningin niya. Nakangiti pa sa kanya ang babae."Belle, anong ginagawa mo dito?" pag-uulit ni Reagan sa tanong.Bigla namang sumingit si Susie dahil sa pakiramdam na magkakaroon ng giyera ano mang oras kapag hindi niya inawat ang kaibigan."Ahmm. Meron lang kaming kukunin—""No, kuya. Gusto kong mag-lunch kasama ka," pagpuputol ni Isabelle sa sinasabi ni Susie.Kumunot ang noo ng kanyang kuya Reagan na para bang hindi maintindihan ang kanyang sinasabi. Hindi rin niya alam kung ano ang ginagawa niya! Basta gusto niyang makasama ito... iparating sa mga kaibigan at girlfriend nito na special siya sa buhay nito."And why is that? You have your friend with you. Did you just came all the way here to invite me for lunch?"Bigla siyang napipilan sa mga tanong nito. Pero ayaw niyang mas lalong mapahiya kapag wala siyang maisagot."Uhh.. I got an A+ grade for my p
........Gaya nga ng pangako ng kuya Reagan niya kagabi ay kinain nito ang niluto niya kinabukasan. Naubos lahat at talagang nasimot. Ipinagluto pa siya ng breakfast— pancakes, fried rice at bacon katulad ng gusto niya. May nakaipit pang note sa ilalim ng plato na sinasabing ubusin niya lahat at mag-iingat siya papasok sa paaralan.Ngiting-ngiti tuloy si Isabelle habang paulit-ulit na binabasa ang nakasulat sa maliit na papel. Ang ganda ng penmanship nito, ang gaan ng bawat letra na para bang babae ang sumulat. Hindi niya iyon tinapon, bagkus ay inilagay sa casing ng kanyang cellphone. Masyado kasi siyang sentimental na tao kaya kahit na simpleng bagay basta may kahulugan ay itinatabi niya.Good mood tuloy siya habang kumakain. Ang sarap din ng pagkakaluto ng breakfast niya na para bang especial ang kakain. Pakiramdam tuloy niya ay bati na sila kahit na hindi na sila mag-usap pa.Maagang umalis ang kuya niya dahil dadaan daw muna ito sa kompanya nito. He was already a CEO at a very y
....."Ysa, may nagpapabigay sa iyo."Umangat ang tingin ni Isabelle sa hawak ni Susie na pumpon ng mga bulaklak at mamahalin na chocolates. Inalis din niya agad ang tingin dito at bumalik sa inaaral na lesson nila. "Sa iyo na lang iyan," walang gana niyang sagot habang sinusubukan na ibalik ang atensyon sa binabasa. She couldn't focus for whatever reason. Makailang ulit na niyang binasa ang nasa libro ngunit kakatwang hindi niya maintindihan ang nakasulat doon."May problema ba?" nag-aalalang tanong ni Susie sa kaibigan. Ngayon lang kasi niya ito nakitang matamlay. Nakakapanibago sa masayahin nitong ugali."Wala. Kulang lang siguro ako ng tulog kagabi."Isinara ni Isabelle ang binabasang libro dahil ayaw talagang gumana ng utak niya ngayon. Nangalumbaba siya.Nasa field sila dahil vacant period nila. Makulimlim ang panahon ngayon kaya may mga footballers na naglalaro doon. Madaming nagpapalipad hangin sa kanya pero ewan ba niya at wala siyang matipuhan. Mga gwapo lahat at matitikas
......Muling sinulyapan ni Isabelle ang orasan na nakasabit sa may dingding. Mag-aalas onse na. Nagpaalam sa kanya kanina ang kuya Reagan niya na dadalo ito sa birthday ng kaibigan. Hindi naman niya sinabi na hihintayin ito pero ganun na nga ang ginagawa niya. Nasa sala siya at nanunuod ng kung anong palabas. Dapat ay natutulog na siya dahil maaga pa ang klase niya bukas ngunit hindi naman siya dalawin ng antok.Lagi rin siyang binabagabag ng kanyang isip. Siya lang ba o napapansin niyang medyo iba na ang pakikitungo sa kanya ng kapatid. Hindi naman ito umiiwas sa kanya, parang meron lang munting pagitan sa kanilang dalawa.Nang marinig niya ang pamilyar na ugong ng sasakyan ng kapatid ay madali siyang tumakbo palabas upang salubungin ito. Pinanuod niya ang pag-ibis nito sa sasakyan. He looks wasted pero hindi naman ganun kalasing. Parang wala pa nga ito sa sarili na nagtungo sa backseat at may kinuha doon.Mga takeouts. Napabungisngis siya sa saya dahil hindi siya nito nakalimutang
......."What should I do? I can't go on like this forever. Parang mababaliw ako."Sinulyapan ni Yohan ang kaibigan. The same dilemma he kept on dealing with every time they get together. "Bakit hindi ka na lang kasi magtapat? Just be honest with your feelings for her. Maiiintindihan naman niya siguro."Kinuha ni Reagan ang inaabot ni Yohan na beer sa kanya. It was Rem's birthday today kaya kahit na ayaw pa sana niyang uminom ng alak ay napasubo na siya. He had a huge group of friends but only for of them was close to him, iyong masasabi niyang tunay na kaibigan— a brotherhood."Maiiintindihan?" Tumawa siya ng pagak sa sinabi nito. Nakikinita na niya ngayon pa lang ang itsura ni Belle kapag magtapat siya dito. Tiyak na lalayo ang loob nun at iisipin na nahihibang na siya. "She will never understand my feelings for her," pagpapatuloy pa niya. "Para sa kanya ay kapatid niya ako. A good big brother she always looks up to. Masisira lamang ang meron kami kapag sabihin ko sa kanya ang to
Maingay. Magulo. Mabaho...Iyon ang naabutan nila Zarayah at Carcel sa mental hospital na pinuntahan nila. Bahagya ring madilim ang loob ng building. Ang ilang mga gamit ay sira na. May mga basag na mga bintana, ang mga dingding ay nagtutuklapan na ang mga pintura, ang maliit na hardin ay tuyot na
"Kuya Reagan is home!"Mula sa itinutupi na mga damit ay dumako ang tingin ni Zarayah sa kanilang anak na agad na nagtatakbo palabas ng kwarto. "Isabelle, don't run! Baka madapa ka!"Mabilis niya itong hinabol dahil baka mahulog ito sa hagdan. Nakahinga siya ng maluwag nang maabutan niya ito at ki
Walang imik na pinanuod nila Caroline at Ethan si Carcel na paulit-ulit na humihingi ng tawad sa asawa nito. He was crying like crazy na para bang walang pakialam sa kung ano man ang iisipin ng ibang tao. Bahagya pang nagkatinginan ang dalawa ngunit walang nangahas na magsalita ni isa.Ethan was so
"Mommy! Where are you?!"Hindi na hinintay pa ni Zarayah na mahanap siya ni Reagan dahil siya na mismo ang pumunta dito. Halos tumakbo na siya sa matinding saya na sa wakas ay makikita na rin niya ang kanilang anak. Just like Carcel, hindi ito nawala sa isip niya. Gusto sana niyang lumaki ito na m






![Chasing Mr. Billionaire [SSPG]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
