LOGINHapong-Hapo si Sierra, buong araw ba naman siyang nag-ensayo sa paghawak ng baril. It was Kieffer who taught her. Ito raw kasi ang pinaka magaling humawak ng baril. She enjoyed it naman kaso nababawasan ang oras niya kay Yuto. Miss na miss na niya ang anak niya. Kakatapos lang nila mag-ensayo, she headed straight to her room and found Yuto sleeping on the bed.Akmang lalapitan niya ang bata pero napatigil siya ng maalala na amoy pawis siya at galing siya sa labas. She sighed and headed to the bathroom, habang nasa banyo siya ang nagmumuni-muni muna siya. Nang makontento ay napagpasyahan niyang huminto at lumabas– nakabalot lang g tuwalya ang katawan niya. When she opened the door she saw Cohen, naka-suit pa rin ito at mukhang kakadarating lang nito. After what happened two days ago ay umalis si Cohen at may inasikaso sa syudad. Although, he calls from time to time. Na minsan kapag hindi niya sinasagot ay tinatawagan nito ang bantay nila ni Yuto.Cohen smiled at her, “Hey my pretty, W
As the atmosphere shifted, nagging seryoso ang ekspresyon ni Cohen. Napabuntong hininga si Sierra. Tumayo si Cohen mula sa swivel chair at lumapit ito sa kanya. Naupo ito kaharap ni Sierra. “I told you the first day we met that my life should be kept secret that’s why I took you and forced you to stay here, right?” he pressed his lips together. “Of course! You. Threatened. Me!”Cohen let out a soft laugh. “Of course. I was there, Wife.”She glared at him, and he grinned. “I don’t even know why I am still here. That, will there be a time that I can leave? I asked myself often. I don’t know–” she grunted. “I feel like a different person. I don’t understand myself. This is your damn fault!” “You are…” he paused. His soft expression was gone. He went poker face. “A blessing in disguise, Wife. It was a good thing that my men mistook you for my ex-wife.”She crinkled her nose, “Isn’t it weird? That I looked exactly like your ex-wife.”He shrugged, “At first it was. But I realized you wer
Umirap lang si Sierra saka muling ibinalik ang tingin sa gitna, nakatingin sa kanila lahat. Parehong may nakakalokong ngisi sa labi. Si Cohen naman sa tabi ni Sierra ay may seryosong ekspresyon. Tumikhim ang lalaking may suot na eyeglass, “Mrs. Fujiwara, I am Amari.” Tumango naman ang katabi nito, “I am Javier.” Someone tugged Sierra’s hand and to her surprise, it was Cohen. Kunot ang noo nito, namumula ang labi. Ramdam ni Sierra ang respeto ng mga lalaki kay Cohen, Cohen holds the highest position. Pakiramdam ni Sierra ay out of place siya, nanliliit siya sa sarili. Literal na nanliliit dahil lahat sila ay 6 footer, siya lang itong maliit. Pakiramdam niya ay duwende sia at kapre ang mga ito. “Enough with the pleasantries. As you can see, the annual clan meeting will be held next month. And I want all of you to train and help my wife. I want her to know the things she must and must not do. I expect all of you to teach my wife and treat her with utmost respect.” She snapped her hea
“Where are we going?” nakangusong tanong ni Sierra habang nakasunod kay Cohen. Matapos kasi niyang tabihan si Yuto para matulog ay bigla itong dumating. Kakausapin daw siya nito, wala naman siyang problema roon. Buong araw niya rin kasing ‘di ito nakita. “Just follow me, Wife.”Dire-diretso lang silang naglakad hanggang sa nagtungo sila sa isang pinto sa first floor ng bahay. Nang buksan iyon ni Cohen ay bumulaga sa kanila ang isang hagdan. Lumingon si Cohen at inilahad ang kamay sa kanya.Nagtatakang tumingin naman si Sierra sa asawa.“What?” she asked, pinandidilatan pa ng mata si Cohen.Cohen shook his head, bigla nitong kinuha ang kamay ni Sierra. “Let’s go downstairs. Don’t worry, I’ll be here so you’ll be safe.”Ngumiwi si Sierra saka inirapan ang asawa, “Where are we going ba kasi?”“I don’t understand your full sentence but we will be heading downstairs,” he said as he started walking, ensuring Sierra was safe while walking.“Ano ba kasi mayron sa baba?” nag-angat siya ng tin
Luminga-linga si Sierra sa buong silid, ito ang unang beses niyang makapasok sa silid ni Cohen. Kakabalik lang nito mula sa syudad, si Yuto naman ay bagsak matapos nilang mag-aral ng wikang Filipino at kulturang pinoy. Nais niyang matuto si Yuto ng mga lenggwahi, maliban sa english at nihongo. Hindi naman kasi mahirap turuan si Yuto kaya nga nais niyang makausap si Cohen para bigyan ng pormal na edukasyon si Yuto, sa palagay niya ay mataas ang IQ ng bata. Magaling rin ito sa paglalaro ng nga puzzle. Noong isang araw ay sinukuan na niya iyong five hundred pieces puzzle samantalang si Yuto ay inabot lang ng ilang minuto at natapos na niya ito. Akala talaga ni Sierra ay mabobored siya kaya nga humingi siya ng cellphone kay Cohen. Pero simula ng ibigay nito sa kanya ay hindi niya ito halos magamit. Kundi pagbi-bake, ay tinuturuan ni si Yuto. O ‘di kaya ay naglalaro sila sa malawak na bakuran. Narinig niyang bumukas ang pinto kaya napaayos ng upo si Sierra. Hindi siya lumingon pero ala
Buong buhay ni Sierra, makapal ang mukha niya. Matapang at maldita pero sa pagkakataong ‘to ay tiklop siya. Paano ba naman ay kaharap niya ang isa mga tauhan ni Cohen, matapos siya nitong ipagbilin kay Ran, ang head ng security system ni Cohen.“Mrs. Fujiwara,” wika ni Ran. Ilang beses lang nakita ni Sierra si Ran, kadalasan kasi ay kasama ito sa mga lakad ni Cohen o ‘di kaya ay wala ito sa villa. Hindi matukoy ni Sierra kung masungit ito o iyon na talaga ang hilatsa ng pagmumukha nito. Akala nga niya artista ito nang una niyang makita noong nakaraang araw. Sa tikas ng tindig nito at galanteng kilos ay akala niya isa itong artista o ‘di kaya isang modelo, dahil walang ka pores pores ag mukha ni Ran– pero wala talagang makakatalo sa asawa niya.Ngumiti siya, ngunit mas nagmukhang ngiwi iyon. “Yes?”Ran sighed, “As you can see. Cohen entrusted you to us. And that is protecting you,” he paused and sighed. “And teaching you the things you need to learn.”Her forehead creased and gazed at
“Our marriage license has been settled,” panimula pa ni Cohen.Ngayon kilala na ni Sierra kung sino ang baliw na lalaki sa harapan niya. Itinaas niya ang kamay na animo’y nasa klase. Ayaw niyang magkamali ng galaw dahil buhay niya ang nakasasalalay dito. Matapos nilang mag-usap kagabi ay pinabalik
After all the struggles she had put through, hindi pa rin nakatas si Sierra sa bagsik ng tadhana. Makalipas ang ilang oras ay binalikan siya ng lalaki sa silid at nasa akto na siya ng pagtakas, pinagbuhol-buhol niya lahat ng telang makita niya sa silid. Ang kaso hindi pa rin umabot, masyadong pa ri
She felt her head throbbing like a bitch. She winced in pain as she sat down. She patted the soft mattress. She blinked a couple of times and then her eyes widened when she realized the mattress she had wasn't this soft. Saka niya lang naalala na may tumakip sa ilong niya at nawalan siya ng malay
“AERIS please, utang na loob maawa ka! Tulungan mo ako please!” pagmamakawa ni Sierra sa kaibigang si Aeris. Kausap niya ito sa cellphone.Bumuntong hininga si Aeris, “Oo na. Susubukan kong tanungin si Maru kung may alam ba siyang ekstrang trabaho. Bakit ka kasi natanggal sa trabaho mo? Ano na nama







