One Room

Habang nasa byahe papunta kung saan man ang bahay ni Levi ay ramdam na ramdam ni Selene ang pag-iinit ng kaniyang pisngi.

“No more buts. Tutuparin pa natin ang hiling ni Lola Fely. Simulan na natin ang paggawa sa isang dosenang apo na gusto niya.” 

Paulit-ulit iyong nagre-replay sa utak niya. Hindi niya naman alam kung seryoso ba doon si Levi o biro lang ang lahat para sa kaniya.

Hindi rin naman niya mabasa sa mukha nito kung biro lang iyon dahil literal na sinabi niya ito ng walang ekapresyon! Na para bang normal na normal lng sabihin iyon.

Wala na rin siyang magawa kung hindi sumama sa binata dahil ayaw niya rin naman munang umuwi sa bahay nila. Masyado pang mainit ang mata sa kaniya ng kaniyang mga magulang. Hindi pa siya handa sa sermon at kung ano-ano pang masasakit na salita na magmumula sa kanila. 

“We’re here.”

Natigil ang pag-iisip ni Selene nang magsalita si Levi. Ngayon niya lang napansin na tumigil na sila. Luminga-linga siya sa paligid at nakitang nasa isang subdivision sila.

Ngayon niya lng rin napansin ang mga bahay na nakapaligid ay malalaki at talagang halatang mayaman ang nakatira.

Katulad kanina ay pinagbuksan siya ni Levi ng pinto. Nang makalabas siya ay mas lalo niyang nakita kung saang bahay sila nakatapat. 

Maayos at malaki naman ang bahay nila dahil medyo nakakaraos naman sila sa buhay pero hindi pa rin maiwasan mamangha ni Selene sa bahay na nasa harap niya ngayon.

Sa facade pa lang ng bahay ay alam mong pinagkagastusan talaga.  Ang pader ay may magagandang stonework. Maganda rin ang disenyo ng bubong at bintana na kitang-kita mula rito.

“Sayo ito?” Namamanghang tanong ni Selene.

“Well, kanino pa?”

Napasimangot naman si Selene sa prenteng sagot ni Levi. 

“Pinagawa ng mga magulang mo para sayo?” Hula ni Selene.

Oo, alam niyang nagtatrabaho na si Levi sa kumpanya nila. Pero hindi pa naman siya ang may-ari nito. Imposible makakapagpagawa siya ng ganitong bahay.

Iyon ang tingin ni Selene…

“Pinagawa ko ito gamit ang sarili kong pera.”

“Ang yaman mo! Ang laki laki at ang gara nito. Ilang taon ka na ba?” 

Tinignan siyang maigi ni Levi, “That’s so odd hearing it from my wife.”

“Bakit naman?”

“Hindi ka ba nawi-weirduhan? Sarili mong asawa ay hindi mo alam ang edad?”

“In my defense, ‘di tayo typical na mag-asawa. Fake marriage ito. Temporary. Hindi muna nag-get to know bago nagpakasal. Eh ikaw nga rin ay wala kang alam tungkol sa akin!” Depensa ni Selene. 

“You have a point. And we still have a lot of time to get to know each other para mapaniwala natin sila na totoo ito.” Sabi ni Levi bago maunang pumasok sa gate.

“Iiwanan nalang ba ako ng lalaking ito dito?!” Sa isip ni Selene.

Nakakahiya naman kasi. Dapat ba niyang sundan ito? Pero paano kung hindi naman siya nito inayang pumasok sa loob? Pero siya naman ang nagdala sa kaniya dito kaya given na siguro ‘yon, ‘di ba?

Ano ba yan! 

Napapikit si Selene nang biglang bumalik si Levi sa tapat niya at pitikin ang kaniyang noo. 

“What are you doing there, woman? Diyan ka na pang ba?” 

“Psh, ito na nga!” Sabi niya saka nagmamadaling sumunod kay Levi.

Nakapamulsa ito havang naglalakad habang siya ay hingal na hingal dahil patakbo ang ginagawa niya. Paano ba naman ay sobrang tangkad at haba ng legs ng lalaki na to! Isang hakbang niya yata ay tatlo na pra kay Selene.

Hindi naman sobrang kaliitan si Selene dahil 5’6 ang kaniyang height. Pero kapag nasa tabi niya si Levi ay nanliliit talaga siya. Sa tantiya niya ay nasa 6’2 ito. 

Dagdag pa na parang suki yata ito sa gym dahil sa sobrang tikas ng katawan. Parang toned yata lahat ng bahagi ng katawan nito. 

“Good evening, Sir at Ma’am!” Sabay-sabay na bati ng tatlong babae at dalawang lalaki.

Ang tatlong babae ay nakasuot ng pang-maid na uniform. Ang isa ay bata pa na parang ka-edaran lamang ni Selene, ang isa naman ay sa tingin niya nasa mid-40s na, at ang panghuli ay medyo may katandaan nang tignan.

Ang dalawang lalaki naman ay may suot na pang-driver na uniform na kadalasan niyang nakikita sa mga pelikula. Isang bata at isang medyo matanda ang mga ito.

“This is Selene. My wife. Babe, this is Manang Sally, the mayordoma of this house.” Pagpapakilala sa kaniya ni Levi.

Hindi pa rin maiwasan mabigla at kabahan ni Selene tuwing ipinakilala siya ni Levi bilang kaniyang asawa. Ngunit ngumiti siya pra batiin ang mga tao sa kaniyang harap.

“Ikinagagalak kong makilala ka, hija. Ito si Lourdes,” turo ni Manang Sally sa maid na nasa mid-40s, “At ito naman si Lala,” turo nito sa medyo may kabataan na maid.

“Hello, Ma’am! Ang ganda ganda niyo po. Bagay na bagay po kayo ni Sir! Buti nalang kayo ang napangasawa at maipauubaya ko ng maayos si Sir dahil kung hindi niyo po naitatanong ay crush na cr—-”

Hindi na natutuloy ni Lala ang sinasabi dahil tinakpan na ni Manang Sally ang bibig nito at pilit na tumawa.

“Pagpasensyahan niyo na ang batang ito! Ito naman si Edgar at Karlo, ang mga driver dito, hija,” Pakilala ni Manang Sally sa dalawang lalaki na masayang ngumiti sa kaniya. 

“Masaya po akong makilala kayo!”

“Kami rin, hija. At handa na pala ang kwarto niyo. Kayo’y umakyat na at nang makapagpahinga na l kayo roon.” Sabi ni Manang Sally.

“Thank you, Manang Sally. Let’s go, wife?” Aya sa kaniya ni Levi.

Narinig niya pang naghagikgikan ang lima na para bang kilig na kilig sa pagtawag sa kaniya ng wife ni Levi.

Umakyat na sila. Namamangha pa si Selene dahil kung maganda na ang exterior ng bahay ay mas maganda pa ang interior. Ang ganda ng disenyo at hindi masakit sa mata. 

“Saan ang kwarto ko?” Mahinang tanong ni Selene.

Iminwestra sa kaniya ni Levi ang kwarto sa tapat nila. Binuksan niya iyon at nakita niyang napakalaki nito!

Parang triple o higit pa sa laki ng kwarto niya doon sa bahay nila. Hindi na rin nakakapagtaka dahil sa lawak ba naman ng bahay.

“Ang laki naman.” Wika ni Selene habang tinitignan ang kabuuan nito.

“This is the master’s bedroom,” sabi ni Levi na pumasok rin at saka sinara ang pinto.

“W-Wait! Bakit nandito ka rin?! Okay na ko, hinatid mo na ko sa kwarto ko, ‘di ba? Pwede ka nang pumunta sa kwarto mo!” Natatarantang sabi ni Selene nang makitang ni-lock pa ni Levi ang pinto.

“Huh? What are you saying?” Takang tanong ni Levi.

“Anong ‘what are you saying’?! Bakit ka nandito?!” Sigaw ni Selene habang lumalayo kay Levi.

Habang paatras si Selene ay siyang paglapit naman ni Levi sa kaniyang direksyon. 

“No one knows our set up other than us, Selene. Malamang ay tinatanong nila Mommy sila Manang kung paano tayo bilang mag-asawa. Ano na lang sasabihin nila kung nalaman nilang magkahiwalay tayo ng kwarto?”

“Magsasama tayo sa isang kwarto?!” Nanlalaki ang mata ni Selene.

Lumapit na naman si Levi sa kaniyang kaya umatras siyang muli.

Lapit. Atras. Lapit. Atras. Lapit. Atras.

Natigil lamang siya ng naramdaman niyang tumama ang kaniyang likod sa malamig na pader. Pero hindi pa rin tumitigil si Levi sa kakalapit sa kaniya.

Nilapit ni Levi ang kaniyang mukha kaya sa kaniya. Hindi na kaya ni Selene ang tensyon sa pagitan nila.

Hahalikan ba siya ni Levi?!

Napapikit na lamang siya habang naghihintay na maglapat ang labi nila. Ngunit halos magtaasan lahat ng kaniyang balahibo sa katawan nang maramdaman ang mainit na hininga ni Levi sa kaniyang tenga.

“Yes, baby. Us. In one room. What do you think will happen?”