LOGINHindi nga nagkamali si Saint nang sabihin nito na darating agad ang mga singsing dahil pagkarating nila ni Sloane sa simbahan pagtapos magpalit ng wedding attire ay naroon na agad nakahanda ang mga singsing.
Hindi pa nagsisimula ay napapalunok na si Sloane dahil mula sa entrance ng simbahan kung saan siya magsisimulang maglakad, nakikita niya na agad ang kinang ng mga singsing na siguro ay umabot sa humigit-kumulang 50 million kabuuan. Suot ang magarbong wedding gown at flower bouquet sa kamay, lumakad siya palapit sa altar, dinarama ang bawat sandali bago siya legal na maging misis. Sa bawat hakbang niya ay tila naka-slow motion ang paligid, hindi makapaniwala na talaga ngang nasa kasalan na siya—na siya mismo ang bride at hindi abay lang. Tiningnan niya si Saint sa harapan. Seryoso ang titig nito sa kaniya ngunit may kakaibang kislap sa kaniyang mga mata. Sa likuran nito ay ang kaibigan nitong abogado na gumawa ng marriage contract nila, ang nag-iisa nilang witness. Nang makarating siya sa harapan, sinalubong siya ni Saint at hinawakan nito ang malamig niyang mga kamay, kabaligtaran nito ang init na pakiramdam ng mga kamay ng lalaki. “You ready?” mahinang tanong nito. Tumango lamang siya bago sila tuluyang pumunta sa altar kung saan naroon na ang pari na nakaantabay sa kanila. “Dearly beloved, thank you all for coming today to share in this wonderful occasion. Today, we are here together to unite Sloane Elizabeth Alvarez and Saint Evander Irvine in marriage,” panimula ng pari. Doon natauhan si Sloane. Isang Irvine ang ikakasal sa kaniya. Ang hindi gaanong kilalang CEO ng mga kilalang multibillion company sa Pilipinas, Italy, at America. Kilala ito sa pagiging “faceless” dahil bibihira lamang ito nakikita sa publiko. Kung sa mga magazine naman, exclusive lang ito sa mga elite socialites kaya halos sila-sila lang din ang nakakakilala sa lalaki. Nagpatuloy ang seremonya na parang hinahalukat ang sikmura ni Sloane dahil sa nalaman niya. Hindi nga ito basta-basta lang. At sigurado siyang malaki nga ang magiging pagbabago sa buhay niya lalo na’t dinadala rin niya ang tagapagmana nito sa hinaharap. “Do you, Sloane Elizabeth Alvarez, take this man to be your lawfully wedded husband, to live together in matrimony, to love him, comfort him, honor and keep him in sickness and in health, in sorror and in joy, to love and to hold, from this day forward, as long as you both shall live?” Parang may bikig sa lalamunan ni Sloane na pinipigilan siyang magsalita. Samantala, nakatitig lamang si Saint sa kaniya na may kaba kahit na alam nitong hindi na siya matatakasan pa. “I-I do…” Tila nakahinga nang maluwag si Saint. Inulit ng pari ang kaniyang mga sinabi kay Saint. Hindi gaya ng babae, walang pag-aalinlangan itong sumagot. “I do.” Nang maisuot ang mga singsing, mas lalo pang naramdaman ni Sloane ang bigat sa kaniyang dibdib. Kabaligtaran ito ng nararamdaman ni Saint na parang nabuhayan ng dugo nang maisuot ang singsing sa babae. Sa kaniya na ito ngayon. Ilang segundo lamang ay magiging opisyal niya na itong asawa. “By the authority vested in me, I now pronounce you as husband and wife!” Hindi na nag-aksaya ng oras si Saint at agad na hinalikan si Sloane, bagay na matagal na niyang gustong gawin. Dinig naman ang palakpakan ng kaibigan ni Saint at ng pari. Mag-asawa na sila ngayon. Bagay na kailanman ay hindi na nila matatakasan. Ilang sandali lang ang lumipas ay nasa bahay na sila ni Saint, o mas maganda sigurong sabihin na mansyon dahil sa sobrang garbo at lawak nito. “From this day, my properties are your properties. What is mine is also yours.” Ramdam ni Sloane ang mainit na hininga ni Saint sa kaniyang likuran na nagpatindig ng kaniyang balahibo. “At anong kapalit?” “Ikaw. Ikaw pati ng magiging anak natin.” Lumapit si Saint at ipinulupot ang mga braso sa baywang ni Sloane at hinapit ito papalapit. Tahimik na napasingap si Sloane nang maramdaman niya ang matigas na dibdib ng kaniyang asawa. Asawa. Hindi niya alam ang kaniyang mararamdaman. Naging misis agad siya sa iilang oras lang. Kaninang umaga lang ay gumising siya upang magtrabaho, ngunit ngayon ay matutulog siyang may asawa na at may sanggol pa sa kaniyang sinapupunan. “You’re an Irvine now. Your life has already changed,” bulong ni Saint sa kaniyang tainga habang hinihimas ang tiyan nito. “I will make sure you and our baby will enjoy being mine.” Napalunok si Sloane. “Sana lang ay huwag mong kalimutan na kasal lang tayo sa papel at ginagawa lang natin ito para sa bata,” tangi niyang nasabi. Halos hindi niya na marinig ang sariling boses sa lakas ng tibok ng puso niya. Naramdaman niya ang ngisi ni Saint at mas lalo pa siyang hinapit palapit, wala nang pagitan sa kanilang dalawa. Kumislap nang kakaiba ang mga mata nito. “That reminds me of another contract you need to sign.”GABRIEL’S POVTime passed like a blur. It's been almost a year of searching for Evony pero wala pa ring naging progress. Ilang articles na rin ang na-release ng press tungkol sa missing case niya pero ni isang tawag na makapagsasabi sa amin ng lokasyon niya ay wala man lang nakarating sa amin.Mag-iisang taon na pero wala pa rin. Unti-unti na rin kaming nawawalan ng pag-asa at iyon ang mas masakit. Dati ay lahat kami ganado sa paghahanap sa kanya pero ngayon parang lahat kami ay wala ng kulay ang mukha. Tinulungan na rin kami ng gobyerno kung saan nagpakalat sila ng ilang officials na palihim naghahanap sa kanya pero isang buwan lang ang lumilipas ay sumusuko na sila dahil wala silang makuhang lead ni isa.No one could help us, and it’s killing the life inside me. Sa tuwing nakikita ko ang mga magulang ni Evony na tahimik na lumuluha sa tuwing binabalita sa amin na walang lead sa kaso ay nilalamon ako ng matinding konsensya. I am trying to be optimistic as hard as I possibly can, but
GABRIEL’S POV For the time that I could not count anymore, nagising na lang ulit ako sa kwarto na pinagdalhan sa akin isang buwan na ang nakalipas dito sa Cascara Grounds. Ngunit iba na ngayon dahil nasa kaliwa ko na ang mag-asawa habang si Radleigh ay nasa kalayuan, matalim ang tingin sa akin. Iniwas ko lang ang tingin sa kanya habang ang mag-asawa naman ay nag-aalalang nakatitig sa akin. “Masakit pa ba ang likod mo? Ayos ka lang ba?” magkasunod na tanong ni Mrs. Irvine. Tumango lang ako. “Ano hong sabi ng mga doctor dito?” “Nothing went bad naman. Mas pinag-ingat ka lang dahil baka bumuka ang tahi sa likod mo,” kaswal na imporma ni Mrs. Irvine kaya nakahinga ako nang maluwag. “And Radleigh would like to apologize for his actions earlier.” Napalingon ako kay Radleigh na nakatitig sa amin na para bang pinagkaisahan namin siya. “I never said that, Mom,” he sharply hissed. “Hindi ako magpapakumbaba sa taong dahilan kung bakit nawawala ang kapatid ko. I almost went crazy when I wok
GABRIEL’S POV For the time that I could not count anymore, nagising na lang ulit ako sa kwarto na pinagdalhan sa akin isang buwan na ang nakalipas dito sa Cascara Grounds. Ngunit iba na ngayon dahil nasa kaliwa ko na ang mag-asawa habang si Radleigh ay nasa kalayuan, matalim ang tingin sa akin. Iniwas ko lang ang tingin sa kanya habang ang mag-asawa naman ay nag-aalalang nakatitig sa akin. “Masakit pa ba ang likod mo? Ayos ka lang ba?” magkasunod na tanong ni Mrs. Irvine. Tumango lang ako. “Ano hong sabi ng mga doctor dito?” “Nothing went bad naman. Mas pinag-ingat ka lang dahil baka bumuka ang tahi sa likod mo,” kaswal na imporma ni Mrs. Irvine kaya nakahinga ako nang maluwag. “And Radleigh would like to apologize for his actions earlier.” Napalingon ako kay Radleigh na nakatitig sa amin na para bang pinagkaisahan namin siya. “I never said that, Mom,” he sharply hissed. “Hindi ako magpapakumbaba sa taong dahilan kung bakit nawawala ang kapatid ko. I almost went crazy when I wok
GABRIEL’S POV For the time that I could not count anymore, nagising na lang ulit ako sa kwarto na pinagdalhan sa akin isang buwan na ang nakalipas dito sa Cascara Grounds. Ngunit iba na ngayon dahil nasa kaliwa ko na ang mag-asawa habang si Radleigh ay nasa kalayuan, matalim ang tingin sa akin. Iniwas ko lang ang tingin sa kanya habang ang mag-asawa naman ay nag-aalalang nakatitig sa akin. “Masakit pa ba ang likod mo? Ayos ka lang ba?” magkasunod na tanong ni Mrs. Irvine. Tumango lang ako. “Ano hong sabi ng mga doctor dito?” “Nothing went bad naman. Mas pinag-ingat ka lang dahil baka bumuka ang tahi sa likod mo,” kaswal na imporma ni Mrs. Irvine kaya nakahinga ako nang maluwag. “And Radleigh would like to apologize for his actions earlier.” Napalingon ako kay Radleigh na nakatitig sa amin na para bang pinagkaisahan namin siya. “I never said that, Mom,” he sharply hissed. “Hindi ako magpapakumbaba sa taong dahilan kung bakit nawawala ang kapatid ko. I almost went crazy when I wok
GABRIEL’S POVHabang kami habang nasa byahe. Si Mr. Irvine ang nasa passenger seat katabi ng driver seat, samantalang kami naman ni Mrs. Irvine ang nasa backseat, nakaupo sa magkabilang gilid. Nasa kanang parte ako habang nasa kaliwa naman si Mr. Irvine, parehas kaming nakatanaw sa bintana. Tila dama rin naman ng driver ang tensyon sa pagitan naming tatlo kaya binuksan niya na lamang ang radio na tahimik kong ipinagpasalamat. Sa buong byahe ay wala ni isang boses ang umalingawngaw. Kahit na may tumawag sa driver ay hindi niya ito sinagot para lang manatiling tahimik ang loob ng kotse. Nang makarating kami sa mansion, hindi ko pa naa-appreciate ang ganda nito nang bumaba na agad ang mag-asawa. Wala akong magawa kundi ang sumunod sa kanila.“Nasaan si Evony?” matalim na tanong ni Mrs. Irvine. Matunog akong napalunok. Seryosong-seryoso ang mukha niya na nakatingin sa akin, walang bahid ng kakulitan hindi gaya noong magkakasama pa kami. Parang mas nag-mature din ang kanilang itsura sa s
GABRIEL’S POVHabang kami habang nasa byahe. Si Mr. Irvine ang nasa passenger seat katabi ng driver seat, samantalang kami naman ni Mrs. Irvine ang nasa backseat, nakaupo sa magkabilang gilid. Nasa kanang parte ako habang nasa kaliwa naman si Mr. Irvine, parehas kaming nakatanaw sa bintana. Tila dama rin naman ng driver ang tensyon sa pagitan naming tatlo kaya binuksan niya na lamang ang radio na tahimik kong ipinagpasalamat. Sa buong byahe ay wala ni isang boses ang umalingawngaw. Kahit na may tumawag sa driver ay hindi niya ito sinagot para lang manatiling tahimik ang loob ng kotse. Nang makarating kami sa mansion, hindi ko pa naa-appreciate ang ganda nito nang bumaba na agad ang mag-asawa. Wala akong magawa kundi ang sumunod sa kanila.“Nasaan si Evony?” matalim na tanong ni Mrs. Irvine. Matunog akong napalunok. Seryosong-seryoso ang mukha niya na nakatingin sa akin, walang bahid ng kakulitan hindi gaya noong magkakasama pa kami. Parang mas nag-mature din ang kanilang itsura sa s
“Are you okay, girl?” nag-aalalang tanong ni Mich sa kaibigan pag-uwi nila ng condo. Pansin nito na kanina pa tahimik si Sloane simula noong magharap muli silang tatlo. Pilit na tumango si Sloane at napasalampak sa couch. Nakanguso namang lumapit sa kanya si Evony, nagi-guilty dahil pakiramdam niya
“Anak, hindi naman sa tumututol ako sa desisyon mo, pero hindi ba mas mabuti kung tatapusin mo na lang ang partnership mo with Saint bago ka bumalik dito?” Napahinga nang malalim si Sloane sa tinuran ng Tito Roen niya. Mag-isa lang siya ngayon sa hotel dahil iginala ni Mich si Evony. Hinayaan niya
Saint grew up as the well-known obedient and good son of Irvine. Ang nag-iisang apo na pinagkatiwalaan ng lolo niya para sa aviation company nila. Lumaki siyang naging matagumpay sa mga mata ng kanyang mga kamag-anak—bawat expectation sa kanya ay naabot niya nang walang kahirap. He was born to be a
Hindi na pinagsalita ni Sloane si Saint at mabilis siya nitong nilagpasan. Sumunod naman sa kanya ang mga empleyado niya, dama ang galit ng boss nila. Pumasok sila sa loob ng property na bibisitahin nila, mabilis ang kabog ng dibdib habang bahagyang nanginginig ang mga kamay sa galit. Nang pumasok







