FAZER LOGINHindi nga nagkamali si Saint nang sabihin nito na darating agad ang mga singsing dahil pagkarating nila ni Sloane sa simbahan pagtapos magpalit ng wedding attire ay naroon na agad nakahanda ang mga singsing.
Hindi pa nagsisimula ay napapalunok na si Sloane dahil mula sa entrance ng simbahan kung saan siya magsisimulang maglakad, nakikita niya na agad ang kinang ng mga singsing na siguro ay umabot sa humigit-kumulang 50 million kabuuan. Suot ang magarbong wedding gown at flower bouquet sa kamay, lumakad siya palapit sa altar, dinarama ang bawat sandali bago siya legal na maging misis. Sa bawat hakbang niya ay tila naka-slow motion ang paligid, hindi makapaniwala na talaga ngang nasa kasalan na siya—na siya mismo ang bride at hindi abay lang. Tiningnan niya si Saint sa harapan. Seryoso ang titig nito sa kaniya ngunit may kakaibang kislap sa kaniyang mga mata. Sa likuran nito ay ang kaibigan nitong abogado na gumawa ng marriage contract nila, ang nag-iisa nilang witness. Nang makarating siya sa harapan, sinalubong siya ni Saint at hinawakan nito ang malamig niyang mga kamay, kabaligtaran nito ang init na pakiramdam ng mga kamay ng lalaki. “You ready?” mahinang tanong nito. Tumango lamang siya bago sila tuluyang pumunta sa altar kung saan naroon na ang pari na nakaantabay sa kanila. “Dearly beloved, thank you all for coming today to share in this wonderful occasion. Today, we are here together to unite Sloane Elizabeth Alvarez and Saint Evander Irvine in marriage,” panimula ng pari. Doon natauhan si Sloane. Isang Irvine ang ikakasal sa kaniya. Ang hindi gaanong kilalang CEO ng mga kilalang multibillion company sa Pilipinas, Italy, at America. Kilala ito sa pagiging “faceless” dahil bibihira lamang ito nakikita sa publiko. Kung sa mga magazine naman, exclusive lang ito sa mga elite socialites kaya halos sila-sila lang din ang nakakakilala sa lalaki. Nagpatuloy ang seremonya na parang hinahalukat ang sikmura ni Sloane dahil sa nalaman niya. Hindi nga ito basta-basta lang. At sigurado siyang malaki nga ang magiging pagbabago sa buhay niya lalo na’t dinadala rin niya ang tagapagmana nito sa hinaharap. “Do you, Sloane Elizabeth Alvarez, take this man to be your lawfully wedded husband, to live together in matrimony, to love him, comfort him, honor and keep him in sickness and in health, in sorror and in joy, to love and to hold, from this day forward, as long as you both shall live?” Parang may bikig sa lalamunan ni Sloane na pinipigilan siyang magsalita. Samantala, nakatitig lamang si Saint sa kaniya na may kaba kahit na alam nitong hindi na siya matatakasan pa. “I-I do…” Tila nakahinga nang maluwag si Saint. Inulit ng pari ang kaniyang mga sinabi kay Saint. Hindi gaya ng babae, walang pag-aalinlangan itong sumagot. “I do.” Nang maisuot ang mga singsing, mas lalo pang naramdaman ni Sloane ang bigat sa kaniyang dibdib. Kabaligtaran ito ng nararamdaman ni Saint na parang nabuhayan ng dugo nang maisuot ang singsing sa babae. Sa kaniya na ito ngayon. Ilang segundo lamang ay magiging opisyal niya na itong asawa. “By the authority vested in me, I now pronounce you as husband and wife!” Hindi na nag-aksaya ng oras si Saint at agad na hinalikan si Sloane, bagay na matagal na niyang gustong gawin. Dinig naman ang palakpakan ng kaibigan ni Saint at ng pari. Mag-asawa na sila ngayon. Bagay na kailanman ay hindi na nila matatakasan. Ilang sandali lang ang lumipas ay nasa bahay na sila ni Saint, o mas maganda sigurong sabihin na mansyon dahil sa sobrang garbo at lawak nito. “From this day, my properties are your properties. What is mine is also yours.” Ramdam ni Sloane ang mainit na hininga ni Saint sa kaniyang likuran na nagpatindig ng kaniyang balahibo. “At anong kapalit?” “Ikaw. Ikaw pati ng magiging anak natin.” Lumapit si Saint at ipinulupot ang mga braso sa baywang ni Sloane at hinapit ito papalapit. Tahimik na napasingap si Sloane nang maramdaman niya ang matigas na dibdib ng kaniyang asawa. Asawa. Hindi niya alam ang kaniyang mararamdaman. Naging misis agad siya sa iilang oras lang. Kaninang umaga lang ay gumising siya upang magtrabaho, ngunit ngayon ay matutulog siyang may asawa na at may sanggol pa sa kaniyang sinapupunan. “You’re an Irvine now. Your life has already changed,” bulong ni Saint sa kaniyang tainga habang hinihimas ang tiyan nito. “I will make sure you and our baby will enjoy being mine.” Napalunok si Sloane. “Sana lang ay huwag mong kalimutan na kasal lang tayo sa papel at ginagawa lang natin ito para sa bata,” tangi niyang nasabi. Halos hindi niya na marinig ang sariling boses sa lakas ng tibok ng puso niya. Naramdaman niya ang ngisi ni Saint at mas lalo pa siyang hinapit palapit, wala nang pagitan sa kanilang dalawa. Kumislap nang kakaiba ang mga mata nito. “That reminds me of another contract you need to sign.”GABRIEL’S POV“Paki-unload na muna iyong mga maliliit na study table para sa mga bata,” utos ng aming head coordinator. Agad akong kumilos para ilabas mula sa truck ang ilang study table. Narito na kami ngayon sa Tanay para sa outreach program para sa mga mata. Sandaling basic teaching tapos feeding program pagkatapos. Nasasabik ako sa outreach program lalo na’t maraming batang mga involved. Bukod pa roon, marami-rami rin ang mga taong nandito kaya marami akong pwedeng mapagtanungan tungkol kay Evony.Pagpasok ko sa covered court kung saan magaganap ang munti naming outreach program, bumungad na agad sa akin ang ilang mga bata na kumikinang ang mga mata sa tuwa.“Hi, little kiddos. Kamusta kayo rito, hmm?” bati ko sa kanila pagkatapos kong ibaba yung mga lamesa.“Kuya, ang gwapo niyo naman!”“Dito na po kayo sa amin?”“Saglit lang ako rito, little kiddos.” Lumawak ang ngiti ko sa kanila. “Pero magtuturo muna kami sa inyo. Ayos ba iyon sa inyo?” “Okay po sa amin, Kuya! Excited na po
That simple news from Lori awakened something inside me. Lahat ng bigat at sakit na naramdaman ko sa mga nakalipas na taon ay tila mahika na nawala. I instantly felt alive and energized. Araw-araw ay nasasabik akong gumising dahil alam kong anytime ay pwede naming makita si Evony na pagala-gala lang sa mga lugar na hindi namin inaasahahan.The bubble of hope inside me continued to grow day by day. Malapit na. Alam kong malapit na kaming magkita ulit.Umuwi ako sa tinitirhan ko noong araw na iyon na may ngiti sa labi ko. It was a soft and hopeful smile—something I never thought my lips would form again.Natutuwa ako noong malaman ko kay Lori na nire-rebuild nila ang Duello. With that, a random thought came into my mind. I wanted to build something, too. Gusto kong muling magpakita at magkaroon ng maipagmamalaki kung sakaling bumalik si Evony. Gusto ko ay makikita niya ako sa billboard kung sakaling magtagumpay ako sa plano ko. A few months after learning that Evony might still be ali
GABRIEL’S POV After that news, our world turned black and white. Hindi ko alam kung paano kami nakauwi noong araw na iyon pagkatapos malaman na wala na si Evony. In-examine pa nga ang kapirasong damit na iyon at nakumpirmang sa kanya iyon, pati na rin ang bala ng baril na tumagos dito. Just like that, a one-year long search for her just got away like a breeze of the wind. Nawala na lahat ng pag-asa namin na makikita siya dahil paano naman namin makikita ang taong bangkay na? Hanggang ngayon nga ay hindi pa rin nakikita ang katawan niya kaya mas lalo kaming lumulubog sa lupa. Noong umuwi kami ay hindi na kami nagpapansinan nina Mr. and Mrs. Irvine and Lori. Ni hindi na rin nila ako tinabunan ng tingin na para bang hindi nila ako kasama. And I knew it was my cue to leave. Nagpaalam lang ako nang maikli na uuwi na ako pero kahit iyon ay hindi man lang nila pinansin, wala kahit isang tango. Nakatutula lang sila sa sahig, blanko ang ekspresyon sa mukha kaya hindi ko mabasa kung ano ang
GABRIEL’S POVTime passed like a blur. It's been almost a year of searching for Evony pero wala pa ring naging progress. Ilang articles na rin ang na-release ng press tungkol sa missing case niya pero ni isang tawag na makapagsasabi sa amin ng lokasyon niya ay wala man lang nakarating sa amin.Mag-iisang taon na pero wala pa rin. Unti-unti na rin kaming nawawalan ng pag-asa at iyon ang mas masakit. Dati ay lahat kami ganado sa paghahanap sa kanya pero ngayon parang lahat kami ay wala ng kulay ang mukha. Tinulungan na rin kami ng gobyerno kung saan nagpakalat sila ng ilang officials na palihim naghahanap sa kanya pero isang buwan lang ang lumilipas ay sumusuko na sila dahil wala silang makuhang lead ni isa.No one could help us, and it’s killing the life inside me. Sa tuwing nakikita ko ang mga magulang ni Evony na tahimik na lumuluha sa tuwing binabalita sa amin na walang lead sa kaso ay nilalamon ako ng matinding konsensya. I am trying to be optimistic as hard as I possibly can, but
GABRIEL’S POV For the time that I could not count anymore, nagising na lang ulit ako sa kwarto na pinagdalhan sa akin isang buwan na ang nakalipas dito sa Cascara Grounds. Ngunit iba na ngayon dahil nasa kaliwa ko na ang mag-asawa habang si Radleigh ay nasa kalayuan, matalim ang tingin sa akin. Iniwas ko lang ang tingin sa kanya habang ang mag-asawa naman ay nag-aalalang nakatitig sa akin. “Masakit pa ba ang likod mo? Ayos ka lang ba?” magkasunod na tanong ni Mrs. Irvine. Tumango lang ako. “Ano hong sabi ng mga doctor dito?” “Nothing went bad naman. Mas pinag-ingat ka lang dahil baka bumuka ang tahi sa likod mo,” kaswal na imporma ni Mrs. Irvine kaya nakahinga ako nang maluwag. “And Radleigh would like to apologize for his actions earlier.” Napalingon ako kay Radleigh na nakatitig sa amin na para bang pinagkaisahan namin siya. “I never said that, Mom,” he sharply hissed. “Hindi ako magpapakumbaba sa taong dahilan kung bakit nawawala ang kapatid ko. I almost went crazy when I wok
GABRIEL’S POV For the time that I could not count anymore, nagising na lang ulit ako sa kwarto na pinagdalhan sa akin isang buwan na ang nakalipas dito sa Cascara Grounds. Ngunit iba na ngayon dahil nasa kaliwa ko na ang mag-asawa habang si Radleigh ay nasa kalayuan, matalim ang tingin sa akin. Iniwas ko lang ang tingin sa kanya habang ang mag-asawa naman ay nag-aalalang nakatitig sa akin. “Masakit pa ba ang likod mo? Ayos ka lang ba?” magkasunod na tanong ni Mrs. Irvine. Tumango lang ako. “Ano hong sabi ng mga doctor dito?” “Nothing went bad naman. Mas pinag-ingat ka lang dahil baka bumuka ang tahi sa likod mo,” kaswal na imporma ni Mrs. Irvine kaya nakahinga ako nang maluwag. “And Radleigh would like to apologize for his actions earlier.” Napalingon ako kay Radleigh na nakatitig sa amin na para bang pinagkaisahan namin siya. “I never said that, Mom,” he sharply hissed. “Hindi ako magpapakumbaba sa taong dahilan kung bakit nawawala ang kapatid ko. I almost went crazy when I wok
Mabilis na lumipas ang mga araw at hindi nagtagal ay tuluyan na ring nakalabas ng ospital si Saint. Nagte-take pa rin siya ngayon ng medications niya para sa mas mabilis na paghilom ng kanyang sugat ngunit kahit papaano ay hindi na ito gaanong masakit. Back to normal work na rin si Sloane dahil sa
“So you see, Sloane. I’ve always hated seeing you because I can see Selena in your face.” Napalunok si Sloane. “Wala akong kinalaman sa ginawa ng nanay ko sa ‘yo sa nakaraan! Dalhin sa inggit ‘yang nararamdaman mo!” “No, it’s not. Hindi lang ito dahil sa inggit lang, Sloane. Your mother stole your
Noong sinabi ni Rocky na sasamahan niya si Sloane sa lahat ng negotiations nito with Saint, he meant EVERY WORD. Simula noong bumalik siya rito sa Pilipinas ay parang mas naging busy pa siya dahil nakabuntot siya palagi kay Sloane kahit saan man ito magpunta. Malapit na rin matapos ang partnership
Sa loob ng limang taon na hindi nagkita sina Sloane at Saint, pinangako ng lalake na gagawin niya lahat sa abot ng kanyang makakaya na mapaamo ulit ang dating asawa. Kahit ano ay gagawin niya basta mabawi niya muli ito at makahingi ng nararapat na tawad.Hindi niya naman inaasahang may bagong lalak







