LOGINour dearest Evony, a fallen angel : ((
Nang marinig ni Evony ang pangalan ni Gabriel, mabilis siyang bumitaw sa pagkakayakap nito, mabigat ang paghinga na animo’y hinahapo. Lori quickly attended her while Radleigh faced Gabriel with anger on his face.“Why were you hugging my sister?! What are you doing here?!” Radleigh growled. “I-I didn’t mean to… she was scared, Radleigh! She was weak because of what happened to her.” Gabriel tried to explain but he only looked like he was buffling. He glanced towards Evony who was buried against Lori’s neck as she embraced her.“I'm gonna need you to stay away from my sister, Gabriel!” Radleigh threatened. “Kapag nakita kong malapit ka pa ulit sa kanya ay hindi ako mag-aalangang ipadampot ka sa mga pulis.”Gabriel was left stunned with a heavy heart when Radleigh gently dragged Lori and Evony outside. Saka naman pumasok umingay ang mga bulungan sa paligid mula sa mga taong wala silang kaalam-alam na nanonood pala. Radleigh was fuming mad as he led the way towards their car. Wala ng p
“S-sino ka?! Anong ginagawa mo rito sa loob?!” naghihisterikal na sigaw ni Evony nang tangkain ng lalake na lapitan siya. “Huwag kang lalapit!”“Tama nga ang iniisip ko,” nakakatakot na halakhak ng lalake. “Matapang ang bunsong Irvine.”“Sino ka?!” Umalingawngaw ang malakas na boses ni Evony sa banyo. Sinubukan niyang umatras ngunit gayon din naman ang pag-abante ng lalake. Ngayon ay tumama na ang kanyang likod sa pinto. “Hindi mo na kailangang malaman ang pangalan ko, Irvine. Ang importante ay tatatak ang mukha ko sa isip mo sa tuwing pipikit sa gabi,” nakakakilabot nitong turan saka muling humalakhak. Inumpisahan nitong kalasin ang kanyang seatbelt kaya halos isubsob na ni Evony ang kanyang katawan sa pinto.“A-anong gagawin mo, huh? H-huwag kang lalapit! T-tatawag ako ng pulis!” “Pulis?” Malawak na ngumisi ang lalake. “Walang magagawa ang pulis sa saradong banyo. Mag-isip ka.” Hinagis nito ang seatbelt sa sahig at tinanggal ang butones ng pantalon. Unti-unti nang nanginginig sa
“Ito, dito tayo.”Hinila ni Lori si Evony sa loob ng isang branded na clothing store. Awtomatiko namang nagsiliwanag ang mga mukha nila na animo’y nasa palasyo ng mga magagandang damit. “Pick whatever you want, it’s my treat.” Kinindatan siya ni Lori.Sumimangot naman siya. “Anong ‘my treat’ ka dyan? No. I’ll pay for it on my own.”“Sige na! Treat ko ‘yan sa iyo ‘no. Ngayon nga lang ulit tayo nagkita,” pilit ni Lori. “Mamili ka lang ng kung anong gusto mo… little sis.”Lumukot ang mukha ni Evony sa tinawag sa kanya ni Lori kaya naman napahagalpak ng tawa ang babae. “Kadiri, Lori! Huwag mo ng uulitin sa akin ‘yan ha? Mas matanda kaya ako sa ‘yo,” disgustong turan ni Evony.“Eh bakit? Magiging asawa ko na ang kuya mo, natural lang na ate mo na ako.” Lumawak ang mapang-asar na ngisi ni Lori. “Unless hindi mo ako tanggap para sa kuya mo?”“Hindi tanggap? Eh sino bang nagpakilala sa inyong dalawa? 'Di ba ako?” Umirap si Evony. “Basta hindi kita tatawaging ate. Ang weird kaya pakinggan.”
“Tanay? All this time nasa Tanay ka lang pala?” bulalas ni Lori.Napangiwi naman si Evony. “I had no money or whatsoever at that time. Hindi naman ako pwedeng lumipad papuntang ibang bansa.”“Saan ka tumira roon?” tanong naman ni Radleigh habang hinihiwa ang steak ni Lori.“I lived in a quiet and small neighborhood near the shore. It was like a beach house, tahimik at payapa roon.”“Kinaya mo mag-isa?” Lumamlam ang mga mata ni Lori. “Well, I was not actually alone. May pamilya akong kasama roon.”Kumunot naman ang noo ni Radleigh. “So you’re saying that you lived in Tanay with a family? Nakitira ka sa kanila?”“If you put it that way, then yes.” Evony sighed. “Maybe pwede niyo silang i-meet after the wedding? Kayong bahala.”“I don’t think papaabutin nina mom and dad until wedding kapag nalaman nila itong kwinento mo,” iling ni Radleigh saka naman sinalinan ng tubig si Lori na ini-enjoy ang maliliit na hiwa ng steak. “I am certainly sure na mag-i-insist silang pumunta sa Tanay kapag
“What? What the hell did I miss?” Evony exclaimed as she stared at the diamond engagement ring in her brother’s slender finger.“Basically everything, you know,” Radleigh replied sarcastically. “It’s been a long year, Evony. Marami na rin ang nangyari noong nawala ka.”“So… she’s alive?”Radleigh nodded. “She’s been waiting for you the entire time. Iyon ang dahilan kung bakit hindi pa natutuloy ang kasal namin. Deep inside, she knows that you’re somehow out there, alive and free.”“And now that I’m back…” Napaiwas ng tingin si Evony sa hiya. “Matutuloy na ang kasal?”Inakala niyang tatango si Radleigh at sasabihing matutuloy na rin sa wakas ang kasal. After all, siya lang naman ang dahilan kung bakit ayaw pa nilang magpakasal.Ngunit napabalik ang tingin niya sa kapatid nang umiling ito.“You just came back,” Radleigh murmured. “Everything needs to be settled first before the wedding.”“Ano pa bang dapat i-settle, kuya? Nandito naman na ako. Iniisip niyo bang aalis ulit ako?”“Walang
“Evony wants to talk to me?” Napalingon si Radleigh sa kanyang ama na nakasandal sa hamba ng pintuan ng kanyang kwarto. Halos kagigising niya pa lamang nang kumatok ang kanyang ama. “May mga gusto raw siyang itanong sa ‘yo,” imporma ni Saint. “Do you have any idea kung tungkol saan?” Saglit na napaisip si Radleigh hanggang sa maalala niya ang huling usapan nila ng kapatid kagabi. Napapabuntong-hininga siyang tumango. “She has been bugging me since last night about someone who helped us look for her,” Radleigh sighed again, much deeper. “I badly want to tell her, pero sa tingin ko masyado pang maaga.” Saint chuckled lowly. “All hell would break loose sa oras na malaman niya kung sino ang tumutulong sa atin for the past few years.” “Yeah, that's what I’m worried about.” Napailing si Radleigh. “I mean, wala pa tayong alam sa mga nangyari sa kanya sa nakalipas na taon pero sigurado akong isa ang taong iyon sa mga kinamumuhian niya.” “What's your plan, then?” Saint asked. “You know
Magkasama silang bumaba ng kotse saka dumiretso sa training room ng headquarters para doon mag-usap. They even locked the door so no one would pry into their conversation. “Paano naman naisip iyan?” Napabuntong-hininga na lamang si Evony nang iyon ang isagot sa kanya ni Roman. Halata sa tono nito
TW: Violence. Read at your own risk. *** “A-ano bang sinasabi mo, Evony?” Napasingal si Gabriel dahil sa hindi makapaniwalang tanong ni Evony sa kanya. “Are you crazy?” Evony chuckled under her breath. “Crazy? Is it being crazy when I get suspicions about your alleged involvement with the Consta
“YOU DAMN STUPID BASTARDS!” Iyan ang umalingangaw sa nasunog na mansion ng mga Constantino nang makarating sila rito. Halos abo na lamang ang bumungad sa kanila, ubos ang kanilang mga bodyguard, at walang natira sa kanilang mga kasambahay. Pulang-pula ang mukha ni Arnaldo Constantino dahil sa nang
“We’re here, Sir Roman.” Nakamasid lamang sina Evony kasama ang team niya sa loob ng van nila sa hindi kalayuan. Ngayon ay nasa lokasyon na sila kung saan ang hinihinalang kuta ng mga Constantino. Tanaw na tanaw nila ito sa malayo pa lang at hindi niya maipagkakaila ang sabik at kaba na nararamdama







