CHAPTER 6.

Samantala gabi na at nasa sala pa si Abi na naghihintay sa pagdating ng asawa niya. Hindi pa ito tumatawag sa kanya simula pa kanina. Si Baby Gavin andun na sa nursery room natutulog at binabantayan ni nanay Rosa. Yes, may kasama na sila sa bahay. Ipinilit kasi talaga ni Seb na kumuha ng makakasama niya sa bahay para hindi siya mahirapan sa gawaing bahay at mag focus na lang kay baby Gavin.

Hindi naman na niya tinutulan pa ang gusto ng asawa. Kahit pa kaya naman niyang gampanan ang lahat. Laki siya sa hirap kaya lahat kaya niya.

Pumunta siya ng dining area at ininit na muna niya ang mga pagkaing inihanda niya kanina para kay Seb. Baka pagod galing sa trabaho ang asawa niya at gutom na ito kaya mabuti ng ihanda na niya ang hapunan nilang dalawa. Hindi pa rin naman kasi siya kumakain at hinihintay niya itong dumating para sabay na silang kumain. Ito ang pangalawang beses na ginabi ng uwi ang asawa niya. Dati kasi maaga itong nakakauwi. Siguro busy lang talaga ito sa kompanya at maraming inaasikaso.

Hindi naman siya nabigo at ilang minuto lang ang hinintay niya matapos na initin ang mga pagkain, ay nauniligan niya ang ugong ng sasakyan sa garahe. Malamang si Seb ito, dumating na ang asawa niya. Mabilis niyang inayos ang mga pagkain at inilatag muli sa hapag-kainan.

Tinungo na rin niya ang main door at doon hinintay ang pagdating ng kanyang asawa.

Ilang minuto lang ang hinintay niya at nagbukas na ang pintuan at iniluwa nun si Seb. Halatang ang pagod sa mukha nito. Ngunit napangiti naman ng makita siyang nag-aabang sa pintuan.

"Hey, love, ano'ng ginagawa mo rito sa baba? Bakit gising ka pa?" sunod-sunod na tanong ni Seb sa kanya matapos siya nitong gawaran ng halik sa noo at labi.

Ngumiti naman siya kay Seb habang tinutulungan itong alisin ang suot nitong coat. Kinuha na rin niya ang dala nitong attache case. Nilapag niya muna ang mga iyon sa sofa. Pati sapatos ni Seb, ay tinanggal na rin niya at medyas. Ganito lagi siya sa asawa. Pagkatapos ay magkahawak kamay silang pumunta sa dining area para kumain ng dinner.

"Thank you, sa paghintay sa akin love. Late ka na rin tuloy kumain, dahil late akong nakauwi. Sana nauna ka na lang kumain kanina at hindi na lang ako hinintay." Wika si Seb, matapos nguyain ang pagkain.

"Anu ka ba love, okay lang 'yon. Hinintay talaga kita at hindi pa naman ako nagugutom kanina. Isa pa mas masarap kumain kapag kasama kita," nakangiti niyang sagot na siyang nagpasilay ng magandang ngiti sa mga labi ni Seb.

Hay ang gwapo talaga ng lalaking to. Ang swerte niya kay Seb, talaga.

Well, totoo naman na hindi siya kumain kanina dahil busog pa siya at gusto niya rin talaga itong makasabay sa pagkain.

Pagkatapos nilang kumain ay hinugasan na niya ang pinagkainan nila. Pinauna na niya si Seb sa taas para makapag pahinga na ito at susunod na lamang siya. Pero hindi umalis ang lalaki. Bagkus, tinulungan pa siya nito. Ito ang nagpunas sa lamesa at nagligpit ng mga natirang pagkain.

Patapos na siya sa pagbabanlaw ng mga hugasin ng maramdaman niyang yumakap sa likuran niya si Seb. Ipinatong pa nito ang baba niya kanang balikat niya.

"Love, sorry ha kung hindi ako nakatawag kanina. Ang dami ko kasing tinapos na trabaho sa opisina. Marami rin meetings na nakapila. Plus dumagdag pa itong si Johnson." pagpapaliwanag ni Seb sa kanya.

Nagpunas naman siya ng kamay at humarap sa asawa. Hinaplos niya ang makinis na pisngi nito.

"Ayos lang, love naiintindihan naman kita. Alam kong busy ka kaya ayos lang," malambing niyang sambit sa asawa.

"Nga pala, love kamusta si Johnson? Naayos mo ba ang problema niya? Yong nasagasaan niya, maayos ba ang lagay?" tanong niya.

Dinig niya ang pagbuntong hininga ni Seb.

"Naayos ko na love, nailabas ko na rin sa kulungan si Johnson. Nabayaran ko na rin ang pamilyang nadisgrasya niya. Buti na lang at buhay pa ito at nagpabayad na lang ang pamilya. Pati bills sa hospital sinagot ko na rin." mahabang wika ni Seb.

"By the way, love, ikaw kamusta ka rito? Kayo ni baby Gavin? Hindi ka ba nahihirapan? Gusto mo kumuha pa ako ng isang kasambahay?"

Napailing siya sa huling sinabi ni Seb.

"No, love, wag ka na kumuha ng isa pang kasambahay. Ayos lang ako, kami ni baby. Hindi naman na ako nahihirapan dahil nandito naman si Nay Rosa. Kaya wag ka na mag abala pa." aniya.

"Love, hindi naman abala yon, ayoko lang nahihirapan ka." ani Seb sa malambing na tono.

Hindi niya tuloy mapigilan ang kiligin. Kahit kailan talaga lagi na lang siyang pinapakilig ng asawa niya.

"Love, huwag ka na mag alala, ayos lang talaga ako." ngumiti siya ng matamis at tumingkayad para gawaran ng halik sa labi ang asawa niya.

Ngunit nagulat na lang siya ng bigla siya nitong buhatin at umangat siya sa ere ng hindi napuputol ang halikan nilang dalawa. Mabilis tuloy niyang naiyakap ang mga binti sa beywang ni Seb. Karga karga siya nito habang tinatahak ang hagdanan paakyat sa kanilang kwarto.