TBIFTL — Chapter 1

Leander’s POV

SERYOSONG nag-scroll ako noon sa telepono nang tawagin ako ng aking kaibigang si Kenjie. Nasa mall kami noon dahil nagyaya nga siya kasama ng iba pa naming kaibigan. Dahil wala naman akong klase, sumama naman ako. At heto, hinihintay ko nga ang aking nobya na si Millie. Magkaibang unibersidad kami ni Kenjie pero magkaibigan kami dahil sa grandparents namin.

“Ang Ate Gwen mo ’yon, right?” May nginuso siya sa akin na babae.

Napataas ako ng kilay nang tingnan nga ang gawi na iyon. Si Gwen nga.

“Hindi ko Ate si Gwen,” paalala ko sa kanya nang makilala ang nginuso niya.

Yes, Gwen lang ang tawag ko talaga sa kanya dahil hindi ko naman siya kadugo. Kahit na sabihing bilang respeto man lang dahil sa matanda siya sa akin, pero ayokong tawagin siyang Ate. Ayoko!

“Sino ang kasama niya?” tanong sa akin ni Kenjie.

“Malay ko.” Akma kong ibabalik ang tingin ko sa cellphone ko nang biglang may umakbay kay Gwen. Hindi ko makita ang mukha niya pero… parang may edad na?

Damn! Matanda pala ang type ni Gwen? Oh, slut!

Muli ko na lang binalik ang tingin ko sa cellphone ko para reply-an ang aking nobya. Pero hindi ko pa man nai-send nang marinig ang boses ni Kenjie at Harlene na sabay na napa-wow. Kahit ang ilang mga naroon din.

“Nakita mo ‘yon? Dalawang strike, men!” Si Antonio na tumingin din pala sa tinitingnan nila Kenjie— kila Gwen.

Tumayo ako at pumuwesto sa likuran nila. Nakapamulsa pa ako ng mga sandaling iyon. Sa pagkakataong ito, nasa kaliwang bahagi ni Gwen ang lalaking umakbay sa kanya kanina. May edad nga. Para bang mahigit sampung taon ang agwat niya. Nag-cheer si Antonio kay Gwen dahil naghahanda nang pakawalan ang bowling ball.

“Ang galing talaga niya, ano? Ilang beses ko na siyang nakikita at nakakasabay rito. Laging strike. Damn! Gusto ko siyang makalaro! What’s her name kaya?” Hindi niya alam talaga na iisa lang kami ng tinitirhan.

Hindi ko inaasahang matatamaan ni Gwen ang sampung pins. Naghiyawan ang mga nanonod sa kanya, saka ko lang napagtantong nasa dalaga ang atensyon ng mga tao roon. Maybe lagi talaga siya rito dahil mukhang ang daming nakakakilala sa kanya.

“Ate ’yan ni Leander, hindi mo kilala?” Si Kenjie na sinamaan ko nang tingin.

“Oh, ang Ate Gwen mo nga pala, dude! Kaya pala pamilyar siya sa akin.”

Hindi niya pinansin ang sinabi ni Antonio.

“Basic naman kasi ng laro niyo,” inis kong sabi at bumalik sa kinauupuan.

“Basic ka dyan!” natatawang sabi ni Kenjie. “Ni hindi pa nga kita nakikitang naglalaro niyan,”

“Ilang beses lang ba tayong magkita, huh? Lagi ba? ”

“Bihira?”

“See? You know nothing about me, men.”

“Sige nga, sabayan mo ang Ate mo,” hamon sa akin ni Kenjie na ikinakagat ko ng labi.

Sa narinig, sumang-ayon ang iba naming mga kaibigan. Hindi ko sana papatulan pero makulit sila. Tumira na naman kasi si Gwen at strike na naman. Kaya hayon, tuwang-tuwa naman ang mga kaibigan niya kaya kailangan kong mabalik ang atensyon nila sa akin.

“Alright.” Tumayo nga ako at kinuha ang bowling ball.

Lahat na ng mga kaibigan ko ay nakatingin sa akin kaya napangiti ako. Wala na ang atensyon nila sa hilaw kong kapatid.

Ilang beses akong bumuntong hininga bago pinakawalan ang bola. Tumalikod ako para tingnan ang reaksyon ng mga kaibigan ko. Alam kong magsisigawan si—

Napalingon ako bigla dahil ngiwi ang rumehistro sa kanila. Sa gilid dumaan ang bola.

“Sh**t!”

Akmang magsasalita ako nang mapatingin sa gawi namin sila Gwen. Nagulat siya dahil naroon ako. Tinaasan ko lang siya ng noo at kumuha ulit ng bola.

“Medyo matagal na yata akong hindi nakapaglaro kaya isa pang try,” palusot ko sa mga kaibigan ko.

Excited ang nasa mukha ng mga kaibigan kaya napangiti ako, pero napalitan iyon nang hindi ko na naman mapatamaan ang mga pins. Sa gilid na naman siya dumaan.

“Puro yabang ka lang, Lean!” sigaw ni Antonio sa akin.

Tumingin ako kay Gwen na umiling-iling. Narinig niya yata ang sinabi ni Antonio.

Gusto kong patunayan sa kanila na mas magaling ako kay Gwen kaya tumira ulit ako. Pero isa lang ang napatamaan ko. At sa sunod naman ay tatlo kaya binalik na lang nila ang tingin kay Gwen.

Sa inis ko ay umalis ako, nagsunuran naman sila maliban may kay Kenjie na may sariling lakad din. Gaya ko, may mga nakabuntot din sa kanya.

“Saan tayo, boss?” tanong ng kanang kamay ko nang marating namin ang parking lot.

“Sa bahay. Gusto kong magpahinga.” Tumango si Aldrin at pinagbukas ako ng sasakyan.

Pumikit ako at hinilot nang bahagya ang ulo ko. Sumakit ito dahil kay Gwen. Talagang nagpakitang gilas?

Ngayon lang ako ng talo ng babae, tapos si Gwen pa na kinaiinisan ko?

Lalong nadagdagan ang inis ko kay Gwen. Kahit anong gawin ko, mainit talaga ang dugo ko sa kanya. Paano, maraming beses na niya akong sinumbong sa magulang ko. Kaya nga ang tawag ko sa kanya ay pakialamera. Well, s****p kasi. Iyon ang kailangan niya para magka-power sa bahay namin.

Sa nakalipas na mga taon ay lumaki at lumawak pa lalo ang Alleanza Oscura sa Pinas kaya dumami rin kaming nagma-manage ng agency. Sa Italy naman ay ang Mafia organization— ang Sangue Intoccabile, na hawak ng aming pamilya. Ang nakatutok doon, ang ama ko at ang mga Tito ko. Sa Alleanza naman ako at ang ilang pinsan ko. Pero ako ang may mataas na posisyon. Pero gusto ko talaga kasi mga undercover tasks, kaya sa Alleanza ako madalas, hindi sa SI. Gaya ngayon.

“Are you sure, son?” tanong ni Tatay sa akin nang sabihin kong ako ang haharap sa target namin ngayon.

“Yes, ‘Tay. Saka kilala ko na ang matandang iyon kaya madali lang sa akin ang misyon na ito.”

Actually, hindi ko siya kilala, pero ang babaeng nakakasama niya, kilala ko— namin, actually. Ang sampid sa amin, si Gwen. Hindi ko masabi kay Tatay ngayon dahil kailangan ko munang imbestigahan din kung ano ba talaga ang relasyon nila ni Gwen.

Yes. Ang matandang kasama niya nakaraan ang target namin, na siyang pinaghihinalaang middle man ng mga Chinese at ng isang ugok na empleyado ng gobyerno. Ang matandang iyon ang nag-trade ng mga matitinding sekreto at intel dito sa Pinas. May mga alam din ito sa ibang bansa.

Kapag naipon ko na ang ebidensya ko na isang traydor sa bayan si Gwen, saka ko na sasabihin sa magulang ko. Mabubulok din siya sa bilangguan kapag nagkataon. Mukhang ito na ang way para mapaalis ko si Gwen sa bahay namin. Kaya kailangang ako ang dapat na tumutok rito.

“Alright.” Wala talagang magawa si Tatay kapag ako ang nagdesisyon. “Careful, okay?”

“I will, ’Tay.”

Tumango si Tatay pagkuwa’y tumayo, saka dinismiss na kami.

Kapag malaking operation ng Alleanza, dumadalo pa ang Tatay ko na si Ian Madrid sa mga meeting na gaya nito. Kaya naman sobrang busy niya talaga. Hindi rin biro ang misyon kasi na ito.

Ayon sa intel na nakalap namin ay may nagbebenta na mga opisyal ng gobyerno sa Chinese government ng mga intel. Kaya heto, nag-volunteer ako. Ako ang head ng misyon na ito, at isa rin ako sa magiging asset. Siyempre, kapag ganitong misyon, Mafia member muna ako para makuha ko ang loob ng mga target. Kaya Mr. Irwin Chavez ang gagamitin ko sa misyong ito.

Sumunod din kaming umalis ng mga tauhan ko papunta sa paboritong tambayan ng aming target. Pero wala ito doon, kaya si Gwen ang hinihintay namin. Baka sakaling dalhin niya kami sa sadya namin.