TBIFTL — Chapter 4

LEANDER’S Pov

“WHERE is she?” agad kong tanong nang makarating sa banyo. 

“N-nasa loob, boss.” Naka-out of order ang banyo na iyon dahil nasa loob si Gwen.

Walang sabi-sabi na tinulak ko ang pintuan ng banyo ng pambabae, nakita ko si Gwen na basang-basa na ng tubig. Medyo madulas na ang sahig dahil halos maligo na siya. Kaya naman walang sabi-sabing pinangko ko siya. Saktong kakarating lang din ni Kenjie, hingal na hingal. 

“Nakahanda na ang opisina ko. May private room doon, pwede niyong magamit.”

“Thanks, dude.”

“No worries. Um, about sa request mo, sorry, pero important guest din kasi namin si Fajardo. Hindi kita mapagbibigyan.” Sinasabayan ako ni Kenjie nang hakbang noon.

“It’s okay—Gwen!” biglang sigaw ko nang haplusin ni Gwen ang aking dibdib. Nagdulot iyon nang kakaibang init sa akin. I like it, pero ayokong kay Gwen manggagaling iyon.

“Make it faster, dude. Nagsisimula nang tumaas,” ani ni Kenjie sa akin. Nagpatiuna na siya sa akin. Alam niya rin ang gamot na iyon dahil normal na iyon sa mundong ginagalawan niya.

Pagdating sa opisina ni Kenjie ay may tauhan siyang lumabas ng banyo. Naglagay sila ng yelo sa tub na naroon. Kailangan iyon ni Gwen para kumalma siya.

“L-Leander, nahihilo ako.”  Nagbaba ako nang tingin sa dalaga. Sinubsob na nga niya ang mukha sa aking dibdib. “A-ang init…”

“Damn it! Don’t kiss me, Gwen!” pagalit ko nang maramdaman ang halik niya. Gumapang pa ang labi niya at sinabayan pa ng kamay niya, kaya bahagya kong inilayo ang sarili ko. Muntikan na rin siyang mahulog dahil sa ginawa kong pag-iwas. Pero kahit na ganoon, ramdam ko ang kakaibamg pitik sa pagitan ng aking hita. Kaya binilisan ko ang mga hakbang ko papunta sa banyo.

“Gusto kong madama ang balat mo, Leander. Gusto ko. Please?” 

“No!” singhal ko sa kanya, sabay lubog sa tubig na malamig. Naihanda na ito kanina nang sabihin ko kay Kenjie ang nangyari sa kanya.

“Oh my God!” pasigaw na sambit ni Gwen nang madama niya ang lamig niyon.

Hindi ko pa man naalis ang kamay ko sa bathtub nang hawakan niya ako. Ang init na talaga ng kamay ni Gwen. Actually buong katawan na niya. Mukhang kanina pa umepekto ang gamot sa kanya.

Ngumiti siya sa akin. Hindi siya usual na ngumingiti nang ganoon kaya alam kong epekto lang ng love drug iyon. Iyon daw ang binigay kay Mr. Fajardo ng Manager. May benta sila Kenjie rito talaga para sa mga VIP niya.

Pilit kong tinanggal ang kamay ko sa kanya.

“I-I’m so happy, Leander,” aniya. Bahagya akong lumayo. 

Kita ko ang bahagyang pagnginig ng katawan niya. Hindi ko alam kung dahil sa gamot o sa lamig. 

“M-malapit ko na siyang makita. M-magkakaroon na rin ako ng sarili kong Tatay. Mawawala na rin ako sa landas mo. Kaya masaya ako.” 

Nagdedeliryo na lahat-lahat, ang paghahanap pa rin sa ama niya ang nasa isipan niya. Ganoon ba talaga ako ka-persistent sa kanya noon?

Napalayo ako nang biglang nagtalsikan ang malamig na tubig. Kumilos kasi siya dahil niyakap niya ang sarili niya. Tumingin siya sa kawalan habang nakangiti kaya napakamot ako sa ulo.

“Matatapos na rin ang pangungulila ko, Leander.” Sinundan niya nang hikbi kaya nataranta na ako. Nagbabago-bago na ang emosyon niya.

 

“Aldrin, call Kenjie for me, please!” Pumasok naman ang kanang kamay ko, kasunod niya si Kenjie mayamaya.

“What happened?” Si Kenjie.

Tumayo ako at bumaling sa dalawa. “Aabot pa kaya? On the way pa lang ang gamot na tinawag ko sa office.”

“Hindi siya makakabawas agad— I mean ‘yang paglubog niya dyan. Pero sa side effect, yes. Mababawasan ang pag-overheat, sweating and then panunuyo ng lalamunan. But it won’t sober her up. Wala pang 1 hour siyang naka-take, remember? Alam mo na ang kasunod.”

“Sh*t!” Sabay tingin ko kay Gwen. Para siyang baliw na tumatawa tapos umiiyak. Tinatawag niya rin ang Mama at Papa niya. Ngayon ko lang siya nakitang ganyan. Lagi siyang matapang kapag nasa harapan ko, kaya nga naiinis ako, e.

Sa pagkakaalam ko, ilalabas talaga ng drug na iyon ang lahat ng nakatagong emosyon mo once na mainom mo iyon. Ang pinakamalala, kapag nahawakan, nagiging mitsa ng pagtaas pa lalo ng sexual desire niya kaya hangga’t maaari malayo ako sa kanya. Mahirap na.

“Sa dinami-daming agencies na makakatulong sa kanya, kay Mr. Fajardo pa talaga siya lumapit?!” 

“Hindi ba siya nagsabi sa inyo?”

“S-sa akin, yes. Ewan ko kila Nanay at Tatay.”

“Baka nahiya siyang humingi nang tulong. Siguro sobra na sa kanya nang bigyan niyo siya nang tirahan at pag-aralin ng magulang mo.”

Hindi na ako umimik. Baka nag-trigger ito sa pangungulit ko talaga. Halos araw-araw ko ba namang ipaalala sa kanya ang lugar niya. Kung sino siya sa buhay namin. Kaya lahat gagawin niya mahanap lang ang totoong ama niya.

“A-ang init pa rin, Leander,” ani ni Gwen nang tumingin sa akin. “K-kanina, gusto ko nang halikan kita…” Nagkatinginan kami ni Kenjie. “Kiss me. Touch me. Please?” pagmamakaawa ni Gwen. Inilabas pa niya ang mga kamay sa bathtub at pilit na inaabot ang kamay ko. 

“A-anong gagawin ko?” naguguluhang tanong ko kay Aldrin at Kenjie.

“Alam mo naman ang pwedeng gawin, dude.” Tumawa pa si Kenjie kaya sinamaan ko siyan nang tingin. “Just kidding. All you have to do is kausapin siya. Entertain her para ma-relax habang hinihintay ang gamot. Wala talaga kasi akong dala rito.” Sabay talikod niya. 

Mukhang ganoon na lang ang gagawin ko.