Chapter 2

IRINA

Alas-sais ng hapon ang usapan naming darating si Sir Logan sa apartment ko, at limang minuto na lang bago mag-alas-sais. Sinabihan niya akong magsuot ng kumportable, kahit na wala naman kaming masyadong isusuot mamaya.

Oo, ngayong gabi ko na isusuko ang bataan sa boss ko. Ang boss kong nag-isip na ako ang pinakabagay na maging ina ng anak niya... ng tagapag-mana niya.

Sa totoo lang, hindi ko alam ang mararamdaman ko. Halo-halong kaba, hiya, at excitement ang nararamdaman ko. Kabado dahil first time ko, nahihiya dahil makikita niya akong walang kasu-kasuot, at excited dahil sa wakas... mahahawakan ko na rin ang matitigas niyang abs.

Yup, 'yung abs na pinapangarap ko lang dati pa nung makita ko sa magazine sa mesa ni Sir Cesar.

Ang sarap niyang tingnan, 'yun talaga 'yun. At akin siya ngayong gabi.

Masaya naman ako na sa isang guwapong lalaki mapupunta ang kauna-unahang karanasan ko. Ang medyo nakalulungkot lang, hindi sa taong mahal ko... pero hindi ko rin naman siguro pagsisisihan 'to. Paano ko naman pagsisisihan kung ang lalaking 'to, mula ulo hanggang paa, sumisigaw ng kasexyhan?

As in, literally!

Okay, Irina, tigilan mo na ang pag-o-overact!

Biglang tumunog ang phone ko sa ibabaw ng nightstand. Nilapitan ko 'yun at sinagot agad nang hindi man lang tinitingnan kung sino ang tumatawag.

"Hello?"

"Hey, it's me, Logan. I'm here."

Shit. Bigla kong nakagat ang ibabang labi ko sa kaba.

"O-Okay, pababa na ako, Sir Logan—"

"I told you just call me Logan."

Sinabihan niya kanina na Logan na lang ang itawag sa kanya kapag labas ng opisina. Wala naman akong problema roon, maganda naman ang apelyido niya, medyo masyado lang pormal. Alangan namang Mr. Buenavista pa rin ang itawag ko sa lalaking kukuha ng virginity ko habambuhay?

Aba, hindi na pwede 'yun!

Dali-dali kong kinuha ang purse ko at lumabas sa maliit naming studio apartment ni Iñigo. Sakto namang uuwi 'yun maya-maya, pero wala siyang kaalam-alam na wala rin ako roon gabi na 'to. Napangiti ako sa sarili ko.

Mukha akong kinky na gagawa ng kalokohan, pero hindi naman talaga. Lagpas eighteen na ako, legal na legal na ang lola niyo!

Teka, 'lola niyo' talaga, Irina?

Natawa ako sa sarili ko, nababaliw na talaga ako. Iniisip ko pa rin kung bakit ang isang disenteng mayaman at chickboy na tulad ni Logan, sa akin pa gustong makipag-anak.

Gusto ba niyang maging kasing baliw ko rin ang magiging tagapag-mana niya?

Lumabas ako ng building at nilapitan ang kotse niya kung saan nakasandal siya sa hood. Iba ang hitsura niya ngayon, naka-jeans lang siya at grey T-shirt, malayo sa karaniwan niyang suot na Armani suit. Mukha lang siyang simpleng lalaki.

Pinagbuksan niya ako ng p***o ng sasakyan. Nginitian ko siya at nagpasalamat nang mahina, pero hindi man lang siya sumagot.

Naging tahimik ang biyahe papunta sa condo niya. Napakaraming tumatakbo sa utak ko tungkol sa mangyayari, habang si Logan naman ay tila malalim din ang iniisip habang nakatutok ang tingin sa kalsada.

Pagkalipas ng sampung minuto, nakarating na kami sa apartment niya. Bumaba kami ng kotse at sumunod lang ako sa likod niya. Naalala kong nakapunta na ako rito dati nung hihintayin ko dapat si Sir Cesar, pero hindi naman ako nakapasok sa loob. Pero sa ganda pa lang ng labas, alam kong napakaganda rin sa loob.

Naghintay kami sa elevator nang tahimik, at nung bumukas 'to, pumasok agad kami. Balot pa rin ng katahimikan ang paligid hanggang sa magsalita si Logan.

"Have you eaten?"

Tumango ako. "Kanina pa. Ikaw ba?"

Tumango rin siya. "Yes, I have."

Wala na akong maisip na pwedeng pag-usapan. Zero.

Kung ayaw niyang magsimula ng usapan, bakit ko pa ipipilit?

Nung makarating kami sa floor niya, bumukas ang p***o ng elevator at bungad agad ang mismong condo niya. Doon ko lang narealize na private elevator pala 'yun.

"You can look around. I'll be back soon," sabi niya bago tuloy-tuloy na lumakad palayo, leaving me alone para pagmasdan ang lugar.

Inilibot ko ang tingin ko sa mga mamahaling kasangkapan. Sobrang luwag ng lugar at may malalaking sofa sa gitna. Naglakad-lakad pa ako hanggang sa makarating ako sa kusina. Agad kong nagustuhan ang interior design nito.

Hindi masyadong malaki ang kusina, sakto lang para sa isang lalaking nabubuhay nang mag-isa. L-shape ang layout nito at lahat ng gamit ay gawa sa kahoy. Napaka-masculine ng dating. Hindi ko man ganito ka-style, pero napakaganda pa rin.

Inalis ko ang tingin ko sa kusina nung marinig kong may dahan-dahang tumawag sa pangalan ko.

Habang dahan-dahang lumalapit si Logan sa akin, napapikit ako.

Sobrang gwapo niya kasi para tingnan, bahagyang nakakalat ang buhok niya sa mukha, bakat ang mga muscles niya sa T-shirt, at ang mga kulay hazel niyang mata ay nakatitig sa akin na may ibang ipinapahiwatig... pagnanasa. Agad kong ipinikit uli ang mga mata ko.

Tumigil siya at naramdaman ko ang presensya niya sa harap ko. Naamoy ko ang pabango niya, parang Hawaiian breeze, napakabangong lalaki.

Diyos ko, Irina. Hindi ka pa nga hinahawakan, ha!

"Open your eyes," utos niya. At nang walang alinlangan, idinilat ko ang mga mata ko.

Inangat niya ang kaliwang kamay niya at dahan-dahang inawi ang buhok na nakatakip sa mukha ko pabalik sa likod ng tainga ko. Tumingin siya sa akin at ngumiti.

"Are you ready?"

"Ready as I'll ever be," tugon ko.

Pagkasabi ko niyon, agad niyang idinikit ang mga labi niya sa labi ko.

Ilang segundo lang, nahanap ko na ang sarili kong gumaganti sa pinakamasarap na halik na naranasan ko sa buong buhay ko. Kumapit ako nang mahigpit sa T-shirt niya, natatakot na baka kapag bumitaw ako, matapos ang halik na 'to.

Habang nakakapit ako sa damit niya, ipinulupot niya ang mga kamay niya sa baywang ko at inangat ako papalapit sa kanya.

"Damn," munting usal niya sa pagitan ng mga labi ko bago pinalipat ang mga halik niya pababa sa leeg ko.

Napadaing ako sa sarap habang nag-iiwan siya ng mga marka sa balat ko. Wala akong pakialam; wala pa akong hickey kahit kailan.

Sobrang sarap sa pakiramdam kaya napabaluktot ako para lalo siyang makalapit.

Bahagyang tumama ang likod ko sa pader. Napatawa siya nang mahina. "Sorry," bulong niya bago ipinagpatuloy ang ginagawa niya.

Nung huminto siya at humiwalay nang kaunti, nagkatitigan kami. Hinihingal siya.

Bakit siya huminto?

Para bang nabasa niya ang nasa utak ko, agad siya sumagot, "Don't worry, sweetheart. I'm not leaving you. But I don't think it's very hygienic or healthy to have sex in the kitchen."

Muntik ko nang makalimutan na nakasandal pala ako sa pader ng kusina. Namula ang mukha ko sa hiya.

Bago pa man ako makapagsalita, naramdaman ko na lang na inangat niya ako at binuhat na parang bagong kasal. Dinala niya ako sa kahabaan ng hallway papunta sa kwarto niya.