Chapter 5 - Midnight At The Office

ELISHA POV

It’s been two weeks simula noong magsimula akong magtrabaho at masasabi kung hindi madali ang pinagdaan ko lalo na sa boss ko. Pero kung akala niya ay mapapasuko niya ako ay nagkakamali siya.

Pabalik na ako sa pwesto ko na may dalang kape ng marinig ko ang usapan ng ibang mga empleyado na mukhang overtime din hanggang ngayon.

‘I’m so tired.’

‘Hindi ko expected na ngayon pala ang overtime.’

‘Mas kawawa ‘yon bagong sekretarya niya. Tambak tambak na mga papeles ang kailangan tapusin araw araw.’

‘Oo nga! Sigurado akong hindi yan aabutin ng isang buwan.’

Nang makabalik ako working station ko ay kumunot ang noo ko ng makita na may bago na naman na mga dokumento ang nasa table ko.

Nanadya ba talaga ‘tong boss ko?

Napabuntonghininga na lang ako at saka umupo.

You need to finish this report. I need it by tomorrow. - iyan ang nakalagay sa note.

Kailangan niya pala bukas tapos ngayon lang binigay? Gusto ko na talaga isipin na pinapahirapan ako ng taong ‘yon.

Halos nangalahati na ako sa mga ginagawa ko. Hindi ko na din mabilang kung ilang beses na ako uminom ng kape para lang hindi dalawin ng antok.

Wala ng masyadong tao ngayon sa opisina, tanging kami na lang ni Caden at ang accounting department.

Habang inaayos ko ang mga contracts at invoices ay may napansin ako sa isang supplier.

Isang supplier lang pero talaga ang invoice? Paano nangyari ‘yon? Error lang ba ito?

Hinahanap ko pa ang ibang mga kasama nito para makasigurado bago ko sabihin kay Caden.

CADEN POV

Dahan dahan akong lumabas sa opisina ko para tingnan si Elisha kung gising pa ba at baka nakatulog na ito.

I know I’ve been harsh to her since the beginning but I need to do it to test her.

Kahit naman sino sa mga empleyado ko ay napagdaanan ang bagay na ‘yan.

Nakita ko siyang seryoso na nakatitig sa mga papeles na hawak nito. Para bang may hinahanap ito base na din sa ekspresyon ng kanyang mukha.

“Finally! I found it!” Malakas na saad niya.

“What are you talking about?” Tanong ko sa kanya na ikinagulat niya.

“S-sir… Kanina ka pa ba diyan?” 

Umiling naman ako. “Kalalabas ko lang para tingnan kung nagtatrabaho ka pa ba o umuwi na.”

“As if naman uuwi ako ng walang paalam.” 

“So?” 

Inabot niya sa akin ang ilang mga papeles na ikinataka ko.

“Tingnan mo ang mga files na ‘yan. Napansin ko kasi kanina na parang may mali kaya inisa isa ko.” Paliwanag nito.

“And?” 

“Iyong finance department natin ay nakapag approved ng isang supplier ng dalawang beses.”

Mabilis kung tiningnan ang mga papeles na ibinigay niya sa akin. 

“This can’t be. Paanong nangyari ‘to?” Saad ko.

“Kapag nagkapirmahan bukas ay malaking pera ang mawawala sa atin. Dalawang beses silang magbabayad.”

Mabilis akong bumalik sa loob ng opisina para ipatawag ang head ng finance.

Paano nangyari ang pagkakamaling ito? Paano na lang kung hindi nakita ni Elisha?

Hindi bironang fifty million na malalagas sa kompanya ko na wala naman balik.”

“S-sir… pinapatawag niyo daw po ako?”

Napatingin ako sa pumasok at nakita ko ang head ng finance. Agad kung hinagis sa kanya ang mga papeles.

“Ano po ang mga ito?”

“See it for yourself.”

Agad niyang pinasadahan ng tingin ang mga papeles hanggang sa kapasinghap ito.

“S-sir…”

“How can you explain that? One supplier with two invoices?” Kalmadong tanong ko.

“I’m sorry Sir, we overlooked this.”

“Sorry? Alam mo ba kung gaano kalaking pera ang mawawala sa kompanya kung hindi yan nakita ni Elisha? Paano kung napirmahan na ang contract at nakapagbayad na? Maibabalik mo ba ‘yan?”

“P-pasensya na po talaga Sir, ipapaasikaso ko po ito agad ngayon din.” Bakas sa kanyang boses ang kaba.

“Be sure of it. Sa oras na pumalpak ‘yan bukas ay alam mo na ang mangyayari sa’yo.”

“Yes sir,” nagmamadaling lumabas ito.

I really hate when people do stupid things.

Fifty million is not a joke. 

Kahit successful na ang kompanya ko ay ayaw kung nag aaksaya ng pera.

Napantingin ako sa pinto ng magbukas ito at pumasok ang nakangiting si Elisha.

“What do you want? If you want to go home now then go.” Saad ko.

Lumapit ito sa akin at saka inilapag ang dala niyang kape at pagkatapos ay tumalikod na ito at akmang aalis.

“Elisha…” tawag ko sa kanya.

“Yes Sir? May iuutos ba kayo?”

“Thank you and good job.” Seryosong turan ko.