Chapter 6 - Rumors

ELISHA POV

Kinabukasan nang makarating ako sa kumpanya ay narinig ko ang bulungan ng ibang mga empleyado tungkol sa akin.

‘Alam niyo na ba ang balita?’

‘Ano naman ‘yon? Maaga akong umuwi kahapon.’

‘Our CEO praised her new secretary.’

‘Totoo? Nakakapanibagi.’

‘Right?’

‘Paano nangyari ‘yon?

‘No one knows. Unless kung may ibang nangyayari behind the office works,’

May isang nakakita sa akin at agad na nanlaki ang kanyang mga mata. Iyong kasama niya ay sinuway niya.

Too late. 

Saka pa sila tatahimik kung kailan narinig ko lahat?

Toxic traits.

Lumapit ako sa kanila. "Kung gusto niyo akong pag usapan ay siguraduhin niyo na hindi ko malalaman o maririnig, lalo na kung wala kayong plano na sabihin sa akin." Saad ko.

"Elisha..."

"Oh ano? May sasabihin pa kayo? Tutal narinig ko naman na kaya tapusin niyo na 'yang mga pasaring niyo dito mismo sa harap ko. Huwag kayong duwag."

"Elisha, nagkwekwentuhan lang naman kami." Giit ng isa.

"Do you think I'm stupid? I clearly heard that you're talking shit about me. Accusing me of something that I didn't do. And when I start confronting you you'll act innocent and victim?"

"I'm sorry..."

"A word sorry means nothing to me, especially when it comes to someone like you and your circle who loves gossiping someone." Lumapit ako sa kanila. "Kung nagagawa niyo ang ganyan sa ibang empleyado ay ibahin niyo ako, dahil pumapatol ako. Huwag niyong dalhin ang pagiging impokrita niyo dito dahil hindi ko kayo aatrasan. Pareho lang tayong nagtatrabaho dito kaya wala kayong karapatan na pagsalitaan ako ng masama. Kung inggit kayo, dumiretso kayo kay Sir Caden at doon kayo magreklamo!" Nanatili lang silang tahimik.

"Sa ugali na nga lang sana kayo babawi, hindi niyo pa magawa. Mukha at ugali parehong masangsang." Pagkatapos kung sabihin 'yon ay umalis na ako.

Wala akong balak na magtagal pa doon at baka mahawaan pa akong mga basura nilang ugali.

Panget na nga, panget pa ugali. Terno!

CADEN POV

Napansin ko na mukhang hindi maganda ang mood ni Elisha simula ng pumasok siya. Minsan ay tulala pa ito na parang may malalim na iniisip.

Ilang beses ko na din siya sinabihan na kung masama ang pakiramdam niya ay pwede na muna siyang umuwi at magpahinga lalo na ilang linggo na din siyang umuuwi ng late.

“Sir, you have a meeting in one hour.” 

“Okay. And cancel my 3:00pm appointment.” Saad ko.

She nods.

"Elisha." Tawag ko sa kanya ulit.

"Yes Sir?"

"Are you really sure that't you're okay?" Tanong ko ulit.

Tumango naman ito. "Medyo inaantok lang ako Sir, pero kaya naman 'to ng kape."

"Be sure. I don't want to see news that one of my employees died." 

"Patay agad? Hindi ba pwede nahilo o nahimatay lang? Ang over ha."

Napailing na lang ako sa sinabi nito.

ELISHA POV

Alam kung kanina pa napapansin ni Caden na wala ako sa sarili ko. Hindi ko lang maiwasan isipin ang mga narinig ko kanina. 

Kahit na walang ni isang totoo doon ay hindi ko pa din maiwasan na hindi ma apektuhan.

Lunch time..

"Kumusta ka? Kumusta ang trabaho mo?" Bungad sa akin ni Yana ng sagutin ko ang tawag nito.

“Okay lang naman, medyo kulang lang sa pahinga kasi sunod sunod ang overtime namin. Sa trabaho walang problema sa katrabaho meron.”

“What do you mean? Hindi pa din ba kayo magkasundo ng boss mo?”

“Hindi siya. Iyong mga empleyado.” Pagklaro ko.

“Why? Anong nangyari?”

“Typical toxic co-workers.” Sagot ko.

”Bakit?”

“Talking shit about me because Caden praised me for my work. They think I'm flirting with my boss."

Narinig ko ang malakas na tawa nito sa kabilang linya.

"Ikaw?"

"Ni hindi ko nga ‘yan nakakausap kung hindi tungkol sa trabaho. Tapos makipag landian pa kaya sa taong ‘yon? That’s weird."

"Hindi mo talaga maiiwasan ang mga taong ganyan sa isang trabaho. Lalo na kapag ikinabubuhay ay inggit sa katawan."

"Kahit anong sabihin nila ay wala akong makialam."

We both laugh.

Nag usap pa kaming ng matagal hanggang sa nagpaalam na ito dahil tapos na ang kanyang lunch break.

Nang maibaba ko ang tawag ay tumingin ako sa kabilang building dahil kanina ay may napansin akong tao doon pero bigla na lang nawala.

Hindi ko alam kung namamalikmata lang ba ako dahil sa antok o meron talaga akong nakita.

SOMEONE POV

Hindi ko maiwasan ang hindi mapangiti habang iniisa isa ko tingnan ang mga litrato na may iba’t ibang kuha Bawat anggulo na pinipili ko ay tinititigan ko ng maayos.

After choosing those pictures I attached the files to a message addressed to an undisclosed recipient.

Before sending it, I typed a one line message.

"This should destroy them both."

Mas lalo akong napangiti. The message was sent.

Before Elisha and Caden realized they were being watched. 

Someone had already declared war.