Chapter 6 - Rumors

 ELISHA POV

Kinabukasan, pagdating ko sa kumpanya, narinig kong nagbubulungan ang ilang empleyado tungkol sa akin.

"Narinig mo na ba ang balita?"

"Anong balita? Maaga kasi akong umuwi kahapon."

"Our CEO complimented his nee secretary"

"Talaga? Ang bago 'yon ah."

"'Di ba?"

"Paano nangyari 'yon?"

"No one knows. Alam naman natin ang boss natin na masyadong perfectionist 'yon. Maliban na lang kung may ibang namamagitan sa kanilang dalawa ng labas sa trabaho."

Biglang napatingin sa akin ang isang kasama nito at nanlaki ang mga mata niya sa gulat ay mabilis na siniko ang katabi.

Too late.

Ngayon gusto na nilang tumigil sa pagsasalita pagkatapos kong marinig ang lahat?

Typical toxicity.

Diretso akong naglakad papunta sa kanila.

"Kung pag-uusapan niyo lang ako, siguraduhin niyong hindi ko maririnig. Lalo na kung wala naman kayong lakas ng loob na sabihin 'yan sa harap ko."

"Elisha..."

"Oh? May gusto ka pa bang sabihin? Since narinig ko na ang lahat, bakit hindi mo na tapusin ang gusto mong sabihin? Sige. Sabihin mo mismo sa harap ko. Huwag kayong maging duwag."

"Elisha, nag uusap lang naman kami," giit ng isa.

"Akala niyo ba tanga ako?" mabilis kong sagot. "Malinaw kong narinig na pinagtsitsismisan niyo ako. Inakusahan niyo ako ng bagay na hindi ko naman ginawa. Tapos ngayong kinompronta ko kayo, bigla kayong inosente? Bigla kayo ang biktima?"

"I'm sorry..."

"Walang halaga sa akin ang sorry, lalo na kung galing sa mga katulad nito at sa maliit niyong gossip circle."

Lumapit pa ako sa kanila. "Kung ganiyan niyo tratuhin ang kapwa niyo empleyado, huwag niyong asahang mananahimik lang ako. Huwag niyo akong paandaran ng pagiging impokrita niyo. Pareholang tayong empleyado rito kaya wala kayong karapatan na husgahan ako. At kung naiinggit kayo, dumiretso kayo kay Sir Caden at sa kanya kayo magreklamo!"

Walang ni isa sa kanila ang naglakas-loob na sumagot.

"Kung pag-uusapan niyo ako, siguraduhin niyong alam niyo muna ang totoong nangyari."

Pagkasabi ko no'n, tumalikod na ako.

Wala akong balak manatili pa roon.

Baka mahawa pa ako sa pagiging toxic nila.

Ugaling pangit na, pangit pa ang asal.

Perfect pair.

CADEN POV

Kanina ko pa napapansin ang pagiging tahimik ni Elisha simula noong pumasok siya dito.Ilang beses ko siyang nahuling tulala, na para bang may mabigat na bagay na gumugulo sa isip nito.

Ilang beses ko na rin siyang sinabihan na kung masama ang pakiramdam niya ay pwede siyang umuwi para makapagpahinga.

Halos gabi-gabi na siyang nag-o-overtime nitong nakaraang dalawang linggo.

"Sir, you have a meeting in one hour," paalala niya sa akin.

"Alright. Cancel my three o'clock appointment."

Tumango ito.

"Elisha."

"Yes, Sir?"

"You made three mistakes while typing. That's unlike you," sabi ko.

"I'm just a little sleepy, Sir. Coffee will take care of it."

"Make sure it does. I don't want tomorrow's news reporting that one of my employees died."

Napakurap siya. "Died agad? Hindi ba puwedeng hilo o himatayin muna? Medyo dramatic naman yata 'yon, don't you think?"

Napailing na lang ako.

ELISHA POV

Alam kong napansin na ni Caden simula pa kaninang umaga na wala ako masyado sa sarili. Hindi ko lang talaga maalis sa isip ko ang lahat ng narinig ko kanina.

Kahit hindi naman totoo ang mga iyon ay naaapektuhan pa din ako.

Lunch Break... 

"Kumusta ka? Kumusta ang trabaho?" tanong ni Yana nang sagutin ko ang tawag niya.

"Okay naman. Pagod lang talaga dahil halos araw-araw kaming nag-o-overtime. Hindi naman ang trabaho ang problema."

"Anong ibig mong sabihin? Hindi pa rin ba kayo okay ng boss mo?"

"Siya ang problema. Ang mga empleyado."

"Bakit? Anong nangyari?"

"Typical toxic coworkers."

"Paano?"

"Pinag-uusapan nila ako patalikod dahil pinuri ni Caden ang trabaho ko. Iniisip nilang nilalandi ko ang boss ko."

Napahalakhak si Yana sa kabilang linya."Ikaw?"

"Halos hindi nga kami nag-uusap maliban na lang kung tungkol sa trabaho. Tapos sasabihin nilang nilalandi?"

"Hindi mo talaga maiiwasan ang mga ganyang tao sa workplace. Lalo na 'yong mga full-time ang trabaho ay mainggit sa buhay ng iba."

"Honestly, wala naman talaga akong pakialam sa sinasabi nila."

Pareho kaming natawa.

Nagpatuloy ang usapan namin hanggang sa matapos ang lunch break niya.

Pagkababa ko ng tawag, napatingin ako sa gusali sa tapat ng building namin.

Kanina akala ko may nakita akong taong nakatayo roon. Pero ngayon wala naman.

Siguro napapagod lang ako kaya kung anu-ano na ang naiisip ko.

SOMEONE POV

Hindi ko napigilang mapangiti habang isa-isang tinitingnan ang mga litrato.

Bawat isa ay kuha mula sa magkakaibang anggulo.

Pagkatapos piliin ang mga litrato, in-attach ko ang mga iyon sa isang mensaheng nakapangalan sa isang undisclosed recipient.

Bago ko pindutin ang Send, nag-type muna ako ng isang huling pangungusap.

"This should destroy them both."

Lalong lumawak ang ngiti ko.

Bago pa malaman nina Elisha at Caden na may nagmamatyag sa kanila...

Sapat na ito para simulan ang tsismis.