Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 10

ELISHA POVLumuhod ako sa harap ng puntod ng mga magulang ko, at dahan dahan kung pinalandas ang kamay ko sa pangalan nila na nakaukit sa lapida.Ilang araw pa lang ang lumipas pero sobrang miss ko na sila. Para bang ang tagal na simula ng mawala sila.“Mom... Dad...” mahina kong sambit, pilit na ngumiti kahit puno ng luha ang mga mata ko. “Hindi ko alam kung paano ako magsisimula ulit.”“Palagi ko kayong kasama. Sa mga plano at pangarap ko. At ngayon ay mag isa na lang ako na tutuparin 'yon."Marahang humaplos ang hangin sa mukha ko, na para bang sumasagot sa akin.“Hindi pa ako handa.” Napatawa ako nang mahina sa gitna ng pagluha. “Hindi niyo man lang ako tinuruan kung paano mabuhay nang wala kayo.”Katahimikan ang sumagot sa akin. ““Pero kakayanin ko. Kaya huwag na kayong mag alala sa akin. Iiyak ako ngayon, iiyak ako bukas, hanggang sa mga susunod na araw. Pero pangako ko sa inyo na hindi ako susuko. “Poprotektahan ko ang lahat ng pinaghirapan niyong itayo. Hindi ko hahayaang masa

CADEN POV“All the applicants can’t meet any standards of the company. Are you sure that you’ve checked all the documents they submitted?” Tanong ko sa isa kung empleyado.“I-i’m sorry Sir, inisa isa ko naman check at lahat naman sila ay qualify for the position.”“Are you sure?” I asked, noticing him swallow hard. “Then why hasn't anyone passed?”“I’m sorry Sir,”Ang daming aplikante pero ni isa ay wala man lang pumasa sa standard na meron ang kompanya ko.Ang skills ay pwedeng matutunan pero ang character ay hindi.ELISHA POV“Hindi, hindi, hindi...” Napatitig ako sa nakapirming p***o ng elevator.Seriously?Biglang tumigil ang paggalaw ng elevator.“Come on. Please, kailangan kong makarating nang nasa oras.”Paulit-ulit kong pinindot ang button, pero walang nangyari.Ilang nakakainis na minutong lumipas bago tuluyang bumukas ang p***o.Agad akong tumakbo palabas.“I’m so sorry!”Halatang nakahinga nang maluwag ang babae.“There you are!”“The elevator—”“I don't accept excuses,” put

ELISHA POVKinabukasan, pagdating ko sa kumpanya, narinig kong nagbubulungan ang ilang empleyado tungkol sa akin."Narinig mo na ba ang balita?""Anong balita? Maaga kasi akong umuwi kahapon.""Our CEO complimented his nee secretary""Talaga? Ang bago 'yon ah.""'Di ba?""Paano nangyari 'yon?""No one knows. Alam naman natin ang boss natin na masyadong perfectionist 'yon. Maliban na lang kung may ibang namamagitan sa kanilang dalawa ng labas sa trabaho."Biglang napatingin sa akin ang isang kasama nito at nanlaki ang mga mata niya sa gulat ay mabilis na siniko ang katabi.Too late.Ngayon gusto na nilang tumigil sa pagsasalita pagkatapos kong marinig ang lahat?Typical toxicity.Diretso akong naglakad papunta sa kanila."Kung pag-uusapan niyo lang ako, siguraduhin niyong hindi ko maririnig. Lalo na kung wala naman kayong lakas ng loob na sabihin 'yan sa harap ko.""Elisha...""Oh? May gusto ka pa bang sabihin? Since narinig ko na ang lahat, bakit hindi mo na tapusin ang gusto mong sabi

ELISHA POVMasyadong nagtagal ang naging meeting namin kaya late na ito natapos.Dark clouds covered the sky.The moment we stepped outside, rain poured heavily.I laughed. “Ang ganda talaga ng timing.” Pero nagpatuloy pa din ako sa paglalakad.“Stop Elisha.” Napatingin ako sa boss ko.“Why?”Binuksan niya ang hawak niyang payong. “You’ll get sick.”Bumuntonghininga ako saka naglakad palapit sa kanya. Hindi ko maiwasan ang magtaka sa inaakto nito. Madalas na itong nagiging mabait sa akin.Noong malapit na kami sa hotel ay biglang may dumaan na motorsiklp sa harapan namin dahilan para tumalsik sa amin ang putik.Noong una ay napasinghap ako pero agad ding tumawa ng makita ko ang hindi maipinti sa mukha ng boss ko.“Damn it! Who the hell is that? This suit is expensive!” Reklamo nito kaya mas lalo akong natawa.“Why are you laughing Elisha?” Napatutop ako sa bibig ng magsalita ito. “Sorry Sir, tingnan mo naman kasi ‘yong mukha mo.”"It's not funny."“Hindi mo talaga maiiwasan ang mga ga

ELISHA POVPumasok ako sa loob ng opisina ni Caden at inilapag sa kanyang table ang mga dokumento na natapos ko na."Sana naman ito na ang huli." Anas ko.Tumingin naman ito sa akin. “What do you mean?”“Baka mamaya may idadagdag ka pa kasi at abutin na naman ako ng hatinggabi.” Natatawang turan ko kaya napailing na lang ito.“Sir, pwede bang magtanong?”“Ano naman ‘yon?”“Bakit mo ako tinanggap? What I mean is maraming nag apply at alam kung ‘yong iba sa kanila ay mas deserve ang lugar ko.”“Hmmm. Bakit nga ba?” Umakto pa itong nag iisip. “Kung deserve nga nila ang position mo, bakit hindi sila nakapasa?”“Kasi strikto ka?” Sagot ko.“Nah ah. Ang babaw kung ‘yan lang ang dahilan. Ilang beses ko na sinabi sa’yo na may standard na sinusunod ang kompanya ko. Everyone can fit but not the quality of work.”"Awsus! Halos isang buwan mo nga akong pinahirapan.”“Gusto ko lang malaman kung hanggang saan ang kaya mo o kung magtatagal ka. Iyong pinagdaanan mo ay napagdaanan na din ng iba.”“And