Chapter 4 - The CEO

CADEN POV

“All the applicants can’t meet any standards of the company. Are you sure that you’ve checked all the documents they submitted?” Tanong ko sa isa kung empleyado.

“I-i’m sorry Sir, inisa isa ko naman check at lahat naman sila ay qualify for the position.”

“Are you sure?” I asked, noticing him swallow hard. “Then why hasn't anyone passed?”

“I’m sorry Sir,”

“Your sorry won’t change anything. Leave.” Saad ko at agad naman siyang sumunod.

Napahilot na lang ako sa sentido ko. Hindi ko maintindihan kung bakit pinagsisiksikan nila ang sarili nila dito kung alam naman nila na hindi sila papasa.

Pagkatapos ng ilang minuto ay tumunog ang phone ko kaya agad ko itong sinagot. “S-Sir… “

“Yes?”

“The last applicant just arrived.”

“Tell that person to make it fast. If she/she can’t make it within 3 minutes they reject the application.” I said.

ELISHA POV

Napatampal na lang ako sa noo ko ng biglang huminto ang elevator kung nasaan ako.

Kung minamalas ka nga naman. Kung kailan nagmamadali ka.

Inabot pa ng ilang minuto bago maging maayos kaya ng makalabas ako halos matumba na ako sa pagtakbo.

“Naku, bakit ang tagal mo naman.” Sinalubong ako ng isang babae.

."I'm sorry! The elevator—"

"I don't accept excuses." Napatingin ako sa lalaking nakatalikod.

"I'm explaining."

"Did I ask?" Saad nito nang hindi humaharap.

“Don’t judge someone without knowing their reasons or explanation.” Matapang na sambit ko.

“Who are you to say that to me?”

“I spoke from the perspective of an applicant.” Giit ko.

Unti unti itong humarap sa akin at nakita ko ang masamang tingin nito.

“You’re applying for my company. And it’s my right to reject anyone who doesn't follow the rules.”

"I get your point. But then, why did you even open job applications if you never intended to hire anyone? You're only wasting the applicants' time.I know this company has high standards, but how can you judge an applicant's capabilities if you don't even give them a chance to prove themselves. So tell me... are they really the problem, or is it you?”

Narinig ko ang pag singhap ng babaeng nasa tabi ko. Marahin ay hindi niya inaasahan na sasagutin ko ng ganito ang kanyang boss.

Pero ang mas ikinagulat ko ay ang pagngiti ng lalaking nasa harapan ko. I expected him to get mad for disrespecting him.

“Alright. You’re in.”

“Huh?” Parang nabingi ata ako sa sinabi niya.

“Are you applying right? Then you’re hired. You can start tomorrow.” Ngumisi ito.

Bigla akong nakaramdam dahil sa inasta nito. Para bang may hindi magandang mangyayari.

Nagpasalamat ako at lumabas. Hindi ko alam kung tama ba ang desisyon kung tanggapin ang trabaho na ito.

“Miss, thank you.” Saad ko sa babae.

“You’re welcome Ms. Gonzales. Congratulations again. Alam mo ba na ikaw lang ang aplikante na nangahas para sagutin sir Sir? Ako ang kinabahan sayo kanina.”

Ngumiti lang ako dito at nagpaalam. 

Habang nasa grab ako ay hindi ko maiwasan isipin ang magiging boss ko. Simula kanina ng sinabi niyang tanggap na ako ay hindi mawala ang kaba sa dibdib ko. Pakiramdam ko talaga hindi maganda ang mangyayari sa akin.

Tumunog ang phone ko at nakita kung tumatawag si Yana kaya sinagot ko agad ito.

“Kumusta naman ang interview?” Bungad nito sa akin.

“Hindi ko nga alam kung interview ba ang nangyari. Ni hindi ko nga nakita na tiningnan ang resume ko.” Sagot ko.

“Eh anong nangyari? Tanggap ka?”

“Oo. Magsisimula na ako bukas.”

“Saan ka magtatrabaho?”

Napabuntonghininga ako. “Sa Guevarra Company.” Nailayo ko ang phone sa tainga ko ng marinig ko ang malakas na sigaw nito.

“Are you sure? Hindi ka ba nagbibiro?” Paninigurado nito.

“Anong akala mo sakin joker?” Irap ko.

“Waaaa! Ang swerte mo girl. Ang balita ko ay maraming nagtangka na mag apply diyan pero hindi nakakapasa. Masyadong mataas ang standard nila.”

Napaismid ako. “Anong swerte? Hindi ba dapat malas. Mukhang hindi mapagkakatiwalaan ang ceo no’n.” saad ko.

“W-what do you mean? Huwag mo sabihin na ‘yong CEO mismo ang nag conduct ng interview sa’yo?”

“Mismo! Ang suplado tapos arogante.” Kwento ko.

“Gano’n naman talaga ‘yon, pero ang daming nagkakagusto do’n. Pero bakit kaya siya mismo ang nag interview? Ang pagkakaalam ko yung isang assistant niya ang gumagawa no’n at humaharap sa aplikante.”

“Aba malay ko! Siguro hindi siya busy o baka siya na mismo humarap para makapili siya ng maayos. Ang narinig ko kasi na sa lahat ng nakasabayan ko ay walang pumasa.” Sabi ko.

Matapos naming magkwentuhan ay nagpaalam na ako dahil nasa tapat na ako ng building ng condo ko. Gusto ko muna magpahinga para handa ako sa haharapin kung stress bukas.