Chapter 1

Chapter 1

An Unexpected Conversation

Hindi inaasahan ni Ariana na tatagal siya nang higit sa limang minuto sa hapag kasama ang lalaking nasa harapan niya.

Sa totoo lang, ang plano niya ay uminom ng isang basong tubig, magpanggap na may emergency call, at umalis.

Ngunit matapos ang nangyaring blackout at kaguluhan sa restaurant, muling bumalik sa normal ang lahat. Ipinaliwanag ng manager na isang security drill lamang iyon matapos makatanggap ng anonymous threat.

Humingi sila ng paumanhin sa lahat ng bisita.

"Would you still like to continue your dinner, Sir? Ma'am?" magalang na tanong ng waiter.

Napatingin si Ariana kay Chase.

"Ikaw?"

"If you still want to leave, I'll understand."

Hindi niya alam kung bakit, pero hindi na siya gaanong naiinis sa kalmadong tono nito.

She sighed.

"One dinner."

Tumango si Chase.

"One dinner."

Tahimik silang nagsimulang kumain.

Hindi tulad ng inaasahan ni Ariana, hindi siya pinuno ng CEO ng mga tanong tungkol sa love life niya.

Hindi rin ito nagyabang tungkol sa negosyo o kayamanan nito.

Instead...

"So..." Chase broke the silence.

"Why law?"

Nag-angat siya ng tingin.

"Because I like winning."

Bahagyang napangiti ang lalaki.

"I had a feeling."

"At ikaw?"

"Business."

"That's too broad."

"My grandfather built our company from nothing. I wanted to continue what he started."

Natahimik si Ariana.

Hindi iyon ang sagot na inaasahan niya.

Akala niya sasabihin nitong gusto nito ang pera o kapangyarihan.

Instead...

It sounded... sincere.

"What kind of lawyer are you?" tanong muli ni Chase.

"Civil litigation."

"So you're good at arguments."

"The best."

"And stubborn."

"Excuse me?"

"I'm just making an observation."

Napairap siya.

"You're annoying."

"So I've been told."

Napigilan niyang matawa.

First time.

Napansin iyon ni Chase ngunit hindi niya ipinahalata ang saya na naramdaman.

Unti-unti nang nababasag ang pader ng babaeng nasa harapan niya.

"Coffee?" alok niya.

"Sure."

Pagdating ng kape, mas naging magaan ang usapan.

"Favorite animal?" tanong ni Chase.

"Cats."

"I knew it."

Kumunot ang noo niya.

"What do you mean?"

"You look like someone who likes cats."

"Anong klaseng logic 'yon?"

He shrugged.

"Cats choose their people."

"And?"

"You look like someone who doesn't trust easily."

Napatahimik siya.

Tama.

Hindi siya madaling magtiwala.

"What about you?"

"Dogs."

"Bakit?"

"They're loyal."

"They're noisy."

"They're honest."

"Cats are elegant."

"Dogs are dependable."

"Cats mind their own business."

"Dogs protect the people they love."

Napailing si Ariana.

"I don't think we'll ever agree."

"Maybe not."

"But that's okay."

Muli siyang natahimik.

Hindi niya inaasahang may punto ang sinabi nito.

Hindi kailangang pareho sila ng gusto para magkasundo.

Lumipas pa ang halos isang oras.

Napag-usapan nila ang trabaho.

Ang hirap ng pagiging abogado.

Ang walang katapusang meetings ng isang CEO.

Ang pressure mula sa pamilya.

Ang mga pangarap nila noong bata pa sila.

Napansin ni Ariana na iba si Chase sa mga lalaking ipinakilala sa kanya noon.

Hindi ito mapilit.

Hindi rin ito mayabang.

Mas marami pa nga itong tanong kaysa kuwento tungkol sa sarili.

Samantala...

Tahimik lang na pinagmamasdan ni Chase ang bawat ekspresyon ng babae.

Mas lalo siyang humanga rito.

Matapang.

Matalino.

At hindi nagpapadala sa pangalan niya.

Hindi niya alam kung bakit.

Pero sa unang pagkakataon...

Ayaw niyang matapos agad ang gabing iyon.

Nang matapos ang hapunan, sabay silang lumabas ng restaurant.

Malamig ang simoy ng hangin.

"Thank you for tonight," sabi ni Chase habang binubuksan ang p***o ng sasakyan para kay Ariana.

"Huwag kang assuming."

"Hmm?"

"It doesn't mean I like you."

Napangiti si Chase.

"I know."

"I'm just thanking you."

Bahagyang napahiya si Ariana.

"Good night, Mr. Monteverde."

"Good night... Counselor."

Pumasok siya sa sasakyan nang hindi lumilingon.

Ngunit habang papalayo ang kotse, napasandal siya sa upuan.

Hindi siya makapaniwala.

Hindi naging kasing sama ng inaasahan niya ang blind date.

Sa kabilang banda, nakatayo pa rin si Chase sa parking lot habang pinagmamasdan ang papalayong sasakyan.

Unti-unti siyang napangiti.

"I think..."

"...I'd like to see her again."

Hindi niya alam na sa loob ng sasakyan, pareho rin silang may iisang tanong sa isip.

"Magkikita pa kaya kami?"