Chapter 4

Chapter 4

The Number He Finally Got

For a few seconds, walang nagsalita.

Tahimik lang na nakatingin si Ariana kay Chase.

Hindi niya alam kung matatawa ba siya o magtatanong kung seryoso ba talaga ito.

"I forgot to ask for your number."

Simple lang ang sinabi nito.

Pero bakit parang masyado niyang binigyang-pansin?

"You dragged me here for a business discussion, only to tell me that?"

Bahagyang ngumiti si Chase.

"Not exactly."

"Then what exactly?"

Umupo siya sa harap ng CEO habang hawak pa rin ang kape na ibinigay nito.

"Business first."

"Good."

"Then..."

Tumigil siya.

Napatingin si Ariana.

"Then?"

"Maybe we can exchange numbers for easier communication."

Professional.

Dapat ganoon lang.

At iyon din ang gusto niyang isipin.

"Para sa case?"

"Para sa case."

Tumango siya.

"Fine."

Kinuha ni Chase ang phone niya at iniabot dito.

"Add your number."

Walang malisya.

Walang pilitan.

Pero hindi niya alam kung bakit parang may kakaibang saya siyang naramdaman nang makita ang pangalan nito sa contacts niya.

Ariana Villanueva.

Napatingin siya roon nang ilang segundo bago ibinaba ang phone.

"Done."

Kinuha ni Ariana ang sarili niyang phone nang mag-vibrate ito.

Isang bagong contact.

Chase Monteverde.

Hindi niya alam kung bakit parang masyadong pormal tingnan ang pangalan nito.

"Happy?"

Tanong niya nang mapansin ang bahagyang ngiti nito.

Agad bumalik sa normal ang expression ni Chase.

"No."

"You're smiling."

"I don't smile often."

"That's exactly why I noticed."

Napatingin siya sa kanya.

At sa isang saglit, nakalimutan nilang nasa opisina sila.

---

"Let's talk about the case."

Agad nagbago ang mood ni Ariana.

Professional mode.

Binuksan niya ang folder.

"The main issue is the property ownership dispute."

Lumapit si Chase sa kabilang side ng table.

"According to our records, the documents are complete."

"Your documents are complete," pagwawasto niya.

Tumaas ang kilay nito.

"There's a difference?"

"Yes."

Kinuha niya ang isang papel.

"Documents can look perfect, but if the history behind them has problems, they can still be challenged."

Tahimik na nakinig si Chase.

"And that's why we hired you."

Bahagyang napangiti siya.

"Good choice."

"Confident."

"Accurate."

Napatawa siya nang mahina.

Isang simpleng tawa.

Pero sapat para mapatingin si Ariana.

Hindi niya inaasahang maririnig iyon mula rito.

"You're laughing?"

Napansin niyang nakatingin ito.

"What?"

"Nothing."

Umiling siya.

"You're just different from what I expected."

"Is that good or bad?"

"Still deciding."

---

Pagkatapos ng halos dalawang oras na diskusyon, natapos din ang meeting.

Nang tumayo si Ariana, napansin niyang umuulan na pala sa labas.

Malakas.

"Do you have a car?"

"Yes."

"Good."

Naglakad na siya papunta sa p***o.

Pero huminto nang maalala ang payong niyang naiwan sa bahay.

Napatingin si Chase.

"You don't have an umbrella."

"Observant."

"How will you get home?"

"I'll figure it out."

Classic Ariana.

Ayaw humingi ng tulong.

"Let my driver take you."

"No."

Diretso ang sagot.

Napangiti siya nang bahagya.

"Didn't even think about it?"

"No."

"Why?"

"Because I can handle myself."

Hindi siya nakasagot agad.

Dahil iyon ang isa sa mga bagay na gusto niya rito.

Hindi ito umaasa.

Hindi ito naghihintay ng sasalo.

"Okay."

Nagulat siya.

"Okay?"

"Yes."

Walang argumento.

Walang pagpipilit.

"You're not going to insist?"

"No."

"Bakit?"

Tumitig si Chase sa kanya.

"Because I know you hate being told what to do."

Natigilan si Ariana.

Tama.

Alam na nito.

At hindi pa naman sila ganoon katagal magkakilala.

"You're learning fast, Mr. Monteverde."

"Maybe I'm paying attention."

Saglit na natahimik ang dalawa.

---

Paglabas ni Ariana ng opisina, hindi niya napansin na may nakatingin sa kanya mula sa loob.

Si Chase.

Hindi niya alam kung bakit siya nakangiti.

Hindi naman ito isang malaking bagay.

Nakuha niya lang ang number nito.

Nakapag-usap sila.

Wala namang espesyal.

Pero para sa isang lalaking sanay kontrolado ang lahat...

Nakakagulat kung gaano kaliit na bagay ang kayang magpasaya sa kanya.

---

Kinagabihan...

Nasa sofa si Ariana habang nagbabasa ng case file nang biglang tumunog ang phone niya.

Isang bagong message.

Hindi niya kilala ang number.

Pero alam niya agad kung sino.

Chase Monteverde:

Did you get home safely?

Napatingin siya sa screen.

Simple lang.

Isang tanong lang.

Pero hindi niya alam kung bakit siya napangiti bago sumagot.

Ariana:

Yes. Thank you.

Ilang segundo lang...

May sagot agad.

Chase:

Good.

At iyon lang.

Walang dagdag.

Walang pilit.

Napatingin siya sa message.

Akala niya ang isang CEO ay laging komplikado.

Pero si Chase Monteverde...

Parang kabaligtaran.

At iyon ang mas delikado.

Dahil unti-unti niyang nakikita ang isang bahagi nito na hindi ipinapakita sa iba.

At baka...

Mas mahirap pala iwasan ang isang taong hindi mo inaasahang magugustuhan.

Hindi alam ni Ariana kung bakit ilang minuto na siyang nakatingin sa screen ng kanyang cellphone.

Isang simpleng mensahe lang.

Walang mahahabang salita.

Walang pilit na pagpapacute.

Chase Monteverde:

Good.

Isang salita.

Pero bakit parang may kakaibang dating?

Napailing siya at ibinaba ang phone sa mesa.

"Get a grip, Ariana."

Isa itong simpleng concern.

Walang ibig sabihin.

Hindi lahat ng bagay ay kailangang bigyan ng malalim na kahulugan.

Bumalik siya sa pagbabasa ng case file.

Pero makalipas ang ilang minuto...

Muli niyang kinuha ang cellphone niya.

Walang bagong message.

At hindi niya alam kung bakit siya bahagyang nadismaya.

"Seriously?"

Napabuntong-hininga siya.

Simula kailan siya naghihintay ng text mula sa isang lalaki?

---

Sa kabilang banda...

Nakatayo si Chase sa balcony ng penthouse niya habang hawak ang isang tasa ng kape.

Tahimik ang gabi.

Kalmado.

Ngunit hindi ang isip niya.

Nasa kamay niya ang phone.

Nasa screen ang pangalan ni Ariana.

Hindi siya sanay mag-isip nang ganito.

Sa trabaho, mabilis siyang gumawa ng desisyon.

Sa negosyo, alam niya agad ang susunod na hakbang.

Pero pagdating dito...

Hindi niya alam kung dapat ba siyang mag-message ulit o hayaan na lang.

"You're overthinking a text message."

Napatingin siya nang marinig ang boses ng kanyang kapatid na si Lucas Monteverde na kakapasok lang sa balcony.

"What are you doing here?"

"Bumisita ako sa bahay ng pamilya ko. Hindi ko alam na makikita kitang nakikipaglaban sa sarili mong cellphone."

Hindi siya pinansin ni Chase.

Ngumisi si Lucas.

"So... babae?"

"No."

"You're terrible at lying."

Tahimik.

Sapat na iyon para kumpirmahin ang hinala ng kapatid niya.

"Who is she?"

"Someone I met."

"Interesting."

"Walang interesting."

"Chase, kilala kita."

Napatingin siya rito.

"You don't even remember people's names from meetings unless they're important."

"She's a lawyer."

"So?"

"She's handling a case."

"Ah."

Tumango si Lucas na parang may natuklasan.

"Business."

"Exactly."

"Then why are you smiling?"

Nawala agad ang ekspresyon ni Chase.

"I wasn't."

"Sure."

---

Kinabukasan.

Maaga pa lang sa opisina, busy na agad si Ariana.

May hearing.

May documents na kailangang i-review.

At may client meeting.

Walang oras para sa kahit ano.

Kaya naman nagulat siya nang biglang mag-vibrate ang phone niya habang nasa elevator siya.

Isang message.

Chase:

Good morning. Don't forget to eat breakfast.

Napatigil siya.

Napakunot ang noo niya.

Bakit?

Bakit parang hindi niya inaasahan iyon?

Agad siyang nag-type ng sagot.

Binura.

Nag-type ulit.

Binura ulit.

Sa huli...

Ariana:

Are you always this concerned about your clients?

Halos isang minuto lang ang lumipas bago siya nakatanggap ng sagot.

Chase:

No.

Natigil siya.

Sumunod ang isa pang message.

Chase:

Only the difficult ones.

Napairap siya.

Ayan na.

Bumalik na ang pagiging nakakainis nito.

Ariana:

Excuse me?

Chase:

You're stubborn.

Ariana:

You're arrogant.

Chase:

Fair.

Hindi niya napigilang mapangiti.

---

Pagdating niya sa opisina, agad siyang sinalubong ni Mia.

"Good morning."

"Morning."

"Why are you smiling?"

Agad nawala ang ngiti niya.

"Hindi ako nakangiti."

"Mukhang may magandang nangyari."

"Wala."

"Sure."

"Yes."

Tumitig si Mia sa kanya.

"You're talking to him."

Hindi sumagot si Ariana.

At iyon na ang sagot.

Napangisi si Mia.

"The CEO?"

"Work-related."

"Of course."

"Stop."

"Fine."

Pero habang papunta sila sa conference room...

Hindi maiwasan ni Ariana na mapaisip.

Dati, ang tingin niya kay Chase ay isang mayabang na CEO na puro negosyo lang ang alam.

Ngayon...

Unti-unti niyang nakikita ang isang lalaking marunong magtanong kung kumain ka na.

Isang simpleng bagay.

Pero hindi niya alam kung bakit parang mahalaga.

---

Sa Monteverde Group naman...

Nakatitig si Chase sa isang email habang hawak ang phone niya.

May meeting siya buong araw.

Maraming problema sa kompanya.

Maraming desisyong kailangang gawin.

Pero sa pagitan ng lahat ng iyon...

May isang bagay na hindi niya maalis sa isip.

Ang babaeng nagsabing:

"You're arrogant."

At ang nakakainis?

Hindi siya na-offend.

Sa halip...

Natawa siya.

Dahil si Ariana Villanueva lang ang babaeng nakilala niya na kayang magsabi ng ganoon sa kanya nang walang takot.

At baka iyon ang dahilan kung bakit gusto niya itong makilala pa.

Hindi bilang isang abogado.

Hindi bilang isang blind date.

Kundi bilang si Ariana.

---

Hindi nila napansin...

Na ang mga simpleng mensahe na nagsimula sa isang obligasyon...

Ay unti-unting nagiging parte ng kanilang araw.

At minsan...

Ang pinakamapanganib na bagay ay hindi ang malaking pagbabago.

Kundi ang maliliit na bagay na hindi mo namamalayan.

Tulad ng paghihintay sa isang mensahe.

At paghahanap ng dahilan para muling makausap ang isang tao.