Kabanata 2 Waiting for Love

Hinanap niya ang comfort room sa likod ng bakuran. Ayaw na niyang pumasok sa loob, nahihirapan siyang lumakad ng maraming nakatingin. Na hindi niya alam kung humahanga o nanunuya. Napakababa talaga ng self-confidence niya. Palibhasa ay laking probinsya. Ang pakiramdam niya sa sarili ay marami siyang kulang. Kahit ang sariling ama ay hindi siya pinuri sa mga nakamit na karangalan sa pag-aaral o kahit ang pumunta man lang sa kanyang recognition day. Itinigil na niya ang pag-iisip. Ayaw niyang makulong sa nakaraan. At baka unti-unting magbago ang pakikitungo ng ama sa kanya. Hindi siya nagkukulang sa pagdarasal para sa araw na iyon. Nakahanda siyang maghintay. Dalawang lalaki ang hinihintay niyang mahalin siya, si Jace at ang daddy niya.

May narinig siyang mahinang tawanan sa loob ng maliit na stock room na katabi ng comfort room. Saglit siyang natigilan sa paglakad sa pasilyong makipot. Nakaawang ng bahagya ang pinto kaya sinilip niya ang pinagmumulan ng ingay. Natutop niya ng bibig. Si Maecy nakakandong sa classmate nilang si Jonathan habang nakikipaghalikan at halos hubad na. Hindi siya makapaniwala sa kataksilan nito kay Jace.

Maingat siyang humakbang paatras. Ngunit nabunggo siya sa isang malaking bulto ng katawan. Si Don Ricardo! Unti-unting lumapit ang Don sa pinto ng stock room upang tignan ang ikinagulat niya. Gusto niya itong pigilan ngunit huli na. Marahas nitong binuksan ang pinto ng stock room. Tumambad dito ang malaswang tagpo. Napapikit na lamang siya sa gulong maaaring mangyari.

“Mga walang modo! Sa pamamahay ko pa kayo gumagawa ng kahalayan at sa mismong birthday pa ng anak ko!” Galit na galit ang Don. Kitang- kita niyang natatagis ang bagang nito, kinaladkad nito palabas ang dalawa na hindi nagawang iayos ang mga sarili. May mga ilang bisita ang nakapansin sa gulo.

 "Bakit Dad?” gulat na gulat si Jace ng makasalubong ang tumatakbong si Jonathan na bitbit ang damit pang-itaas.

“Nahuli ko ang dalawang iyan na gumagawa ng kabastusan. Mabuti at nakita sila ni Bella,” sagot ng Don.

Dali-daling lumapit si Maecy kay Jace upang magpaliwanag.

“Let me explain, babe. It was set up, alam mo namang patay na patay sa'yo ang babaeng ‘yan,” pagmamakaawa ni Maecy habang pilit na niyayakap ang binata.

Isang matalim na tingin ang pinukol ni Jace sa kanya. Kung nakakamatay lang ang tingin malamang bumulagta na siya ng mga sandaling iyon. Naniwala ito sa sinabi ni Maecy. Nakabuka ang bibig niya ngunit walang tinig na lumabas. Gusto niyang itanggi ang paratang.

"Get out of my house and my son's life!” pagtataboy ni Don Ricardo kay Maecy.

Tumakbo sa kwarto si Jace at hindi na bumaba pa. Ang mga magulang na lamang nito ang nag-asikaso sa mga bisita.

***

Pabiling-biling siya sa higaan.  Hindi siya dalawin ng antok. Malungkot siya para kay Jace. Hindi ba at dapat ay matuwa siya dahil may chance na siyang mapansin ng binata. Pero nakita niya sa mga mata nito ang sakit ng malaman na nagtaksil ang nobya. Kapag pala tunay ang pag-ibig mas importante na masaya ang taong minamahal kahit pa ang ibig sabihin noon ay kalungkutan niya.  Nakatulog siyang nag-aalala para sa binata. Bukas ay kakausapin niya ito at kukumustahin.  

Kinabukasan ay hindi siya mapakali. Iniisip niya kung ayos na ba si Jace. Kahit may hawak siyang libro para magreview ay ayaw gumana ng utak niya. Okupado ni Jace. 

 “Oh, ano masaya ka na?" untag ni Jace sa pananahimik niya sa dulong bahagi ng science garden ng unibersidad. Palagi siya dito dahil talagang sariwa ang hangin sa dami ng puno at halaman. Tahimik ang paligid, tamang tama sa pagrereview sana niya.

“Jace, huwag mo naman sana ako sisihin,” depensa niya sa sarili.

“Shut up! Umamin na sa akin si Jonathan, ikaw ang nag-utos sa kanya para sapilitang ipasok sa stock room si Maecy at pagsamantalahan. At tsaka mo tinawag ang daddy ko! Napakagaling ng plano mo para mapaghiwalay kami. At nasira ang birthday party ko para sa pansariling kagustuhan mo!” mataas ang tono ng binata.

“Hindi totoo ‘yan!" nanayo ang balahibo niya sa kasinungalingang iyon. Paano naatim ni Jonathan na magsinungaling. Ni hindi nga niya kinakausap ang lalaking iyon, paano pa ang makipagsabwatan dito. Palapit pa lang siya kay Jonathan ay tumitilapon na siya sa lakas ng hangin nito sa katawan. Nuknukan ng yabang kahit wala namang ipagmamayabang.

“Ganoon ka ba kadesperada para magbayad pa ng tao para makuha ang gusto mo? Tandaan mo ito, kahit kailan ay hindi kita magugustuhan. Kaya huwag ka nang gumawa ng bagay para masira kami ni Maecy. Mabibigo ka lang.”

It feels like lightning strikes straight through her heart at that moment. Ibubuka sana niya ang bibig ngunit inawat siya ng binata.

“Huwag ka ng magdeny, totoo man o hindi, kami pa din ni Maecy.”

Hindi siya makapaniwala. Paanong nagawang patawarin nito ang kataksilan ng kasintahan sa mismong kaarawan at bahay nito. Bulag ba ito? O tanga? Napiling na lamang siya.

“Kinakausap kita dahil ikaw ang may kasalanan kung bakit tinutulan ng daddy ko ang relasyon namin ni Maecy. Kailangan ko ng tulong mo.”

Kumunot ang noo niya. Naguluhan sa tinatakbo ng usapan nila ni Jace.

"Inutusan ako ng daddy ko na ligawan kita. So, let's pretend na nililigawan nga kita. While the truth is kami ni Maecy.”

Wala siyang maapuhap na sasabihin dahil literal na wala siyang maintindihan sa gusto nitong mangyari. Ilang sandali bago rumehistro sa isip niya ang mga sinabi nito. Papayag ba siya sa hinihiling nito?  Na maliwanag na isang kabaliwan. Ngunit hindi nga ba at isa siyang baliw. Baliw sa pag-ibig.

“Tanggapin mo ang sinasabi ko para mapatawad kita."

Gusto sana niyang sabihin na hindi niya kailangan ng patawad dahil inosente siya but she’s willing to do it with other reason. Isa itong chance niya para mapalapit sa binata. O isang paraan para lalo siyang masaktan. Nag-aaway ang puso at isip niya. Hindi niya sasayangin ang pagkakataon.

“Pag-iisipan ko.”

“Pumayag ka na, wala kang ibang choice,”

Napatitig siya sa binata. Seryoso ito. Mahal nito si Maecy habang mahal naman niya ito. Papayag siya sa kalokohang naisip nito.

 “Okay, payag na ako."

Nagliwanag ang mukha nito sa sagot niya. Nakahanda siya sa anumang resulta ng pagpapanggap nila.

Nagpanggap silang nagkakamabutihan sa mata ng pamilya ni Jace. May mga lakad silang kunwari ay magkasama kahit si Maecy ang talagang kasama nito. Mahirap. Mas lalo siyang nasasaktan. Ngunit unti-unti ay napapalapit na ang loob ni Jace sa kanya. Kaibigan na ang turing nito sa kanya. Kampante ito sa pagkukuwento ng mga ginagawa nito sa araw-araw at all ears ang pakikinig niya dito. Sana ay tuluyan ng mahulog ang loob ni Jace sa kanya. Sana ay maging totoo ang pagpapanggap nila bilang magkasintahan.

Kinabukasan ay alas sais ng umaga ang umpisa ng klase nila, 5:15 pa lang nasa school na siya. Kinilabutan siya ng mapadaan sa library dahil balitang may naglalakad na lalaking pugot ang ulo na nagpapakita o nagpaparamdam doon.

Madilim pa sa paligid, lalong nadagdagan ang kaba niya. Mabilis ang bawat hakbang niya dahil tila may sumusunod sa kanya.  Nagmamadali siyang makarating sa classroom, madilim pa sa pasilyo. May naulinigan siyang pamilyar na boses na nag-uusap, si Maecy at Jonathan!

Sumilip siya sa bintanang nakaawang ng bahagya upang makumpirma ang hinala. Patuloy pa din pala ang relasyon ng mga ito! Mga makakapal talaga ang mukha.