Kabanata 5 First Heartbreak

Pulang-pula ang pisngi ni Maecy hindi lang dahil sa lakas ng sampal ni Bella kundi pati na din sa kahihiyan dahil sa dami ng tao sa gym na nakakita sa ginawa niya. Ngunit walang siyang pagsisising naramdaman tutal ay madami na din itong atraso sa kanya. At ibang usapan na dahil asawa na niya ang inaagaw nito. Nakahanda na siya sa ganting ibibigay nito ngunit laking gulat niya dahil umiyak lamang ito at yumakap kay Jace na animo aping-api. Mukhang nag-iba na ito ng strategy. Tuso talaga. Gusto sana niyang bigyan ng trophy para sa best actress award.

“Bella, umalis ka na! Huwag mo kaming guluhin. Ilang beses ko bang sasabihin sa’yo na hindi kita gusto? Si Maecy ang mahal ko! Tigilan mo na ako!” bulyaw ni Jace sa kanya. At madaming nakakarinig na kapwa nila studyante. Tila sila nasa eksena sa pelikula. Siya nga lang ang kontrabida.

Nakita niya pagtaas ng sulok ng labi ni Maecy na tila nag-uuyam. Muli niya itong sinugod ngunit agad siyang inawat ni Jace at itinulak. Napaupo siya sahig. Natungkod niya ang siko. Napaaray siya ngunit balewala sa asawa.

“Saktan mo pa uli si Maecy at ako ang makakalaban mo! Umalis ka na!” anang binata.

Hindi na kailangang ulitin pa nito ang sinabi dahil hindi niya matanggap na siya ang itataboy ng asawa.  Awtomatikong humakbang ang kanyang mga paa habang hawak niya ang siko palabas ng gym.  Pakiramdam niya ay talo siya. At hindi niya alam kung hangang kailan siya tatagal gayong ilang araw pa lang silang kasal. Ang buong akala niya ay matitigil na ang relasyon ng dalawa kapag nakasal na si Jace sa kanya ngunit mukhang kahit maging kabit ay papayag si Maecy.

Kung ilang oras na siyang nakatulalang nakaupo sa ilalim ng punong talisay sa gawing likod ng unibersidad at pilit iniisip ang mabuting gawin para sa relasyon nila ni Jace.

Unti - unting bumabalik ang kanyang alaala noong una niyang makita si Jace. Parang isang pelikulang ine-rewind.

She was just fifteen years old. Lumaki siya sa probinsya sa pangangalaga ng kanyang lola. Biglang nalipat siya sa siyudad ng namatay ito. Walang nagawa ang kanyang ama kundi ang kupkupin siya. Nagpapadala naman ito ng sustento sa kanya sa probinsya ngunit hindi siya nito dinadalaw. Madalas niya itong tawagan ngunit madalas din na hindi ito sumasagot. Kung sumagot man ay sandali lang siya kakausapin.

Bago sa kanya ang ingay at polusyon sa syudad. Para siyang isdang inalis sa tubig. Wala din siyang kaibigan. Boring ang buhay niya. Hanggang makita niya uli si Jace. Nakikita na niya ito noong mga bata pa lamang sila. Madalas niya itong sinisilip sa mansyon. Kapag naman nasa eskwelahan ay naglalagay siya ng love letters sa locker nito. Mga sulat na walang pangalan kung kanino galing.

Namula ang kanyang pisngi ng biglang sumulpot ang binatilyo sa kanyang likod.

"Hello Jace! I'm Isabella. Ninong ko ang father mo,” pilit niyang nilabanan ang hiya at ilang inhale at exhale bago magsalita. 

Kakagaling lang nito sa pagbibisikleta na araw-araw nitong ginagawa. Naka-jogging pants ito at t-shirt na puti. Kahit pawis na pawis ay talagang gwapo ang binata. Madami siyang nakikitang gwapo at ang ilan ay mga nanligaw pa sa kanya sa probinsya ngunit iba ang lalaking ito na nasa kanyang harapan.

Isang matalim na tingin ang pinukol nito sa kanya na para bang sinasabi na umalis na siya at huwag ng mang-abala pa.

Ngunit determinado siyang makilala at maging kaibigan ang supladong binatilyong bumihag sa kanyang puso. Ilang buwan na silang magkapit-bahay pero hindi siya nito pinapansin. Mas gwapo ito sa malapitan, matangos ang ilong, mapula ang labi at ang mata na kahit matalim tumingin ay mapungay na tila nanghihipnotismo na binagayan ng makapal na kilay na ngayon ay magkasalubong sa pagkakatitig sa kanya. Halata ang inis nito ngunit binalewala niya.

Patuloy ang pagtitig niya dito na tila isang specimen sa laboratory.  Malakrema ang kutis nito, mas makinis pa sa kanya. Young version ng ama nito na balitang madaming pinaiyak na babae at natitiyak niyang madami din ang luluha sa binatilyong nasa kanyang harapan ngayon.

“O ano? pumasa ba ako?" medyo mataas ang tono nito. Halata ang iritasyon sa mukha nito. Napaigtad siya sa sinabi ng binata.

“Ikaw ang hindi pumasa sa standard ko, hindi kita type.” Sabay titig nito sa kanya mula ulo hanggang paa na para ba siyang mumurahing paninda sa bangketa.

Natameme siya. At na-concious dahil maluwang na t-shirt at shorts na mahaba ang suot niya. Wala ngang lalaki ang magtatapon ng pangalawang tingin sa kanya. At naiinis siya sa sarili, bakit nga ba hindi niya pinaghandaan ang paghaharap nilang ito.

Humugot muna siya ng lakas ng loob bago magsalita, “Gusto ko lang sana na makipagkaibigan sa’yo.”

“Akala mo ba hindi ko napapansin, araw-araw kang nag-aabang sa akin.”

“Gusto ko lang makipagkilala sa iyo at makipagkaibigan. Pareho tayo ng probinsya. Taga- San Roque din kami. Magkaibigan ang mga Daddy natin. Ninong ko pa nga ang Daddy mo. Minsan noong bata ka pa ay isinasama ka ng Daddy mo sa lumang bahay namin. Kung natatandaan mo pa,” mahabang kwento niya sa binatilyo upang maging palagay ang loob sa kanya.

“Kung may gusto ka sa'kin, kalimutan mo na. May girlfriend na ako,” sa halip ay sagot nito at sabay talikod at pumasok na ng gate ng mga Malvar.

Ngunit bago tuluyang pumasok, “At please lang tigilan mo na ang paglalagay ng basura sa locker ko. Nilagyan ko ng hidden camera. Ikaw lang pala ang secret admirer ko!” puno ng disgustong sabi nito.

Nawalan ng kulay ang kanyang mukha sa labis na pagkapahiya. Alam na pala nito na siya ang nagpapadala ng love letters. Kung ano-ano pa naman ang mga isinusulat niya. Ang hirap naman kasing itago ang nararamdaman. Kaya naghanap siya ng paraan para maiparating dito ang kanyang damdamin. Masakit palang mabasted. First heartbreak.

Nagpalipas muna siya ng ilang araw at umiwas kay Jace sa school. Dahil transferee lang siya, kaya nahirapan siyang mag-adjust. May mga kani-kaniya ng kabarkada at grupo sa loob ng classroom. Mabuti na lang at nakilala niya si Cristy na isang transferee ding kagaya niya. Nauna lang siya dito ng isang linggo. Maganda ang pisikal na kaanyuan at kalooban ni Crissy. Mabilis silang nagkasundo at naging magkaibigan.

Lalo niyang nakita ang layo ng agwat nila ni Jace. Marami itong kaibigan at hindi lang siya ang may crush dito, lahat yata ng kababaihan sa campus ay umaasang mabibihag ito. Lumiliit ang tsansa niyang mapansin ng binatilyo.

Gagawin niya ang lahat upang mapansin ni Jace. Pangako niya ‘yan sa sarili na umabot na nga sa pamimikot niya sa binata. Ngunit wala siyang pagsisisi. Maghihintay siyang mahalin din nito. Magiging mabuting asawa siya. Pagsisilbihan niya ito. Nagdesisyon na siyang umuwi sa condo.

Wala pa si Jace. Kumirot ang puso niya sa isiping magkasama pa din sina Jace at Maecy. Naupo siya sa sofa at bumuntung hininga.

Nang may narinig siyang katok, malamang ay ang binata na ito.  Pagbukas niya ng pinto ay nasa labas si Jace at kasama si Maecy na magka-holding hands pa. Anong klaseng mga tao ito at sa harap pa niya. Kusang pumasok ang mga ito kahit hindi niya inaanyayahan.

“Gusto lang naming ipaalam na ipagpapatuloy pa din namin ang aming relasyon. Ipinagtapat ko kay Maecy ang sitwasyon na buntis ka kaya mo ako pinikot ngunit hindi ako ang ama. Siguro naman ay hindi mo ipagkakait iyon sa amin. May kikilalaning ama ang anak mo at maliligtas ka sa kahihiyan pero hindi mo kami mapipigil ni Maecy,” mahabang paliwanag ng binata.

Duguan ang puso niya sa nadinig.