เข้าสู่ระบบNaging yelo ang paligid sa tindi ng awkwardness. Natatakot si Celestine kay Sebastian at ayaw niya itong galitin para hindi na lalong maging duguan ang divorce case nila. Kaya matapos silang magkatitigan nang ilang segundo, binaba niya ang pride niya at naunang bumati: “Good morning. Ilang araw ko na ring hindi nakikita ang mga bata. Are they okay?” Sa totoo lang, kapag magkaaway ang mag-asawang magdidivorce, ang mga anak na lang talaga ang tanging neutral topic. Pero Sebastian being Sebastian, pinalihis lang niya ang labi niya nang walang kaabog-abog. Binawi niya ang malamig niyang titig at sarkastikong sumagot, “Kung gusto mong malaman, tignan mo nang mag-isa.” Natigilan si Celestine. Napako siya sa kinatatawagan niya, habang ang mga pisngi niya ay tila namanhid na parang pinagpapakunot ng hindi mabilang na mga karayom sa tindi ng kahihiyan. Nakatayo si Gabriel Domingo sa tabi niya. Sobrang nakaramdam ito ng awa sa kaniya, kaya marahan nitong tinapik ang balikat ng dalaga: “H
Itinaas ni Tricia ang kaniyang mga kilay kay Celestine, na ang ibig sabihin lang ay tama ang hinala mo. Agad niyang itinanong, "Boss Gabriel, ikaw ba ang palihim na sumusuporta sa amin sa likod ng mga eksena? Maraming bagong followers ang biglang gumastos nang malalaking halaga. May ilang account na umabot sa sampu-sampung libong piso ang binili!" Natawa nang malakas si Gabriel, "Nalaman niyo pala agad? Nakita ko kasi na maganda naman ang kalidad ng brand, kaya inirekomenda ko lang sa mga malalapit kong kaibigan at kasamahan sa business circle. Sinabi ko na lang na bagong venture ito ng mga kakilala ko. Dahil naakit din sila sa husay ni Celestine magdala ng damit, hindi nila napigilang mapabili nang marami." Napakagaan ng kaniyang pagkakasabi, subalit alam ni Celestine na ginawa lang iyon ng mga tao dahil sa kaniyang reputasyon bilang isang malaking investor. Matapos malaman ang totoong dahilan sa likod ng biglaang pagsabog ng kanilang benta, naging medyo kumplikado ang nararamdama
Hindi lubos maisip ni Celestine kung bakit nangyayari ito. Lumapit si Mark sa kaniya bitbit ang isang tablet at ipinakita ang screen: "Ito ’yung behind-the-scenes footage natin nung nakaraang shoot. Ipinost ko sa personal social media account ko. Look at the engagement, humigit-kumulang two hundred thousand likes na!" Natigilan si Celestine. Matapos itong titigan nang ilang segundo, nagtataka niyang itinanong, "Bakit hindi mo muna sinabi sa akin bago mo ipinost ang mga larawan ko?" Nangingiting sumagot si Mark, "Photography blogger naman talaga ako, Celestine. Sanay na akong kumuha ng iba't ibang street fashion shots at i-upload ’yan sa feed ko." "..." Walang naisulat na salita sa labas ng labi ni Celestine sa tindi ng kaniyang inis. Hindi man lang nararamdaman ng batang ito na may nagawa siyang mali. Nang mapansin ni Tricia na hindi nagustuhan ng kaniyang partner ang nangyari, mabilis itong tumayo at sumabat: "Mark, pakiusap, huwag mo na itong uulitin sa susunod. Alam kong gu
Pinigilan ni Sebastian ang naglalagablab niyang emosyon at tinamad nang mag-aksaya ng pansin sa kaniya. Tumayo siya at naglakad patungo sa kaniyang dalawang anak.Bagamat hindi kasama ni Victoria ang mga kabataan sa sala, nakataas ang kaniyang mga tainga at kanina pa nakikinig sa mga ingay doon.Nang makita niyang tumayo ang kaniyang anak na may dalang napakamalamig na mukha, mabilis siyang nagbabala bago pa man ito makalapit at makapagsalita: "Handa na ang hapunan mamaya. Huwag mong subukang bitbitin ang mga bata at umalis! Ngayong gabi ang Laba Festival. Base sa batas na itinakda ng Lolo Mike mo noong nabubuhay pa siya, kailangang magkakasama ang buong pamilya para sa salo-salo."Dahil tuwing sasapit ang mismong Bagong Taon, ang bawat magkakapatid ay may kani-kaniyang pamilya na ring inaalagaan, o kaya naman ay kailangang pumunta sa puder ng pamilya ng kanilang mga asawa, kaya hindi garantisadong makakarating ang lahat. Dahil doon, may isang hindi nakasulat na tradisyon ang mga Rieg
Nasiyahan naman si Sebastian Riego sa nagaganap na prosperity. Nang mapansin niyang hindi man lang kumikilos ang dalawa niyang pinsan na nakaupo sa tapat na sofa, bahagya niyang itinaas ang kaniyang kilay: "Bakit hindi kayo bumibili?" Si Antonio Riego, na humahawak ng mataas na posisyon sa kapitolyo ng probinsya, ay napangiti na lang nang may kawalan ng magagawa at medyo nahihiyang nagwika, "Nahihiya ako, eh..." "I’m reimbursing everything!" utos ni Sebastian nang may awtoridad. "Bumili kayo. Siguraduhin mong kukuha ka ng ilang pares para sa asawa mo." Natuwa naman si Antonio nang marinig ito. Agad siyang lumingon sa kaniyang misis na nasa tabi niya at iniabot ang kaniyang cellphone. "O, heto, tingnan mo. Kung may nagustuhan ka, kumuha ka pa ng marami. Minsan lang naman natin magupit ang balahibo ng tupa na si Sebastian." "Sige ba, medyo kulang pa nga ako sa mga bagong damit para sa holiday. Patingin." Nangingiting kinuha ng asawa ni Antonio ang cellphone at nagsimula na ring
Sa tindi ng galit ni Sebastian Riego sa naging sagot niya, instant na nagngitngit ang kaniyang mga ngipin at nagbanta: "Celestine, listen to me! Ipinagbabawal ko ang paggawa mo ng ganyang klaseng trabaho! Kung pera lang ang kailangan mo, ibibigay ko sa’yo! Stay at home!" "Oh! Mr. Riego, may sakit ka ba sa utak? I suggest magpacheck-up ka sa neurology department habang maaga pa. Huwag mong hintayin na umabot ’yan sa rurok na wala nang medisinang makakapagpagaling sa’yo!" Walang pakialam si Celestine sa kaniyang pagwawala. Matapos bitawan ang kaniyang pambabara, malinis at mabilis niyang ibinaba ang telepono. F—k! Sa tindi ng galit ni Sebastian ay muntik niya nang maihagis ang kaniyang cellphone! Paulit-ulit na huminga nang malalim ang lalaki habang hawak ang kaniyang telepono, pinipilit ang sarili na magpalamig ng ulo. Matapos ang ilang sandali, dahan-dahang nagbalik ang katinuan sa kaniyang utak. Balisa si Sebastian at pabalik-balik na naglakad sa loob ng kwarto. Bigla siyang may







