LOGINNahuli ni Celestine ang kakaibang tingin ni Sebastian sa kanya. Agad siyang natauhan at mabilis na hinila ang harap ng kanyang damit para takpan ang sarili!Pero sadyang makapal ang mukha ng bilyonaryong si Sebastian Riego. Imbes na mahiya dahil nahuli siyang sumisipat, kalmado lang itong sumandal. "Ubos na ubos na ang lakas mo. Why don't you get up and eat breakfast before you sleep?""Umalis ka nga rito! Pervert!" asik ni Celestine.Hindi man lang natinag ang lalaki sa galit niya. Dahan-dahan nitong kinuha ang umiiyak nilang anak mula sa kanyang mga bisig.Dahil unang araw ng Bagong Taon, naisip ni Celestine na nakakahiya naman kay Yaya Belen kung hindi siya lalabas para bumati. Napilitan siyang bumangon at magsuot ng makapal na pajama."Happy New Year, Ma'am Celestine," bati ng matanda nang makita siya. "Pasensya na po, nag-alboroto ang kambal kagabi kaya hindi kayo nakatulog nang maayos.""Happy New Year din, Yaya," matamlay na sagot ni Celestine, tinatamad nang itama ang pagtawag
Mabilis at pulido ang bawat galaw ni Celestine habang nagmamasa ng harina at naghahanda ng palaman para sa kanilang homemade siomai at dumplings. Nang sumapit ang gabi, umusok ang simpleng hapag-kainan nila sa bango ng bagong lutong pagkain para sa Media Noche.Mula sa gilid, tahimik lang siyang pinagmamasdan ni Sebastian Riego. Unti-unting lumalalim ang isang emosyong matagal na niyang ibinabaon.Tama nga si Antonio Riego—ang hiwalayan nilang dalawa ang naging susi para makita niya ang isang bersyon ni Celestine na hindi niya kailanman nakilala. Isang babaeng masipag at walang bakas ng pagiging palalo, malayo sa mga pabebe at ma-arteng socialites na nakapaligid sa kanya. Ito ang unti-unting bumibihag sa kanya."Ano? Kung masyadong simple ang Media Noche para sa isang bilyonaryong tulad mo, makakaalis ka na," mataray na pansin ni Celestine nang makitang nakatitig lang ang lalaki sa pagkain.Ngumiti si Sebastian, walang bakas ng inis. "You're amazing. Talo mo pa ang mga professional ch
"..." Nakaramdam ng kaunting guilt si Sebastian, kaya habang ipinagpapatuloy ang pagpulot ng mga basag na bubog ay nagreklamo na lang ito, "Ilang mangkok lang naman 'yan, 'di ba? Babayaran na lang kita ng isang buong set ng imported Italian tableware.""Salamat na lang. Mahirap lang akong tao, hindi ko kayang gamitin ang mga ganiyang kamahaling gamit."Alam niyang ang mga gamit sa hapag sa Azure Bay ay talagang napakamahal at mukhang totoong mga obra maestra. Pero sa pananaw niya, isa lang itong klase ng IQ tax ng mga mayayaman.Tungkol naman sa porselana, ang ating sariling bansa ay may limang libong taong kasaysayan—anong bansa ba sa buong mundo ang makakapantay rito? Sayang lang ang pera sa ganiyang mga bagay!"Puwede bang huwag ka munang magsalita ng... Aray!" Nakaramdam ng inis si Sebastian sa mga pambabatikos nito. Tumingala siya para sumagot nang biglang humapdi ang kaniyang kamay!Pagyuko niya, nakita niyang isang matulis na basag na porselana ang nakahiwa sa kaniyang daliri.
Kung hindi uuwi si Sebastian, tiyak na walang magandang sasabihin ang mga Riego sa likod niya.Kahit gusto man niya o hindi, talagang sa kaniya babagsak ang lahat ng sisi.Nang marinig ito, tuluyang nawala ang bahid ng tagumpay sa mukha ni Sebastian."Tumawag ba si Mom sa 'yo?" Kilala niyang mabuti ang kaniyang ina at si Celestine, kaya alam niyang may dahilan ito kaya nasabi ang mga salitang iyon."Mm," mahinang sagot ni Celestine.Pagkatapos maiayos ang kaniyang nakatutulog na anak na babae, nakahinga siya nang maluwag at naupo sa tabi ng dining table, habang nagpapatuloy sa mahinang boses: "Tingnan mo, nakatulog na si Isabelle, at hindi magandang ikaw lang mag-isa ang mag-aalaga sa dalawa. Iuwi mo na lang ang kuya niya. Ako na ang bahala rito kay baby girl. Maghintay ka na lang hanggang sa bumalik sina Yaya Belen at ang nurse bago mo siya kunin."Pareho silang mahalagang kayamanan para sa kaniya, at hindi niya kayang "pabayaan" ang kaniyang anak na lalaki, pero hindi rin ito pinahi
Bago pa man matapos ang sasabihin ni Celestine, ang kaniyang anak na lalaki na nakadapa sa mat ay hindi na mapakali at sumugod nang bahagya pasulong, sinusubukang gumapang patungo sa kaniya.Pero dahil napakarami nitong suot na damit at wala pa sa tamang buwan, matagal nang gumagapang ang maliit na bata sa mat pero umiikot lang ito sa kaniyang pwesto."Gutom na ang anak ko. Pasatuhin mo muna siya," aligaga si Sebastian habang nag-aayos ng mga gamit at lumingon para ipaalala sa kaniya.Nakikita ni Celestine na medyo natataranta ito kaya nawalan siya ng masasabi. "Bakit ba kasi ginagawa mo 'to? Paano kung hindi natin sila maalagaan nang maayos at magkasakit pa ang mga bata?"Tumingin sa kaniya si Sebastian at itinaas ang kaniyang mga kilay. "Bagong Taon ngayon—hindi ka ba pwedeng magsalita ng magandang mensahe?""..." Hindi na nakipagtalo pa si Celestine sa kaniya. Nang makitang gutom na gutom na ang kaniyang anak na lalaki at maiiyak na, binuhat niya ito at dinala pabalik sa silid para
Nabalitaan agad ng lahat ang tungkol sa divorce nila.Si Victoria, pagkarinig na pagkarinig pa lang ng balita, sobrang natuwa at mabilis na tinawagan ang kaniyang anak."Mabuti nga't nag-divorce kayo! Sabi ko naman sa 'yo, 'yang Lolo Mike mo lang ang nagpumilit diyan, eh sobrang malayo ang status natin sa kaniya. Paano kayo makakasama nang habambuhay? Ngayong single ka na ulit, tiyak na folang-fola na naman ang mga alta at mga buena pamilya na gustong makipagkilala sa 'yo. Buksan mong mabuti 'yang mga mata mo at 'wag ka nang papayag sa hindi mo kapantay!" Sinusulsolan na naman ni Victoria ang anak, at sa patagong paraan ay pinaplano na niyang i-arrange-setup ito sa mga blind dates ngayong bakasyon ng New Year.Inihagis lang ni Sebastian ang telepono sa gilid at nagpatuloy sa pagtatrabaho, na para bang walang naririnig."Seb, nakikinig ka ba? Masyado pang bata ang mga anak mo at wala pa silang masyadong memorya. Maghanap ka agad ng babaeng mabait, edukada, at may magandang asal. Para m
Ibinuhos ni Kristine Ramos ang lahat ng emosyong itinago niya sa loob ng maraming taon. Kahit hindi man direkta ang kaniyang pagkakasabi, naintindihan ni Sebastian Riego ang lahat. Sa madaling salita: ang mabilis makuha, hindi pinapahalagahan; pero ang hindi makuha, iyon ang laging inaasam. Pero
Napakunot ang noo ni Sebastian Riego at nanahimik nang matagal. Mahal niya si Kristine Sanchez—mahigit sampung taon niyang minahal ang babae. Kahit noong nagpakasal na ito kay Adrian, hindi niya magawang hindi mag-alala para sa kaniya. Pero ngayong unti-unti na siyang nakaka-move on, doon naman big
Naka-office attire na si Celestine pero dahil nasa bahay pa, naupo muna siya para padedehin si Isabelle. Habang hawak ang maliit at malusog na kamay ng anak, biglang lumambot ang puso niya. Kung wala lang siguro ang mga bata, matagal na siyang umalis at hindi na lilingon pa sa impyernong ito, pumay
Nagdilim ang mukha ni Sebastian Riego. "Sinasadya mo 'to. Pwede naman tayong lumabas ng highway para kumain sa disenteng lugar.""Mr. Riego, kaming mga ordinaryong tao, sumasabay lang kami sa agos. Ikaw lang naman itong pilit na 'tumatawid' ng klase para maranasan ang buhay-sibilyan, bakit ako ang







