LOGINInagaw ni Celestine ang baso mula sa kaniya. Kung hindi lang niya pinalalagahan ang malinis niyang kama, kanina pa niya ibinuhos ang buong baso ng tubig sa makapal nitong mukha!Hindi pa man natatapos ang nakatutukso nilang usapan nang biglang marinig ang iyak ng baby mula sa master bedroom.Instant na nanigas ang mga ugat ni Celestine. "Gising na ang bata!""Sige na, ako nang titingin. Magpatuloy ka na sa pagtulog."Tinitigan siya ng babae nang may halong gulat at pagdududa: "Kaya mo ba?""Oo, huwag kang mag-alala."Hindi sa gustong magpanggap o magpakabida ng Ikatlong Senyor ng mga Riego, kundi kailangan niyang panindigan ang kaniyang mga nabitawang salita.Siya ang nagpumilit na dalhin ang dalawang bata rito. Kung hindi man lang niya kayang asikasuhin ang mga ito at magdudulot pa ng puyat sa babae, sa susunod ay hindi na niya magagamit ang dalawang baby bilang dahilan para makadikit at makatabi uli sa kaniya.Kaya kaya man niya o hindi, kailangan muna niyang gumawa ng hakbang at su
Nahihiyang umapela ang babae, pero hindi siya pinansin ng lalaki.Pagkatapos magtiis nang napakahabang panahon, sa wakas ay waited din siya para sa sandaling ito. Ang kaniyang pagnanasa ay hindi na mapigilan, parang tirador na nakahanda nang pumutok.Ang pajamas na kaniyang suot ay mabilis niyang itinapon sa tabi, at bago pa man siya tuluyang dumapa at sumawsaw, biglang idinilat ni Celestine ang kaniyang mga mata nang buong linaw. "Uhm... Nagdala ka ba?"Ang biglaang tanong na iyon ay nagpa-stun sa lalaki, ang kaniyang guwapong mukha ay kumunot sa pagtataka. "Nagdala ng alin?""Alin pa nga ba..." Namula nang husto si Celestine, ang kaniyang mga mata ay kumikislap. Habang kinakagat ang kaniyang labi, ipinagpatuloy niya ang pagpapaalala: "'Di ba naghahanda ka na nung nakaraang beses?"Maaari kayang wala siya niyon ngayong gabi?Kung wala ka pala niyon, anong punto ng lahat ng 'to!Naintindihan na rin sa wakas ni Sebastian. YUMUKO SIYA para ipagpatuloy ang paghalik at bumulong: "Hindi na
Nagulat siya at mabilis na ibinaba ang kaniyang mga kamay, pinatay ang screen, at itinaas-pabalikad na itinakip ang kaniyang telepono sa mesa."Wala 'to, medyo inaantok lang..." dahilan ni Celestine habang pilit na pinatutuwid ang kaniyang sarili at tumitig muli sa computer screen.Payo ni Sebastian sa mababang boses, "Kung pagod ka na, magpahinga ka na. Masyado nang gabi.""Sige, tatapusin ko lang i-revise 'tong kabanata. Kung pagod ka na, mauna ka nang matulog." Hindi siya naglakas-loob na tumingin sa lalaki, nakatitig lang sa kaniyang laptop habang nakikipag-usap dito.Napa-ngiting aso si Sebastian, sa isip niya ay pilit lang nitong pinapahaba ang pag-o-overtime para lang iwasan siya, sa pag-asang makakatulog muna siya bago ito pumasok sa kwarto.Nang walang sinasabi pang iba, naglakad siya patungo sa kusina para magbuhos ng tubig, tsaka binuksan ang ref at naghalungkat doon.Narinig ni Celestine ang ingay pero hindi siya lumingon para tumingin.Magulo pa rin ang kaniyang isip; aya
"Sino pa nga ba bukod sa 'yo ang gagawa ng ganiyang kawalan ng kwentang bagay?" Deretsahang ibinunyag at ipinamukha ni Celestine sa kaniya, tsaka inis na sinabi, "Alam mo namang nasa gitna ng napakahirap na simula ang studio namin. Bihira lang kaming makakita ng photographer na halos hiyang at nakabase na sa trabaho, tapos gagamitan mo pa ng napakabalasubas na paraan para lang paalisin siya! Dahil lang sa iniisip mong may gusto siya sa 'kin?!"Dahil nabuko na siya, tumigil na sa pagpapanggap si Sebastian. Kinamot niya ang kaniyang ilong at prangkang sinabi, "Ang taong madaling makuha at maagaw ng iba ay nangangahulugang hindi mo talaga kasama sa iisang landas. Mabuti na ring umalis siya. Sa susunod, ikaw mismo ang ipapakilala ko sa mas propesyonal na photographer.""Huwag mong pakialaman ang mga usapin sa trabaho ko!" Hindi iyon pinahalagahan ni Celestine, inihagis ang salita sabay iwas ng tingin, at ayaw nang mag-abala pang sumagot sa kaniya.Pagkalipas ng ilang sandali, nang makitan
"Tigilan mo nga ako!" Syempre, hinding-hindi sasabihin ni Celestine sa harap ng mga bata na pinagsisisihan niyang ipinanganak sila—kahit na wala pa namang naiintindihan ang dalawang bata.Sadyang ginamit iyon ni Sebastian para may maipang-ganti—hindi ba't naging tama pa ang hula niya?"Kuya Gabriel, umuwi ka na muna. Maayos lang ako, salamat sa pag-aalala," muling pakiusap ni Celestine nang may paggalang.Kahit na sobrang hindi bukal sa loob ni Gabriel, wala na siyang magagawa.Pagkaalis nito, inalis ni Celestine ang kamay ni Sebastian sa kaniyang tabi at inis na tumalikod habang karga-karga ang anak na babae.Bahagyang ngumiti si Sebastian. Ang kaniyang mahahabang binti ay humahakbang nang may likas na kagandahan at dignidad habang kaswal na sumusunod sa likuran."Bakit hindi mo ako ginanyan sa harap niya? Sadyang ginawa mo 'yun para makita niya? Para sumuko na siya?"Ang medyo mataas na tono ng lalaki mula sa likod ay nakatawag ng pansin sa ilang mga taong dumadaan.Lumingon at nala
Pagkalabas na pagkalabas ni Celestine sa building ng studio, nakita niya agad si Gabriel Domingo na naghihintay sa tabing-daan.Nagkatagpo ang mga mata nila. Biglang nabilaukan ang dibdib ni Celestine—gusto niya sanang umiwas, pero huli na ang lahat. Walang choice kundi ang maglakad nang pilit na kalmado patungo rito."Kuya Gabriel, anong ginagawa mo rito?""Nadaanan ko kasi 'tong building tapos nakita kong umiilaw pa 'yung studio mo. Hula ko, hindi ka pa tapos sa trabaho," nakangiting sagot ni Gabriel sabay bukas ng pinto ng kotse. "Tara? 'Di ba sabi mo nung nakaraan ililibre mo ako bilang pasasalamat? Sakto, gutom na rin ako."Mula't sapul, ayaw talaga niyang sumakay sa kotse nito. Pero dahil ginamit nito ang dahilan na iyon—lalo't malaki talaga ang naitulong nito sa nangyari kay Atty. Leandro Guevarra—hindi na siya makatanggi."Sige, gutom na rin ako," pilit na pinalabas ni Celestine na natural lang ang lahat, saka dahan-dahang pumasok sa sasakyan.Umutog si Gabriel sa harap at umu
Kumalma na ang tibok ng puso ni Celestine, pero ang awkwardness? Hindi niya alam kung paano haharapin ang asawa niya pagkatapos ng beast mode nito kagabi."Ma'am, mainit na po ang breakfast. Kain na po kayo," bati ng isang katulong habang nakangiti."Ah... sige. Thank you," pilit na sagot ni Celest
Matapos bitawan ni Celestine ang salitang divorce, tila nawalan ng hangin sa buong kwarto. Sobrang bigat ng katahimikan.Tiningnan siya ni Sebastian. Mas malamig pa sa yelo ang mga mata. "Madaling araw na, Celestine. Ano na namang kairitahan ang pumasok sa isip mo?""Seryoso ako," mahinahong sagot
Kahit sino, uusok ang ilong sa ganoong pambabastos. Pero si Celestine, hindi na nagpa-under."If you don't like me, it's probably because he has no taste. Ano’ng pake ko?" ganti ni Celestine, sabay tawa nang mapait. "And you? Your aggressive and desperate look? Nakakahiya ka. You're ruining the cla
Tumingala si Celestine sa ward. Nakita niyang puro mga lalaki ang nandoon, kaya naisip niyang hindi yata appropriate na pumasok. Pinili na lang niyang tumabi at maghintay nang tahimik.Maya-maya, narinig niya ang mabilis na yabag ng high heels. Kahit hindi lumingon, alam ni Celestine kung sino ang







