LOGINAgad na ipinikit ni Celestine ang kaniyang mga mata, "Hindi, nakatutulog na ako."Sumagot siya nang ganoon kaya hindi na muling nag-ingay ang lalaki. Tahimik lang siya nitong niyakap, at naging maaliwalas at tahimik muli ang hangin sa paligid.Subalit ang diwa ng pagtulog ay tila sadyang nakikipaglaro sa kaniya.Gusto man niyang makatutog, habang mas pilit niyang pinatutulog ang sarili, mas lalo namang nagiging gising ang kaniyang isip. Kalaunan, naisip niyang baka dahil ito sa pagkakatulog niya sa sofa nung hapon.Nakatapat ang braso ni Sebastian sa kaniyang baywang. Noong una ay wala siyang nararamdamang anuman, pero pagkalipas ng mahabang oras, ang bigat niyon ay mas lalo lang nagpadama sa kaniya ng hindi komportableng pakiramdam.Sa huli, hindi na niya napigilang humarap at ipumutok ang kaniyang malalaking mata sa gitna ng silim: "Pwede bang lumayo ka nang kaunti sa 'kin?"Ngumiti si Sebastian at hindi siya pinansin. Sa halip, nagmungkahi ito: "Dahil hindi ka naman makatulog, baki
Habang lalong iniisip ni Celestine, mas lalo siyang nagagalit. Tinitigan niya si Sebastian nang may matinding inis: "Galit ka pa d'yan? Hindi ba't kasalanan mo 'to lahat! Nawala si Mark, wala nang photographer ang studio; hindi ako makapagtrabaho, at wala nang bida sa mga short videos. Kapag nagpatuloy 'to, konting time na lang at magsasara na ang studio namin!"At mas mahalaga pa, kung simpleng pagsasara lang 'to, okay lang na bumalik sa zero at magsimula uli.Pero ang problema, may kontrata ang studio sa Astra Media. Nag-invest sila ng napakalaking totoong pera, at kailangang magbigay ng kaukulang return—kapag nabankrupt ang studio, may utang pa silang limang milyon sa Astra Media.Kahit pagsamahin pa ang lahat ng pera nila ni Tricia, hindi 'yun aabot.Hindi naman pwedeng pilitin niyang ibenta pati ang bahay ni Tricia!Kahit pa umatras siya ng sampung libong hakbang at ibenta ang kaniya—okay lang, mag-isa lang naman siya at kahit saan pwedeng tumira.Pero si Tricia ay isang single m
Si Celestine ay kailanman ay hindi pa nakatira nang mag-isa sa labas.Nung ikasal siya kay Sebastian, katatapos lang niya ng college—mula sa pamantasan ay dumeretso agad siya sa mansyon ng mga Riego, kung saan tumira siya sa isang napakagandang detached villa na nagkakahalaga ng daan-daansang milyong piso.May mga bodyguards, kasambahay, at housekeeper sa bahay; bawat araw ay may nakalaang tao para sa pagkain, pananamit, tirahan, at biyahe niya.Kaya ngayong bigla siyang bumukod mula sa tila palasyong mansyon para tumira nang mag-isa, talagang may kababaan at hindi kapanatag sa kaniyang dibdib.Inabswelto at hindi pinansin ni Celestine ang kaniyang paliwanag, natahimik nang dalawa hanggang tatlong segundo. Bigla siyang lumingon para tumitig sa matas at matapang na gilid ng mukha ng lalaki. "Mahal mo pa rin ba si Kristine Sanchez?"Bahagyang nagbago ang mukha ni Sebastian. Lumingon siya sa babae, nakakulong ang kaniyang mga kilay, at may matinding pagtataka sa kaniyang mga mata.May bu
Pagkatapos niyang itanong iyon, ibinaling ni Celestine ang kaniyang tingin sa teleskopyo sa balkonahe.Mas lalong naging awkward ang mukha ni Sebastian. Hindi siya lumingon, sa halip ay ibinaba ang kaniyang ulo at naiilang na muling kinamot ang kaniyang ilong. "Kung sasabihin ko sa 'yong ginagamit ko 'yan para tumingin sa mga bituin at sa buwan, hindi ka maniniwala, 'di ba?"Natawa na lang si Celestine sa matinding inis, ang kaniyang ngiti ay napakaganda at nakatutukso: "Naging mag-asawa tayo, pero kailanman ay hindi ko nalamang may interes ka pala sa astronomiya."Bahagyang nagbago ang ekspresyon ni Sebastian, at saka lang siya nagsalita nang walang kapiro-pormang kumpyansa sa sarili: "Uhm... Sa totoo lang, hindi naman ako madalas tumira rito, kaya wala naman akong nasisilipan.""Nang-eespiya? At least may kaunti ka palang self-awareness sa ginagawa mo." Nang-uuyam na ngiti ni Celestine, nakatitig sa guwapo at malalim nitong mga kilay at mata, hindi pa rin makapaniwala. "Ikaw ang kil
Naglakad siya sa likod ng pinto at maingat na nagtanong. Ang bisita ay sumagot na inutusan siya ni Mr. Riego na maghatid ng tanghalian.Maingat na binuksan ni Celestine ang pinto—si Kenji Castro nga na bodyguard ni Sebastian."Ma'am, eto po ang tanghalian niyo. Bilin po ni President Riego na dito muna kayo mag-stay. Kapag natapos na po siya sa ginagawa niya, siya na mismo ang pupunta rito para sunduin kayo," maagalang na ipinasa ng bata ang bilin ng kaniyang boss habang iniiwan ang pagkaing galing sa isang high-end restaurant."Sige, salamat," nakangiting sagot ni Celestine habang kinuha ang pagkain at isinarado ang pinto.Gutom na rin talaga siya, kaya hindi na siya nagpakabait sa sarili—pumasok siya sa loob at umupo para kumain.Muling tumawag si Sebastian, pero hindi niya ito sinagot.Tatlong beses niyang pinalipas at in-reject ang tawag.Ilang sandali lang, tumunog ang kaniyang WeChat, at nagpadala ng voice message si Mr. Riego: "Anong problema na naman? Bakit mo ako binababaan ng
Bumukas ang pinto ng elevator at dalawang babae ang lumarang sa loob.Nang makitang pumasok ang isang napakagwapong lalaki—na ang mukha, tindig, at pananamit ay talagang nakatutukso at napakagandang tingnan—agad na nagliwanag ang mga mata ng dalawang babae, halatang napatulala.Subalit sa kasunod na segundo, nawalan agad sila ng ganang hangaan ang guwapong lalaki.Dahil ang dalawang lalaking pumasok ay mas malamig pa sa isa't isa.Ang makipot na loob ng elevator ay parang instant na lumubog sa ikalabing-walong antas ng impiyerno, napakamigaw at nakapanghihinay hanggang sa kabilang buto na nagdulot ng panginginig sa mga tao.Maliwanag na may apat na taong nakatayo sa harap at likod, pero ang paligid ay napakatahimik na parang sa loob ng morgue.Hindi hanggang sa bumaba ang elevator sa unang palapag at bumukas ang pinto, tsaka lumabas ang dalawang lalaki nang sunod-sunod. Ang babae sa likod ay mabilis na huminga nang malalim para kumuha ng hangin."Diyos ko, napakagwapo sanang lalaki, k
Naka-office attire na si Celestine pero dahil nasa bahay pa, naupo muna siya para padedehin si Isabelle. Habang hawak ang maliit at malusog na kamay ng anak, biglang lumambot ang puso niya. Kung wala lang siguro ang mga bata, matagal na siyang umalis at hindi na lilingon pa sa impyernong ito, pumay
Bigla ring tumaas ang boses ni Celestine: "Sino ba sa ating dalawa ang hindi marunong makipag-usap nang maayos? Sino ba ang laging sarkastiko kung sumagot? Anong masama sa pag-uwi ko sa probinsya para magpalipas ng gabi? Kailangan mo ba talaga akong habulin dito para lang ipahiya sa harap ng ibang
Para kay Gabriel Domingo, ang lalakeng ito ay hindi itinuturing na tao ang sariling asawa. Isa siyang hayop—isang diktador na ginagamit ang kaniyang kapangyarihan para sa sariling libog. Alam ni Gabriel na kaya lang nagagawa ni Sebastian Riego ang ganitong kalapastangan ay dahil alam nitong ulila n
"Magkaiba 'yun! Ilang dekada ang itatagal mo sa mundong ito, tapos makakasama mo ang taong hindi mo naman mahal? Irresponsible 'yan sa sarili mo!" mabilis na hirit ni Gabriel Domingo. Nawala ang malumanay niyang boses; halatang hindi niya nagustuhan ang convenience mindset ni Celestine."Isa pa...







