Chapter 7

Ang katahimikan sa loob ng sasakyan ay nakabibingi habang pauwi sila sa Penthouse.

Kung kanina ay parang nasa alapaap si Mia dahil sa shopping spree at sa mga matatamis na salita ni Gabriel, ngayon ay bumabagsak na siya pabalik sa lupa.

Dahan-dahan niyang inalis ang kamay niya mula sa pagkakahawak ni Gabriel.

Naramdaman niya ang pagtigil ni Gabriel sa pag-scroll sa iPad nito. Tumingin ito sa kanya, nakataas ang isang kilay.

"Problem?" tanong nito, ang boses ay cool at walang bahid ng emosyon.

Bumuntong-hininga si Mia. Tinignan niya si Gabby na mahimbing na natutulog sa kandungan niya, yakap-yakap ang paper bag ng bagong laruan. Kailangan niyang protektahan ang puso niya. Para sa sarili niya, at para sa anak niya.

"Kailangan nating mag-usap, Gabriel," panimula ni Mia. Pilit niyang pinapatatag ang boses niya. "Tungkol sa set-up na 'to."

Ibinalaba ni Gabriel ang iPad at humalukipkip. "I’m listening."

"Malinaw sa kontrata na marriage for convenience lang ito. Para sa image mo, at para sa custody ni Gabby. Walang... walang feelings," paliwanag ni Mia. "Pero 'yung ginawa mo kanina sa mall... 'yung paghawak mo sa akin, 'yung mga sinabi mo... sumosobra ka na."

Ngumisi si Gabriel. "Sumosobra? I was being a good husband. Unless you want the media to think we hate each other?"

"Wala naman media kanina!" giit ni Mia. "Tayo lang at ang mga staff ng store. Kaya gusto ko sanang maglatag ng Ground Rules habang nasa iisang bahay tayo."

Tumaas ang sulok ng labi ni Gabriel, tila naaaliw sa sinasabi niya. "Rules? Interesting. Go on, Mrs. Altamirano. Entertain me."

Nainis si Mia sa tono nito, pero tinuloy pa rin niya. Itinaas niya ang isang daliri.

"Rule Number 1: Physical Boundaries. Bawal ang holding hands, akbay, o halik kapag wala naman tayong audience. Sa loob ng bahay, partners lang tayo. Hindi mag-asawa."

Itinaas niya ang pangalawang daliri.

"Rule Number 2: Privacy. Respetuhin mo ang personal space ko. Huwag kang basta-basta pumapasok sa banyo kapag naliligo ako o nagbibihis. At matutulog ako sa sofa sa loob ng kwarto, hindi sa kama katabi mo."

"At Rule Number 3..." Tumingin si Mia nang diretso sa mata ni Gabriel. "...Huwag mo akong paasahin. Huwag kang umarte na parang gusto mo ako, o mahalaga ako sa'yo. Alam nating dalawa na ginagawa mo lang ito para kay Gabby. So let’s stop the act when the curtains are closed."

Tumahimik ang sasakyan. Hinintay ni Mia na magalit si Gabriel o sigawan siya.

Pero tumawa lang ito nang mahina. Isang tawa na mababa, sexy, at mapanganib.

Lumapit si Gabriel sa kanya. Umatras si Mia hanggang sa sumandal siya sa pinto ng kotse, pero kinulong siya ni Gabriel gamit ang isang braso.

"Are you done?" bulong ni Gabriel, ang mukha ay ilang pulgada lang ang layo sa kanya.

"O-Oo," kabadong sagot ni Mia.

"Okay. Here is my response," sabi ni Gabriel. "Rule Number 1: I touch what is mine. And legally, you are mine. Wala akong pakialam kung may audience o wala. Kung gusto kitang hawakan, hahawakan kita."

Nanlaki ang mata ni Mia.

"Rule Number 2," patuloy ni Gabriel, ang mga mata ay bumaba sa labi ni Mia. "You sleep on the bed. My bed. Ayokong magka-sakit ang ina ng anak ko dahil natutulog sa sofa. And about privacy? I’ve seen every inch of you five years ago, Mia. Wala ka nang maitatago sa akin."

"At Rule Number 3..."

Biglang naging seryoso ang mukha ni Gabriel. Nawala ang ngisi. Pinalitan ito ng isang intensity na nagpatigil sa paghinga ni Mia. Hinawakan ni Gabriel ang baba niya at inangat ito.

"I don't act, Mia. I do what I want. Kung tratuhin kitang reyna, iyon ay dahil gusto ko. Kung gusto kitang angkinin, gagawin ko. Huwag mo akong diktahan sa nararamdaman ko."

Bago pa makasagot si Mia, huminto na ang sasakyan.

"We're here," sabi ni Gabriel at mabilis na lumayo, inaayos ang suit na parang walang nangyari.

Bumukas ang pinto at sinalubong sila ng driver.

"Welcome home, Sir, Ma'am."

Bumaba si Gabriel at binuhat ang natutulog na si Gabby. Pagkatapos, inalok niya ang kamay niya kay Mia para tulungan itong bumaba.

Tinignan ni Mia ang kamay ni Gabriel. Physical boundaries.

Pero nakatingin ang driver. Nakatingin ang mga guard sa lobby.

Bumuntong-hininga si Mia at inabot ang kamay ni Gabriel. Agad na hinigpitan ni Gabriel ang hawak at hinila siya palapit, inaakbayan siya sa bewang habang naglalakad sila papasok sa elevator.

"Rule Number 1 broken," bulong ni Gabriel sa tenga niya habang papasok sila sa Penthouse. "Only 5 minutes after you made it. Poor Mia."

Ang gabing iyon ay naging tahimik pero tense.

Matapos nilang ihatid si Gabby sa Blue Room—ang bagong kwarto ng bata na puno ng glow-in-the-dark stars sa kisame at mamahaling laruan—dumiretso na si Mia sa Master's Bedroom para mag-ayos ng mga pinamili.

Sinadya niyang magtagal sa walk-in closet. Inayos niya ang bawat hanger, tinupi ang bawat damit, kahit maayos na ang mga ito. Ayaw niyang lumabas. Ayaw niyang makita si Gabriel.

"Are you planning to sleep inside the closet?"

Napatalon si Mia. Nakasandal si Gabriel sa doorframe ng closet. Nakabihis na ito pantulog—naka-grey sweatpants lang at walang pang-itaas (tulad ng nakasanayan na yata nito). Hawak nito ang isang baso ng whiskey.

"H-Hindi. Patapos na ako," sagot ni Mia, hindi makatingin sa abs ng asawa.

"Good. Because I'm thirsty," sabi ni Gabriel sabay inom ng alak. "And I'm not talking about the drink."

Namula si Mia at mabilis na dumaan sa gilid ni Gabriel para tumakas. "Matutulog na ako. Goodnight."

Pero bago pa siya makalabas, hinawakan ni Gabriel ang braso niya.

"Wait."

"Ano nanaman?" inis na tanong ni Mia.

May inabot si Gabriel na isang maliit na black velvet box.

"Nakalimutan mo ito sa sasakyan. Isinuot ko sa'yo kanina, tinanggal mo agad pagpasok sa kotse," sabi ni Gabriel.

Binuksan ni Mia ang kahon. Ang Celestial Diamond Necklace. Kumikinang ito kahit sa dim light ng kwarto.

"Masyadong mahal 'to, Gabriel. Natatakot akong mawala o manakaw. Itago mo na lang sa safe."

Kinuha ni Gabriel ang kwintas at muling lumapit kay Mia.

"Turn around," utos nito.

"Gabriel, matutulog na ako—"

"I said turn around, wife."

Walang nagawa si Mia kundi tumalikod. Hinawi niya ang buhok niya. Muli niyang naramdaman ang malamig na metal sa leeg niya, at ang mainit na hininga ni Gabriel sa batok niya.

"Wear it. Always," bulong ni Gabriel habang nilo-lock ang kwintas. "Kahit natutulog. Kahit naliligo. I want to see my mark on you."

Humarap si Mia. "Mark? Hindi ako baka na pwedeng heruhan, Gabriel."

Ngumisi si Gabriel at hinaplos ang diamonds na nakapatong sa collarbone ni Mia. "No. You are much more valuable than livestock. You are an Altamirano now. At ang mga Altamirano... hindi nagpapakawala ng pag-aari nila."

Umatras si Mia. Sobrang lakas ng kabog ng dibdib niya. Delikado ito. Nahuhulog na naman siya sa mga titig nito.

"Nauuhaw ako. Iinom lang ako ng tubig sa kitchen," palusot ni Mia.

Tumakbo siya palabas ng kwarto, iiwan si Gabriel na nakangisi habang umiinom ng whiskey.

Pagbaba sa kitchen, uminom ng dalawang basong malamig na tubig si Mia. Huminga ka, Mia. Huminga ka.

Ang akala niya ay makakahinga siya nang maluwag kapag wala si Gabriel. Pero mali siya. Dahil kahit saan siya tumingin sa bahay na ito, nararamdaman niya ang presensya ng lalaki.

Umupo siya sa island counter sa gitna ng madilim na kusina. Tanging ang ilaw mula sa refrigerator at ang moonlight mula sa malaking bintana ang ilaw.

Biglang may narinig siyang yabag.

"Can't sleep?"

Halos mabitawan ni Mia ang baso. Nasa likod niya si Gabriel. Sumunod pala ito.

"Akala ko ba matutulog ka na?" tanong ni Mia.

"Hindi ako makatulog kung wala ka sa tabi ko," sagot ni Gabriel nang walang pag-aalinlangan. Lumapit ito at tumayo sa harap niya, sa kabilang side ng island counter.

Ipinatong ni Gabriel ang dalawang kamay sa mesa at yumuko palapit kay Mia.

"Tungkol sa Rules mo..." simula ni Gabriel.

"Akala ko ba tapos na tayo dun?"

"Rule Number 1: Physical Boundaries," ulit ni Gabriel. "Sabi mo bawal humawak kapag walang audience."

Tumingin si Gabriel sa paligid ng madilim na kusina. "Walang tao dito, Mia. Tulog na si Manang Fe. Tulog na si Gabby. Tayong dalawa lang."

Napalunok si Mia. "So?"

"So..." Dahan-dahang umikot si Gabriel sa counter at lumapit kay Mia. "Does the rule apply if I do... this?"

Hinawakan ni Gabriel ang kamay ni Mia na nakapatong sa mesa. Pinagsiklop niya ang mga daliri nila.

Gustong bumitaw ni Mia, pero traydor ang katawan niya. Nanatili lang siya doon, nakatitig sa kamay nilang magkahawak.

"Or this?" bulong ni Gabriel.

Gamit ang malayang kamay, hinaplos niya ang pisngi ni Mia. Ang hinlalaki niya ay dumaan sa ibabang labi ng dalaga.

"Gabriel..." mahinang suway ni Mia. "Bawal 'to."

"Why?" tanong ni Gabriel. "Dahil nasa kontrata? O dahil natatakot ka na baka magustuhan mo?"

Inilapit ni Gabriel ang mukha niya. Sobrang lapit na halos magdikit ang mga ilong nila.

"Aminin mo, Mia," bulong niya sa labi ng asawa. "Namimiss mo rin ako. Namimiss mo ang hawak ko. Ang halik ko."

"Hindi," pagsisinungaling ni Mia, kahit na ang puso niya ay sumisigaw ng oo.

"Liar," nakangiting bulong ni Gabriel.

Akmang hahalikan na siya ni Gabriel nang biglang tumunog ang intercom sa dingding.

Beeep!

"Sir Gabriel? Sorry to disturb po," boses ng head of security. "May tawag po mula sa Gate. Si Don Alfonso po. Papunta daw po siya dyan ngayon."

Natigilan si Gabriel. Umatras siya at napamura.

"Shit. Lolo is coming."

Napahawak si Mia sa dibdib niya, habol ang hininga. Ligtas siya... sa ngayon.

Tumingin si Gabriel sa kanya, ang mga mata ay seryoso na ulit.

"Forget the rules, Mia. My grandfather is the sharpest man I know. Kung makikita niyang nag-aalinlangan ka, kakainin ka niya ng buhay. At kukunin niya si Gabby."

Hinawakan ni Gabriel ang kamay ni Mia at hinila siya patayo.

"Act like you love me," utos ni Gabriel. "Dahil nakasalalay dito ang anak natin."

Tumango si Mia.

Sa gabing iyon, natutunan ni Mia na ang mga patakaran ay walang silbi kapag ang kalaban mo ay ang puso mo... at ang lolo ng asawa mo.