Chapter 6

Tahimik ang loob ng Maybach habang binabagtas nila ang kalsada patungo sa pinakamamahaling mall sa Makati.

Nakatitig lang si Mia sa labas ng bintana, pilit na pinapakalma ang sarili. Katabi niya sa backseat si Gabriel na abala sa pagta-type sa iPad nito, habang si Gabby naman ay nasa kandungan niya, manghang-mangha sa built-in TV screen sa likod ng driver’s seat.

"Mama, may TV sa kotse! Ang galing! Pwede ba tayong manood ng cartoons?" tanong ni Gabby.

"Mamaya na, baby. Malapit na tayo," bulong ni Mia, hinahaplos ang buhok ng anak.

Hindi mapakali si Mia. Ang suot niya ay isang simpleng blouse at maong na luma na. Ang sapatos niya ay pudpod na ang takong. Sa tabi ni Gabriel na naka-bespoke Italian suit at amoy milyones, pakiramdam niya ay isa siyang basahan na naligaw sa palasyo. Tama si Vanessa kanina. Mukha siyang katulong kumpara sa mundo ni Gabriel.

Biglang nagsalita si Gabriel nang hindi tumitingin sa kanya.

"Stop overthinking, Mia. Rinig ko ang utak mo mula dito."

Napalingon si Mia. "Hindi ako nag-o-overthink. Nagtataka lang ako kung bakit kailangan pa nating gawin 'to. Pwede naman akong bumili sa department store. Sayang ang pera."

Bumaba ang iPad ni Gabriel. Tumingin ito sa kanya gamit ang seryosong mga mata.

"You represent me now. You are Mrs. Altamirano. At sa mundong ginagalawan ko, appearance is everything. Kung hahayaan kitang maglakad na ganyan ang suot, kakainin ka ng buhay ng mga business partners ko at ng media."

"Pero—"

"No buts. Just let me spoil you. It’s part of the contract," putol ni Gabriel.

Huminto ang sasakyan sa harap ng VIP entrance ng isang high-end boutique. La Maison. Ito ang tindahan kung saan pumapasok lang ang mga artista at politiko, at lumalabas na may dalang paper bag na nagkakahalaga ng isang kotse.

Pagbaba nila, agad na sumalubong ang manager ng store at tatlong sales assistants. Nakapila sila na parang mga sundalo.

"Mr. Altamirano! Welcome back, Sir! It is an honor," bati ng manager na halos yumuko na sa lupa.

"Close the store," utos ni Gabriel habang inaayos ang cufflinks niya. "Ayoko ng ibang tao habang namimili ang asawa ko."

Nanlaki ang mata ng manager, tapos ay tumingin kay Mia. Saglit na rumehistro ang gulat at paghuhusga sa mata nito nang makita ang simpleng suot ni Mia, pero mabilis itong napalitan ng professional mask.

"O-Of course, Sir. Right away. Mrs. Altamirano, this way please."

Pagpasok sa loob, parang pumasok si Mia sa ibang dimensyon. Ang sahig ay gawa sa imported marble, ang hangin ay amoy lavender at vanilla, at ang mga damit ay nakasabit nang hiwa-hiwalay na parang mga museum pieces. Walang presyo. Kasi kung magtatanong ka ng presyo dito, ibig sabihin ay hindi mo afford.

Umupo si Gabriel sa isang malaking velvet sofa sa gitna. Ipinatong niya ang isang binti sa kabila at sumandal, tila isang hari sa kanyang trono. Binigyan agad siya ng sparkling water ng isang staff.

"Gabby, dito ka muna sa tabi ni Papa. Play ka muna dito sa Ipad ko" tawag ni Gabriel sa anak.

Tumabi si Gabby sa ama, tuwang-tuwa sa atensyon.

"Now," turo ni Gabriel sa mga staff. "Bihisan niyo siya. I want day wear, evening wear, lounge wear, and shoes. Everything. Ilabas niyo ang new collection."

Nagsimula ang kalbaryo—o para sa iba, ang paraiso—ni Mia.

Dinala siya sa fitting room na kasing laki ng kwarto niya sa apartment. Sunod-sunod na ipinasok ng mga sales lady ang mga hanger ng damit.

Ang una niyang sinukat ay isang yellow sundress. Maganda, presko. Lumabas siya para ipakita kay Gabriel.

Tinignan siya ni Gabriel mula ulo hanggang paa. Walang emosyon. "Too bright. She looks like a lemon. Next."

Bumalik si Mia sa loob. Sunod naman ay isang black corporate attire. Pencil skirt at blazer.

Paglabas niya, umiling agad si Gabriel. "Masyadong stiff. She looks like my secretary, not my wife. Next."

Pangatlo, isang red velvet cocktail dress na medyo maikli at mababa ang neckline. Ito ang paborito ni Mia dahil sexy tignan.

Paglabas niya, napatigil si Gabriel sa pag-inom ng tubig. Dumilim ang tingin nito. Ang mata nito ay bumaba sa hita ni Mia, tapos sa dibdib.

"Absolutely not," mariing sabi ni Gabriel.

"Bakit? Ang ganda kaya!" katwiran ni Mia.

"Masyadong maikli. Kung magsusuot ka ng ganyan, sa loob lang ng kwarto natin. Ayokong pinipistahan ng ibang lalaki ang hita ng asawa ko. Change it."

Napairap si Mia. Possessive jerk.

Halos isang oras na silang nagsusukat. Pagod na si Mia. Si Gabby naman ay nakatulog na sa sofa katabi ng ama.

"Last one," sabi ng manager. "I think this fits Madam perfectly. It represents elegance and timeless beauty."

Inabot sa kanya ang isang midnight blue silk dress. Off-shoulder ito, hapit sa bewang, at may slit sa gilid na hindi bastusin pero mapang-akit. Ang tela ay parang tubig na dumadaloy sa balat.

Sinuot ito ni Mia. Pagtingin niya sa salamin, napahawak siya sa bibig niya.

Ang babaeng nasa salamin... hindi niya kilala. Ang kurba ng katawan niya ay na-emphasize. Ang kulay ng damit ay nagpapaputi lalo sa kanya. Mukha siyang prinsesa. Mukha siyang reyna.

"Madam," sabi ng stylist. "Let me fix your hair quickly."

Itinaas ng stylist ang buhok ni Mia sa isang messy bun, nag-iwan ng ilang hibla para bumagay sa off-shoulder cut. Nilagyan siya ng light makeup at pulang lipstick.

"Ready?" tanong ng manager.

Huminga nang malalim si Mia. Binuksan ng staff ang kurtina.

Lumabas si Mia.

Naka-focus si Gabriel sa cellphone niya, nagbabasa ng email. "Tapos na ba? We need to go—"

Nag-angat ng tingin si Gabriel. At natigil ang mundo.

Nalaglag ang cellphone ni Gabriel sa sofa, pero hindi niya ito pinansin. Dahan-dahan siyang tumayo, ang mga mata ay nakapako lang kay Mia.

Wala na ang cold CEO. Wala na ang arrogant boss. Ang nasa harap ni Mia ay isang lalaking nabighani.

Nakita ni Mia ang paggalaw ng Adam’s apple ni Gabriel habang lumulunok ito. Ang mga mata nito ay naglakbay mula sa kanyang leeg, sa kanyang balikat na nakalabas, pababa sa bewang, at sa slit ng palda na nagpapakita ng kanyang binti.

"W-Wow," bulong ni Gabriel. Halos hindi marinig.

Lumapit si Gabriel sa kanya. Bawat hakbang ay mabigat, puno ng intensyon. Huminto ito sa harap niya, sobrang lapit na naaamoy ni Mia ang pabango nito.

"Anong... anong tingin mo?" kabadong tanong ni Mia. "Pangit ba? Masyado bang—"

"You look breathtaking," putol ni Gabriel. Ang boses nito ay mababa at husky.

Inangat ni Gabriel ang kamay at dahan-dahang hinaplos ang collarbone ni Mia. Napasinghap si Mia sa init ng daliri nito. Ang haplos ay tumuloy sa leeg niya, hanggang sa pisngi.

"This dress was made for you," bulong ni Gabriel, ang mga mata ay nag-aapoy sa pagnanasa. "Or maybe... you were made to torment me in this dress."

Namula si Mia. "Gabriel..."

Tumalikod si Gabriel at humarap sa manager. "We'll take it. And everything else she tried on. Except the red one. The red one stays in the vault. I’ll buy it exclusively so no one else can wear it."

"Y-Yes, Sir!" halos himatayin sa tuwa ang manager.

"And give me the diamond set inside the glass case," dagdag ni Gabriel.

Nanlaki ang mata ng manager. "The... Celestial Collection, Sir? That’s worth 5 million pesos."

"Did I ask the price? Get it."

Mabilis na kinuha ng manager ang isang velvet box. Sa loob nito ay isang kwintas na puno ng diamonds at pares ng hikaw.

Kinuha ni Gabriel ang kwintas. "Turn around, Mia."

Tumalikod si Mia. Itinabi ni Mia ang buhok niya. Naramdaman niya ang malamig na metal ng kwintas sa kanyang leeg, kasunod ang mainit na mga daliri ni Gabriel na nag-lock nito.

Pagkatapos mailagay, hindi agad umalis si Gabriel. Nanatili siya sa likod ni Mia. Inilapit niya ang bibig sa tenga ng dalaga at tumingin sila pareho sa salamin.

Isang makapangyarihang CEO na nakatayo sa likod ng isang napakagandang babae. Bagay na bagay sila. Power couple.

"Perfect," bulong ni Gabriel, ang hininga ay tumatama sa leeg ni Mia. Humigpit ang hawak niya sa bewang ni Mia. "Now everyone will know that you belong to me."

Kinilabutan si Mia—hindi sa takot, kundi sa excitement. Sa sandaling iyon, nakalimutan niyang contract lang ang lahat. Parang totoo.

"Papa? Mama?"

Nagising si Gabby sa sofa. Kinusot nito ang mata at tumingin sa kanila. Nanlaki ang mata ng bata nang makita ang ina.

"Wow! Mama! You look like a Queen!" sigaw ni Gabby at tumakbo palapit para yakapin ang binti ni Mia.

Tumawa si Gabriel at binuhat ang anak. "See? Even the little guy agrees."

Hinalikan ni Gabriel ang pisngi ni Gabby, tapos ay tumingin kay Mia nang may ngiti na umaabot sa mata. "Let's go home. My Queen."

Habang naglalakad sila palabas ng store, bitbit ang dose-dosenang paper bags na dala ng mga bodyguards, naramdaman ni Mia ang kamay ni Gabriel na humawak sa kamay niya. Mahigpit. Intertwined.

Tumingin siya sa kamay nila, tapos sa mukha ni Gabriel na seryoso na ulit habang naglalakad.

Bumulong ang puso ni Mia ng isang babala: Huwag kang mahuhulog, Mia. Laro lang ito. Damit lang ito.

Pero habang ramdam niya ang init ng palad ni Gabriel, alam niyang huli na ang lahat. Nahuhulog na naman siya sa pangalawang pagkakataon