CHAPTER 7

Natigilan si Olive. Ang mga salita ni Matthew ay tumama sa kaniya na parang kidlat. Mabilis na tumataas at bumababa ang kaniyang dibdib, at ang init ay umakyat hanggang sa kaniyang mga tainga.

"Sir..." Ang kaniyang boses ay lumabas na halos pabulong na lang, halos mawala na nang tuluyan. "Hindi po... hindi po hilot 'yun, Sir."

Nanatiling kalmado si Matthew, nakatitig ang mga mata sa kaniyang mukha. Nakaupo ito nang malapit, ang hubad na dibdib nito ay nasa mismong harap niya.

"I know it’s not an ordinary massage," mahinang sagot nito. "Pero 'yan ang gusto ko sa 'yo ngayong gabi."

Paulit-ulit na umiling si Olive, nanginginig ang mga kamay sa kaniyang kandungan. "Hindi po, Sir. Hindi ko po... hindi ko po kaya. Maid lang po ako. Hindi ko pa po nasusubukan ang ganyang bagay. Please po, huwag niyo po akong pilitin."

Nanginig ang kaniyang boses; napuno ng luha ang kaniyang mga mata. Ang magkahalong hiya at takot ay nanigas sa kaniyang dibdib. Gusto niyang bumaba sa kama at tumakbo, pero para bang walang lakas ang mga binti niya.

Hindi naman nagalit si Matthew. Sa halip, inabot nito ang kaniyang baba at dahan-dahan iyong itinaas, dahilan para magtama ang mga mata nila.

"Kailangan mo ng pera, 'di ba?" tanong nito sa mababang boses. "Para sa Mama mo. How much do you need? One million? Two million? I can give you more than that. Para lang sa gabing ‘to."

Pumikit nang mariin si Olive habang tumutulo ang mga luha sa kaniyang mga pisngi. Ang mga salita ni Matthew ay napakagandang pakinggan, pero ang pakiramdam niya ay imposible niyang kayanin ang gusto nitong mangyari.

"Nahihiya po ako, Sir..." bulong, umiiyak nang mahina. "Natatakot po ako. Ayoko pong mahawakan ang katawan ko nang ganito. Please po, sana intindihin niyo ako."

Pinunasan ni Matthew ang mga luha niya gamit ang hinlalaki nito. Mabagal ang kaniyang mga galaw; halos banayad, pero ang tingin nito ay nanatiling nag-uutos.

"Hindi kita pipilitin," wika nito. "Pero ayoko rin ng nagpapaligoy-ligoy pa. Gusto kita, Olive. I want you, Olivia. Your innocence. Your kindness. At ang katawan mo. Ang katawan na gusto kong hawakan simula pa nung unang araw na humakbang ka sa mansyon na 'to."

Napalunok si Olive, magulo ang isip niya.

Naisip niya ang may-sakit na ina sa probinsya, na malamang ay nasasaktan ngayon dahil wala silang perang pambayad sa dialysis. Ang perang inaalok ni Matthew ay pwedeng magbago sa lahat, pero ang kapalit ay napakasakit.

"Sir Matthew," basag ang boses ni Olive. "Kailangan ko po talaga ang perang 'yan. Pero... hindi po ako ganoong klaseng babae. Natatakot po ako na baka bumaba ang tingin niyo sa akin pagkatapos nito."

Lalong lumapit si Matthew hanggang sa magkahalo na ang kanilang hininga.

"Hindi bababa ang tingin ko sa 'yo," bulong nito. "In fact, I want you even more. Because you’re different from other women."

Naging nakakalunod na mainit ang hangin sa kwarto. Ang dibdib ni Olive ay tumataas at bumababa dahil sa mabilis na takot; ang tingin ni Matthew ay huminto doon nang ilang beses bago bumalik sa kaniyang mga mata.

"Magdesisyon ka na ngayon," ani Matthew, lalong lumalalim ang boses. "Do you want to take the money on my terms, o lalabas ka sa kuwartong 'to na walang hawak kahit ano?"

Lalong umiyak si Olive, umiling habang ang hiya at kawalan ng pag-asa ay naghalo sa kaniyang dibdib.

"Sir... hindi ko po kaya," bulong niya habang nanginginig. "Nahihiya po ako. Hindi ko pa po nasusubukan ang ganito buong buhay ko. Please po, huwag niyo po akong pilitin."

Nanatiling tahimik si Matthew, walang pinapakitang senyales ng pag-urong.

Sa sandaling iyon, ang phone ni Olive sa bedside table ay gumalaw nang malakas dahil sa vibration, na bumasag ng katahimikan sa kwarto.

Nagulat siya, namumutla ang mukhang tumingin sa screen bago tumingin ulit kay Matthew. "Sir, tumatawag po ang Mama ko. Puwede ko po bang sagutin sandali? Nag-aalala po ako na baka may nangyari sa kaniya."

Tumigil sandali si Matthew, tsaka dahan-dahang tumango.

"Sige, sagutin mo na, Olive."

Inabot ni Olive ang kaniyang phone gamit ang nanginginig na mga kamay.

"Hello, Ma? Ano pong nangyari?" Pumiyok at puno ng luha ang kaniyang boses.

"Olive, si Aling Simang 'to, 'yong kapitbahay niyo sa tapat," sagot ng isang babae, halatang natataranta sa kabilang linya. "Nahimatay ang Mama mo sa harap ng bahay niyo kanina. Nakita ko siyang nakahiga sa lupa. Nasa health center na siya ngayon, at lumalala na raw ang kondisyon niya. Sabi ng doktor kailangan daw siyang ma-dialysis agad, pero humihingi muna sila ng deposit. Makakapagpadala ka ba ng pera ngayon? Baka kapag na-late siya ng dialysis, baka may masamang mangyari sa kaniya."

Pakiramdam ni Olive ay nabuhusan siya ng malamig na tubig, nawalan ng kulay ang buong mukha niya.

"H-Hinimatay po si Mama?" lalong pumiyok ang kaniyang boses. "Aling Simang, please, bantayan niyo po ang Mama ko! S-Susubukan ko pong makakuha ng pera sa lalong madaling panahon. Please po sabihin niyo sa doktor na gamutin na siya!”

"Olive, gawin mo na lang ang makakaya mo para makakuha ng pera, ha? Sabi ng doktor makakapaghintay sila hanggang ngayong gabi."

"S-Sige po, Aling Simang. Salamat po. Please po, ipinagkakatiwala ko po si Mama sa inyo."

Pinatay ni Olive ang tawag gamit ang nanginginig na mga kamay, halos mahulog ang phone mula sa pagkakahawak niya. Ibinaba niya ang kaniyang ulo, nanginginig ang mga balikat habang pinipilit na pigilan ang kaniyang pag-iyak.

Si Matthew, na tahimik na nagmamasid, ay nagsalita sa mababang boses. "What’s wrong with your mother?"

Mahigpit na hinawakan ni Olive ang kaniyang phone, hindi agad makasagot dahil sa kaniyang mga luha.

Ang offer ni Matthew ay para bang isang mahigpit na bitang, nakakatakot oo, pero ito na lang ang tanging natitirang lifeline para mailigtas ang Mama niya…

Inangat niya ang mukha niya na puno ng luha, nakatitig sa lalaki nang may matinding kawalan ng pag-asa.

"Sir Matthew..." Ang kaniyang boses ay paos at mahina. "Ang Mama ko po... malala na po ang kondisyon niya. Nawalan po siya ng malay at kailangan po ng dialysis agad. Humihingi po sila ng deposit..."

Napalunok siya, pinipilit na ilabas ang natitirang mga salita.

"K-Kailangan ko po talaga ang perang 'yan, Sir."

Bumagsak ulit ang katahimikan sa loob ng masters bedroom. Nakatitig sa kaniya si Matthew, mahirap basahin ang mga mata nito.

"Alright," direktang wika ni Matthew, ang offer nito ay mas mabigat kaysa kahit ano. “You just need to decide, Olive. Do you accept my offer?"