CHAPTER 6

Napalunok nang matindi si Olive. Malinaw na umalingawngaw ang mga salita ni Matthew sa tahimik na kwarto na ‘yon na nasisira lang ng tunog ng kanilang mabigat na paghinga.

Nanatili siyang nakaluhod sa kama, ang kaniyang pagod na mga kamay ay nakapatong sa kaniyang kandungan.

"A-Ano pong gusto niyong gawin ko, Sir?" tanong niya na halos pabulong na lang.

Nanginginig ang kaniyang boses, pero may kaunting pag-asa.

Pera.

Kailangan na kailangan niya ang extrang pera na iyon para sa Mama niya.

Natahimik si Matthew. Dahan-dahan siyang humarap at umupo sa tapat si Olive, ang kaniyang hubad na dibdib ay ilang pulgada na lang ang layo sa dalaga.

Halos nawala na ang space sa pagitan nila. Naamoy ni Olive ang faint na amoy ng wine at ang sabon sa balat nito habang ang mga tingin nito ay bumababa, binabagtas ang linya ng kaniyang leeg bago tumigil sa kaniyang dibdib, na mabilis na tumataas at bumababa dahil sa matindi niyang kaba.

Madilim at matindi ang tingin nito. Pagkatapos ay itinaas nito ang mga mata para direktang tumitig sa kaniya.

Tumaas ang mga gilid ng labi nito, na nagpakita ng isang bihira at munting ngiti.

"Nakukuha ko palagi ang gusto ko, Olivia," wika nito sa mababa at kalmadong boses. “And I never accept 'no' for an answer."

Ramdam naman ni Olive ang pagkatuyo ng kaniyang lalamunan. Gusto niyang umurong, pero ang kaniyang katawan ay parang natutop sa kinalalagyan niya.

"Matthew Millanes doesn't care for the women out there," patuloy ni Matthew sa mahinang boses. "They’re too loud, too demanding, too full of drama. But you.... iba ka. Innocent, so naive, and your composure intrigues me."

Tumigil siya sandali, hinahayaang mabaon ang kaniyang mga salita.

"Hindi kita pinili nang walang dahilan."

Napalunok ulit nang mariin si Olive, ang kaniyang isip ay nahihirapang makasabay. Ang tanging alam lang niya ay kailangan niya ng pera… nang maraming pera para sa mas madalas na pagdadialysis ng Mama niya.

"Sabihin niyo na lang po sa akin, Sir Matthew," wika ni Olive, pinipilit na panatilihing matatag ang kaniyang boses. "Ano po bang kailangan kong gawin? Ano kasi... gusto ko lang po kumita ng extrang pera para sa medical treatment ng Mama ko. 'Yun lang po ang gusto ko."

Hindi agad sumagot si Matthew. Sa halip, mas lumapit pa ito, ang malaking katawan nito ay nakatayo sa mismong harap niya. Sa isang mabagal na galaw, inabot nito ang kaniyang kanang kamay at itinaas ang baba ni Olive; dahan-dahan pero mahigpit, na pumilit sa kaniya na direktang tumingin sa mga mata nito.

Napakalapit nila sa isa't isa. Ramdam na ramdam ni Olive ang mainit na hininga ni Matthew sa kaniyang mukha.

"Massage me with those sexy breasts of yours, Olive," mabagal nitong sabi, mababa at mabigat ang boses.

Natigilan si Olive, nanlaki ang kaniyang mga mata. Sa loob ng ilang segundo, pakiramdam niya ay hindi niya narinig nang tama ang sinabi nito.

"S-Sir..." Ang mga salita ay namatay sa kaniyang lalamunan. Umiinit ang kaniyang mukha, at ang init ay kumakalat mula sa mga pisngi niya hanggang sa kaniyang mga tainga.

Hindi binitawan ni Matthew ang kaniyang baba; ang hinlalaki nito ay dahan-dahang humahaplos sa linya ng kaniyang panga.

"Narinig mo ang sinabi ko," ulit nito, ang tono ay kalmado pero nang-uutos. "Gusto kong gamitin mo ang dibdib mo para hilutin ako. Hindi ang mga kamay mo. Hindi ang likod mo. Kundi ang malambot at malaki mong dibdib."

Ramdam ni Olive ang pag-ikot ng mundo niya. Napakalakas ng tibok ng puso niya at masakit na ito sa kaniyang dibdib. Sinubukan niyang tumingin sa ibaba, pero ang kamay ni Matthew ay nakahawak sa kaniyang baba, hindi siya hinahayaang mag-iwas ng tingin.

"Hindi po... hindi po normal na hilot ‘yan, Sir," pabulong na sagot ni Olive, nanginginig ang kaniyang boses. "Hindi... hindi ko pa po nasusubukan ang ganyan kahit kailan. At... seryoso po ba kayo? H-Hindi po ako ang tamang tao para rito, Sir."

"I know," sagot ni Matthew. " 'Yan mismo ang dahilan kung bakit gusto ko ‘yon. I am very serious, Olivia."

Lalong umiinit ang silid kasabay ng nararamdaman ni Olive na init na nagmumula sa katawan ni Matthew. Nakatitig pa rin ito sa kaniya; hindi kumukurap, naghihintay ng sagot niya. May munting ngiti pa rin sa mga labi nito, pero ang mga mata nito ay seryoso at puno ng matagal nang pinipigilang pagnanasa.

Naisip ni Olive ang Mama niya. Ang mga bill sa ospital. Ang mga dialysis session na kailangang gawin nang regular. Ang perang ipinangako niya para bukas. Ang lahat ng iyon ay umiihip sa isip niya na parang bagyo.

Pero ito… malayo na sa boundaries ng kung anuman ang na-imagine niya.

"Sir Matthew... natatakot po ako," tapat na amin ni Olive, ang mga luha ay nagbabadyang pumatak mula sa mga mata niya. "Maid lang po ako. Hindi ko po alam ang gagawin ko."

Dahan-dahang hinaplos ulit ni Matthew ang baba ni Olive bago tuluyang binitawan iyon. Pero hindi ito umurong; ang kanilang mga katawan ay nananatiling ilang pulgada lang ang layo sa isa’t isa.

"Hindi mo kailangang matakot," mahina nitong sabi. "Hindi kita pipilitin ngayong gabi kung ayaw mo talaga. But remember, Olive… the more you satisfy me, the more money I'll give you."

Inilapit nito ang mukha sa tainga ni Olive at bumulong, "At makakapagbigay ako ng halaga na pwedeng magpabago sa buhay mo, at sa buhay ng Mama mo."

Pumikit nang mariin si Olive, nanginginig ang kaniyang katawan.

Sa isang banda, nakaramdam siya ng pagkadismaya sa offer na ‘yon; sa kabilang banda naman, matindi ang pagnanais niya.

Pera.

Napakaraming pera…

Para lang sa paggawa ng isang bagay na itinuturing ni Matthew na simple.

Mabilis at hapo ang kaniyang paghinga. Dahan-dahan niyang iminulat ang kaniyang mga mata, nakatitig sa malapad na dibdib ni Matthew na tumataas at bumababa sa harap niya.

"Magkano po... magkano po ang ibabayad niyo?" tanong ni Olive sa maliit na boses, halos hindi makapaniwalang naisip niya talaga ang ganoong bagay.

Ngumiti ulit si Matthew, alam na nag-aalinlangan na siya.

"Pag-uusapan natin 'yan pagkatapos mo akong hilutin sa paraang gusto ko," sagot nito."Now, decide. Yes or no?"

Iniyuko ni Olive ang kaniyang ulo, ang kaniyang mga kamay ay mahigpit na nakakuyom sa kaniyang kandungan. Magulo ang isipan niya; nakaramdam siya ng hiya at takot, pero matindi rin ang kaniyang kawalan ng pag-asa tungkol sa kondisyon ng Mama niya.

Nang gabing iyon, sa marangya at tahimik na masters bedroom, ang isang Olivia Mercado ay nakatayo sa isang malaking desisyon. Isa pang hakbang, at ang kaniyang buhay ay agad na magbabago…

Kinagat niya nang mahigpit ang kaniyang ibabang labi, hanggang sa maramdaman niya ang sakit.

"Sir Matthew..." Ang boses niya ay lumabas sa lalamunan niya na halos hindi na marinig.

Tahimik na naghintay si Matthew, ang kaniyang mga mata ay hindi naalis sa namumula at naguguluhang mukha ni Olive.

Naging mabigat ang hangin sa kwarto, at ang susunod na desisyon ni Olive ang magtatakda ng lahat.