Office Pleasure

Maagang gumising ang araw, pero parang hindi pa rin ako nakabawi sa nangyari noong nakaraang gabi. Ang bawat himas ng hangin sa balat ko ay tila nagpapaalala sa init ng katawan ni Hades, sa tigas ng kanyang hawak, at sa mga halik na parang nakaukit na sa aking balat.

Pagkauwi ko sa aking munting tahanan, halos hindi ako makalakad nang tuwid, at ang bawat galaw ay may kasamang bahagyang hapdi na haluan naman ng kakaibang alaala ng sarap.

Pero ngayong araw, kailangan kong ibalik ang dating ako—si Yvanna, ang tahimik, mahinhin, at walang kinalaman sa anumang gulo na sekretarya. Suot ko na naman ang aking simpleng blusa at palda, ang makapal na salamin sa mata, at itinali ko nang maayos ang aking buhok para magmukhang walang nangyari.

Pumasok ako sa opisina nang maaga gaya ng nakasanayan, inayos ang mga papeles, at sinigurong maayos ang lahat bago pa man dumating ang aking boss.

Ilang oras pa ang lumipas nang marinig ko ang pamilyar na mabibigat na yabag sa labas ng aking kwarto. Bumukas ang pinto at pumasok si Hades. Gaya ng dati, suot niya ang kanyang maayos na amerikana, mukhang propesyonal at makapangyarihan, pero nang magtama ang aming mga mata, naramdaman ko agad ang pagbilis ng tibok ng puso ko. May kislap sa kanyang paningin—isang kislap na tanging kaming dalawa lang ang nakakaalam ng kahulugan.

“Good morning, Bossing,” bati ko nang mahina, pilit na itinatago ang kaba at ang init na dumarami sa aking mukha.

Lumapit siya sa mesa ko at sumandal dito nang bahagya, nakaharap sa akin. Ang kanyang paos na boses ay bumulong nang sapat para marinig ko lang, habang ang mga mata niya ay hindi kumukurap.

“Good morning, Yvanna. You look… well-rested. Or should I say, still feeling last night?”

Nanlaki ang mga mata ko at agad akong tumingin sa paligid, takot na baka may ibang makarinig. Wala namang ibang tao sa labas, pero sapat na ang mga salitang iyon para magpadala ng kuryente sa buong katawan ko.

“H-Huwag po kayong magsalita nang ganyan dito, Bossing… nasa opisina tayo,” sagot ko, ibinaba ang tingin para itago ang pamumula ng aking pisngi.

Ngumisi siya nang bahagya, ang ngiting iyon na parehong nakakatakot at nakakaakit. Tumayo siya nang tuwid at tinuro ang kanyang pribadong kwarto sa loob.

“Pumasok ka sa loob. May ipapagawa ako sa iyo—agad-agad.”

Sumunod ako sa kanya nang tahimik, ang mga paa ko ay parang may sariling isipan. Pagpasok namin at pagsara niya ng pinto, agad niyang inikot ang susi. Ang tunog ng kandado ay parang senyales na ang mga patakaran sa labas ay wala na rito. Lumingon siya sa akin, at agad na nagbago ang kanyang tindig—mula sa pagiging mahigpit na amo, naging lalaking puno ng pagnanasa na gustong makuha ang gusto niya.

“Dito, walang ibang nakakarinig. Walang ibang nakakakita. At dito, ikaw ay akin pa rin,” sabi niya habang dahan-dahang lumalapit. “Akala mo ba matatapos na ang lahat paglabas natin ng condo? Hindi, Yvanna. Ang kasunduan natin ay araw at gabi—kahit nasaan man tayo.”

“Pero… nasa trabaho tayo. Paano kung may pumasok?” tanong ko, ang boses ko ay nanginginig na haluan ng takot at pananabik.

“Wala silang lakas ng loob na kumatok nang walang paalam. At kahit may gawin sila, hindi ko sila papansinin,” sagot niya, at sa isang iglap ay hinawakan niya ang bewang ko at hinihila ako palapit sa kanya hanggang sa madikit ang aming mga katawan. “Ngayon… ibalik mo ang alaala sa isip ko. Ipakita mo sa akin kung paano mo ako pinasaya kagabi. Simulan mo na.”

Nanlaki ang mga mata ko. Nandito kami sa loob ng opisina, sa likod ng makapal na pinto, at gusto niyang gawin ito dito? Pero ang kanyang tingin ay puno ng utos at pagnanasa, at alam kong wala akong ibang magagawa kundi sumunod. Dahan-dahan akong lumuhod sa harap niya, habang ang mga kamay ko ay nanginginig nang bahagya habang inaabot ang sinturon ng kanyang pantalon.

Tumingala ako at nakita ko ang kanyang matalas na paningin na nakatuon sa akin. Dinilaan niya ang kanyang ibabang labi, habang ang kanyang mga daliri ay humahaplos sa aking buhok.

“That’s it… just like that. Do it slowly. Let me feel every bit of you,” utos niya sa paos na boses.

Dahan-dahan kong tinanggal ang sinturon at ibinaba ang siper ng kanyang pantalon. Agad na lumabas ang kanyang pagkalalaki na unti-unti nang tumitigas sa harap ko. Ang laki at haba nito ay pamilyar na sa akin ngayon, pero tuwing nakikita ko ito, hindi ko mapigilan ang paglunok ng laway at ang pagbilis ng tibok ng puso. Hinawakan ko ito nang marahan gamit ang aking mga palad, naramdaman ko ang init at tibay nito sa aking mga kamay.

Sa unang dampi ng aking mga labi, narinig ko ang malalim na ungol na lumabas sa kanyang lalamunan.

“Ahh… yes… just like that…”

Sinimulan ko itong haplusin at dilaan nang dahan-dahan, pinapalibutan ng aking dila ang dulo nito habang marahang hinihigop. Ang amoy at lasa niya ay pamilyar na, at sa kabila ng kaba ko dahil nasa loob ng opisina kami, nararamdaman ko rin ang paggising ng pagnanasa sa aking sarili. Ang mga kamay ko ay humigpit nang bahagya sa kanyang mga hita habang patuloy akong gumagalaw, at ang mga mahihinang huni at ungol ay kusang lumalabas sa aking bibig habang ginagawa ko ito.

“Mmm… ahh…”

Ramdam ko ang pag-igting ng kanyang mga kalamnan sa ilalim ng aking mga palad. Hinila niya nang bahagya ang aking buhok para itaas nang kaunti ang aking mukha, at tumingin siya sa akin habang ang kanyang paghinga ay bumibilis na.

“Look at me while you do it… don’t look away. I want to see those eyes of yours looking up at me like that,” utos niya nang mahina pero may diin.

Sinunod ko siya. Tumingala ako habang patuloy ang galaw ng aking bibig, at ang tingin niya sa akin ay tila nagpapatunaw ng aking kalooban. Ang kanyang mga mata ay madilim, puno ng kasiyahan at pagmamay-ari.

“You’re so good at this… so perfect for me,” bulong niya habang ang kanyang mga daliri ay gumagalaw sa pagitan ng aking mga labi at buhok. “Even in the middle of work, you make me lose control. Do you have any idea how hard it is to sit here and act professional when all I can think about is how you feel?”

Dahil sa kanyang mga salita, mas lalo kong pinabilis at pinalalim ang aking ginagawa. Ang bawat paghigop ay may kasamang dilaan at paggalaw, habang ang mga ungol ko ay tumataas nang bahagya, nanginginig ang aking buong katawan sa sarap na nararamdaman ko rin kahit sa kanya ko ito ginagawa.

“Ahh… Hades…”

“Keep going… don’t stop… I’m close,” daing niya, ang kanyang paos na boses ay nanginginig na sa kasiyahan.

Ilang sandali pa, naramdaman ko ang paghigpit ng kanyang hawak sa aking buhok bago siya humigop ng hangin nang malalim. Sa isang iglap, naramdaman ko ang mainit na likido na bumuhos sa aking bibig. Dahan-dahan niyang ibinuhos ang lahat habang ang kanyang katawan ay nanginginig sa tuktok ng kanyang sarap, at ang mga malalalim na ungol ay lumabas sa kanyang lalamunan.

“Ahh… yes… that’s it…”

Nanatili akong nakaluhod nang ilang sandali habang humihinga nang malalim, hanggang sa dahan-dahan niyang hilahin ako paatras at itayo ako. Pinunasan niya ang gilid ng aking mga labi gamit ang kanyang hinlalaki, ang kanyang tingin ay puno ng kasiyahan at lambing na hindi ko inaasahan.

“You take everything so well,” bulong niya habang inaayos ang kanyang sarili at isinusuot muli ang kanyang pantalon nang maayos. “Now, fix yourself too. Ayusin mo ang buhok mo at damit mo. Baka mapansin nila na ang mukha mo ay namumula at ang hininga mo ay mabilis pa rin.”

Tumayo ako at inayos ang sarili ko, habang ang puso ko ay tila hindi pa bumabalik sa normal na tibok. Ang paligid ay tahimik pa rin, walang ingay mula sa labas, pero ang init sa loob ng kwartong iyon ay nananatili pa rin.

Lumapit siya sa akin at ibinulong sa aking tainga, ang kanyang mga labi ay humahaplos sa aking balat.

“Remember this, Yvanna. Kahit saan man tayo—sa opisina, sa kotse, o saan pa man—kapag gusto ko, makukuha kita. At sa tuwing gagawin natin ito, lalo mong matututunan kung paano maging akin.”

Hinaplos niya ang aking pisngi nang marahan bago siya humakbang palayo, bumalik sa kanyang upuan at umupo doon na parang walang nangyari—muli ang malamig at propesyonal na Bossing na kilala ng lahat.

“Ngayon, dalhin mo sa akin ang mga ulat para sa pulong mamaya. At huwag kang mag-alala… babayaran ko rin ang sarap na ibinigay mo sa akin ngayon. Sa tamang oras, ibibigay ko rin sa iyo ang lahat ng gusto ng katawan mo.”

Tumango ako nang mahina at lumabas ng kanyang kwarto, ang mga paa ko ay parang lumulutang. Habang bumalik ako sa aking mesa, hindi ko maalis ang ngiti na pilit kong itinatago sa aking mga labi.