Chapter 2

Biglang sumagi sa isip ko ang aking bunsong kapatid. Mayroong nagtutulak sa akin na umuwi na ngunit hindi ko maiwan ang lalaki na siyang tumulong sa akin. Naisip ko na pagkatapos ng ilang shots ay magpapaalam na ako rito.

Lumipas ang ilang minuto at tuluyan ko nang nakalimutan ang aking tunay na buhay sa labas ng club na aking kinaroroonan kasama ang estrangherong lalaki waring nabura ng alak na pinainom nito sa akin. Naalala ko na hindi pa nga pala ako kumakain at dahil doon ay mataas ang tyansa na mas mabilis akong malalasing dahil walang laman ang aking sikmura. As my delicate face started to change its color, and my voice started to pitch higher than usual, I started moving carelessly as well indicating I was already drunk.

"Maraming salamat talaga," panimula ko. Pumihit ako paharap sa lalaki at pinakatitigan ang side profile nito. "Utang ko sa 'yo ang buhay at future ko. Kung hindi ka dumating habang buhay kung pagsisisihan ang ginawa ko." Hindi ko na napigilan ang mapahagulhol sa harap ng estrangherong nagligtas sa akin.

Hindi nagsalita ang binata bagkus ay hinila niya ako palapit sa kaniya at mahigpit na niyakap not in a perverted way, but in the most comforting way. His hug was the most comforting thing I have experienced in my whole messy life after my parents died.

"What made you do that?"

Lumingon ako sa katabi nang bigla itong magsalita matapos ang ilang minutong katahimikan sa aming paligid. Mahigpit kong hinawakan ang hem ng jacket na ipinahiram nito sa akin matapos kong magbreakdown for a minute.

"You mean, sex for money?"

"Yeah? I'm not gonna judge you or anything—"

"Akala ko kasi wala na akong choice." I heaved a deep sigh despite the ache in my chest. It's making me sick by just remembering all the bad and worst things that have happened to me the past months and weeks.

I continued talking. Nawala sa isip ko na hindi ko kilala ang taong pinagsasabihan ko tungkol sa mga nakakahiyang nangyari sa aking buhay.

"Namatay ang magulang ko dahil sa lumubog na barko kung saan sila nakasakay tatlong buwan na ang nakalilipas. Bukod sa kapatid kong 3-year old wala na ang natira sa akin. Wala akong pera. Pagod na ako. Wala akong ibang choice gusto kong mabuhay. Gusto kong mabuhay ang kapatid ko. Walang tumatanggap sa amin. Kaya nag-decide akong gawin 'yon. Lulunukin ko na lang 'yong pride ko para lang mabuhay kami ng kapatid ko, pero hindi. Naisip ko na hindi ko dapat ibaba ng gano'n yong sarili ko. Maraming paraan para mabuhay, but not that way. Akala ko 'yon na ang katapusan ko."

Isang mapaklang tawa ang pinakawalan ko kasabay ng muling pagpatak ng luha sa aking pisngi. Kita sa aking malalim at nangingitim na mata ang pagod, antok at lungkot. Waring gusto kong pumikit, pero pinigilan ko.

"Okay lang naman kung huhusgahan mo ako. Isipin mo na kung anong gusto mong isipin, pero pasasalamatan pa rin kita kasi iniligtas mo ako."

The man shook the alcohol in the shot glass he was holding. "It isn't my hobby to meddle in someone's business, but you asked for it so, I helped you."

He saw the sign.

"Gano'n ka ba sa lahat?"

"I can say yes, but I can say no," wika nito. "Not everyone deserves help and not everyone deserves my help."

Hindi na ako nagsalita. Tinuyo ko ang aking basang mata gamit ang braso at suminghot singhot. Inayos ko ang nagusot na polo pero napahinto ako nang maramdaman ko ang pares ng matang nakatitig sa akin.

Nilingon ko ang lalaki sa aking tabi at doon ko napagtanto na siya ang may-ari ng matang nakamasid sa akin. I couldn't see the man's face clearly because of my blurry eyes probably one of the liquor's effects, but I don't feel any kind of fear in his presence instead I feel safe and secured.

"What if I told you I'm not really a good person and I want to do bad things to you?"

Hindi agad ako nakapagsalita nang marinig ko ang pahayag ng lalaki. Nakatingin lang ako sa kaniya habang naiwang nakabukas nang bahagya ang aking bibig.

"Seryoso ka?"

"Yeah," his voice was soft yet firm. "I'm serious and I want to kiss you right now."

Tumaas ang dalawang kilay ko kasabay ng pamimilog ng aking mga mata. Hindi ko na kinakaya ang mga salitang lumalabas sa bibig ng lalaki.

Until he slowly crossed the space between us and crashed his lips against mine. Literal na nag-freeze ang katawan ko dahil kahit mga binti ko ay hindi ko maramdaman dahil sa biglaang ginawa ng lalaki.

May mas ilalaki pa pala ang aking mga mata. NBSB ako. Never been kissed and never been touched kaya hindi ko malaman kung anong i-react nang halikan ako ng estrangherong lalaki.

"Anong ginagawa mo?"

"I told you I'm not a good person," his voice was barely above a whisper.

"Papatayin mo ba ako? Iniligtas mo ako kanina kaya paanong hindi ka mabuting tao." Narinig ko ang mahinang pagtawa ng lalaki dahil sa tanong kong iyon.

"I did save you, but that doesn't mean I'm a good person."

Hindi ko mawari kung bakit kahit ilang beses nang inulit ng lalaki sa akin na hindi siya mabuting tao, hindi pa rin ako makaramdam ng takot para rito, ni kaba ay wala akong maramdaman. Wala akong idea kung bakit komportable pa rin ako sa presensya nito.

"I'll kiss you in a minute. You have the option to run. That's a warning..."

Nagsimulang magbilang ang lalaki at ilang segundo na lang ang natitira, pero hindi pa rin ako maka-alis sa pwesto ko.

I was just sitting there with my eyes focused on him. Waring nagkaroon ng sariling isip ang aking mga paa dahil kahit anong utos ng aking isip na umalis na ay hindi nito ginagawa.

Natapos magbilang ang lalaki ngunit nakaupo pa rin ako sa katabi nitong stool. Walang imik. Matamang nakatitig sa lalaki at naghihintay sa mangyayari. Katulad ng sinabi nito, naramdaman ko ang malambot na kamay ng lalaki sa aking panga kasunod niyon ang walang pakundagan nitong paghalik sa akin.

Mas lalo akong nawindang nang simulan nitong igalaw ang labi at pasukin ang aking bibig gamit ang malikot at mapaghanap nitong dila.

Hindi ko alam kung anong gagawin kaya aksidente kong nakagat ang dila ng lalaki. A soft moan escaped from the man's mouth that made me feel more in heat. Hindi ako marunong humalik, pero sinubukan kong sabayan ang bawat sayaw ng labi ng lalaki.

"I warned you." He said in between our kisses almost like a whispered.

Kinapa ko ang balikat ng lalaki hanggang sa mapunta ang aking palad sa batok nito. Noong una, kalmado lang ang bawat galaw ng lalaki hanggang sa maging agresibo ang mga iyon. Tuluyan akong nadala sa mapang-akit na halik at haplos ng lalaki.

Kusa na akong nagpaubaya kahit pa hindi ko siya kilala. Alam kong hindi ko na mapipigilan ang lalaki sa gusto nitong gawin maging ang aking sarili. Tuluyan na akong nadala ng tukso.

"Make me regret this night," bulong ko sa lalaki habang abala sa paglalakbay ang labi nito sa aking panga pababa sa aking leeg.

"No, I won't. I'll make sure you'll remember how hot this night was, but you're not gonna regret this."

**

Umiikot ang ceiling. Parang may tornado sa aking tiyan at dibdib at anumang oras ay maduduwal ako. Sumusuntok sa aking buong pagkatao ang sakit ng aking ulo na waring pinukpok ng matigas na bagay.

Ilan lang iyan sa mga bagay na unang naramdaman ko ng imulat ko ang aking mga mata sa sandaling magkaroon ako ng malay.

Pikit mata at pigil hininga ang ginawa kong pagkilos upang makawala mula sa pagkakayapos ng lalaki. Noong mga sandaling iyon ay hindi pa masyadong nag-si-sink in sa aking utak ang mga pangyayari. Basta ang tanging ibinubulong sa akin ng aking isip ay umalis sa lugar na iyon bago pa magising ang may-ari ng kwartong aking kinalalagyan. Ni hindi ko na nga alam kung paano ako napunta sa kwartong iyon dahil sa labis na kalasingan.

Dahil sa nanlalambot kong mga tuhod ay muntik pa akong sumalampak sa matigas at malamig na sahig. Madali kong hinanap ang aking mga saplot nang mapagtantong hubo't hubad ang aking katawan. Nagkalat ang mga damit at ilang gamit sa kwarto.

Nakita ko ang wallet ng lalaki sa sahig at madaling dinampot iyon. Kumakalam na ang aking tiyan at hindi ko alam kung saan ako kukuha ng pera pambili ng pagkain para mairaos ang maghapon. Kagabi pa rin ako hindi kumakain at tanging alak lang ang nasa buong sistema ko. Hindi libre ang aking katawan para ibigay kung kani-kanino lang, porke't tinulungan niya ako.

"Hindi naman siguro niya mahahalata na bumawas ako sa dami ng pera niya." Isip-isip ko habang ibinabalik ko sa lapag ang wallet pagkakuha ko ng pera. Nasisiguro ko na hindi lamang 50 thousand ang blue bills na nakita ko bukod pa sa cards na parang bakod na nakahanay sa wallet nito.

Saglit akong napahinto nang makita ko ang picture ng isang magandang babae. Malawak ang ngiti nito. Parang may kung anong kumislot sa aking puso habang pinagmamasdan ko ang larawan.

Bago pa ako lamunin ng konsensya ay lumabas na ako sa silid nang walang kaingay-ingay, tangay ang pera na kinuha ko sa pitaka ng lalaki kapalit ng pagpapaligaya ko rito sa isang buong magdamag.

Nang makalabas ako sa mala-mansyon na bahay, na muntik pa akong maligaw, ay agad akong tumawag ng tricycle at nagpahatid sa address na aking sinabi.

"Nana Petra..." Humihingal kong sambit nang makapasok ako sa isang maliit na bahay.

"Nand'yan ka na pala, Lavender. Buti naman. Kagabi pa iyak nang iyak si Lance." Tumayo si Nana Petra mula sa kanyang pagkakaupo sa maliit at mababa naming papag at iniabot sa akin ang batang lalaki na walang tigil sa pagpalahaw ng iyak. "Kagabi ka pa niya hinihintay," dagdag pa nito.

Agad kong ikinulong ang aking kapatid sa aking mga bisig at inalo ko siya. "Tahan na. Nandito na si Ate." Pinunasan ko ang luha ng aking kapatid at ang pawis nitong namumuo sa noo.

Namumugto ang mga mata ng bata at halos hindi na ito makahinga dahil sa sipon na humaharang sa ilong dala ng labis na pag-iyak.

Gustong lumabas ang luha ko dahil sa kalagayan ng aking kapatid pero ayaw kong umiyak sa harapan niya lalo na sa harap ng aking kapitbahay kaya gayon na lamang ang pagpipigil ko habang pinapatahan ko pa rin ang aking kapatid.