Kabanata 6. ANG UNANG SULYAP

Naghahalo ang emosyong narararamdaman ni Selena ng dumampi ang mainit na balat ni Don Rafael sa kanyang braso. Tila nasusunog sya sa palad nitong naghahatid ng kakaibang emosyon na kailanman hindi nya pa narararamdaman noon.

“Don,... a-ano kasi…. amm.. narininig ko kasing may nabasag na bote rito sa taas kaya di ko mapigilang tingnan.” Nahihiyang sabi ni Selena.

Samantala si Don Rafael ay tila nakatutok lamang sa dalagang patuloy na nagsasalita. Tila wala syang naririnig sa sinasabi nito, bagkos pinagmamasdan lamang nito ang napakaamong mukha ng dalaga.

“P-pasensya na kung naisturbo kita, b-babalik na ako sa baba.” Natatakot na sabi nito.

“Stay…. please…. I need you.” Pagsusumamong sabi ni Don Rafael.

Hindi makapaniwala si Selena sa kanyang narinig. Ang Don nagmamakaawa sa kanya? Napaka-imposible naman ata yon.

“Just for tonight.” Tila isang batang nagmamakaawa ang lalaki kay Selena. Tutol sa isipan ng dalaga na samahan ang Don dito sa kwarto, alam nyang napakasama nito at gusto lang nito ay patayin sya. Pero basi sa kanyang nakikita, naaawa sya sa lalaki dahil alam nya mismo ang pakiramdam na mawalan ng mahal sa buhay, kaya kahit masama ito gagawin nya pa rin ang bagay na sa tingin nya ay tama.

“How can I help you?” Pag-aanlinlangang sabi ng dalaga. Hindi nya kasi maintindihan ang sarili kung bakit gusto nya pa itong tulungan e dapat sana nga masiyahan sya dahil pagkakataon nya na sanang makatakas kung sakali.

“Stay with me while I fall asleep.” Seryusong pahayag nito sa dalaga. Kahit malamig at seryuso ang boses nito, ramdam ng dalaga ang sakit at pangungulila ng bawat salitang lumalabas sa bibig nito.

“Okay, just for tonight.”

Pinilit ng Don na tumayo mag-isa at maglakad ngunit inalayan ito ng dalaga, hinayaan nya nalang ito at nagpatuloy maglakad sa kanyang higaan.

Nahihirapan man si Selena maglakad dahil sa bigat ni Don Rafael ngunit kinaya nya ito hanggang sa nakalapit na sila sa higaan at bigla nalang ibinagsak ng Don ang kanyang katawan sa kama.

Pinagmamasdan ni Selena ang lalaking inaakala nyang matapang at walang kinakakatakutan pero ng makita nya itong nakahandusay sa sahig, puno ng pawis at mamula-mulang pisngi at mata na tila kakagaling sa pag-iyak, napagtanto nyang may kahinaan rin pala ito. Sabagay tao lang naman ito at lahat ng tao sa mundo ay may kahinaan.

Selena startled when Don Rafael started to unbutton his shirt. Kinabahan tuloy si Selena kung ano ang susunod na gagawin ng lalaki.

“Why are you still standing there, hmm? Nababagot na sabi ng Don.

“H-ha? A-ano kasi bak—” Naputol ang pagsasalita ni Selena ng bigla syang hilain ng lalaki sa kama at bumagsak sya sa matigas na dibdib ng Don.

“I won't do anything bad to you—not yet.” Naaantok na sabi ni Don Rafael.

Nabawasan ang kaba na nararamdaman ng dalaga dahil sa salitang binitawan ng Don, kahit may kaunting kaba, mas nangingibabaw parin ang payapang nararamdaman nya, hantid siguro ng mainit na katawang nakapulupot sa kanya.

Nakahiga kasi sya sa matigas na kaliwang braso ng lalaki at ang kanang kamay nito ay nakayakap sa kanyang likuran. Taas baba ang paghinga nito, naamoy nya ang alak sa pagitan ng mainit na paghinga nito.

Malakas ang kabog ng puso ni Selena, hindi nya maintindihan ang kanyang sarili. Bumabalot sa kanyang sistema ang mainit na hatid ng lalaking nakayakap sa kanya ngayon na nagbibigay ng kakaibang epekto sa kanyang katawan.

Hindi nya maiwasang pagmasdan ang mukha nito, mula sa kulay chokolate nitong buhok, mahabang mga pilik-mata, matangos nitong ilong hanggang sa manipis at mamulang labi nito. Isa lang ang naiisip ni Selena — napakagwapo nito! Ito ang klasing kagwapuhan ang mga gusto nya, literal na mafia boss ang atake.

“I never thought that I can see you in person.” Mahinang bulong ng dalaga sa sarili, lingid sa kaalaman nito na gising pa ang diwa ng Don.

“Good night.” Inaantok nyang sabi nito at tuluyan ng nakatulog.

……

“Iha, nakapag-breakfast kanaba?”Ani’ya ni Manang Losing sa dalaga. Nagmamadali kasi itong nagliligpit ng kanyang gamit para gagamitin sa pamamalengke mamaya sa merkado.

“Wala pa po Manang Losing, hindi pa po ako nagugutom.” Kampanting saad ni Selena.

“Kapag nagugutom ka may mga pagkain dyan sa kusina iha, at kapag may gusto kang kainin sabihan mo lang si Dina.” Dagdag nito. “Oh sya, aalis na ako iha marami pa akong bibilhin sa merkado.” Pagpapaalam nito sa dalaga.

“Opo Manang Losing, mag-iingat po kayo sa byahe.” Ani’ya ng dalaga at kumaway.

Nakaupo si Selena sa mahabang lamisa, dito madalas kumakain ang mga kasambahay sa hacienda. Ipinakilala pala sya ng Don na kinuha sya nito para magsilbing tagapangalaga ng hardin. Ngunit lingid sa kaalaman nila na bihag pala sya ng Don.

Bumalik sa alaala nya ang nangyari kagabi, ang mga tagpo at pangyayaring hindi nya inaakalang magagawa nya iyon. Basta nalang pumasok sa kanyang isip na papayag syang samahan ang lalaki sa pagkakatulog na kailanman hindi nya pa ginagawa sa ibang tao. Ang taong pinapayagan nya lang makalapit sa kanya ng lubos ay ang kanyang ama, kahit ito naman ay napaka-istrikto pagdating sa manliligaw nya.

Maraming nagkakandarapang lalaki na ligawan sya ngunit idadaan nya muna ito sa kanyang ama, at kapag pumayag ito ay susubukan nya, ngunit ni isa ay walang nagwagi sa kondisyon ng kanyang ama— at yun ay matamaan ng bala ang mga center dot na nakahandang board para tamaan ng bala.

May sumubok ngunit hindi nila sapol na natamaan ang board kaya natalo sila. Kahit sya mismo ay hindi ito natatamaan sa center point kundi sa gilid lamang nito. Wala pang nakakatalo sa kanyang ama pagdating sa firing range, napakaasintado nito na kahit mismong mga heneral sa bansa ay napapabilib sa taglay na husay ng kanyang ama.

Pagkagising nya kaninang umaga, naramadaman nyang may kung anong nakadagan sa kanyang katawan. Medyo mabigat ito at sobrang higpit ng pagkakayakap sa kanya, bigla syang nagulat ng maalala ang nangyari kagabi, bigla nya itong nasipa at nahulog ito sa higaan. Mabilis na bumangon si Selena at tumakbo ng mabilis palabas ng kwarto, parang mistula syang hinahabol ng aso sa tindi ng kanyang kaba at paghinga.

Natatawa sya ngayon sa kanyang sarili sa katangahang ginawa nya sa Don, at ang mas malala, sinipa nya pa ito na syang ikinabagsak ng Don sa sahig.

“Selena!....yari ka mamaya sa lalaking yon!” Saway nya sa kanyang sarili habang nakahawak ang dalawang kamay sa ulo.

“Hindi ka dapat maging malambot sa lalaking yon! Patigasin mo ang iyong puso Selena, pakakatandaan mo yan.” At binalot na sya ng kahihiyan.