Home / Romance / The Don's Vow of Ashes / Kabanata 7. SIGAW NG KATAWAN

Share

Kabanata 7. SIGAW NG KATAWAN

Author: Sassywrites
last update Last Updated: 2025-11-22 20:35:41

Pumunta si Don Rafael sa isang party kung saan ginanap ang inggrandeng selebrasyon ng kasusyo nya sa negosyo. They were celebrating the birthday of his business partner and together with their successful business transaction which is now highly demand nationwide.

Don Rafael was walking through the entrance, lahat ng mga bisita ay napapalingon sa kanyang gawi, sa tindig palang nito at pustura ng katawan mapapanganga ka sa taglay nitong kagwapuhan. Habang nilalakad nya ang daan papunta sa loob, di maiwasang mabighani ang sino mang taong makakakita sa kanya lalong-lalo na ang mga kababaihan, but Don Rafael won't even bother to even give a glance at those pursing eyes.

“Mi amigo! Sa wakas dumating na ang pinaka-importanteng bisita sa aking kaarawan.” Masayang pagbati nito kay Don Rafael. Ito ang matagal nya ng kasosyo sa negosyo nyang drugs, at pinatunayan nito na tapat sya sa kanilang kasunduan yon ay ang palakasin at palawakin ang benta ng mga iligal na droga sa loob at labas ng bansa.

“Maligayang kaarawan sa’yo, Victor.” Walang emosyong ani'ya ng Don at nilahad ang kamay para makipagkamusta sa lalaking nagngangalang Victor.

“Please enjoy the party Don Rafael, make yourself comfortable.” Dagdag pa nya. Medyo may katandaan na ito, nasa singkwenta anyos, malaki ang tiyan, at may medyo kahabaang balbas. Isang Mexican drug dealer si Victor at well-known na sindikato sa underworld.

Don Rafael only nod at him then Victor lead the way through the bar counter. Maraming bisita ang dumalo sa party and those people are their loyal buyers of drugs, may mga celebrities na sikat na hindi mo akalain na gumagamit pala, politicians and some businessman and businesswoman who owns famous enterprises in the Philippines.

“Good Evening ladies and gentlemen! We all gathered here tonight to celebrate the special day of Mr. Victor Marquez!” Hudyat ng emcee sa intablado.

“And also to celebrate his successful business milestone in the industry!” Dagdag pa nito. “At hindi lang iyan! We also acknowledge the one and truly business tycoon in the industry, Mr. Don Rafael Cortez, one of the founder in this remarkable business industry! Let's give them around of the plause!....” Agad nagsitayuan ang mga tao at lahat ng atensyon nito ay bumaling sa kanilang puwesto at malakas na nagpalakpakan.

He's face was emotionless and cold, hindi nya talaga gustong pumunta sa party but because this party was very special to his partner, he have to get along with it and pretend that he's enjoying the party.

“This is just the beginning of our success Don Rafael, no doubt we can make it more successful in the future.” Victor said while busy purring their glass of wine. Rafael didn't reply, he badly wants to go home and spend his time in hacienda Cortez.

“I have a lot of things to do in my hacienda, I have to get going,... Happy birthday Victor.” Walang emosyong pagkakasabi ni Rafael.

“Before you go, let's have a toss Don Rafael.” Pag-aanyaya nito at binigay sa kanya ang wine glass at itinaas. Walang nagawa si Don Rafael kundi kunin ang nakalahad na alak sa kanyang harapan at wala na syang inaksayang oras at nakipag toss.

Dumaloy ang init sa kanyang lalamunan ng sinimulan nyang lunukin ang alak hangang sa naubos ito. He wasn't really into drinking, because when he gets drunk, he cannot control himself and he hate it so much.

“Have fun, Victor.” Binababa nya ang wine glass sa counter at diritsong naglakad pababa. He can smell the mix of perfume, sweat, alcohol and drugs all over the room, nakikita nya rin ang naglalandiang mga lalaki at babae sa gilid na isinawalang bahala lang nya at patuloy na naglalakad palabas.

Habang seryuso syang naglalakad tila naistatwa ang lahat ng tao sa kanyang presensya, siguro natatakot ang mga ito dahil alam nila kung ano ang kayang gawin ng lalaking ito kapag kinalaban mo sya. Hanggang sa may nakabanggan ito at ang nakabangga sa kanya ay walang iba kundi si Tefenny, ang sikat na modelo sa America.

“Oh! gosh I'm sorry I didn't see y—” Naputol ang pagsasalita nya ng masilayan kung sino ang nakabanggan nya ngayon.

“R-rafael? Gosh I haven't seen you for ages! Where have you been?” Tila kilalang-kilala sya nito. “I missed you Raf, don't you miss me?” Nagpapa-cute ito sa kanyang harapan na parang nang-aakit sa kanya. Don Rafael only stare at her without showing any emotions.

“I don't have time to have a chitchat with you women! Now, get the fuck out of here!” Nagagalit na ani'ya ng Don sa babae ngunit parang wala lang man itong narinig at mas lalong idiniin pa ang katawan sa lalaki, kinikiskis nito ang kanyang suso sa dibdib ng Don.

“Oh my baby Rafael, I know you missed me, I'm free tonight baby.” Malanding sabi nito at dahan-dahang hinawakan ang dibdib ni Don Rafael na syang kinabigla nya.

“Hmmm it's been what? 5 years ng huli tayong nagkita, but look at you, still hot and big… I mean you seem more masculine than before.”

Unti-unti nitong binuksan ang butonis hanggang sa lumatad ang matigas na dibdib ng lalaki.

Nag-iinit ang katawan ni Rafael hindi dahil sa babaing nang-aakit sa kanya, kundi sa alak na kanyang tinugga kanina. He felt something strange inside his body and the only thing that comes into his mind is — he was drugged! “Damn it!” sigaw ng isip nya.

“Oh-oh looks like someone had been drug you tonight Raf,... But don't worry— I got you.” Bulong ng babae kay Don at agad sya nitong hinalikan — mapusok, at marahas nyang kinagat- kagat ang iibang labi ni Rafael.

“You still haven't change Tefanny,... You'll regret this.” At singguban nya ng marahas at mapusok na halik ang babae at pinulupot naman nito ang mga kamay at paa sa katawan ng lalaki.

……

Wala ng gaanong tao sa hacienda Cortez marahil tulog na ang mga ito, ang mga kasambahay ay unti-unti ng pumasok sa kanilang mga silid ngunit may nakapansin sa dalaga na patuloy paring naglilinis ng mga kagamitan sa kusina.

“Iha, magpahinga kana, anong oras na oh mag-aalas onse na ng gabi.” Ani’ya ng katulong na pamilyar sa kanya ang mukha.

“Opo manang tatapusin ko lang ho ito.” At agad namang tumango ito bilang pagsang-ayon sa dalaga.

Wala ng tao sa mansyon at ito ang pinakahihintay ng dalaga. Plano nyang pasukin ulit ang silid nong panahong nakita sya ng Don at bigla itong nagalit, na cu- curious talaga sya kung ano ba talaga tinatago ng Don kung bakit nakapribado nitong pasukin. Wala nag inaksayang oras si Selena at pumanhik sa ikalawang palapag at dahan-dahang binuksan nito ang pinto.

May nakita syang lampshade sa gilid ng pinto at agad nya itong pinaandar, lumiwanag ang paligid at pagkakataon na nyang tuklasin ang mesteryong nakatago sa kwarto. Nakikita nya ang mga painting koleksyon na napakaganda, mga antique at laruang pambata na pinaglumaan na. At sa huli, nahagilap ng kanyang mata ang isang bagay na kumikinang sa bandang sulok ng kwarto at nilapitan nya ito, isang lumang baril na may initial E.C.

“PUT THE GUN BACK!” Parang binuhusan ng malamig na tubig si Selena ng may malakas na boses ang umalingawngaw sa buong kwarto. Hinding- hindi sya nagkakamali, boses ito ng Don! At sa pangalawang pagkakataon, nahuli ulit sya nito.

“I SAID PUT THE GUN BACK TO WHERE IT BELONG!” Bumalik sa ulirat si Selena at agad namang sinunod ang sinabi ng lalaki.

Nanginginig ang mga kamay ni Selena habang inilalagay niya ang baril sa likod ng lalaki. Hindi niya maialis ang tingin sa mga mata nito, na tila nagbabala sa kanya na huwag gumawa ng anumang kilos.

"Good girl," sabi ng lalaki, na may malalim na tinig na nagpadala ng mga kilabot sa buong katawan ni Selena.

Habang lumalapit ito, naramdaman ni Selena ang pag-init ng kanyang mukha at ang pagbilis ng kanyang tibok ng puso. Hindi niya alam kung bakit, pero tila may isang bahagi ng kanyang sarili na nagpapasya na sumunod sa mga utos ng lalaki.

Nang makalapit ito, tumigil ito sa harapan ni Selena at tiningnan siya mula ulo hanggang paa. "You should be more careful with that," sabi nito, na tumutukoy sa baril na hawak ni Selena. "It's not a toy."

Napatango si Selena, na hindi makapag-salita. Ang mga mata nito ay nakatitig sa mga mata ng lalaki, na tila nag-aaral sa kanya.

"Ngumiti ang lalaki, kitang kita ang puting ngipin nito. "Did you forgotten what I'd told you last time, women?" sabi nito, na nagpadala ng mga kilabot sa buong katawan ni Selena.

“That once you enter in this room again,.... I will fuck you till you can't walk!” Kinalibutan sya sa sinabi ng lalaki hindi nya mapigilang manginig sa paraan ng pagtutok nito.

Sa isang hila, idinikit niya si Selena sa pader, ang mga labi nila ay ilang sentimetro na lang sa isa't isa. "Hindi ka dapat nandito," ulit niya, pero ang mga mata niya ay nagsasabi ng iba. Ang hangin ay huminto. At pagkatapos, walang salita, hinalikan niya ito.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • The Don's Vow of Ashes    Kabanata 13. PAGITAN NG DASAL AT GALIT

    Sa bawat patak ng ulan kulog at kidlat, naroon si Selena sa may sulok ng kwarto. Hating gabi pero di parin sya makatulog sa tindi ng kanyang hinanakit at pagkalungkot dahil sa halo-halong emosyon na kanyang nararamdaman.Nakapulupot ang kanyang mga kamay sa kanyang binti. Mahinang humahagulgol sa pag-iyak, sinabayan pa ng malakas na pagbuhos ng ulan sa labas.Nang mahimasmasan na sya, naisipan nya ang mga posibleng sitwasyon nangyari sa Don kung bakit nga ba sya nagkakaganito. Napag-aralan nya kasi dati noon sa subject nilang psychology na ang behavior ng isang tao sa kasalukuyan ay posibleng impluwensya ito ng trauma sa nakaraan.Ano ba talaga ang nangyari sa kanyang kapatid? Naguguluhang isip ni Selena.“Kailangan kong makatakas dito. Hindi pwedeng manatili ako sa lugar na ito.” Sa pagkakataong ito, nabuhayan ang loob ni Selena sa planong gusto nyang makatakas sa puder ni Don Rafael.Tumayo sya, pinunasan ang namamasa nyang luha sa pisngi. Wala na syang panangga ngayon o pang prote

  • The Don's Vow of Ashes    Kabanata 12. PANATA NG DON

    “Yan ang inaakala mo. Hindi mo pa lubos na kilala ang tinuturing mong ama, Selena.”Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip ko ang mga salitang iyon ni Don Rafael. Para silang matatalas na patalim na unti-unting hinihiwa ang loob ko, iniwan akong sugatan sa gitna ng katahimikan ng kwartong iyon. Bakit ganun ang tono niya? Bakit parang mas kilala pa niya si Dad kaysa sa akin, sariling anak? At… bakit parang may galit siyang pilit ikinukubli kapag binabanggit ang pangalan ng ama ko?Humigpit ang hawak ko sa bedsheet. Hindi mawala sa isip ko ang imahe ng mukha ni Daddy—ang tawa, ang mga pangaral niya, ang pag-aalaga niya sa akin na kahit papaano ay nagpatatag sa akin pagkatapos mamatay si Mom noong bata pa ako.“Daddy… may dapat ba akong malaman tungkol sa’yo?”Parang nanunukso ang katahimikan, tinatanong ako kung handa ba akong harapin ang posibilidad na ang taong kinapitan ko noon pa man ay may tinatago palang lihim na hindi ko kakayaning tanggapin.Humigop ako ng hangin, pero parang mas

  • The Don's Vow of Ashes    Kabanata 11. SUGAT NG NAKARAAN

    “Sa t’wing umaakto ka ng ganito, Selena… mas tumitindi ang pagnanasa ko sa’yo,” bulong ko, mababa ang tono, halos punit sa pagpipigil. Ramdam ko ang panginginig ng boses ko—hindi sa kaba, kundi sa apoy na kanina ko pa sinusubukang kontrolin.Nanatili siyang nakatingin sa akin, hindi gumagalaw, parang isang hayop na naipit sa sulok. Nagbukas ang kanyang labi, tila may gustong sabihin, ngunit agad niya itong binawi—parang natakot sa sariling sasabihin.“Bakit hindi ka makapagsalita?” ngumiti akong matalim, mabagal, parang sinasadyang iparamdam sa kanya ang panganib. “Natatakot ka ba, hm?”“Hindi ako natatakot sa demonyong katulad mo!” singhal niya, kahit nanginginig ang kanyang mga kamay. Kitang-kita ko ang paglalaban ng takot at tapang sa kanyang mga mata.“M-may masama ka bang binabalak sa akin, ha?” dagdag niya, nanginginig ang boses kahit pinipilit niyang maging matapang.“Ako dapat ang magtanong n’yan sa’yo, Selena,” sagot ko, nanlalam

  • The Don's Vow of Ashes    Kabanata 10. BARIL SA GABI

    Hindi maiwasan ni Selena’ na kabahan sa masamang balita na nanggaling sa tauhan ng Don. Batid nyang may nangyayaring hindi maganda sa loob ng hacienda, pero hindi panaman kompermado kung anong sanhi ng pagkasunog sa mga palay at kubo, marahil aksente lang ang mga ito.“Bakit po ba nasunog ang mga palayan ‘tatay Berto?” tanong ni Dina sa isa sa mga tauhan sa mansyon. “Ewan ko nga rin Dina, bigla nalang umusok ang palayan kaninang tanghali, may isang magsasakang kunaripas ng takbo papunta sa tauhan ni ng Don at nagsumbong.” pagpapaliwanag ni ‘tatay Berto kay Dina.“Tay may sasabihin ako pero wag ninyong ikalat ha!” Halos pabulong na sabi ni Dina.“Oo naman no! Mapagkakatiwalaan mo naman ako Dina.” Paniniguro ng ma'ma.“Eh kasi naman Tay, sabi ng ibang mga kasambahay dito, mayroon daw silang nakitang mesteryusong tao sa hacienda noong nakaraang araw ngunit binaliwala lang raw nila ito dahil baka bisita ng Don.” Ani'ya ni Dina.“Oh tapos?” nacu-curious na sabi ni Tay Berto. “Baka raw k

  • The Don's Vow of Ashes    Kabanata 9. ANG TINIG SA HARDIN

    Isang panibagong umaga na naman ang bumungad kay Selena. Banayad ang haplos ng hangin, at ang mga ibong nagkakantahan ay tila bumubuo ng isang simponiyang nakakapawi ng bigat sa dibdib. Sa unang pagkakataong hindi siya nakakulong sa silid ni Don Rafael, dama niya ang kakaibang kagaanan—parang saglit na nakakalaya.Nagtatanim siya ng mga bulaklak sa gilid ng malaking hardin, dinidiligan ang mga rosas na itinanim kahapon. Pinupunasan niya ang dumi sa gilid ng paso at inaabot ang abono upang masigurong mabubuhay ang mga hinaharap niyang alaga.“Alam kong mabubuhay kayong lahat… hindi ko kayo pababayaan,” mahina ngunit masayang bulong niya.Habang inaayos ang lupa, ngumiti siyang muli. “And last but not the least, kailangan ko kayong diligan…” Ngunit agad na naputol ang kanyang ngiti. Naalala niyang wala pala siyang dalang tubig. Mabilis niyang iniikot ang paningin, naghahanap ng posibleng mapagtanungan. Naisip niya ang mga hardinerong nakita niya noong nakaraan—dahil ang mga ito’y laging

  • The Don's Vow of Ashes    Kabanata 8. ANG UNANG TIKIM

    Ang halik ni Rafael ay parang apoy na dumaloy sa buong katawan ni Selena, pinapawi ang lahat ng pagtutol niya. Ang mga kamay niya ay sumampa sa likod ng leeg ni Rafael, hinila siya palapit, na para bang sinusubukan niyang lunurin ang sarili sa init na iyon. “Augh! Hmp…. aahhhh….” Bawat halinghing ni Selena ay dumadagdag ng kakaibang tensyon na pagnanasa sa loob ni Rafael.“Damn! You taste so fucking good,” Sinunggaban nya ulit ang mga labi nito — mapusok at nanggigigil na halik.Ang pader ay malamig sa likod niya, pero ang katawan ni Rafael ay nag-aapoy tila nasusunog sya sa init na hatid nito.Ang mga labi nila ay naghiwalay sandali, kapwa humihinga nang mabigat."Hindi ka dapat nandito," ulit ni Rafael, pero ang boses niya ay may bakas ng pagkalito, parang isang tao na nawawala sa sarili. Ang mga mata niya ay naglalagablab, hindi na ito malamig, kundi may apoy na gustong lumabas.Selena felt a rush of power, mixed with fear. "Hindi ako aalis," bulong niya, ang mga salita ay parang

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status