Mag-log inRhiann’s PovAgad akong tumayo kahit medyo masakit pa ang katawan ko. Actually, gutom na talaga ako. Kahapon pa akong walang kain. Wala kasi akong ganang kumain at masyadong okupado ang isip ko sa mga nangyayari recently."Kaya mo bang naglakad?" tanong pa nito.Oo naman.Ano akala niya lumpo?"Oo naman," sabi ko saka naunang maglakad. Aktong bababa na ako nang biglang kumirot ang likod ko."Are you, okay?" nag-aalalang tanong ni Jake."Yeah. Tara na," sabi ko saka dahan-dahang bumaba.Natigilan ako nang bigla niya akong buhatin at bumaba ng hagdanan."Kaya ko namang maglakad, eh!" maktol ko."Kaya mo nga pero aabutan tayo ng lunch sa bagal mo." Iling niya na nakangiti pa talaga.Grabe lunch talaga?"Che!" sabi ko nalang bago niya ako ibinaba sa upuan."Sige na, kain ka na. Alam kong kahapon ka pa walang kain," sabi nito at parang anlamig no'n, ah.Tumango na lang ako."Pupunta tayo sa hospital mamaya. Pupunta rin dito ngayon ang mga kaibigan natin…" sabi pa nito na patuloy lang sa p
Someone's (2) Pov.Maragumpay na napangisi ako sa nalaman ko. I'm so happy now for what happened to Rhiann. She deserves it. That bitch finally slowly got her end. Sige lang. Magdusa ka hanggang sa madurog ka at mamatay. Isa kang malaking hadlang.Sana natuluyan ka na lang nanng kinulong kita sa cr no'ng mga bata pa tayo. Para sana wala nang sagabal ngayon tsk!At no'ng nasa Tagaytay akala ko katapusan mo na 'yon pero 'di pala, kasi nailigtas ka ng taong wala namang pakialam sa'yo. Kapag patay ka na ako ang mag wawagi at makukuha ko ang gusto ko.Alam kong malapit na ang katapusan mo Rhiann. Kailangan mawala ka na sa landas namin--- sa landas ko.At kung kailangang isunod ka sa namatay mong kapatid then, I will do it soon. "Boss, pinatawag mo raw ako?" sabi ng tauhan ko."Yes, come here. Gagawa tayo ng paraan kung pa'no patayin ang babaeng 'yon." Utos ko sa tauhan ko."Masusunod po, boss," sagot niya kaya pinaliwanag ko na sa kan’ya ang dapat gawin. Nang matapos ay agad itong umal
Aya’s PovTumango lang siya kaya nagsimula na laming naglakad at dahan-dahang umakyat sa hagdan. Agad ko siyang inihiga sa kama niya nang makapasok kami. Kitang kita kong hirap na hirap na siya. "Dito ka lang, ahh. Kukuha ako ng pang gamot sa baba," paalam ko. Tumango lang siya saka ipinikit ang mga mata niya.Dali-dali akong bumaba at pumunta sa kusina kung saan nasa isang kabinet ang pang gamot.Umakyat uli ako para gamutin ang sugat niya.Agad ko siyang ginamot kahit tulog na tulog na siya. Pagakatapos ko siyang gamutin saktong dumating ang mga kaibigan namin.Nag-aalala ang mababakas sa mga mukha nila. Tulad ko, alam kong labis ang pag-aalala nila sa matalik naming kaibigan.She's too fragile kaya nga kami ang nagtatanggol sa kaniya.She's to vulnerable to be hurt.She doesn't deserve all of this."Anong nangyari kay, Rhiann?" nag-aalalang tanong ni Shane."Where is she?" balisang tanong ni Jake."Is she okay?" alalang sabat ni Tob."Dapat dalhin natin siya sa hindi mapakaling
Aya's Pov.Nandito ako ngayon sa bahay wala kaming pasok it was Saturday. Nakabihis na ako ngayon dahil gusto kong pumunta sa bahay nila Rhiann. Gusto ko lang pumunta do'n at makipag chikahan. Wala naman akong gagawin, eh.Ang iba naman naming kaibigan medyo busy sila ngayon kaya ako lang ang bakante hehehe.It's already lunchtime do'n na lang ako kakain sa bahay nila. Masarap kasing magluto si Rhiann kaya believe na believe ako sa bff ko na 'yon.Nasa kan’ya na lahat, eh. Pero nakakainis lang na binalewa lang siya ni Bryan psh!Pagkatapos kong mag ayos agad na ako bumaba saka dumeretso sa garahe at sumakay sa kotse ko. Habang nasa byahe ako parang kinakabahan ako. Pero binalewala ko lang saka nag focus sa pag-drive.Hayysst.Sa wakas nakarating din ako gutom na ako, eh. Bumusina ako ngunit walang nagbukas ng gate. Lalo tuloy akong kinakabahan.Bumaba na lang ako saka pumunta sa gate. Luh? Ba't bukas ang gate? 'Di ba siya nag-locked ng gate? Hayaan na nga lang baka busy siya. Naglak
Rhiann’s PovHindi ko alam kong ano ang pinagsasabi niya. Anong nanglalandi? Hindi naman ako naglalandi, eh. Sa mga huling araw ay nandito lang ako sa bahay. Kapag may pasok uuwi agad ako rito sa bahay kapag tapos na ang klase ko. Kasi ayaw kong magalit siya sa 'kin dahil medyo okay na kami. Pero hindi pala, hindi pala kami okay.Nagsipatakan ang mga luha ko dahil sa sinabi niya. Ang sakit-sakit na marinig mo sa taong mahal mo na malandi ako."H-hndi ako nanlalandi! M-maniwala ka–– wala akong g-ingawa na makakagalit sa 'yo. Dahil ayaw kong magalit ka ulit sa 'kin…" umiiyak na sabi ko.Halos 'di ko na maintindihan ang mga katagang lumalabas sa bibig ko.Nanatiling nakatitig ako sa kaniya. Nakita ko kung paano gumalaw ang panga niya dahil sa galit."Talagang mangangatwiran ka pa?! Kahit kailan malandi ka talaga. Tama nga si Athena na may kalandian kang tinatago!?" galit niyang sigaw sa mukha ko.Athena? Siya ang nagsabing malandi ako? Akala ko ba nagbago na siya? Akala ko ba bumait na.
Rhiann's Pov.Lumipas ang ilang mga araw na mas lalong lumala lang ang lahat. Lalong naging cold sa 'kin ang asawa ko at halos kada oras si Athena ang kasama niya.Minsan nakikita kong parang lalong desperada si Athena kay Bryan. Parang may mali, eh pero hindi ko na lang pinansin.Himala kasing hindi ako pinakialaman ni Athena, bagkus ngumingiti siya sa 'kin. Parang may nagbago sa kaniya simula no'ng away namin sa bahay.Minsan naman binabati niya ako pero ang mga kaibigan ko ang nambabara sa kan’ya.Kapag sinusungitan siya ng mga kaibigan ko hindi na siya pumapalag pa. Pati mga kaibigan ko nagtataka rin sa inaasta ni Athena pero binaliwala lang din namin.Parang bumalik na sa normal ang lahat. Wala ng away at gulo naging tahimik na ako. Hindi na ako masyadong dumidikit sa mga lalaki kasi alam kong isa 'yon sa mga rules ni Bryan.‘Pero ang puso ko gano'n pa rin.Walang pinagbago patuloy pa rin akong umaasa na mahalin niya kako.Martyr man kung tawagin pero ano ba magagawa ko. Tao lang
Bryan Pov. Tahimik pa rin kaming tatlo rito sa loob ng class room wala pa 'yong mga kaklase namin. I was sitting in my chair, looking in front while thinking about the scenario a while ago. Hanggang sa binasag ni Tob ang nakakabinging katahimikan. "Dito na ulit mag-aaral si Athena… payo ko lang,
Bryan’s Pov.Two years had passed since our marriage. And I’m still being me. Gano'n pa rin ang trato ko kay Rhiann at sinisisi ko sa kaniya lahat. Alam kong hindi dapat sa kaniya ko lahat isisi, pero alam kong kagustuhan niya ang arrange marriage na yun. Dapat lang naman na magalit ako sa kaniya.
Rhiann’s Pov.Hindi agad ako nakasagot sa tanong ni Shane dahil hindi ko alam kung ano ang sasabihin. We're not doing well, yes. Ganun pa rin naman kung ano ang treatment niya sa akin two years ago. I think, mas lumala ata ngayon eh."Gano'n pa rin naman. 'Tsaka, busy din kami sa pagtulong sa kompa
Rhiann’s Pov.Nandito ako ngayon sa kwarto ko nag- aayos para makapunta na sa school. Kakatapos ko lang magluto at maglinis. Kaya ang sarili ko naman ang inayos ko. Two years had passed. Gano'n pa rin ang trato namin ni Bryan sa isa't isa.I mean, ang trato niya sa akin.Minsan nagbabangayan o nag







