Chapter 9- Intoxicated

Matapos ang successful photoshoot, nag-organize ng intimate dinner ang campaign team bilang pasasalamat. Present ang mga stylists, photographers, PR team, at ilan sa mga malalapit na kliyente. Hindi inaasahan ni Alexis na darating si Mica.

Pero dumating nga siya — naka-black slip dress, simple pero pansin agad.

“Ay, andiyan pala si Miss Mica!” sambit ng stylist. “Special guest!”

Napatingin si Ralph. Saglit ang pagkabigla, pero agad din siyang ngumiti. “Ayos lang,” sambit niya kay Alexis. “Konti lang naman tayo, di ba?”

Ngumiti si Alexis. “Oo naman. Mas masaya, mas marami.”

Magkatabi si Ralph at Alexis, pero hindi niya maikakaila na madalas ang tingin ni Ralph kay Mica.

At si Mica? Panay ang sulyap, panay ang pahaging.

“Ang ganda ng chemistry n’yong dalawa sa photos,” sambit ni Mica.

"Alexis is so natural." even the photographer complimented Alexis.

Naglakad palabas si Ralph habang tinutulungan si Mica sa paglalakad. Sa labas ng venue, isang sasakyan ang naghihintay.

“Game, inom tayo,” aya ng isang stylist. “Let’s toast para sa success ng shoot!”

Nagtagay ang lahat. Wine. Whiskey. Sunod-sunod.

Napansin ni Alexis na panay ang inom ni Mica.

Panay din ang paglapit nito kay Ralph — minsan may hawak sa braso, minsan ay sandaling dampi sa balikat.

Makalipas ang ilang tagay pa, halata nang lasing si Mica. Medyo namumula, at hindi na pantay ang lakad.

“I think I had too much…” sambit niya, habang pasimpleng humawak sa braso ni Ralph. “Hatid mo ‘ko?”

Saglit na katahimikan.

Tumingin si Ralph kay Alexis.

"Hatid mo na. She seemed like she had too much."

Ngumiti si Alexis, kunwari chill.

“Sure ka?” tanong ni Ralph.

“Of course."sagot ni Alexis, sabay inom ng natirang wine sa kanyang baso.

Nagkulong si Alexis sa restroom ng event venue. Sa loob ng cubicle, naupo siya sa takip ng toilet bowl. Tahimik.

Hinubad niya ang hikaw. Tinitigan sa salamin.

Tumulo ang luha.

“Konti na lang… kaya ko pa. Hindi ako iiyak dahil lang sa lalaking hindi naman ako pinili. Not again, Alexis. Not again, Please."

Ngunit sunod sunod ng pumatak ang luha niya.

"I'm just helping him. He'll get over with his ex soon. You're fine, Alexis. Nothing to worry." anya na pilit pinakakalma ang sarili

Meanwhile, naihatid na ni Ralph si Mica. Sa sasakyan, napag usapan at naungkat ang nakaraan.

"How can you move on so easily?" tila may sumbat sa tono ni Mica.

"You're the one who rejected me."

"I think I’m getting confused,” bulong ni Mica.

“About what?” tanong ni Ralph, kahit alam na niya ang sagot.

“About… you. Us. What we had.”

Tahimik si Ralph.

Kanina sa shoot,” patuloy ni Mica, "You're so sweet and open about your feelings."

"Hindi ko ito dapat sinasabi, pero… I miss what we had.” patuloy ni Mica.

"Tell me. Totoo ba ang damdamin mo para kay Alexis? Please tell me you're just using her!"

"Mica, calm down. Let's talk when you'ee sober."

"No! I need an answer! I want us back!"

Narinig na niya. Ito ‘yung mga salitang ilang buwan niyang inasam. Ilang gabing iniisip niya kung kailan darating si Mica para sabihing namimiss siya, nagsisisi siya. Ngayon — nandito na. Nasa harap niya.

Pero bakit…

Bakit parang hindi siya masaya?

Parang may biglang bumara sa dibdib niya. Parang may nawawala.

At sa halip na kilig o saya, guilt ang naramdaman niya.

Naisip niya si Alexis — mag-isa sa dinner, nagbibirong matatag pero halatang sugatan.

Naalala niya ‘yung tingin nito sa kanya habang sinasabi ni Mica na “you look real.”

Naalala niya ‘yung katahimikan sa elevator pagkatapos ng shoot. Yung hindi sinabing “masakit,” pero ramdam na ramdam. And how Alexis looked when he left with Mica.

Iniwan na ni Ralph si Mica sa tinutuyan nito. Nagmamadali siyang bumalik sa venue. Pilit nyang kinokontak si Alexis pero hindi niya ito makontak.