로그인Napabuntong-hininga si Serenity bago mahina ngunit malinaw na sumagot, "Magta-taxi na lang ako pauwi."Hawak pa rin niya ang cellphone nang makarinig siya ng ilang taong nagrereklamo sa di-kalayuan. "Ang hirap kumuha ng taxi kapag ganitong umuulan. Mahigit isang daan na raw ang nakapila. Gaano kaya katagal bago tayo makasakay?"Napalingon si Serenity sa gilid at nakita ang isang magkasintahang nakatayo malapit sa kanila, parehong bakas sa mukha ang pagkainip habang naghihintay ng masasakyan. Agad niyang binuksan ang ride-hailing app sa cellphone at inilagay ang kasalukuyan niyang lokasyon. Ngunit nang lumabas ang resulta, nanlaki ang mga mata niya nang makita ang napakahabang pila ng mga booking."Seriously?" mahinang reklamo niya habang ilang beses na nag-scroll sa screen. Hindi niya maiwasang mapailing. Sa ganitong sitwasyon, paano pa kaya siya makakauwi?Napansin ni Nathan ang pagbabago sa kanyang ekspresyon at agad na naunawaan ang problema. Walang emosyon sa mukha nitong nagsalit
Sandaling nag-isip si Cyler bago napakamot sa ulo at mahina lamang na sumagot, “Well… may sarili kaming paraan. Huwag ka nang magtanong nang marami, Tito Jordan. Ang mahalaga ngayon, aalis na si Mommy. Kailangan nating mag-isip ng paraan para manatili siya rito. Tito Jordan, ang talino mo kaya! Bilisan mo at mag-isip ka ng paraan!”Napailing si Jordan, bahagyang natatawa ngunit hindi rin maiwasang malito.Masarap pakinggan na tinatawag siyang matalino ng dalawang bata, at aminado siyang nakakataba iyon ng puso. Pero pagdating sa pag-iibigan at mga ganitong klaseng sitwasyon, ano naman ang maitutulong niya?“Nathaniel, sobra naman ang tiwala mo sa Tito mo,” reklamo niya, sabay buntong-hininga. “Wala akong alam sa mga bagay na ’yan.”Hindi pa rin sumuko si Cielo. Sandali siyang nag-isip bago hinila ang manggas ni Jordan. Pagkatapos, mabilis siyang nag-type ng isang mahabang mensahe sa kaniyang cellphone at nang matapos ay iniabot iyon kay Jordan.“Basta sundin lang ni Tito Jordan ang si
Mag-isang pumasok si Nathan sa loob ng sinehan, habang naghihintay naman sa labas sina Marvin at ang mga bodyguard. Matapos makahanap ng bakanteng upuan, umupo siya at agad na nagsimulang magmasid sa paligid, hinahanap ang dalawang bata. Hindi niya inaasahang sa lugar na iyon ay muli na naman niyang makikita ang babaeng ilang araw pa lamang niyang nakasagutan.Kapwa natigilan sina Serenity at Nathan. Ilang sandali silang nagkatitigan, parehong tila hindi alam kung ano ang sasabihin sa hindi inaasahang pagkikita.Sa huli, si Serenity ang unang nakabawi. Bigla siyang napabangon mula sa kaniyang upuan at hindi napigilang mapasigaw, “Ano’ng ginagawa mo rito?”Tahimik ang buong sinehan kaya agad na napalingon sa kanila ang iilang taong naroon. May isang manonood sa likuran na hindi nasiyahan sa kaniyang lakas ng boses at agad na sumita, “Miss, puwede bang hinaan mo naman ang boses mo?”May isa pa ngang napabuntong-hininga at bumulong, “Normal lang namang makasalubong ang kakilala. Kailanga
Biglang nagkita-kita ang tatlong bata sa labas ng haunted house, dahilan para pare-pareho silang mapatigil at magulat. Hindi nila inaasahang magkakakitaan sila sa ganitong pagkakataon.Nang mapansin ni Cyler na walang kasama si Nathaniel, agad siyang lumapit dito. Nagtatakang tinitigan niya ang bata bago nagtanong, “Nathaniel, bakit nandito ka? Hindi ba dapat kasama mo si Mommy?”Maging si Cielo ay napatingin kay Nathaniel nang may pagtataka. Hindi nila maintindihan kung bakit mag-isa itong lumabas.Agad namang ipinaliwanag ni Nathaniel ang nangyari. “Pumasok kami ni Mommy sa haunted house. Kaso natakot siya sa loob, tapos nagkahiwalay kami.”Sandaling natigilan si Cyler habang pinagsasama-sama sa isip ang mga narinig.‘Hindi naman siguro…’Ngunit nang maunawaan niya ang buong sitwasyon, nanlaki ang kanyang mga mata.“Kung gano’n, nasa loob pa sina Daddy at Mommy!” bulalas niya. “Kapag sabay silang lumabas, siguradong magkikita sila!”Napakunot ang noo ni Cielo. “Eh, ano’ng gagawin na
Nanlaki ang mga mata ni Nathan sa gulat. Sa unang pagkakataon, bakas sa mukha niya ang bihirang pagkabigla habang tila tuluyang nawalan ng laman ang isip niya. Nanigas ang buong katawan niya nang maramdaman ang bigat ng babaeng nakasakay sa likuran niya.Sa madilim na paligid, lalo niyang naramdaman ang bawat kilos ni Serenity. Nakakapit nang mahigpit ang dalawang braso nito sa leeg niya, habang ang mga binti nito ay nakapulupot sa bewang niya. Sa tuwing may nakakatakot na lumilitaw sa paligid, lalo itong kumakapit sa kanya na para bang siya na lamang ang natitirang sandalan nito.Bahagyang gumalaw ang lalamunan ni Nathan habang pilit niyang pinapakalma ang sarili. Hindi niya maipaliwanag kung bakit bigla siyang naging alanganin sa ganitong sitwasyon. Lalo pang naging magulo ang kanyang isip nang maramdaman niya ang mainit na hininga ni Serenity sa tabi ng kanyang tainga.Mababa at bahagyang paos ang kanyang tinig nang sa wakas ay magsalita siya. “Serenity, bumaba ka na.”Ngunit sa ha
Unang beses pa lamang ni Serenity na pumasok sa isang haunted house. Hindi naman siya kailanman nakasubok ng ganitong klaseng atraksyon, bagama't may ideya siya sa mga bagay na maaaring makita sa loob.Bilang isang doktor, hindi na bago sa kanya ang makakita ng dugo, sugat, o kahit mga eksenang maaaring makapagpahina ng loob ng ibang tao. Sanay na siya sa mga iyon.Pero ngayon lang niya napagtanto na ibang usapan pala kapag ikaw mismo ang nasa loob ng isang lugar na sadyang ginawa para manakot.Habang lalo silang lumalalim sa loob, unti-unting tumayo ang balahibo sa kanyang batok. Madilim ang paligid, kakaiba ang mga tunog, at bawat sulok ay tila may nakatagong bagay na anumang oras ay maaaring biglang lumitaw.Muntik na siyang tumalikod at tumakbo palabas.Pero nang mapansin niyang nauuna sa kanya ang kanyang anak na walang kahit katiting na takot, napalunok siya at pinilit na pigilan ang sarili.‘Hindi puwede. Mommy ako. Hindi ako puwedeng matakot nang ganito sa harap ng anak ko.’K







