ログイン”Salamat!”Habang tumatanggi si Alda, talagang umaasa siyang sasama si Frank sa kanya.Hindi na kailangang sabihin pa na labis siyang natuwa na pumayag siya dito.Pumasok siya sa isang Panamera, inayos niya ang kanyang upuan habang bigla niyang sinabi, "Sino ka talaga, Ginoong Frankton?"Talagang nagtataka siya dahil tila pamilyar siya ngunit sabay na mahiwaga."Huwag kang mag-alala tungkol diyan." napabuntong-hininga si Frank. "Kailangan mo lang maintindihan na hindi ako masamang tao."Tumango si Alda—hindi siya sasaktan ni Frank, at iyon na ang sapat para sa kanya.Pinatakbo niya ang kotse at umuwi sa Ingram Mansion, kahit na pareho silang nakarinig ng malakas na tunog na parang may bumabangga sa bakal na gate.Tumingin sila sa labas at nakita ang mahigit sa isang dosenang mga guwardiya na may dalang mahigit sa isang dosenang Kawasaki H2.Huminto si Alda sa sasakyan at sumama kay Frank upang makita ang isang matipunong lalaki na nakasakay sa isa sa mga motorsiklo, pinabilis
Talagang hindi interesado si Frank na makipag-ugnayan nang labis kay Farek. "Wala kang ginawang masama, kaya umalis ka na ngayon din. Hindi maganda na itapon mo ang buhay mo dito.“"Lapastangan!"Si Farek, gayunpaman, inisip na ang mabait na payo ni Frank ay isang pang-aakit.Galit na galit, kinuha niya ang kanyang panghiwa at tumalon pasulong, hinahampas si Frank.Sinimulan ni Frank na iwasan ito sa pamamagitan ng pagliko ng kanyang ulo, ngunit bilang tugon, inihilig ni Farek ang kanyang panggupit nang pahalang patungo sa kanyang leeg.Dahil dito, bumagsak si Frank sa isang nakaluhod na posisyon at naglunsad ng isang sipa na nakatutok sa tiyan ni Farek. Ngunit nakaiwas si Farek dito at nagmukhang masungit.Tumawa siya—kamangha-mangha, gaya ng inaasahan sa mga martial elite na pumatay kay White Raven!"Sigurado akong nasa tamang lugar ako. At kaya mo pang lumaban… Kaya simulan na natin ito!”Hawak ang kanyang panghiwa sa parehong kamay, in swing ito ni Farek sa noo ni Frank, at
Tumawa si Ida. "Hindi ganyan ang paraan." Mas mabuti pang ibigay mo na lang ang katawan mo sa kanya! Hindi siya pinansin ni Sadie at patuloy na nakatitig kay Frank.Tumango si Frank. Ayos lang sa kanya ang ideya.Sa katunayan, talagang nagtataka siya at gusto ng isang alagad na dumaan sa mga pagbabagong iyon upang makita kung mayroon silang potensyal para sa pagsasanay."Oo ba yan?!"Halos mabilaukan si Ida sa kanyang pagkain—alam niyang hindi masyadong seryoso si Frank sa mga bagay-bagay, pero hindi ganito kaluwag!Hindi siya papayag na manalo si Sadie, kaya sumigaw siya, "Ako rin!""Umalis ka na. Bakit kailangan kasama ka lagi?" nagalit na sabi ni Sadie."Ano, iiwan mo na ba ako?!?" sigaw ni Ida. "Kung hindi dahil sa akin, sumabog ka na kasama si Lugh! At ako pa ang nagmungkahi na pumunta tayo sa Lugh, kaya paano mo nagawa ito sa akin?!”Naiinis, handa nang makipagtalo si Sadie nang may biglang sumabog sa bintana!Lahat ay lumingon at nakita ang isang matangkad na lalaking
Naiintindihan ni Alda ang gustong ipahiwatig ni Frank noon din at bumulong, "Salamat!" "Ang mga salita ay hindi sapat!" Ngumiti si Frank, maingat na itinaas ang kanyang baba.Dahil nakaranas na siya ng katulad na karanasan noon, alam ni Alda kung ano ang kanyang hinahanap.Gayunpaman, habang pinipikit niya ang kanyang mga mata nang may hiya, naghintay siya ng matagal ngunit wala namang dumating.Pagkatapos, binuksan niya ang kanyang mga mata, nagpatatag, at hinalikan siya sa halip!Frank ay ngumiti sa mapanlikhang kasiyahan. "Pagkatapos ng lahat ng iyon, ako pa ang inaabuso!"Tumawa si Alda pero walang sinabi.-Kinabukasan ng umaga, nagising si Frank sa masarap na amoy, at lumabas siya upang makita na nagluluto sa kusina ang nakababatang kapatid ni Sadie, si Rain Godot!"Marunong ka bang magluto?" Tanong niya.Tumawa si Rain. "Maaaring mukhang bata ako, pero may Grade 2 chef cert ako!""Hindi na masama!"Tumango si Frank at umupo sa mesa ng kainan.Ilan itong simpleng lu
"Talaga!" hiningal ni Alda, pero wala talagang tiwala sa kanyang boses. "Naniniwala ako sa'yo!" ngumiti at tumango si Frank. "Huwag kang mag-alala—binalaan ko si Sally na magdaranas siya kung muling makikialam siya sa iyo!"Si Alda ay sabik na sabik ngunit nalilito. "Ginoong Frankton, bakit mo siya pinapansin kahit napakalakas mo?""Sabi ko na sa'yo—mga kasosyo lang tayo." Napabuntong-hininga si Frank. "Hindi lang siya—walang sinuman sa mundong ito ang pwedeng utusan ako!"Tumango si Alda, malinaw na naniniwala sa kanya."Sino yan?!" biglang sumabat si Frank.Narinig niya ang mga hakbang at agad na tumalon palabas upang makita ang dalawang pamilyar na anyo.Sina Bob Cut at Schoolgirl, na kanyang na corner sa abandonadong gusali kanina.At kasama nila ang isang matabang kabataan sa kanyang twenties."Gusto niyo bang mamatay?" sabi ni Frank, ang kanyang presensya ay nakamamatay.Bagaman hindi nag-aalinlangan ang mga babae, sila ay medyo natatakot pa rin, at mabilis na ipinaliw
Ngunit hindi nagpapakita ng awa si Frank, "Sino sa inyo ang hindi nagbuhos ng dugo? Tumalon kayo pababa kung alam niyo kung ano ang makabubuti para sa inyo!““Sige! Hiniling mo ito! Hindi mo kami pwedeng sisihin!”Si Bob Cut ay kumuha ng remote control at handang pindutin ang button nang biglang agawin ito ng isang mahabang buhok na babae na nakasuot ng uniporme ng paaralan at sinampal si Bob Cut sa mukha!"Pinapatay mo ba kami para lang mapabagsak siya?!" sigaw ng estudyanteng babae."Hiningi niya ito!" sagot ni Bob Cut. "Hindi mo ba nakikita ang mga burol ng mga bangkay sa ibaba?!" Hindi niya tayo palalayain, kaya't dalhin na lang natin siya kasama natin imbes na mamatay nang trahedya!Ang estudyanteng babae ay halos hindi nakikisang-ayon sa parehong radikal na damdamin, hindi pinansin si Bob Cut at lumuhod, yumuko ang ulo at itinaas ang remote gamit ang parehong kamay."Sumusuko na kami!" sigaw niya.Ang iba ay lumuhod din tulad niya, na nag-iwan kay Bob Cut na nagulat.“Tin
Bahagyang humupa ang galit sa mukha ni Vicky, at tila pagod siya habang bumagsak sa sopa, hinahaplos ang noo.Nagsimula si Helen, "Vicky, alam ko—"“Ano naman ang alam mo?!”Sumigaw si Vicky bago pa niya matapos at walang pasensyang tinaboy siya. “Hindi ko kailangan ang paliwanag mo.”Nagpatuloy
Napabuntonghininga si Frank, napailing—laging gumagana ang pecking order.Kaya naman, sumakay siya sa isang karwahe na sinamahan ng mga sundalo, na di nagtagal ay nakarating sa isang limang palapag na mansyon malapit sa dagat.Nang dumating sila at bumaba si Frank, nagulat siya nang bumaba rin ang
"Mga walang silbi!" Sigaw ni Huub sa pagitan ng kanyang mga ngipin at humarap kay Renard Zitch, isa sa kanyang mga tauhan na nakatayo malapit.Si Renard, isa sa Sampung Demonyo ng Timog Draconia, ay isang makapangyarihang piling mandirigma na nasa kalagitnaan ng ranggong Ascendant.Sa katunayan, d
"Ahem."Nag-ayos ng lalamunan si Governor Quill, tila napansin ang pagkalito ni Frank. “Minsan, dinidisiplina ko lang ang isa sa aking mga anak, pero nagdulot ito ng matinding pagkabagabag sa aking bunso. Kaya naman ako umalis sa Quill Manor at tumira mag-isa sa isang yate.”Bumuntong-hininga siya







